இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

1748முவத்தா மாலிக்
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ دِمَشْقَ فَإِذَا فَتًى شَابٌّ بَرَّاقُ الثَّنَايَا وَإِذَا النَّاسُ مَعَهُ إِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَىْءٍ أَسْنَدُوا إِلَيْهِ وَصَدَرُوا عَنْ قَوْلِهِ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقِيلَ هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ ‏.‏ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ هَجَّرْتُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي بِالتَّهْجِيرِ وَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي - قَالَ - فَانْتَظَرْتُهُ حَتَّى قَضَى صَلاَتَهُ ثُمَّ جِئْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَاللَّهِ إِنِّي لأُحِبُّكَ لِلَّهِ ‏.‏ فَقَالَ آللَّهِ فَقُلْتُ آللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ آللَّهِ فَقُلْتُ آللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ آللَّهِ فَقُلْتُ آللَّهِ ‏.‏ قَالَ فَأَخَذَ بِحُبْوَةِ رِدَائِي فَجَبَذَنِي إِلَيْهِ وَقَالَ أَبْشِرْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَالْمُتَجَالِسِينَ فِيَّ وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَالْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ இத்ரீஸ் அல்-கவ்லானீ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் டமாஸ்கஸ் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தேன். அங்கே பளபளக்கும் முன் பற்களைக் கொண்ட ஒரு இளைஞர் இருந்தார். மக்கள் அவருடன் இருந்தார்கள். அவர்கள் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டால், அதை அவரிடம் கொண்டு சென்றார்கள்; மேலும் அவருடைய சொல்லுக்கேற்ப செயல்பட்டார்கள். நான் அவரைப் பற்றி விசாரித்தேன். 'இவர் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி)' என்று கூறப்பட்டது.

மறுநாள் நான் (பள்ளிவாசலுக்கு) முற்பகலிலேயே (காலை நேரத்திலேயே) சென்றேன். எனக்கு முன்பாகவே அவர் அங்கு வந்துவிட்டதை நான் கண்டேன். அவர் தொழுதுகொண்டிருந்தார். அவர் தொழுகையை முடிக்கும் வரை நான் காத்திருந்தேன். பிறகு அவருக்கு முன்பக்கமாகச் சென்று, அவருக்கு ஸலாம் கூறி, 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் உங்களை அல்லாஹ்வுக்காக நேசிக்கிறேன்!' என்று கூறினேன்.

அவர், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாகவா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக!' என்றேன். அவர், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாகவா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக!' என்றேன். அவர், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாகவா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக!' என்றேன்.

அவர் என் மேலாடையின் ஒரு பகுதியைப் பிடித்து, என்னை அவர் பக்கம் இழுத்து, 'நற்செய்தி பெறுவீராக! ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "வளமும் உயர்வும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: எனக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கும், எனக்காக ஒன்றுகூடி அமர்பவர்களுக்கும், எனக்காக ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்பவர்களுக்கும், மேலும் எனக்காக ஒருவருக்கொருவர் (தாராளமாக) வழங்குபவர்களுக்கும் என் அன்பு கடமையாகிவிட்டது" '."
22030முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ وَإِسْحَاقُ يَعْنِي ابْنَ عِيسَى أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ دِمَشْقِ بالشَّامِ فَإِذَا أَنَا بِفَتًى بَرَّاقِ الثَّنَايَا وَإِذَا النَّاسُ حَوْلَهُ إِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ أَسْنَدُوهُ إِلَيْهِ وَصَدَرُوا عَنْ رَأْيِهِ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقِيلَ هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ هَجَّرْتُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي بِالْهَجِيرِ وَقَالَ إِسْحَاقُ بِالتَّهْجِيرِ وَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي فَانْتَظَرْتُهُ حَتَّى إِذَا قَضَى صَلَاتَهُ جِئْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ وَاللهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ لِلَّهِ فَقَالَ أَللَّهِ؟ فَقُلْتُ أَللَّهِ فَقَالَ أَللَّهِ؟ فَقُلْتُ أَللَّهِ فَأَخَذَ بِحُبْوَةِ رِدَائِي فَجَبَذَنِي إِلَيْهِ وَقَالَ أَبْشِرْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَقُولُ قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَالْمُتَجَالِسِينَفِيَّ وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَالْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ
அபூ இத்ரீஸ் அல்-கவ்லானீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் ஷாம் நாட்டில் உள்ள டமாஸ்கஸ் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றேன். அங்கே பிரகாசமான முன்பற்களைக் கொண்ட (புன்னகை தவழும் முகமுடைய) ஓர் இளைஞரைக் கண்டேன். மக்கள் அவரைச் சூழ்ந்திருந்தனர். அவர்களுக்குள் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டால், அதை அவரிடமே கொண்டு சென்றனர்; அவரது முடிவை (அப்படியே) ஏற்றுக்கொண்டனர்.

நான் அவரைப் பற்றி மக்களிடம் விசாரித்தேன். அதற்கு, "இவர்தான் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி)" என்று கூறப்பட்டது.

மறுநாள், நான் (லுஹர் தொழுகைக்காக) மிக முன்கூட்டியே பள்ளிவாசலுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றேன். ஆனால், எனக்கு முன்பாகவே அவர் அங்கு வந்து (தொழுது கொண்டு) இருப்பதைக் கண்டேன். அவர் தமது தொழுகையை முடிக்கும் வரை நான் காத்திருந்தேன். பின்னர் அவருக்கு நேர்முன்னால் சென்று, அவருக்கு ஸலாம் கூறினேன்.

பின்பு அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உங்களை அல்லாஹ்வுக்காக நேசிக்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர், "(உண்மையாகவே) அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாகவா?" என்று கேட்டார். நான், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாகத்தான்!" என்றேன். மீண்டும் அவர், "(உண்மையாகவே) அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாகவா?" என்று கேட்டார். நான், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாகத்தான்!" என்றேன்.

அப்போது அவர் எனது மேலாடையின் (நடுப்பகுதியைப்) பிடித்து, தன்பக்கம் என்னை இழுத்துக்கொண்டு கூறினார்: "உங்களுக்கு நற்செய்தி உண்டாகட்டும்! ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்:

'வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: எனக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்போருக்கும், எனக்காக ஒன்றாக அமர்ந்திருப்போருக்கும், எனக்காக ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்வோருக்கும், எனக்காக ஒருவருக்கொருவர் (தமது செல்வங்களைச்) செலவு செய்வோருக்கும் எனது நேசம் (அவர்களுக்குக் கிடைப்பது) உறுதியாகிவிட்டது.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
5011மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَن مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَالْمُتَجَالِسِينَ فِيَّ وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَالْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ . رَوَاهُ مَالِكٌ. وَفِي رِوَايَةِ التِّرْمِذِيَّ قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: الْمُتَحَابُّونَ فِي جَلَالِي لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاء
முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
"அல்லாஹ் தஆலா கூறுகிறான்: 'எனக்காகவே ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே (நன்மையான காரியங்களுக்காக) ஒன்றுகூடி அமர்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே தமக்கிடையே (செல்வத்தை) வாரி வழங்குபவர்களுக்கும் எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது (அவசியமாகிவிட்டது)'." (நூல்: மாலிக்)

மேலும், திர்மிதியில் இடம்பெறும் அறிவிப்பில் (அல்லாஹ்) பின்வருமாறு கூறுகிறான்:
"எனது மகிமைக்காக (மட்டுமே) ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கு (மறுமையில்) ஒளியாலான மேடைகள் இருக்கும். (அவர்களின் அந்தஸ்தைக் கண்டு) நபிமார்களும் தியாகிகளும் (ஷஹீத்களும்) பொறாமையற்ற பெருவிருப்பம் (அவா) கொள்வார்கள்'." (நூல்: திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7314முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثَنَا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ وَأَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْهَمْدَانِيُّ ثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْخَرَّازُ قَالَا ثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ دِمَشْقَ فَإِذَا فَتًى بَرَّاقُ الثَّنَايَا وَإِذَا النَّاسُ مَعَهُ إِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ أَسْنَدُوا إِلَيْهِ وَصَدَرُوا عَنْ رَأْيِهِ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقِيلَ هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ هَجَّرْتُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي وَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي قَالَ فَانْتَظَرْتُهُ حَتَّى قَضَى صَلَاتَهُ ثُمَّ جِئْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَقُلْتُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ فِي اللَّهِ فَقَالَ آللَّهُ؟ فَقُلْتُ آللَّهُ؟ فَقَالَ آللَّهُ فَقُلْتُ آللَّهُ قَالَ فَأَخَذَ بِحُبْوَةِ رِدَائِي وَجَذَبَنِي إِلَيْهِ وَقَالَ أَبْشِرْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ §وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَالْمُتَجَالِسِينَ فِيَّ وَالْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَقَدْ جَمَعَ أَبُو إِدْرِيسَ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ بَيْنَ مُعَاذٍ وَعَبَّادِ بْنِ الصَّامِتِ فِي هَذَا الْمَتْنِ» على شرط البخاري ومسلم
அபூ இத்ரீஸ் அல்-கவ்லானீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் டமாஸ்கஸ் (நகரப்) பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றேன். அங்கு பிரகாசமான (முன்) பற்களை உடைய (புன்னகை பூத்த முகத்தைக் கொண்ட) ஓர் இளைஞரைக் கண்டேன். மக்கள் அவரைச் சூழ்ந்திருந்தனர். அவர்கள் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் (கருத்து) முரண்பட்டால், அவரிடம் அதைக் கொண்டு சென்றனர்; மேலும், அவருடைய கருத்தையே (முடிவாக) ஏற்றுக்கொண்டனர். எனவே, நான் அவரைப் பற்றி விசாரித்தேன். அதற்கு, "இவர் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி)" என்று கூறப்பட்டது.

அடுத்த நாள், நான் (நண்பகல் தொழுகைக்காக) முன்னதாகவே சென்றேன். ஆனால் அவர் எனக்கு முன்பாகவே அங்கு வந்திருப்பதைக் கண்டேன். அவர் தொழுது கொண்டிருந்தார். அவர் தனது தொழுகையை முடிக்கும் வரை நான் காத்திருந்தேன். பின்னர், அவருக்கு நேராகச் சென்று, அவருக்கு ஸலாம் கூறி, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அல்லாஹ்விற்காக உங்களை நேசிக்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

அவர், "(சத்தியமாக) அல்லாஹ்விற்காகவா?" என்று கேட்டார். நான், "(ஆம், சத்தியமாக) அல்லாஹ்விற்காகத்தான்!" என்றேன். மீண்டும் அவர், "(சத்தியமாக) அல்லாஹ்விற்காகவா?" என்று கேட்டார். நான், "(ஆம், சத்தியமாக) அல்லாஹ்விற்காகத்தான்!" என்று பதிலளித்தேன்.

அப்போது, அவர் எனது மேலங்கியின் மடிப்பைப் பிடித்து, என்னை அவரை நோக்கி இழுத்து (அன்புடன்) கூறினார்: "நற்செய்தி பெறுவீராக! ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'அல்லாஹ் (அஜ்ஜ வஜல்) கூறுகிறான்: எனக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே (மார்க்க விஷயங்களுக்காக) ஒன்றாக அமர்ந்திருப்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே ஒருவருக்கொருவர் (தங்கள் செல்வங்களைச்) செலவு செய்து கொள்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்பவர்களுக்கும் எனது அன்பு கடமையாகிவிட்டது (உறுதியாகிவிட்டது).'"
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
575ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِدْرِيسَ الْأَنْصَارِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ، أَنَّهُ قَالَ: دَخَلْتُ مَسْجِدَ دِمَشْقَ فَإِذَا فَتًى بَرَّاقُ الثَّنَايَا، وَإِذَا النَّاسُ مَعَهُ، إِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ، أَسْنَدُوهُ إِلَيْهِ، وَصَدَرُوا عَنْ رَأْيِهِ، فَسَأَلْتُ عَنْهُ، فَقِيلَ: هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ، فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ، هَجَّرْتُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي بِالتَّهْجِيرِ، وَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي، قَالَ: فَانْتَظَرْتُهُ حَتَّى قَضَى صَلَاتَهُ، ثُمَّ جِئْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَقُلْتُ: وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ لِلَّهِ، فقَالَ: آللَّهُ؟ قُلْتُ: آللَّهُ، فَأَخَذَ بِحَبْوَةِ رِدَائِي فَجَذَبَنِي إِلَيْهِ وَقَالَ: أَبْشِرْ، فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولَ: «قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: §وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ، وَالْمُتَجَالِسِينَ فِيَّ، وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ»
அபூ இத்ரீஸ் அல்கவ்லானீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் திமிஷ்க் (டமாஸ்கஸ்) பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றேன். அங்கே பளபளக்கும் (வெண்மையான) முன்பற்களைக் கொண்ட (புன்னகை தவழும் முகமுடைய) ஒரு இளைஞர் இருந்தார். அவருடன் மக்களும் இருந்தனர். அவர்களுக்குள் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டால், அவர்கள் அதனை அவரிடமே கொண்டு சென்றார்கள்; அவரது கருத்தின்படியே (முடிவெடுத்துத்) திரும்பினார்கள். அவரைப் பற்றி நான் விசாரித்தபோது, "இவர்தான் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி)" என்று கூறப்பட்டது.

மறுநாள் வந்ததும், நான் முன்கூட்டியே (நண்பகல் நேரத்திலேயே பள்ளிவாசலுக்குப்) புறப்பட்டுச் சென்றேன். ஆனால், எனக்கும் முன்பாகவே அவர் அங்கு வந்திருப்பதைக் கண்டேன். அவர் தொழுது கொண்டிருப்பதையும் கண்டேன். அவர் தமது தொழுகையை முடிக்கும் வரை நான் காத்திருந்தேன். பின்னர், அவருக்கு நேர் முன்னால் சென்று ஸலாம் கூறினேன். மேலும், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அல்லாஹ்வுக்காகவே உங்களை நேசிக்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் மீதா (நேசிக்கிறீர்)?" என்று கேட்டார். நான், "ஆம், அல்லாஹ்வின் மீதுதான்" என்றேன். (மீண்டும்) அவர், "அல்லாஹ்வின் மீதா?" என்று கேட்க, நான் "ஆம், அல்லாஹ்வின் மீதுதான்" என்றேன். உடனே அவர் எனது மேலங்கியின் (நடுப்) பகுதியைப்பற்றி, தன்னை நோக்கி என்னை இழுத்து, "நற்செய்தி பெறுவீராக! ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்:

‘அல்லாஹு தபாரக வதஆலா கூறுகிறான்: எனக்காகவே ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே (மார்க்க விஷயங்களுக்காக) ஒன்றாக அமர்ந்திருப்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்பவர்களுக்கும் எனது நேசம் கடமையாகிவிட்டது’."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح