இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2390ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ بُرْقَانَ، حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي مَرْزُوقٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلاَنِيِّ، حَدَّثَنِي مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْمُتَحَابُّونَ فِي جَلاَلِي لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاءُ ‏ ‏ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي مَالِكٍ الأَشْعَرِيِّ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَأَبُو مُسْلِمٍ الْخَوْلاَنِيُّ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ ثُوَبَ ‏.‏
முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'எல்லாம் வல்லமையும் மேன்மையும் மிக்க அல்லாஹ் கூறினான்: 'என் மகத்துவத்திற்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்கள் ஒளியாலான மேடைகளில் இருப்பார்கள், மேலும் நபிமார்களும் தியாகிகளும் அவர்களைப் பார்த்து வியப்பார்கள் (அவர்களின் நிலையை அடைய விரும்புவார்கள்).''
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
22002முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءَ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْعَيْذيِّ أَوِ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ جَلَسْتُ مَجْلِسًا فِيهِ عِشْرُونَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ وَإِذَا فِيهِمْ شَابٌّ حَدِيثُ السِّنِّ حَسَنُ الْوَجْهِ أَدْعَجُ الْعَيْنَيْنِ أَغَرُّ الثَّنَايَا فَإِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ فَقَالَ قَوْلًا انْتَهَوْا إِلَى قَوْلِهِ فَإِذَا هُوَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ جِئْتُ فَإِذَا هُوَ يُصَلِّي إِلَى سَارِيَةٍ قَالَ فَحَذَفَ مِنْ صَلَاتِهِ ثُمَّ احْتَبَى فَسَكَتَ قَالَ فَقُلْتُ وَاللهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ مِنْ جَلَالِ اللهِ قَالَ أَللَّهِ؟ قَالَ قُلْتُ أَللَّهِ قَالَ فَإِنَّمِنَ الْمُتَحَابِّينَ فِي اللهِ فِيمَا أَحْسَبُ أَنَّهُ قَالَ فِي ظِلِّ اللهِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ ثُمَّ لَيْسَ فِي بَقِيَّتِهِ شَكٌّ يَعْنِي فِي بَقِيَّةِ الْحَدِيثِ يُوضَعُ لَهُمْ كَرَاسِي مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمْ بِمَجْلِسِهِمْ مِنَ الرَّبِّ عَزَّ وَجَلَّ النَّبِيُّونَ وَالصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاءُ قَالَ فَحَدَّثْتُهُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فَقَالَ لَا أُحَدِّثُكَ إِلَّا مَا سَمِعْتُ عَنْ لِسَانِ رَسُولِ اللهِ ﷺ حَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَحَقَتْ مَحَبَّتِي للمتزاورينَ في وَحَقَّتْ مَحَبَّتي لِلْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَصَافِينَ فِيَّ الْمُتَوَاصِلِينَ شَكَّ شُعْبَةُ فِي الْمُتَوَاصِلِينَ أَوِ الْمُتَزَاوِرِينَ
அபூ இத்ரீஸ் அல்-கவ்லானீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் இருபது பேர் வீற்றிருந்த ஒரு சபையில் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது அவர்களிடையே இளமையான, அழகான முகமும், கருமையான கண்களும், ஒளிரும் பற்களும் கொண்ட ஒரு இளைஞர் இருந்தார். அவர்கள் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொள்ளும்போது, அந்த இளைஞர் ஒரு கருத்தைக் கூறினால், அவர்கள் அனைவரும் அவரது கருத்தை ஏற்று அங்கேயே (அந்த விவாதத்தை) முடித்துக் கொள்வார்கள். அவர் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) ஆவார்கள்.

மறுநாள் நான் வந்தபோது, அவர் ஒரு தூணை நோக்கித் தொழுது கொண்டிருந்ததைக் கண்டேன். அவர் தனது தொழுகையைச் சுருக்கமாக முடித்துக்கொண்டு, முழங்கால்களைக் கட்டியவாறு (இஹ்திபா நிலையில்) அமைதியாக அமர்ந்தார். நான் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் கண்ணியத்திற்காக நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் மீதா (சத்தியமாக)?" என்று கேட்டார். நான், "அல்லாஹ்வின் மீதே சத்தியமாக!" என்றேன்.

அப்போது அவர் கூறினார்: "(அல்லாஹ்விற்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்கள் பற்றி அவர் பின்வருமாறு கூறியதாக நான் எண்ணுகிறேன்:) 'அல்லாஹ்வின் நிழலைத் தவிர வேறு நிழல் இல்லாத (மறுமை) நாளில், அல்லாஹ்விற்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்கள் அவனது நிழலில் இருப்பார்கள்'."

ஹதீஸின் மீதிப் பகுதியில் எனக்கு எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை. (அவர் திட்டவட்டமாகக் கூறினார்:) "அவர்களுக்காக ஒளியாலான சிம்மாசனங்கள் (இருக்கைகள்) அமைக்கப்படும். கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க இறைவனுக்கு நெருக்கமாக அவர்கள் வீற்றிருக்கும் அந்தச் சிறப்பைக் கண்டு, நபிமார்களும், சித்தீக்கீன்களும் (உண்மையாளர்களும்), தியாகிகளும் (ஷஹீத்களும்) ஆசைப்படுவார்கள் (பொறாமையற்ற ஏக்கம் கொள்வார்கள்)."

(அபூ இத்ரீஸ் (ரஹ்) கூறுகிறார்:) பின்னர் நான் இந்தச் செய்தியை உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நாவிலிருந்து செவியுற்றதை மட்டுமே உமக்கு அறிவிக்கிறேன். (அல்லாஹ் கூறுவதாக நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:)

'எனக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கு எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது (கடமையாகிவிட்டது).
எனக்காக ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்பவர்களுக்கு எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது.
எனக்காக ஒருவருக்கொருவர் (தங்கள் செல்வங்களை) அர்ப்பணிப்பவர்களுக்கு எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது.
எனக்காக உளத்தூய்மையோடு நட்புக் கொள்பவர்களுக்கும், எனக்காக உறவைப் பேணிச் சேர்ந்து வாழ்பவர்களுக்கும் எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது'."

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான ஷுஅபா (ரஹ்) அவர்கள், இங்கு 'அல்-முதவாஸிலீன்' (உறவைப் பேணுபவர்கள்) என்ற வார்த்தை இடம்பெற்றதா அல்லது 'அல்-முதஸாவிரீன்' (சந்தித்துக் கொள்பவர்கள்) என்ற வார்த்தை இடம்பெற்றதா என்பதில் சந்தேகம் அடைந்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
22080முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي ابْنَ بُرْقَانَ حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي مَرْزُوقٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ حِمْصَ فَإِذَا فِيهِ نَحْوٌ مِنْ ثَلَاثِينَ كَهْلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ فَإِذَا فِيهِمْ شَابٌّ أَكْحَلُ الْعَيْنَيْنِ بَرَّاقُ الثَّنَايَا سَاكِتٌ فَإِذَا امْتَرَى الْقَوْمُ فِي شَيْءٍ أَقْبَلُوا عَلَيْهِ فَسَأَلُوهُ فَقُلْتُ لِجَلِيسٍ لِي مَنْ هَذَا؟ قَالَ هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَوَقَعَ لَهُ فِي نَفْسِي حُبٌّ فَكُنْتُ مَعَهُمْ حَتَّى تَفَرَّقُوا ثُمَّ هَجَّرْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَإِذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ قَائِمٌ يُصَلِّي إِلَى سَارِيَةٍ فَسَكَتَ لَا يُكَلِّمُنِي فَصَلَّيْتُ ثُمَّ جَلَسْتُ فَاحْتَبَيْتُ بِرِدَائِي ثُمَّ جَلَسَ فَسَكَتَ لَا يُكَلِّمُنِي وَسَكَتُّ لَا أُكَلِّمُهُ ثُمَّ قُلْتُ وَاللهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ قَالَ فِيمَ تُحِبُّنِي؟ قَالَ قُلْتُ فِي اللهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَأَخَذَ بِحُبْوَتِي فَجَرَّنِي إِلَيْهِ هُنَيَّةً ثُمَّ قَالَ أَبْشِرْ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَقُولُ الْمُتَحَابُّونَ فِي جَلَالِي لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاءُ 10 قَالَ فَخَرَجْتُ فَلَقِيتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فَقُلْتُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أُحَدِّثُكَ بِمَا حَدَّثَنِي مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فِي الْمُتَحَابِّينَ قَالَ فَأَنَا أُحَدِّثُكَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ يَرْفَعُهُ إِلَى الرَّبِّ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ حَقَّتْمَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَوَاصِلِينَ فِيَّ
அபூ முஸ்லிம் அல்-கவ்லானீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் ஹிம்ஸ் (Hims) நகரப் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றேன். அங்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் சுமார் முப்பது முதியவர்கள் (அமர்ந்திருந்தனர்). அவர்களுக்கிடையே, (இயல்பாகவே) மையிட்டதைப் போன்ற (அழகான) கண்களும், பளபளப்பான முன்பற்களும் கொண்ட ஓர் இளைஞர் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். மக்களுக்கு ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டால், அவர்கள் உடனடியாக அவரிடம் (சென்று விளக்கம்) கேட்டனர்.

எனக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தவரிடம், "இவர் யார்?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர், "இவர் (தான்) முஆத் பின் ஜபல்" என்று பதிலளித்தார். உடனே, என் மனதில் அவர் மீது (அல்லாஹ்வுக்காக) அன்பு ஏற்பட்டது. அவர்கள் கலைந்து செல்லும் வரை நான் அவர்களுடனேயே இருந்தேன்.

பின்னர் (மற்றொரு நாள்) முன்கூட்டியே நான் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றேன். அங்கு முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் ஒரு தூணை நோக்கித் தொழுதுகொண்டிருந்ததைக் கண்டேன். அவர் (தொழுகையில் இருந்ததால்) என்னிடம் ஏதும் பேசாமல் மௌனமாக இருந்தார். நான் தொழுதுவிட்டு, என் மேலாடையால் முழங்கால்களைச் சேர்த்துச் சுற்றிக் கட்டியவாறு (இஹ்திபா நிலையில்) அமர்ந்தேன். பின்னர் அவரும் (தொழுகையை முடித்து) அமர்ந்தார். அப்போதும் அவர் என்னிடம் பேசாமல் மௌனமாக இருந்தார்; நானும் அவரிடம் பேசாமல் மௌனமாக இருந்தேன்.

பின்னர் நான், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்" என்றேன்.

அதற்கு அவர், "எதற்காக என்னை நேசிக்கிறீர்?" என்று கேட்டார்.

"அல்லாஹ் தபாரக்க வதஆலாவுக்காகவே (அவனது திருப் பொருத்தத்திற்காகவே) உங்களை நேசிக்கிறேன்" என்று நான் கூறினேன்.

அப்போது அவர், (நான் முழங்கால்களைச் சுற்றிக் கட்டியிருந்த) எனது ஆடையைப் பிடித்துத் தம்மை நோக்கிச் சற்றே இழுத்து, "நீர் கூறுவது உண்மையாக இருந்தால், உமக்கு நற்செய்தி உண்டாகட்டும்! 'எனது மகிமைக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கு ஒளியாலான மேடைகள் வழங்கப்படும். அவர்களின் அந்தஸ்தைக் கண்டு நபிமார்களும் தியாகிகளும் (ஷுஹதாக்களும்) ஆசைப்படுவார்கள் (அதாவது பொறாமையற்ற வியப்பு அடைவார்கள்)' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்" என்றார்.

(அபூ முஸ்லிம் அல்-கவ்லானீ (ரஹ்) அவர்கள் தொடர்ந்தார்கள்:)
பின்னர் நான் (பள்ளிவாசலில் இருந்து) வெளியே வந்தபோது, உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்தேன். அவரிடம், "அபுல் வலீதே! அல்லாஹ்வுக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பது குறித்து முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்த ஒரு செய்தியை நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அஸ்ஸ வஜல் (வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க) தம் இறைவனிடமிருந்து அறிவித்த (ஹதீஸ் குத்ஸியான) செய்தியை நான் உமக்குத் தெரிவிக்கிறேன்.

இறைவன் கூறுகிறான்: 'எனக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கும், எனக்காக ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்பவர்களுக்கும், எனக்காக ஒருவருக்கொருவர் (தமது பொருளைச்) செலவு செய்துகொள்பவர்களுக்கும், எனக்காகத் தமக்கிடையே உறவைப் பேணிக்கொள்பவர்களுக்கும் எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது' என்று (அல்லாஹ்வின் தூதர்) கூறினார்கள்" என்றார்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
22782முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مَخْلَدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَبِي زُمَيْلٍ إِمْلَاءً مِنْ كِتَابِهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْفَزَارِيُّ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ اللهِ وَلَقَبُهُ أَبُو الْمَلِيحِ يَعْنِي الرَّقِّيَّ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي مَرْزُوقٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ حِمْصَ فَإِذَا فِيهِ حَلْقَةٌ فِيهَا اثْنَانِ وَثَلَاثُونَ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللهِ ﷺ قَالَ وَفِيهِمْ شَابٌّ أَكْحَلُ بَرَّاقُ الثَّنَايَا مُحْتَبٍ فَإِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ سَأَلُوهُ فَأَخْبَرَهُمْ فَانْتَهَوْا إِلَى خَبَرِهِ قَالَ قُلْتُ مَنْ هَذَا؟ قَالُوا هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ قَالَ فَقُمْتُ إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ فَأَرَدْتُ أَنْ أَلْقَى بَعْضَهُمْ فَلَمْ أَقْدِرْ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ انْصَرَفُوا فَلَمَّا كَانَ الْغَدُدَخَلْتُ فَإِذَا مُعَاذٌ يُصَلِّي إِلَى سَارِيَةٍ قَالَ فَصَلَّيْتُ عِنْدَهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ جَلَسْتُ بَيْنِي وَبَيْنَهُ السَّارِيَةُ ثُمَّ احْتَبَيْتُ فَلَبِثْتُ سَاعَةً لَا أُكَلِّمُهُ وَلَا يُكَلِّمُنِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَاللهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ لِغَيْرِ دُنْيَا أَرْجُوهَا أُصِيبُهَا مِنْكَ وَلَا قَرَابَةَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ قَالَ فَلِأَيِّ شَيْءٍ قَالَ قُلْتُ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ فَنَثَرَ حِبْوَتِي ثُمَّ قَالَ فَأَبْشِرْ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَقُولُ الْمُتَحَابُّونَ فِي اللهِ فِي ظِلِّ الْعَرْشِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ يَغْبِطُهُمْ بِمَكَانِهِمُ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاءُ قَالَ ثُمَّ خَرَجْتُ فَأَلْقَى عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ قَالَ فَحَدَّثْتُهُ بِالَّذِي حَدَّثَنِي مُعَاذٌ فَقَالَ عُبَادَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَرْوِي عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنَّهُ قَالَ حَقَّتْ مَحَبَّتِي عَلَى الْمُتَحَابِّينَ فِيَّ يَعْنِي نَفْسَهُ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَنَاصِحِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي عَلَى الْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي عَلَى الْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمْ بِمَكَانِهِمُ النَّبِيُّونَ وَالصِّدِّيقُونَ
அபூ முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் ஹிம்ஸ் (நகர) பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தேன். அங்கு ஒரு சபை இருந்தது. அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் முப்பத்திரண்டு பேர் இருந்தனர். அவர்களிடையே சுர்மா தீட்டிய கண்களையும், பளபளக்கும் பற்களையும் உடைய (அழகிய) ஓர் இளைஞர் (தமது ஆடையால் அல்லது கைகளால்) முழங்கால்களை அணைத்துக் கட்டியவாறு (இஹ்திபா எனும் நிலையில்) அமர்ந்திருந்தார். அவர்கள் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டால், அவரிடம் கேட்பார்கள்; அவர் அவர்களுக்கு விளக்கமளிப்பார். அவர்கள் அவரது முடிவை (இறுதித் தீர்வாக) ஏற்றுக்கொள்வார்கள். "இவர் யார்?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இவர் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் நான் தொழுகைக்காக நின்றேன். (தொழுது முடித்ததும்) அவர்களில் சிலரைச் சந்திக்க விரும்பினேன். ஆனால், அவர்களில் யாரையும் என்னால் சந்திக்க முடியவில்லை; அவர்கள் அனைவரும் சென்றுவிட்டனர்.

மறுநாள் வந்தபோது, நான் (பள்ளிவாசலுக்குள்) நுழைந்தேன். அங்கே முஆத் (ரழி) அவர்கள் ஒரு தூணை நோக்கித் தொழுது கொண்டிருந்தார்கள். நான் அவர்களுக்கு அருகில் தொழுதேன். அவர்கள் தொழுது முடித்ததும், எனக்கும் அவர்களுக்குமிடையே அந்தத் தூண் இருக்குமாறு நான் அமர்ந்தேன். பின்னர் நானும் (அவரைப் போன்றே) முழங்கால்களைக் கட்டியவாறு அமர்ந்துகொண்டேன். சிறிது நேரம் நான் எதுவும் பேசாமல் இருந்தேன்; அவர்களும் என்னிடம் எதுவும் பேசவில்லை.

பின்னர் நான், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உங்களிடம் நான் எதிர்பார்க்கும் உலக ஆதாயங்களுக்காகவோ அல்லது நமக்கிடையே உள்ள உறவின் காரணமாகவோ அல்லாமல், (உண்மையாகவே) நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "பின்ன எதற்காக (நேசிக்கிறீர்)?" என்று கேட்டார்கள். நான், "பாக்கியம் பொருந்திய, உயர்ந்தவனான அல்லாஹ்வுக்காகவே" என்று பதிலளித்தேன்.

உடனே அவர்கள் நான் முழங்கால்களைக் கட்டியிருந்த பிடியை (ஆர்வத்துடன்) இழுத்து (என்னை அருகில் அணைத்து), "நீர் கூறுவது உண்மையாக இருந்தால் உமக்கு நற்செய்தி உண்டாகட்டும்! ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றுள்ளேன்: 'அல்லாஹ்வுக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்கள், அவனது அர்ஷின் (சிம்மாசனத்தின்) நிழலைத் தவிர வேறு நிழலே இல்லாத அந்நாளில் (மறுமையில்) அந்த அர்ஷின் நிழலில் இருப்பார்கள். அவர்களின் அந்தஸ்தைக் கண்டு நபிமார்களும் தியாகிகளும் (ஷஹீத்களும்) பொறாமையற்ற வியப்புடன் (கிப்தா) ஆசைப்படுவார்கள்'" என்று கூறினார்கள்.

அபூ முஸ்லிம் தொடர்கிறார்:
பின்னர் நான் வெளியேறியபோது உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்தேன். முஆத் (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கூறிய செய்தியை நான் அவர்களிடம் கூறினேன்.

அதற்கு உபாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பாக்கியம் பொருந்திய, மாண்புமிகு தம் இறைவனிடம் இருந்து (ஹதீஸ் குத்ஸியாக) அறிவிக்க நான் செவியுற்றுள்ளேன். அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'எனக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்போருக்கு எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது. எனக்காக ஒருவருக்கொருவர் நற்போதனை (நஸீஹத்) செய்துகொள்வோருக்கும் எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது. எனக்காக ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்வோருக்கும் எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது. எனக்காக ஒருவருக்கொருவர் (தமது செல்வங்களை) தியாகம் செய்வோருக்கும் எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது. மேலும் அவர்கள் ஒளியாலான மேடைகளில் இருப்பார்கள். அவர்களின் அந்தஸ்தைக் கண்டு நபிமார்களும் சித்தீக்குகளும் (உண்மையாளர்களும்) பொறாமையற்ற வியப்புடன் (கிப்தா) ஆசைப்படுவார்கள்'."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
22906முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَهْرَامَ الْفَزَارِيُّ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَنْمٍ أَنَّ أَبَا مَالِكٍ الْأَشْعَرِيَّ جَمَعَ قَوْمَهُ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَشْعَرِيِّينَ اجْتَمِعُوا وَاجْمَعُوا نِسَاءَكُمْ وَأَبْنَاءَكُمْ أُعَلِّمْكُمْ صَلَاةَ النَّبِيِّ ﷺ الَّتِي صَلَّى لَنَا بِالْمَدِينَةِ فَاجْتَمَعُوا وَجَمَعُوا نِسَاءَهُمْ وَأَبْنَاءَهُمْ فَتَوَضَّأَ وَأَرَاهُمْ كَيْفَ يَتَوَضَّأُ فَأَحْصَى الْوُضُوءَ إِلَى أَمَاكِنِهِ حَتَّى لَمَّا أَنْ فَاءَ الْفَيْءُ وَانْكَسَرَ الظِّلُّ قَامَ فَأَذَّنَ فَصَفَّ الرِّجَالَ فِي أَدْنَى الصَّفِّ وَصَفَّ الْوِلْدَانَ خَلْفَهُمْ وَصَفَّ النِّسَاءَ خَلْفَ الْوِلْدَانِ ثُمَّ أَقَامَ الصَّلَاةَ فَتَقَدَّمَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ وَكَبَّرَ فَقَرَأَ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ يُسِرُّهُمَا ثُمَّ كَبَّرَ فَرَكَعَ فَقَالَ سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَاسْتَوَى قَائِمًا ثُمَّ كَبَّرَ وَخَرَّ سَاجِدًا ثُمَّ كَبَّرَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَانْتَهَضَ قَائِمًا فَكَانَ تَكْبِيرُهُ فِي أَوَّلِ رَكْعَةٍ سِتَّ تَكْبِيرَاتٍ وَكَبَّرَ حِينَ قَامَ إِلَى الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ أَقْبَلَ إِلَى قَوْمِهِ بِوَجْهِهِ فَقَالَ احْفَظُوا تَكْبِيرِي وَتَعَلَّمُوا رُكُوعِي وَسُجُودِي؛ فَإِنَّهَا صَلَاةُ رَسُولِ اللهِ ﷺ الَّتِي كَانَ يُصَلِّي لَنَا كَذَي السَّاعَةِ مِنَ النَّهَارِ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ لَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ أَقْبَلَ إِلَى النَّاسِ بِوَجْهِهِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا وَاعْقِلُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ لِلَّهِ عِبَادًا لَيْسُوا بِأَنْبِيَاءَ وَلَا شُهَدَاءَ يَغْبِطُهُمْ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاءُ عَلَى مَجَالِسِهِمْ وَقُرْبِهِمْ مِنَ اللهِ فَجَثَى رَجُلٌ مِنَ الْأَعْرَابِ مِنْ قَاصِيَةِ النَّاسِ وَأَلْوَى بِيَدِهِ إِلَى نَبِيِّ اللهِ ﷺ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللهِ نَاسٌ مِنَ النَّاسِ لَيْسُوا بِأَنْبِيَاءَ وَلَا شُهَدَاءَ يَغْبِطُهُمُ الْأَنْبِيَاءُ وَالشُّهَدَاءُ عَلَى مَجَالِسِهِمْ وَقُرْبِهِمْ مِنَ اللهِ انْعَتْهُمْ لَنَا حَلِّمْهُمْ لَنَا يَعْنِي صِفْهُمْ لَنَا شَكِّلْهُمْ لَنَا فَسُرَّ وَجْهُ رَسُولِ اللهِ ﷺ لِسُؤَالِ الْأَعْرَابِيِّ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ هُمْ نَاسٌ مِنْ أَفْنَاءِ النَّاسِ وَنَوَازِعِ الْقَبَائِلِ لَمْ تَصِلْ بَيْنَهُمْ أَرْحَامٌ مُتَقَارِبَةٌ تَحَابُّوا فِي اللهِ وَتَصَافَوْا يَضَعُ اللهُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ فَيُجْلِسُهُمْ عَلَيْهَا فَيَجْعَلُ وُجُوهَهُمْ نُورًا وَثِيَابَهُمْ نُورًا يَفْزَعُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يَفْزَعُونَ وَهُمْ أَوْلِيَاءُ اللهِ الَّذِينَ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
அபூமாலிக் அல்அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் (தமது கூட்டத்தினரை நோக்கி) அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் தமது கூட்டத்தினரை ஒன்று திரட்டி, "அஷ்அரீ குலத்தாரே! ஒன்று கூடுங்கள்; உங்கள் பெண்களையும் குழந்தைகளையும் ஒன்று சேருங்கள். மதீனாவில் எங்களுக்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தொழுவித்த (அதே போன்ற) தொழுகையை நான் உங்களுக்குக் கற்றுத் தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் ஒன்று கூடினர், தங்களுடைய பெண்களையும் குழந்தைகளையும் ஒன்றிணைத்தனர். அப்பொழுது, அபூமாலிக் (ரழி) அவர்கள் உளூ (அங்கசுத்தி) செய்து, எப்படி உளூ செய்ய வேண்டும் என்று அவர்களுக்குக் காண்பித்தார்கள்; (உறுப்புகளுக்குரிய எல்லைகள் வரை) உளூவை முழுமையாகச் செய்தார்கள்.

நிழல் சாய்ந்து (வெயிலின் தாக்கம்) குறைந்தபோது, (அதாவது மதிய நேரத்திற்குப் பிறகு) எழுந்து நின்று பாங்கு (அதான்) சொன்னார்கள். ஆண்களை (முன்) வரிசையிலும், சிறுவர்களை அவர்களுக்குப் பின்னாலும், பெண்களை சிறுவர்களுக்குப் பின்னாலும் வரிசையாக நிறுத்தினார்கள். பிறகு இகாமத் சொல்லி, முன்னால் சென்று, தம் கைகளை உயர்த்தித் தக்பீர் கூறினார்கள். பின்னர் 'ஸூரத்துல் ஃபாத்திஹா'வையும், மற்றொரு அத்தியாயத்தையும் சப்தமின்றி (தமக்குள்) ஓதினார்கள்.

பிறகு தக்பீர் கூறி ருகூஃ செய்து, "ஸுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி" (புகழுடன் கூடிய அல்லாஹ் தூய்மையானவன்) என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். பின்னர் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" (புகழ்பவரின் புகழை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான்) என்று கூறி நேராக நின்றார்கள். பிறகு தக்பீர் கூறி ஸஜ்தாவில் விழுந்தார்கள். பிறகு தக்பீர் கூறி தமது தலையை உயர்த்தினார்கள். பிறகு தக்பீர் கூறி (இரண்டாவது) ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு தக்பீர் கூறி (இரண்டாவது ரக்அத்திற்காக) எழுந்து நின்றார்கள். (ஆரம்பத் தக்பீர் முதல் இரண்டாவது ரக்அத்திற்கு எழுவது வரை) அவர்களின் முதல் ரக்அத்தில் (மொத்தம்) ஆறு தக்பீர்கள் இருந்தன. இரண்டாவது ரக்அத்திற்கு எழும்போதும் தக்பீர் கூறினார்கள்.

தமது தொழுகையை முடித்ததும், தம் கூட்டத்தாரை நோக்கித் திரும்பி, "எனது தக்பீர்களை மனனம் செய்துகொள்ளுங்கள்; எனது ருகூஃ மற்றும் ஸஜ்தாவைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், பகலின் இந்த நேரத்தில் (அதாவது லுஹர் அல்லது அஸர் வேளையில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுவித்த தொழுகை இதுவேயாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(தொடர்ந்து அபூமாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தொழுகையை முடித்ததும், மக்களை நோக்கித் திரும்பி, "மக்களே! செவிதாழ்த்திக் கேளுங்கள்; (விஷயத்தைப்) புரிந்துகொள்ளுங்கள்; அறிந்துகொள்ளுங்கள்: அல்லாஹ்வுக்குச் சில அடியார்கள் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் நபிமார்களுமல்லர், ஷஹீதுகளுமல்லர் (உயிர்த்தியாகிகள்). ஆயினும், (மறுமையில்) அவர்களின் இருப்பிடத்தையும் அல்லாஹ்விடத்தில் அவர்களுக்கு உள்ள நெருக்கத்தையும் கண்டு நபிமார்களும் ஷஹீதுகளும் (அவர்கள் மீது) பொறாமைப்படாத மேலான ஆசை (கிப்தா) கொள்வார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது கூட்டத்தின் ஓரத்திலிருந்து ஒரு கிராமவாசி தம் முழங்காலிட்டு அமர்ந்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நோக்கித் தம் கையை அசைத்து, "அல்லாஹ்வின் நபியே! மக்களில் உள்ள ஒரு சாரார், அவர்கள் நபிமார்களுமல்லர், ஷஹீதுகளுமல்லர்; ஆயினும் அவர்களின் இருப்பிடத்தையும் அல்லாஹ்விடம் அவர்களுக்குள்ள நெருக்கத்தையும் கண்டு நபிமார்களும் ஷஹீதுகளும் ஆசைப்படுவார்கள் என்கிறீர்களே! அவர்களை எங்களுக்கு வர்ணியுங்கள்; அவர்களை எங்களுக்கு அடையாளம் காட்டுங்கள் (அதாவது அவர்களைப் பற்றி எங்களுக்குத் தெளிவாக விளக்குங்கள்)" என்று கேட்டார்.

அந்தக் கிராமவாசியின் கேள்வியைக் கேட்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகம் (மகிழ்ச்சியால்) மலர்ந்தது. அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் வெவ்வேறு இடங்களைச் சேர்ந்த, பல்வேறு கோத்திரங்களிலிருந்து (மார்க்கத்திற்காகப்) பிரிந்து வந்த மக்களாவார்கள். அவர்களுக்கிடையே எந்த நெருக்கமான இரத்த பந்தமும் கிடையாது. அவர்கள் அல்லாஹ்விற்காகவே ஒருவரையொருவர் நேசித்தார்கள்; (மனத்தூய்மையுடன்) அன்பைப் பரிமாறிக்கொண்டார்கள். மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவர்களுக்காக ஒளியாலான மேடைகளை அமைத்து, அதன்மீது அவர்களை அமரச் செய்வான். அவர்களின் முகங்களை ஒளியாகவும், அவர்களின் ஆடைகளை ஒளியாகவும் ஆக்குவான். மறுமை நாளில் மக்கள் அனைவரும் அச்சத்தில் உறைந்திருக்கும்போது, இவர்கள் எவ்வித அச்சமுமின்றி இருப்பார்கள். (அவர்கள்தான்) அல்லாஹ்வின் நேசர்கள்; அவர்களுக்கு எவ்வித அச்சமுமில்லை; அவர்கள் கவலைப்படவும் மாட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ளயீஃப் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது)
إسناده ضعيف
5011மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَن مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَالْمُتَجَالِسِينَ فِيَّ وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَالْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ . رَوَاهُ مَالِكٌ. وَفِي رِوَايَةِ التِّرْمِذِيَّ قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: الْمُتَحَابُّونَ فِي جَلَالِي لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاء
முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
"அல்லாஹ் தஆலா கூறுகிறான்: 'எனக்காகவே ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே (நன்மையான காரியங்களுக்காக) ஒன்றுகூடி அமர்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே தமக்கிடையே (செல்வத்தை) வாரி வழங்குபவர்களுக்கும் எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது (அவசியமாகிவிட்டது)'." (நூல்: மாலிக்)

மேலும், திர்மிதியில் இடம்பெறும் அறிவிப்பில் (அல்லாஹ்) பின்வருமாறு கூறுகிறான்:
"எனது மகிமைக்காக (மட்டுமே) ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கு (மறுமையில்) ஒளியாலான மேடைகள் இருக்கும். (அவர்களின் அந்தஸ்தைக் கண்டு) நபிமார்களும் தியாகிகளும் (ஷஹீத்களும்) பொறாமையற்ற பெருவிருப்பம் (அவா) கொள்வார்கள்'." (நூல்: திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7318முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ الْأَصْبَهَانِيُّ ثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ الضَّبِّيُّ بأَصْبَهَانَ ثَنَا أَبُو بَدْرٍ شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ سَمِعْتُ زِيَادَ بْنَ خَيْثَمَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنَّ §لِلَّهِ عِبَادًا لَيْسُوا بِأَنْبِيَاءَ وَلَا شُهَدَاءَ يَغْبِطُهُمُ الشُّهَدَاءُ وَالنَّبِيُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِقُرْبِهِمْ مِنَ اللَّهِ تَعَالَى وَمَجْلِسِهِمْ مِنْهُ» فَجَثَا أَعْرَابِيٌّ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صِفْهُمْ لَنَا وحَلِّهِمْ لَنَا قَالَ «قَوْمٌ مِنْ أَقْنَاءِ النَّاسِ مِنْ نِزَاعِ الْقَبَائِلِ تَصَادَقُوا فِي اللَّهِ وَتَحَابَّوْا فِيهِ يَضَعُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ يَخَافُ النَّاسُ وَلَا يَخَافُونَ هُمْ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ الَّذِينَ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்குச் சில அடியார்கள் உள்ளனர். அவர்கள் நபிமார்களோ அல்லது தியாகிகளோ (ஷுஹதாக்களோ) அல்லர். ஆனால், மறுமை நாளில் அல்லாஹு தஆலாவிடம் அவர்களுக்கு இருக்கும் நெருக்கத்தையும், (அவன் முன்னிலையில்) அவர்களுக்கு இருக்கும் அமர்வையும் கண்டு, நபிமார்களும் தியாகிகளும் அவர்களைப் பாக்கியசாலிகளாகக் கருதி (அவர்கள் மீது) பொறாமை கொள்வார்கள் (அதாவது அவர்களின் உயர் நிலையை வியந்து பாராட்டுவார்கள்)."

அப்போது ஒரு கிராமவாசி (அஃராபி) முழங்காலிட்டு அமர்ந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களைப் பற்றி எங்களுக்கு விவரியுங்கள்; அவர்களின் தன்மைகளை எங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் (இரத்த உறவு இல்லாத) பல்வேறு இடங்களைச் சேர்ந்த மக்களாகவும், (வெவ்வேறு) கோத்திரங்களிலிருந்து பிரிந்து வந்தவர்களாகவும் இருப்பார்கள். அவர்கள் (உலக ஆதாயங்களுக்காக அன்றி) அல்லாஹ்வுக்காகவே ஒருவருக்கொருவர் உண்மையான தோழமை கொள்வார்கள்; அல்லாஹ்வுக்காகவே ஒருவரை ஒருவர் நேசிப்பார்கள். மறுமை நாளில் அல்லாஹ் (அஜ்ஜ வஜல்) அவர்களுக்காக ஒளியாலான மேடைகளை (மிம்பர்களை) அமைத்துக் கொடுப்பான். மக்கள் அனைவரும் (விசாரணையின் போது) அச்சத்தில் இருக்கும்போது இவர்கள் எவ்வித அச்சமுமின்றி இருப்பார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ் (அஜ்ஜ வஜல்)வின் நேசர்கள் (அவ்லியாக்கள்) ஆவர். ‘அவர்களுக்கு எவ்வித அச்சமும் இல்லை; அவர்கள் கவலைப்படவும் மாட்டார்கள்’" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
8296முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُؤَمَّلِ ثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الشَّعْرَانِيُّ ثَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ الْمَرْوَزِيُّ بِمِصْرَ ثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى ثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ أَبِي الْمُسَاوِرِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عُمَيْرَةَ قَالَ قَدِمْتُ مِنَ الشَّامِ إِلَى الْمَدِينَةِ فِي طَلَبِ الْعِلْمِ فَسَمِعْتُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §«الْمُتَحَابُّونَ فِي اللَّهِ لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَغْبِطُهُمُ الشُّهَدَاءُ»
முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:

"அல்லாஹ்வுக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கு மறுமை நாளில் ஒளியாலான மேடைகள் (உயர்ந்த பீடங்கள்) இருக்கும். அவர்களைக் கண்டு (அவர்களது அந்தஸ்தைப் பார்த்து) உயிர்த்தியாகிகளும் (ஷஹீத்களும்) பேராசைப்படுவார்கள் (அதாவது, பொறாமையின்றி அத்தகைய சிறப்பைத் தாமும் அடைய விரும்புவார்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
577ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْلَى، حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ أَبِي زُمَيْلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ الرَّقِّيُّ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي مَرْزُوقٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيِّ، قَالَ: قُلْتُ لِمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ: وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ لِغَيْرِ دُنْيَا أَرْجُو أَنْ أُصِيبَهَا مِنْكَ، وَلَا قَرَابَةَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ، قَالَ: فَلِأَيِّ شَيْءٍ؟ قُلْتُ: لِلَّهِ، قَالَ: فَجَذَبَ حُبْوَتِي، ثُمَّ قَالَ: أَبْشِرْ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا، فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: § «الْمُتَحَابُّونَ فِي اللَّهِ فِي ظِلِّ الْعَرْشِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ، يَغْبِطُهُمْ بِمَكَانِهِمِ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاءُ» ثُمَّ، قَالَ: فَخَرَجْتُ فَأَتَيْتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ، فَحَدَّثْتُهُ بِحَدِيثِ مُعَاذٍ، فقَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: «حُقَّتْ مَحَبَّتِي عَلَى الْمُتَحَابِّينَ فِيَّ، وَحُقَّتْ مَحَبَّتِي عَلَى الْمُتَنَاصِحِينَ فِيَّ، وَحُقَّتْ مَحَبَّتِي عَلَى الْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ، وَحُقَّتْ مَحَبَّتِي عَلَى الْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ، وَهُمْ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ، يَغْبِطُهُمُ النَّبِيُّونَ وَالصِّدِّيقُونَ بِمَكَانِهِمْ»
அபூ முஸ்லிம் அல்-கவ்லானி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் உங்களிடமிருந்து எதிர்பார்த்துப் பெறக்கூடிய எந்தவொரு உலக ஆதாயத்துக்காகவோ, அல்லது நமக்கிடையே உள்ள உறவுமுறையின் காரணமாகவோ நான் உங்களை நேசிக்கவில்லை" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அப்படியானால் எதற்காக (என்னை நேசிக்கிறீர்)?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் பொருட்டு (மட்டுமே நேசிக்கிறேன்)" என்றேன்.

அப்போது அவர்கள் எனது ஆடையைப் பிடித்து (தம் பக்கமாக) இழுத்துவிட்டு, "நீர் கூறுவது உண்மையானால், நற்செய்தி பெற்றுக்கொள்வீராக! ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'அல்லாஹ்வின் பொருட்டு ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்கள், அவனது நிழலைத் தவிர வேறு நிழலே இல்லாத (மறுமை) நாளில் அல்லாஹ்வின் (அர்ஷின்) நிழலில் இருப்பார்கள். அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் அந்தஸ்தைக் கண்டு நபிமார்களும் ஷஹீத்களும் (உயிர்த்தியாகிகளும்) பெரிதும் ஆசைப்படுவார்கள் (அதாவது பொறாமையற்ற முறையில் வியந்து பாராட்டுவார்கள்)'" என்று கூறினார்கள்.

(அபூ முஸ்லிம் அல்-கவ்லானி தொடர்கிறார்:) பின்னர் நான் அங்கிருந்து புறப்பட்டு உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, முஆத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த அந்தச் செய்தியைக் கூறினேன்.

அப்போது உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், பாக்கியம் பொருந்தியவனும் உயர்ந்தவனுமான தமது இறைவனிடமிருந்து (ஹதீஸ் குத்ஸியாக) அறிவிக்க நான் கேட்டிருக்கிறேன்: "எனக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கும், எனக்காக ஒருவருக்கொருவர் நற்போதனை செய்து கொள்பவர்களுக்கும், எனக்காக ஒருவரையொருவர் சந்தித்து உறவாடுபவர்களுக்கும், எனக்காகத் தங்களுக்குள் (தமது பொருளைச்) செலவு செய்து கொள்பவர்களுக்கும் எனது நேசம் உறுதியாகிவிட்டது. அவர்கள் ஒளியாலான மேடைகளில் வீற்றிருப்பார்கள். அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் அந்தஸ்தைக் கண்டு நபிமார்களும் சித்தீக்குகளும் (வாய்மையாளர்களும்) பெரிதும் ஆசைப்படுவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح