இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

424ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَتَاهُ فِي مَنْزِلِهِ فَقَالَ ‏ ‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ لَكَ مِنْ بَيْتِكَ ‏ ‏‏.‏ قَالَ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى مَكَانٍ، فَكَبَّرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ‏.‏
இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து, "உங்கள் வீட்டில் நான் எங்கே தொழுதால் (உங்களுக்கு நன்மை பயக்கும் வகையில்) நீங்கள் விரும்புவீர்கள்?" என்று கூறினார்கள். நான் ஒரு இடத்தைச் சுட்டிக்காட்டினேன். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அல்லாஹு அக்பர்' என்று கூறினார்கள், நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம், மேலும் அவர்கள் இரண்டு ரக்அத் தொழுதார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
425ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ ـ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الأَنْصَارِ ـ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي، فَإِذَا كَانَتِ الأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ، لَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ بِهِمْ، وَوَدِدْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّكَ تَأْتِينِي فَتُصَلِّيَ فِي بَيْتِي، فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى‏.‏ قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ، فَقُمْنَا فَصَفَّنَا، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، قَالَ وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ‏.‏ قَالَ فَثَابَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ ذَوُو عَدَدٍ فَاجْتَمَعُوا، فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخَيْشِنِ أَوِ ابْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَقُلْ ذَلِكَ، أَلاَ تَرَاهُ قَدْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ‏.‏ قَالَ فَإِنَّا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ إِلَى الْمُنَافِقِينَ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيَّ ـ وَهْوَ أَحَدُ بَنِي سَالِمٍ وَهُوَ مِنْ سَرَاتِهِمْ ـ عَنْ حَدِيثِ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، فَصَدَّقَهُ بِذَلِكَ‏.‏
இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரும், பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட அன்சாரித் தோழர்களில் ஒருவருமாவார்) கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் கண்பார்வை மங்கிவிட்டது. நான் என் சமூகத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்தி வருகிறேன். மழைக் காலங்களில் எனக்கும் அவர்களுக்குமிடையே உள்ள ஓடையில் நீர் பெருக்கெடுத்து ஓடுவதால், அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த என்னால் முடிவதில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து (ஓரிடத்தில்) தொழுதால், அந்த இடத்தை நான் தொழுமிடமாக (முஸல்லாவாக) ஆக்கிக்கொள்வேன் என விரும்புகிறேன்" என்று கூறினேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் நாடினால் அவ்வாறே செய்வேன்" என்று கூறினார்கள்.

இத்பான் (ரழி) அவர்கள் தொடர்ந்தார்கள்: (மறுநாள்) பொழுது நன்கு உயர்ந்த பின், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் (என் வீட்டிற்கு) வந்தார்கள். (உள்ளே நுழைய அனுமதி கிடைத்ததும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமராமல் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள். பின்னர், "உம்முடைய வீட்டில் நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறீர்?" என்று கேட்டார்கள். நான் வீட்டின் ஒரு பகுதியைச் சுட்டிக் காட்டினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கு) நின்று தக்பீர் கூறினார்கள். நாங்களும் எழுந்து அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது ஸலாம் கொடுத்தார்கள். அவர்களுக்காக நாங்கள் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' எனும் உணவை (உண்ணச் செய்வதற்காக) அவர்களைத் தடுத்து இருத்தினோம்.

(இதையறிந்து) அக்கம் பக்கத்திலுள்ள (அதே) பகுதியிலிருந்து ஏராளமான ஆண்கள் (என்) வீட்டில் திரண்டனர். அவர்களில் ஒருவர், "மாலிக் இப்னு துகைஷன் அல்லது இப்னு துக்ஷுன் எங்கே?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்களில் ஒருவர், "அவன் ஒரு நயவஞ்சகன்; அவன் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிப்பதில்லை" என்று கூறினார். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவ்வாறு சொல்லாதீர்! அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தை நாடி, 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறில்லை) என்று அவர் கூறியதை நீர் பார்க்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்; ஆனால், நாங்கள் அவருடைய (சாய்வும்) கவனமும், (அவருடைய) நற்போதனையும் நயவஞ்சகர்களின் பால் இருப்பதைத்தான் பார்க்கிறோம்" என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தை நாடி 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று சொல்பவர் மீது நரக நெருப்பை அல்லாஹ் நிச்சயமாகத் தடுத்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: பின்னர் நான் ஹுஸைன் பின் முஹம்மத் அல்-அன்சாரி (அவர் பனூ சாலிம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர், மேலும் அக்கோத்திரத்தின் தலைவர்களில் ஒருவராவார்) அவர்களிடம் மஹ்மூத் பின் ரபீஉ (ரழி) அவர்களின் இந்த ஹதீஸ் குறித்துக் கேட்டேன். அவர் அதை உறுதிப்படுத்தினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
667ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهْوَ أَعْمَى، وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ، فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى، فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ ‏ ‏‏.‏ فَأَشَارَ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏
மஹ்மூத் பின் ரபீஃ அல்அன்ஸாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் தம் கூட்டத்தாருக்கு (தொழுகையில்) இமாமாக இருந்து வந்தார்கள், மேலும் அவர்கள் கண்பார்வையற்றவராகவும் இருந்தார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! (சில சமயங்களில்) இருளாகவும் வெள்ளப்பெருக்காவும் இருக்கும்; மேலும் நான் கண்பார்வையற்றவன். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் என் வீட்டில் ஓரிடத்தில் தொழுங்கள்; நான் அதை ஒரு முஸல்லாவாக (தொழும் இடமாக) ஆக்கிக் கொள்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். எனவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் வந்து, "நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அவர் வீட்டிலுள்ள ஒரு இடத்தைச் சுட்டிக் காட்டினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அங்கே தொழுதார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
686ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ أَسَدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ، قَالَ سَمِعْتُ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ اسْتَأْذَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَقَالَ ‏ ‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ‏ ‏‏.‏ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ، فَقَامَ وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا‏.‏
இத்பான் பின் மாலிக் அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள்; நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள், "உங்கள் வீட்டில் நான் எங்கே தொழுவதை நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். நான் விரும்பிய ஓர் இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டினேன். அவர்கள் (தொழுவதற்காக) நின்றார்கள்; நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். பிறகு அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்தார்கள்; நாங்களும் ஸலாம் கொடுத்தோம்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
839, 840ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ،، وَزَعَمَ، أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا مِنْ دَلْوٍ كَانَ فِي دَارِهِمْ‏.‏ قَالَ سَمِعْتُ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيَّ، ثُمَّ أَحَدَ بَنِي سَالِمٍ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بَنِي سَالِمٍ، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَإِنَّ السُّيُولَ تَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِ قَوْمِي، فَلَوَدِدْتُ أَنَّكَ جِئْتَ فَصَلَّيْتَ فِي بَيْتِي مَكَانًا، حَتَّى أَتَّخِذَهُ مَسْجِدًا فَقَالَ ‏"‏ أَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ‏"‏‏.‏ فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ ‏"‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ‏"‏‏.‏ فَأَشَارَ إِلَيْهِ مِنَ الْمَكَانِ الَّذِي أَحَبَّ أَنْ يُصَلِّيَ فِيهِ، فَقَامَ فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ ثُمَّ سَلَّمَ، وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ‏.‏
மஹ்மூத் பின் அர்ரபீஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும், அவர்கள் எங்கள் வீட்டில் இருந்த ஒரு வாளியிலிருந்து தண்ணீரை எடுத்து (என் முகத்தில்) உமிழ்ந்ததையும் நினைவுகூர்கிறேன். (மேலும்) பனூ சாலிம் குலத்தைச் சேர்ந்த இத்பான் பின் மாலிக் அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: “நான் எனது பனூ சாலிம் குலத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்துபவனாக இருந்தேன். ஒருமுறை நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, ‘எனக்குப் பார்வைக் குறைபாடு உள்ளது, (மழைக்காலங்களில்) மழைநீர் வெள்ளம் எனக்கும் என் குலத்தாரின் பள்ளிவாசலுக்கும் இடையில் தடையாக வந்துவிடுகிறது. தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து ஓரிடத்தில் தொழுதால், அந்த இடத்தை நான் தொழும் இடமாக (பள்ளிவாசலாக) ஆக்கிக்கொள்வேன் என்று நான் விரும்புகிறேன்’ என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ் நாடினால், நான் அவ்வாறே செய்வேன்” என்று கூறினார்கள். அடுத்த நாள், பகல் நேரம் நன்கு வெளிச்சமான பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுடன் என் வீட்டிற்கு வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே நுழைய) அனுமதி கேட்டார்கள். நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள் (வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும்) அமராமல், “உங்கள் வீட்டில் நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். வீட்டில் அவர்கள் தொழ வேண்டும் என்று நான் விரும்பிய இடத்தை நான் சுட்டிக்காட்டினேன். எனவே, அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நின்றார்கள், நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்து (தொழுகையை) முடித்தார்கள், அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்தபோது நாங்களும் ஸலாம் கொடுத்தோம்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1185ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا فِي وَجْهِهِ مِنْ بِئْرٍ كَانَتْ فِي دَارِهِمْ‏.‏ فَزَعَمَ مَحْمُودٌ أَنَّهُ سَمِعَ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيّ َ ـ رضى الله عنه ـ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بِبَنِي سَالِمٍ، وَكَانَ يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَادٍ إِذَا جَاءَتِ الأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَىَّ اجْتِيَازُهُ قِبَلَ مَسْجِدِهِمْ، فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لَهُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَإِنَّ الْوَادِيَ الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَ قَوْمِي يَسِيلُ إِذَا جَاءَتِ الأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَىَّ اجْتِيَازُهُ، فَوَدِدْتُ أَنَّكَ تَأْتِي فَتُصَلِّي مِنْ بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ سَأَفْعَلُ ‏"‏‏.‏ فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ ‏"‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ‏"‏‏.‏ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ وَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ، فَحَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرٍ يُصْنَعُ لَهُ فَسَمِعَ أَهْلُ الدَّارِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِي فَثَابَ رِجَالٌ مِنْهُمْ حَتَّى كَثُرَ الرِّجَالُ فِي الْبَيْتِ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مَا فَعَلَ مَالِكٌ لاَ أَرَاهُ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ ذَاكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَقُلْ ذَاكَ أَلاَ تَرَاهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ‏.‏ أَمَّا نَحْنُ فَوَاللَّهِ لاَ نَرَى وُدَّهُ وَلاَ حَدِيثَهُ إِلاَّ إِلَى الْمُنَافِقِينَ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثْتُهَا قَوْمًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَتِهِ الَّتِي تُوُفِّيَ فِيهَا وَيَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمْ بِأَرْضِ الرُّومِ، فَأَنْكَرَهَا عَلَىَّ أَبُو أَيُّوبَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَا قُلْتَ قَطُّ‏.‏ فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَىَّ فَجَعَلْتُ لِلَّهِ عَلَىَّ إِنْ سَلَّمَنِي حَتَّى أَقْفُلَ مِنْ غَزْوَتِي أَنْ أَسْأَلَ عَنْهَا عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ إِنْ وَجَدْتُهُ حَيًّا فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ، فَقَفَلْتُ فَأَهْلَلْتُ بِحَجَّةٍ أَوْ بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ سِرْتُ حَتَّى قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ بَنِي سَالِمٍ، فَإِذَا عِتْبَانُ شَيْخٌ أَعْمَى يُصَلِّي لِقَوْمِهِ فَلَمَّا سَلَّمَ مِنَ الصَّلاَةِ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَأَخْبَرْتُهُ مَنْ أَنَا، ثُمَّ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثَنِيهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ‏.‏
மஹ்மூத் பின் அர்ரபீஃ அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (எங்கள்) வீட்டில் இருந்த ஒரு கிணற்றிலிருந்து (தண்ணீரை எடுத்து), என் முகத்தில் உமிழ்ந்த ஒரு வாய் அளவு தண்ணீரை(ப் பற்றி) நான் நினைவுகூருகிறேன்."

மஹ்மூத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: பத்ருப் போரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் கலந்துகொண்ட இத்பான் பின் மாலிக் அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்:
"நான் பனீ சாலிம் கூட்டத்தாரான என் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தி வந்தேன். எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே ஒரு பள்ளத்தாக்கு இருந்தது. மழைக்காலங்களில் (அதில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடுவதால்) அதைக் கடந்து அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்குச் செல்வது எனக்குக் கடினமாக இருந்தது. எனவே நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, 'எனக்குப் பார்வைக் குறைபாடு ஏற்பட்டுள்ளது. மழைக்காலங்களில் எனக்கும் என் மக்களுக்கும் இடையிலுள்ள பள்ளத்தாக்கு (வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து) ஓடுவதால், அதைக் கடந்து செல்வது எனக்குக் கடினமாகிவிடுகிறது. தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து ஓரிடத்தில் தொழுதால், அந்த இடத்தை நான் தொழும் இடமாக ஆக்கிக்கொள்வேன் என விரும்புகிறேன்' என்று கூறினேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நான் அவ்வாறே செய்வேன்' என்று கூறினார்கள்.

மறுநாள் காலையில் சூரியன் நன்கு உயர்ந்த பின், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் என்னிடம் வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள்; நான் அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள் அமராமல், 'உங்கள் வீட்டில் நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். நான் தொழ விரும்பிய இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டினேன். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுவதற்காக) நின்றார்கள்; தக்பீர் கூறினார்கள்; நாங்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது ஸலாம் கொடுத்தார்கள். நாங்களும் அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்தபோது ஸலாம் கொடுத்தோம்.

அவர்களுக்காகத் தயார் செய்யப்பட்டிருந்த 'கஸீர்' (எனும் உணவுக்காக) அவர்களை நான் தடுத்து நிறுத்தினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் வீட்டில் இருப்பதை அக்கம் பக்கத்தினர் கேள்விப்பட்டதும், (பல) ஆண்கள் திரண்டு வந்து, வீட்டில் பலர் கூடிவிட்டனர். அப்போது அவர்களில் ஒருவர், 'மாலிக் (பின் துக்ஷம்) என்ன செய்தார்? அவரை நான் காணவில்லையே?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்களில் மற்றொருவர், 'அவர் ஒரு நயவஞ்சகர் (முனாஃபிக்); அவர் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் நேசிப்பதில்லை' என்று கூறினார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அவ்வாறு சொல்லாதீர்கள்; அவர் அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடி, "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறில்லை) என்று கூறியதை நீர் பார்க்கவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அம்மனிதர், 'அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள். ஆனால், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நயவஞ்சகர்களிடம் அவர் நேசம் கொள்வதையும் அவர்களுடன் பேசுவதையும் தவிர வேறெதையும் நாங்கள் அவரிடம் காணவில்லை' என்றார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடி, "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" என்று கூறியவர் மீது நிச்சயமாக அல்லாஹ் நரகத்தை ஹராமாக்கி (தடுத்து) விட்டான்' என்று கூறினார்கள்."

மஹ்மூத் (ரழி) கூறினார்: "இச்செய்தியை நான் (மக்களில்) சிலரிடம் அறிவித்தேன். அவர்களில் அபூ அய்யூப் (அல்-அன்சாரி) அவர்களும் இருந்தார்கள். (அபூ அய்யூப் மரணமடைந்த) அந்தப் போரில், யஸீத் பின் முஆவியா அவர்களுக்குத் தலைவராக ரோமானியப் பிரதேசத்தில் இருந்தார். இந்தச் செய்தியை அபூஅய்யூப் (ரழி) மறுத்து, 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீங்கள் சொல்வதைப் போன்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியிருப்பார்கள் என நான் கருதவில்லை' என்று கூறினார்கள். இது எனக்குப் பெரும் பாரமாக (கவலையாக) இருந்தது. எனவே, 'இந்தப் போரிலிருந்து அல்லாஹ் என்னைப் பத்திரமாகத் திரும்பச் செய்தால், இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் தமது சமூகத்தாரின் பள்ளிவாசலில் உயிருடன் இருக்கும் பட்சத்தில், அவரிடமே இது குறித்துக் கேட்பேன்' என்று அல்லாஹ்விடம் நான் நேர்ச்சை செய்துகொண்டேன்.

(போரிலிருந்து) திரும்பியதும் ஹஜ்ஜுக்காகவோ அல்லது உம்ராவுக்காகவோ இஹ்ராம் அணிந்தேன். பின்னர் பயணத்தைத் தொடர்ந்து மதீனாவை அடைந்தேன். பனீ சாலிம் கூட்டத்தாரிடம் சென்றேன். அங்கே இத்பான் (ரழி) கண்பார்வை இழந்த முதியவராகத் தம் கூட்டத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்திக் கொண்டிருந்தார். அவர் தொழுகையை முடித்து ஸலாம் கொடுத்ததும், நான் அவருக்குச் ஸலாம் கூறி, நான் யார் என்பதைத் தெரிவித்தேன். பிறகு அந்த ஹதீஸைப் பற்றி அவரிடம் கேட்டேன். அவர் அதை எனக்கு முதலில் அறிவித்தவாறே (மாற்றமில்லாமல் மீண்டும்) அறிவித்தார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5401ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ ـ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الأَنْصَارِ ـ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي، فَإِذَا كَانَتِ الأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ، لَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ لَهُمْ، فَوَدِدْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّكَ تَأْتِي فَتُصَلِّي فِي بَيْتِي، فَأَتَّخِذُهُ مُصَلًّى‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ، ثُمَّ قَالَ لِي ‏"‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ‏"‏‏.‏ فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ، فَصَفَفْنَا، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ سَلَّمَ وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرٍ صَنَعْنَاهُ، فَثَابَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ ذَوُو عَدَدٍ فَاجْتَمَعُوا، فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَقُلْ، أَلاَ تَرَاهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ‏.‏ قَالَ قُلْنَا فَإِنَّا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ إِلَى الْمُنَافِقِينَ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ فَإِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيَّ أَحَدَ بَنِي سَالِمٍ وَكَانَ مِنْ سَرَاتِهِمْ عَنْ حَدِيثِ مَحْمُودٍ فَصَدَّقَهُ‏.‏
மஹ்மூத் பின் ரபீஃ அல்அன்ஸாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இத்்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் (பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட அன்சாரித் தோழர்களில் ஒருவராவார்).
அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக என் கண்பார்வை மங்கிவிட்டது. நான் என் சமூகத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்தி வருகிறேன். மழைக்காலங்களில் எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையிலுள்ள ஓடையில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடுவதால், அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த என்னால் முடிவதில்லை. ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து தொழ வேண்டுமென்றும், (தாங்கள் தொழும்) அந்த இடத்தை நான் தொழுமிடமாக ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டுமென்றும் விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் நாடினால் அவ்வாறே செய்வேன்" என்று கூறினார்கள்.

இத்்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
மறுநாள் பகல் பொழுது நன்கு உயர்ந்த நேரத்தில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் (என் வீட்டிற்கு) வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் உள்ளே வர அனுமதி கேட்டார்கள்; நான் அவர்களுக்கு அனுமதியளித்தேன். வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் அவர்கள் அமரவில்லை. "உம்முடைய வீட்டில் நான் எங்கு தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறீர்?" என்று என்னிடம் கேட்டார்கள். நான் வீட்டின் ஒரு மூலையை அவர்களுக்குச் சுட்டிக் காட்டினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அங்கு) நின்று தக்பீர் கூறினார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது ஸலாம் கொடுத்தார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்காகத் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' (எனும் மாவுக் களி) உணவைச் சாப்பிடுவதற்காக அவர்களைப் பிடித்து வைத்துக் கொண்டோம்.

(செய்தியறிந்து) அந்தப் பகுதியில் வசிக்கும் மக்கள் பலர் வீட்டில் கூடிவிட்டனர். அப்போது அவர்களில் ஒருவர், "மாலிக் பின் அத்-துக்ஷுன் எங்கே?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்களில் மற்றொருவர், "அவர் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிக்காத ஒரு நயவஞ்சகர் (முனாஃபிக்)" என்று கூறினார். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியெல்லாம் சொல்லாதீர்கள். அவர் அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடி, 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை) என்று கூறியிருப்பதை நீர் பார்க்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள். ஆனால், அவர் நயவஞ்சகர்களுடன் நேசம் பாராட்டுவதையும் அவர்களுடன் ஆலோசிப்பதையுமே நாங்கள் பார்க்கிறோம்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடி, 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறியவர் மீது அல்லாஹ் நரக நெருப்பைத் தடுத்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: பின்னர் நான் பனூ சாலிம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த, அவர்களின் தலைவர்களில் ஒருவரான ஹுஸைன் பின் முஹம்மத் அல்-அன்சாரியிடம் மஹ்மூத் (பின் ரபீஃ) அவர்களின் இந்த ஹதீஸ் குறித்துக் கேட்டேன். அவர் அதை உறுதிப்படுத்தினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1496ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ مَحْمُودَ بْنَ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيَّ، حَدَّثَهُ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الأَنْصَارِ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي وَإِذَا كَانَتِ الأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ لَهُمْ وَدِدْتُ أَنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَأْتِي فَتُصَلِّي فِي مُصَلًّى ‏.‏ فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى ‏.‏ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ فَقُمْنَا وَرَاءَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ - قَالَ - وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرٍ صَنَعْنَاهُ لَهُ - قَالَ - فَثَابَ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ حَوْلَنَا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ ذَوُو عَدَدٍ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَقُلْ لَهُ ذَلِكَ أَلاَ تَرَاهُ قَدْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ‏.‏ يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ ‏.‏ قَالَ فَإِنَّمَا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ لِلْمُنَافِقِينَ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ‏.‏ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيَّ - وَهُوَ أَحَدُ بَنِي سَالِمٍ وَهُوَ مِنْ سَرَاتِهِمْ - عَنْ حَدِيثِ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ فَصَدَّقَهُ بِذَلِكَ ‏.‏
மஹ்மூத் பின் ரபீஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரான, பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட அன்சாரிகளில் ஒருவரான இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து பின்வருமாறு கூறியதாகத் தெரிவித்தார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக என் பார்வை மங்கிவிட்டது. நான் என் சமூகத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்தி வருகிறேன். மழைக்காலம் வந்தால் எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையிலுள்ள ஓடையில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து விடுகிறது. என்னால் அவர்களுடைய பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த முடிவதில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் வந்து (என் வீட்டில்) ஒரு இடத்தில் தொழ வேண்டும் என்றும், அதை நான் தொழும் இடமாக ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறேன்."

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் நாடினால் (இன்ஷா அல்லாஹ்) நான் அவ்வாறே செய்வேன்" என்று கூறினார்கள்.

இத்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
மறுநாள் பகல் நன்கு உயர்ந்ததும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் அஸ்சித்தீக் (ரழி) அவர்களும் (என் வீட்டிற்கு) வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள். நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் அமரவில்லை. "உம்முடைய வீட்டில் நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறீர்?" என்று கேட்டார்கள். நான் வீட்டின் ஒரு மூலையைச் சுட்டிக் காட்டினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கே) நின்றார்கள்; 'அல்லாஹு அக்பர்' என்று தக்பீர் கூறினார்கள். நாங்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது ஸலாம் கொடுத்தார்கள். அவர்களுக்காக நாங்கள் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' (எனும் உணவை) உண்பதற்காக அவர்களைத் தடுத்து (அமர) வைத்தோம்.

(இதையறிந்த) அக்கம் பக்கத்து வீடுகளிலுள்ள ஆண்கள் திரண்டு வந்தார்கள். வீட்டில் பலர் கூடிவிட்டனர். அவர்களில் ஒருவர், "மாலிக் பின் துக்ஷுன் எங்கே?" என்று கேட்டார். அவர்களில் மற்றொருவர், "அவன் ஒரு நயவஞ்சகன் (முனாஃபிக்); அவன் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் நேசிப்பதில்லை" என்று கூறினார்.

உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரைப் பற்றி அவ்வாறு கூறாதீர்கள். அவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை) என்று கூறுவதை நீர் பார்க்கவில்லையா? அதன் மூலம் அவர் அல்லாஹ்வின் திருப்தியையே நாடுகிறார்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள். ஆனால், நாங்கள் அவருடைய முகபாவனையும், அவர் நயவஞ்சகர்களுடன் வைத்திருக்கும் தொடர்பையுமே பார்க்கிறோம்" என்றார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ், அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறியவருக்கு நரகத்தை (ஹராமாக்கி) தடுத்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்) இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: பிறகு நான் பனூ ஸாலிம் குலத்தின் தலைவர்களில் ஒருவரான ஹுசைன் பின் முஹம்மத் அல்-அன்சாரி அவர்களிடம் மஹ்மூத் பின் ரபீஃ (ரழி) அவர்களின் (இந்த) ஹதீஸைப் பற்றிக் கேட்டேன். அவர் அதை உண்மைப்படுத்தினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
788சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، ‏.‏ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهُوَ أَعْمَى وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالْمَطَرُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى ‏.‏ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ لَكَ ‏ ‏ ‏.‏ فَأَشَارَ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏
மஹ்மூத் பின் அர்ரபீஃ (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டதாவது:

இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் தனது சமூகத்திற்குத் தொழுகை நடத்தி வந்தார்கள். அவர்கள் பார்வையற்றவராக இருந்தார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினார்கள்:

"(சில நேரங்களில்) இருளாகவும், மழையாகவும், வெள்ளப்பெருக்காகவும் இருக்கிறது. மேலும் நான் கண்பார்வையற்ற ஒரு மனிதன். எனவே அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் வீட்டில் ஒரு இடத்தில் (வந்து) தொழுங்கள். (அந்த இடத்தை) நான் தொழும் இடமாக ஆக்கிக்கொள்வேன்."

ஆகவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவர் வீட்டிற்கு) வந்து, "உங்களுக்காக நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அவர் தனது வீட்டில் ஒரு இடத்தைச் சுட்டிக்காட்டினார்கள். அவ்விடத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுதார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
844சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَحْمُودٍ، عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ السُّيُولَ لَتَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِ قَوْمِي فَأُحِبُّ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي مَكَانٍ مِنْ بَيْتِي أَتَّخِذُهُ مَسْجِدًا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ سَنَفْعَلُ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ أَيْنَ تُرِيدُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ ‏.‏
இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

'அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மழைக்காலங்களில்) வெள்ளப்பெருக்கு எனக்கும் என் சமூகத்தாரின் மஸ்ஜிதுக்கும் இடையே தடையாக இருக்கிறது. தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து, என் வீட்டில் ஓர் இடத்தில் தொழவேண்டுமென நான் விரும்புகிறேன்; அவ்விடத்தை நான் (எனது தொழுகைக்காக) மஸ்ஜிதாக ஆக்கிக்கொள்வேன்' என்று கூறினேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நாம் அவ்வாறே செய்வோம்' என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வீட்டிற்குள்) நுழைந்தபோது, 'எங்கே (நான் தொழ) விரும்புகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். வீட்டின் ஒரு பகுதியை அவர்களுக்கு நான் சுட்டிக் காட்டினேன். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுவதற்காக) நின்றார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1327சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ، قَالَ سَمِعْتُ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كُنْتُ أُصَلِّي بِقَوْمِي بَنِي سَالِمٍ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَإِنَّ السُّيُولَ تَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِ قَوْمِي فَلَوَدِدْتُ أَنَّكَ جِئْتَ فَصَلَّيْتَ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مَسْجِدًا ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏ فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ - رضى الله عنه - مَعَهُ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ ‏"‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ‏"‏ ‏.‏ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ يُصَلِّيَ فِيهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ ‏.‏
இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) கூறினார்கள்: 'நான் எனது சமூகத்தாரான பனீ சாலிம் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தி வந்தேன். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'எனது பார்வை மங்கிவிட்டது. மேலும், (மழை) வெள்ளம் எனக்கும் எனது சமூகத்தாருடைய பள்ளிவாசலுக்கும் இடையே தடையாய் அமைகிறது. தாங்கள் எனது வீட்டிற்கு வந்து, நான் மஸ்ஜிதாக ஆக்கிக்கொள்ளக்கூடிய ஓரிடத்தில் தொழவேண்டுமென நான் விரும்புகின்றேன்' என்று கூறினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அல்லாஹ் நாடினால், நான் அவ்வாறே செய்வேன்' என்று கூறினார்கள். மறுநாள், நன்கு வெயில் ஏறிய பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள்; அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் உடன் இருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள், நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள் அமர்வதற்கு முன்பாகவே, 'உங்கள் வீட்டில் நான் எங்கு தொழ வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். நான் அவர்கள் தொழ வேண்டும் என விரும்பிய இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக் காட்டினேன். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நின்றார்கள்; நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். பின்னர் அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்தார்கள்; அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்ததும் நாங்களும் ஸலாம் கொடுத்தோம்.'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
754சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، - وَكَانَ قَدْ عَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ دَلْوٍ فِي بِئْرٍ لَهُمْ - عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ السَّالِمِيِّ - وَكَانَ إِمَامَ قَوْمِهِ بَنِي سَالِمٍ وَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ - قَالَ جِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ مِنْ بَصَرِي وَإِنَّ السَّيْلَ يَأْتِينِي فَيَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِ قَوْمِي وَيَشُقُّ عَلَىَّ اجْتِيَازُهُ فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى فَافْعَلْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَفْعَلُ ‏"‏ ‏.‏ فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَبُو بَكْرٍ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ وَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنْتُ لَهُ وَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ ‏"‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ لَكَ مِنْ بَيْتِكَ ‏"‏ ‏.‏ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ احْتَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرَةٍ تُصْنَعُ لَهُمْ ‏.‏
மஹ்மூத் பின் ரபீஃ அல்அன்ஸாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்; தங்களுக்குச் சொந்தமான ஒரு கிணற்றில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு வாளியிலிருந்து வாய் நீரை (கொப்பளித்துத்) துப்பியதை இவர் நினைவில் வைத்திருந்தார்.

பனூ ஸாலிம் கூட்டத்தாரின் இமாமாகவும் (தொழுகை நடத்துபவர்), பத்ர் போரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் கலந்துகொண்டவருமான இத்பான் பின் மாலிக் அஸ்ஸாலிமீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் கண்பார்வை குன்றிவிட்டது. (மழைக்காலத்தில்) வெள்ளம் வந்து எனக்கும் என் சமூகத்தாரின் பள்ளிவாசலுக்கும் இடையே தடையை ஏற்படுத்திவிடுகிறது. அதைக் கடந்து செல்வது எனக்குச் சிரமமாக உள்ளது. தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து, நான் தொழும் இடமாக ஆக்கிக்கொள்ளக்கூடிய ஓரிடத்தில் (தொழுது காட்டினால்), நான் அவ்விடத்தைத் தொழும் இடமாக ஆக்கிக்கொள்வேன். எனவே தாங்கள் அவ்வாறு செய்ய வேண்டும்' என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், 'நான் அவ்வாறே செய்வேன்' என்று கூறினார்கள்.

மறுநாள் பொழுது விடிந்து வெயில் ஏறியதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் வந்தார்கள். (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள். நான் அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள் அமராமல், 'உம்முடைய வீட்டில் எந்த இடத்தில் நான் உமக்காகத் தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறீர்?' என்று கேட்டார்கள். நான் அவர்கள் தொழ வேண்டும் என விரும்பிய இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டினேன். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நின்றார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்தார்கள். பிறகு, அவர்களுக்காகத் தயாரிக்கப்பட்டிருந்த 'கஸீரா' (எனும் உணவை) உண்பதற்காக அவர்களை நான் இருத்திக் கொண்டேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
420முவத்தா மாலிக்
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهُوَ أَعْمَى وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالْمَطَرُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذْهُ مُصَلًّى ‏.‏ فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ ‏ ‏ ‏.‏ فَأَشَارَ لَهُ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏
மஹ்மூத் பின் ரபீஃ அல்அன்ஸாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உத்பான் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் (பார்வையற்றவராக இருந்த நிலையில்) தம் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துபவராக இருந்தார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "(சில சமயங்களில்) இருட்டாகவும், மழையாகவும், வெள்ளமாகவும் இருக்கிறது. நானோ கண்பார்வை இழந்த ஒரு மனிதன். அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் வீட்டில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் தாங்கள் தொழுங்கள்; அதனை நான் தொழுமிடமாக ஆக்கிக்கொள்வேன்" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் வந்து, "நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என்று தாங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் வீட்டிலுள்ள ஒரு இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டினார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அங்கே தொழுதார்கள்.
23772முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ فَقُلْتُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ حَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرٍ لَنَا صَنَعْنَاهُ لَهُ فَسَمِعَ بِهِ أَهْلُ الْوَادِي يَعْنِي أَهْلَ الدَّارِ فَثَابُوا إِلَيْهِ حَتَّى امْتَلَأَ الْبَيْتُ فَقَالَ رَجُلٌ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ؟ قَالَ وَرُبَّمَا قَالَ الدُّخَيْشِنِ
இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து (சிலவற்றைக்) கூறினேன்... என்று (முந்தைய ஹதீஸில் உள்ளதைப் போன்றே) இதிலும் அவர் குறிப்பிட்டார். மேலும் அவர் கூறுகிறார்: "நாங்கள் நபியவர்களுக்காகத் தயாரித்திருந்த ‘கஸீர்’ (எனும் இறைச்சியும் மாவும் கலந்த உணவை உண்பதற்காக) அவர்களை நான் (எங்கள் வீட்டில்) தடுத்து (தங்க வைத்து)க் கொண்டேன். நபியவர்கள் (எங்கள் வீட்டிற்கு) வந்திருப்பதை அந்தப் பகுதி மக்கள் - அதாவது அந்த வீட்டைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் - கேள்விப்பட்டனர். வீடு நிறையும் அளவுக்கு அவர்கள் நபியவர்களை நோக்கி வந்து குழுமினார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர், 'மாலிக் பின் அத்துக்ஸுன் எங்கே?' என்று கேட்டார். (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: 'அத்துக்ஸுன்' என்பதற்குப் பதிலாக) 'அத்துகைஷின்' என்றும் அவர் கூறியிருக்கலாம்."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
1529ரியாதுஸ் ஸாலிஹீன்
وعن عتبان بن مالك رضي الله عنه في حديثه الطويل المشهور الذي تقدم في باب الرجاء قال‏:‏ قام النبي صلى الله عليه وسلم يصلي فقال‏:‏ ‏"‏أين مالك بن الدخشم‏؟‏ فقال رجل‏:‏ ذلك منافق لا يحب الله ورسوله، فقال النبي صلى الله عليه وسلم‏:‏ “لا تقل ذلك ألا تراه قد قال‏:‏ لا إله إلا الله يريد بذلك وجه الله‏!‏ وإن الله قد حرم على النار من قال لا إله إلا الله يبتغي بذلك وجه الله‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏‏.‏ "وعِتبانُ"بكسر العين عَلَى المشهور، وحُكِي ضمُّها، وبعدها تاءٌ مثناةٌ مِنْ فوق، ثُمَّ باءٌ موحدةٌ. و"الدُّخْشُمُ"بضم الدال وإسكان الخاءِ وضمِّ الشين المعجمتين
'நம்பிக்கை' என்ற தலைப்பில் உள்ள அத்தியாயத்தில் இடம்பெற்றுள்ள தங்களது நீண்ட ஹதீஸில் இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றபோது, "மாலிக் இப்னு அத்துக்ஷும் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். ஒரு மனிதர், "அவர் ஒரு நயவஞ்சகர். அவர் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் நேசிப்பதில்லை," என்று பதிலளித்தார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவ்வாறு கூறாதீர்கள். அவர் அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி, 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறியதை நீர் பார்க்கவில்லையா? ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறுபவர் மீது நிச்சயமாக அல்லாஹ் நரகத்தைத் தடைசெய்துவிட்டான்," என்று கூறினார்கள்.
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، أنبأ أَبُو أَحْمَدَ بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ همْدَانَ بِمَرْوَ، ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الْبِرْتِيُّ، ثنا الْقَعْنَبِيُّ، ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ أَتَاهُ فِي مَنْزِلِهِ فَلَمْ يَجْلِسْ رَسُولُ اللهِ ﷺ حَتَّى قَالَ: " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِي بَيْتِكَ؟ " قَالَ: فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ، قَالَ: فَكَبَّرَ رَسُولُ اللهِ ﷺ، وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيِّ هَكَذَا، زَادَ فِيهِ غَيْرُهُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ: فَغَدَا عَلَيَّ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَأَبُو بَكْرٍ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ
இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனது வீட்டிற்கு வந்தார்கள். (வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும்) "உமது வீட்டில் நான் எந்த இடத்தில் தொழ வேண்டும் என நீர் விரும்புகிறீர்?" என்று கேட்கும் வரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமரவில்லை. நான் (தொழுவதற்காக) ஓர் இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டினேன். (உடனே) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகையைத் தொடங்க) தக்பீர் கூறினார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம்; அவர்கள் (எங்களுக்கு) இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்தார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்லமா அல்கஅனபி வழியாக இவ்வாறே பதிவு செய்துள்ளார்கள். இப்ராஹீம் என்பார் வழியாக மற்றவர்கள் அறிவிக்கும் போது, "பகல் முற்றிய - வெயில் ஏறிய - நேரத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் என்னிடம் வந்தார்கள்" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது.)
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَمْرٍو مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ الْأَدِيبُ، أنبأ أَبُو بَكْرٍ الْإِسْمَاعِيلِيُّ، أنبأ الْفِرْيَابِيُّ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خَالِدٍ، ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيِّ، عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: جِئْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ، فَقُلْتُ: قَدْ أَنْكَرْتُ مِنْ بَصَرِي، وَإِنَّ السَّيْلَ يَأْتِي فَيَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِ قَوْمِي، فَإِنْ رَأَيْتَ صَلَّى الله عَلَيْكَ أَنْ تَأْتِيَ فَتُصَلِّيَ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى فَقَالَ: " أَفْعَلُ " فَغَدَا عَلَيَّ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَأَبُو بَكْرٍ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنْتُ لَهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ: " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ لَكَ مِنْ بَيْتِكَ؟ " فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ يُصَلِّيَ فِيهِ، فَقَامَ رَسُولُ اللهِ ﷺ فَكَبَّرَ وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ وَصَلَّى لَنَا رَكْعَتَيْنِ ". أَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ مِنْ حَدِيثِ يَعْقُوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ أَطْوَلَ مِنْ هَذَا وَذَكَرَ فِيهِ هَذِهِ الْأَلْفَاظَ، وَأَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ عَنِ الزُّهْرِيِّ
இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) எனது பார்வையில் (குறைபாட்டை) நான் உணர்கிறேன். மேலும், (மழைக்காலத்தில் ஏற்படும்) வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து எனக்கும் எனது சமூகத்தாரின் பள்ளிவாசலுக்கும் இடையே தடையை ஏற்படுத்துகிறது. எனவே, தாங்கள் எனது வீட்டிற்கு வருகை தந்து, ஒரு இடத்தில் தொழுதால், அந்த இடத்தை நான் (எனக்கான) தொழுகையிடமாக ஆக்கிக் கொள்வேன்" என்று கூறினேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(இன்ஷா அல்லாஹ்) அவ்வாறே செய்கிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மறுநாள் பகல் நேரம் ஏறிய (வெப்பமான) வேளையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் என்னிடம் வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே நுழைய) அனுமதி கேட்டார்கள். நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள் அமர்வதற்கு முன்பே, "உனது வீட்டில் எந்த இடத்தில் நான் உனக்காகத் தொழ வேண்டும் என நீ விரும்புகிறாய்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் தொழ வேண்டும் என நான் விரும்பிய இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக் காட்டினேன்.

உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) எழுந்து நின்று தக்பீர் கூறினார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் யஅகூப் பின் இப்ராஹீம் தமது தந்தை வழியாக அறிவிக்கும் இதைவிட நீளமான ஒரு ஹதீஸாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அதில் இந்த வார்த்தைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. மேலும் இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் இதை ஸுஹ்ரீ வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ أنبأ أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ أنبأ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زِيَادٍ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهُوَ أَعْمَى وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللهِ ﷺ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّمَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذْهُ مُصَلًّى فَجَاءَ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَقَالَ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ؟ فَأَشَارَ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللهِ ﷺ رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي أُوَيْسٍ
மஹ்மூத் பின் அர்ரபீஉ அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(கண் பார்வையற்றவராக இருந்த) இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் தமது சமூகத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்தி வந்தார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மழைக்காலங்களில்) இருட்டாகவும், வெள்ளம் (பெருக்கெடுத்துப் பாதைகளை மறைப்பதாகவும்) இருக்கிறது; நானோ கண்பார்வையற்ற மனிதன். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் என் இல்லத்தில் (ஓரிடத்தில்) தொழுது தந்தால், அந்த இடத்தை நான் (தொடர்ந்து) தொழும் இடமாக (முஸல்லாவாக) ஆக்கிக் கொள்வேன்" என்று கூறினார்கள். (அவரது அழைப்பை ஏற்று) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவரது இல்லத்திற்கு) வந்து, "நான் (உமது வீட்டின்) எந்த இடத்தில் தொழ வேண்டும் என நீ விரும்புகிறாய்?" என்று கேட்டார்கள். இத்பான் (ரழி) அவர்கள் தமது இல்லத்தில் ஓர் இடத்தைச் சுட்டிக்காட்ட, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விடத்தில் தொழுதார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் இஸ்மாயீல் பின் அபீ உவைஸ் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ أنبأ أَبُو بَكْرِ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أنبأ أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا ابْنُ بُكَيْرٍ ثنا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عنِ ابنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيُّ أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا أَخْبَرَهُ أَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللهِ ﷺ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي فَإِذَا كَانَتِ الْأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ لَهُمْ وَدِدْتُ يَا رَسُولَ اللهِ أَنَّكَ تَأْتِي فَتُصَلِّيَ فِي بَيْتِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ ﷺ سَأَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللهُ قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللهِ ﷺ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللهِ ﷺ فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ فَقَالَ لِي أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ؟ قَالَ فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ فَقَامَ رَسُولُ اللهِ ﷺ فَكَبَّرَ فَقُمْنَا فَصَفَفْنَا فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ قَالَ وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ قَالَ فَثَابَ فِي الْبَيْتَ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ ذَوُو عَدَدٍ وَاجْتَمَعُوا فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ؟ فَقَالَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ مُنَافِقٌ لَا يُحِبُّ اللهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ لَا تَقُلْ لَهُ ذَلِكَ أَلَا تَرَاهُ وَقَدْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللهِ؟ قَالَ اللهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ إِلَى الْمُنَافِقِينَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ إِنَّ اللهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ الْحُصَيْنَ بْنَ مُحَمَّدٍ الْأَنْصَارِيَّ وَهُوَ أَحَدُ بَنِي سَالِمٍ كَانَ مِنْ سَرَاتِهِمْ عَنِ حَدِيثِ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ فَصَدَّقَهُ بِذَلِكَ رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ يَحْيَى بْنِ بُكَيْرٍ وَأَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ عَنِ الزُّهْرِيِّ فَالنَّبِيُّ ﷺ لَمْ يَقْبَلْ قَوْلَ الْوَاقِعِ فِي مَالِكِ بْنِ الدُّخْشُنِ بِأَنَّهُ مُنَافِقٌ حَتَّى تَبَيَّنَ لَهُ مِنْ أَيْنَ يَقُولُ ذَلِكَ؛ ثُمَّ لَمَّا بَيَّنَهُ لَمْ يَرَهُ نِفَاقًا فَرَدَّ عَلَيْهِ قَوْلَهُ
பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட நபி (ஸல்) அவர்களின் அன்சாரித் தோழர்களில் ஒருவரான இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் தமக்கு அறிவித்ததாக மஹ்மூத் பின் ரபீஉ அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது கண்பார்வை குறைந்துவிட்டது (பாதிக்கப்பட்டுள்ளது). நான் எனது சமுதாய மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தி வருகிறேன். மழை பெய்யும்போது எனக்கும் அவர்களுக்குமிடையிலான பள்ளத்தாக்கில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது. அதனால் அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று அவர்களுக்கு என்னால் தொழுகை நடத்த முடிவதில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் எனது வீட்டிற்கு வருகை தந்து (ஓரிடத்தில்) தொழுதால், அந்த இடத்தையே நான் (தொடர்ந்து) தொழும் இடமாக (முஸல்லாவாக) ஆக்கிக்கொள்ள விரும்புகிறேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்) அவ்வாறே செய்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

இத்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அடுத்த நாள் சூரியன் நன்கு உயர்ந்த (முற்பகல்) நேரத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் வந்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே நுழைய) அனுமதி கேட்டார்கள். நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் அமரவில்லை. மாறாக, "உனது வீட்டில் எந்த இடத்தில் நான் தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறாய்?" என்று என்னிடம் கேட்டார்கள்.

நான் வீட்டின் ஒரு பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த இடத்தில் நின்று 'அல்லாஹு அக்பர்' என்று (தக்பீர்) கூறினார்கள். நாங்களும் எழுந்து அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதுவிட்டு 'ஸலாம்' கொடுத்தார்கள்.

அவர்களுக்காக நாங்கள் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' (இறைச்சியும் மாவும் கலந்த ஒரு வகை) உணவுக்காக அவர்களைத் தங்க வைத்தோம். அப்போது அப்பகுதியைச் சேர்ந்த பல மனிதர்கள் எங்கள் வீட்டில் வந்து கூடினர்.

அவர்களுள் ஒருவர், "மாலிக் பின் துஃஷுன் எங்கே?" என்று கேட்டார். அதற்கு மற்றொருவர், "அவன் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிக்காத ஒரு முனாஃபிக் (நயவஞ்சகன்)" என்று கூறினார்.

அதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரைப் பற்றி அவ்வாறு கூறாதீர்! அவர் அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தை (பொருத்தத்தை) மட்டுமே நாடி 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறியிருப்பதை நீர் அறியவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள். எனினும், அவர் முனாஃபிக்குகளின் (நயவஞ்சகர்களின்) மீதே நாட்டம் கொண்டிருப்பதையும், அவர்களுக்கே (ஆதரவாகப் பேசி) உதவுவதையும் நாங்கள் காண்கிறோம்" என்றார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தை மட்டுமே நாடி 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறியவரை நரக நெருப்பிற்கு அல்லாஹ் ஹராமாக்கி (தடைசெய்து) விட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

(இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: பின்னர் நான் பனூ சாலிம் குலத்தாரின் தலைவர்களில் ஒருவரான ஹுஸைன் பின் முஹம்மத் அல்-அன்சாரி என்பவரிடம் மஹ்மூத் பின் ரபீஉ அறிவித்த இந்த ஹதீஸைக் குறித்துக் கேட்டேன். அப்போது அவர் அதனை மெய்ப்பித்தார்.

இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் யஹ்யா பின் புகைர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் சுஹ்ரீ வழியாக வேறொரு அறிவிப்புத் தொடரில் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மாலிக் பின் துஃஷுனை நயவஞ்சகர் என்று விமர்சித்தவரின் கூற்றை, அவர் எந்த அடிப்படையில் அவ்வாறு கூறினார் என்பது தெளிவாகும் வரை நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏற்கவில்லை. அவர் அதற்கான காரணத்தைத் தெளிவுபடுத்தியபோது, அது நயவஞ்சகம் (நிஃபாக்) அல்ல எனக் கருதி அவரது கூற்றை நபி (ஸல்) அவர்கள் நிராகரித்து விட்டார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
223ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ قُتَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ مَحْمُودَ بْنَ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيَّ أَخْبَرَهُ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الْأَنْصَارِ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي، وَإِذَا كَانَ الْأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ، وَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ، فَأُصَلِّيَ لَهُمْ، وَدِدْتُ أَنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَأْتِي فَتُصَلِّي فِي بَيْتِي أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى، قَالَ: فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سَأَفْعَلُ»، قَالَ عِتْبَانُ فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَذِنْتُ لَهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ ثُمَّ قَالَ: «أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ؟ » قَالَ: فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَبَّرَ، وَقُمْنَا وَرَاءَهُ، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، قَالَ: وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ، قَالَ فَثَابَ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ الدَّارِ حَوْلَهُ، حَتَّى اجْتَمَعَ فِي الْبَيْتِ رِجَالٌ ذَوُو عَدَدٍ، قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ: أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ؟ فَقَالَ بَعْضُهُمْ: ذَاكَ مُنَافِقٌ، وَلَا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَقُلْ لَهُ ذَلِكَ، أَلَا تَرَاهُ قَدْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، يُرِيدُ بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ؟ » قَالُوا: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ، إِنَّمَا نَرَى وَجْهَهُ وَنَصِيحَتَهُ لِلْمُنَافِقِينَ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ §اللَّهَ جَلَّ وَعَلَا حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، يَبْتَغِي بِهِ وَجْهَ اللَّهِ»
பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட அன்சாரித் தோழர்களில் ஒருவரான இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து (பின்வருமாறு) கூறினார்:

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது கண்பார்வை மங்கிவிட்டது. நான் எனது சமூகத்தினருக்குத் தொழுகை நடத்தி வருகிறேன். மழை பெய்யும்போது, எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையிலுள்ள பள்ளத்தாக்கில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது. (அதனால்) என்னால் அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த முடிவதில்லை. ஆகையால் அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து (ஓரிடத்தில்) தொழுதால், அந்த இடத்தையே நான் (தொடர்ந்து) தொழும் இடமாக (முஸல்லாவாக) ஆக்கிக் கொள்வேன் என்று நான் விரும்புகிறேன்."

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவ்வாறே செய்கிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இத்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
மறுநாள் முற்பகல் வேளையில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் அஸ்ஸித்தீக் (ரழி) அவர்களும் வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள், நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். (அவர்கள்) வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் அமராமல், "உன் வீட்டில் நான் எந்த இடத்தில் தொழ வேண்டும் என விரும்புகிறாய்?" என்று கேட்டார்கள். நான் வீட்டின் ஒரு மூலையைச் சுட்டிக் காட்டினேன். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கே) நின்றவாறு தக்பீர் சொன்னார்கள், நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் (அணியாக) நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுதுவிட்டு ஸலாம் கூறினார்கள்.

பின்னர், நாங்கள் அவர்களுக்காகத் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' (இறைச்சியும் மாவும் கலந்த உணவு) உண்பதற்காக அவர்களை அங்கேயே (சிறிது நேரம்) தங்கச் செய்தோம். (செய்தி அறிந்து) அப்பகுதியில் உள்ள மனிதர்கள் அவர்களைச் சூழ்ந்து கொள்ள, வீட்டில் ஏராளமானோர் ஒன்று கூடிவிட்டனர். அவர்களில் ஒருவர், "மாலிக் பின் அத்துகஷுன் எங்கே?" என்று கேட்டார். அதற்கு அங்கிருந்தவர்களில் சிலர், "அவர் ஒரு முனாஃபிக் (நயவஞ்சகர்); அவர் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிப்பதில்லை" என்று கூறினர்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரைப் பற்றி அவ்வாறு கூறாதீர்கள்; அவர் அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தை (திருப்தியை) நாடி, 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று சொல்லியிருப்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள். (இருப்பினும்) நாங்கள் அவரது நோக்கத்தையும், அவரது நட்பையும் முனாஃபிக்குகளுக்கு (நயவஞ்சகர்களுக்கு) சாதகமாகவே காண்கிறோம்" என்றனர்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், தனது திருமுகத்தை (திருப்தியை) நாடி 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறியவரை நரகத்திற்குச் செல்வதிலிருந்து தடுத்துவிட்டான் (ஹராமாக்கி விட்டான்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
1612ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ سِنَانٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيِّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهُوَ أَعْمَى، وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالْمَطَرُ وَالسَّيْلُ، وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ، §فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى، قَالَ: فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: «أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ؟ » فَأَشَارَ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ مِنَ الْبَيْتِ، فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.
மஹ்மூத் பின் அர்ரபீஃ அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் பார்வையற்றவராக இருந்தும், தமது சமூகத்தாருக்கு (இமாமாகத்) தொழுகை நடத்தி வந்தார்கள். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "(சில நேரங்களில்) இருளாகவும், மழையாகவும், வெள்ளப் பெருக்காகவும் இருக்கும்; நானோ கண்பார்வையற்ற மனிதன். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து ஓரிடத்தில் தொழுதால், அந்த இடத்தை நான் (எனக்கான) தொழும் இடமாக ஆக்கிக் கொள்வேன்" என்று கூறினார்.

(அதன்படி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரது இல்லத்திற்கு வருகை தந்து, "நான் (உனது வீட்டில்) எந்த இடத்தில் தொழ வேண்டும் என நீ விரும்புகிறாய்?" என்று கேட்டார்கள். அவர் வீட்டில் உள்ள ஓர் இடத்தைச் சுட்டிக் காட்டினார். அங்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுதார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
2075ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا ابْنُ قُتَيْبَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ مَحْمُودَ بْنَ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيَّ، حَدَّثَهُ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مِنَ الْأَنْصَارِ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَأَنَا أُصَلِّي لِقَوْمِي، وَإِذَا كَانَ الْأَمْطَارُ سَالَ الْوَادِي الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ آتِيَ مَسْجِدَهُمْ فَأُصَلِّيَ بِهِمْ وَدِدْتُ أَنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَأْتِي فَتُصَلِّي فِي بَيْتِي حَتَّى أَتَّخِذَهُ مُصَلًّى، قَالَ: فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سَأَفْعَلُ» قَالَ عِتْبَانُ: فَغَدَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَذِنْتُ لَهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حِينَ دَخَلَ الْبَيْتَ، ثُمَّ قَالَ: § «أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ؟ » قَالَ: فَأَشَرْتُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَكَبَّرَ فَقُمْنَا وَرَاءَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ قَالَ: «وَحَبَسْنَاهُ عَلَى خَزِيرَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ».
மஹ்மூத் பின் ரபீஉ அல்அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட அன்சாரிகளில் ஒருவரான இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது கண்பார்வை (குறைந்து) மங்கிவிட்டது. நானோ என் சமூகத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்தி வருகிறேன். மழை பெய்யும்போது எனக்கும் அவர்களுக்குமிடையே உள்ள பள்ளத்தாக்கில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடும். அப்போது அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த என்னால் முடிவதில்லை. எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து (ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில்) தொழுதால், அந்த இடத்தை நான் (பரக்கத்திற்காக) எனது தொழும் இடமாக ஆக்கிக்கொள்வேன் என்று விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் (இன்ஷா அல்லாஹ்) அவ்வாறே செய்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

இத்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
மறுநாள் முற்பகலில் சூரியன் உயர்ந்த நேரத்தில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் அஸ்ஸித்தீக் (ரழி) அவர்களும் வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள். நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் அவர்கள் அமரவில்லை. மாறாக, "உனது வீட்டில் எந்த இடத்தில் நான் தொழ வேண்டும் என நீ விரும்புகிறாய்?" என்று கேட்டார்கள். வீட்டின் ஒரு பகுதியை நான் சுட்டிக்காட்டினேன். அங்கே நின்றவாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'அல்லாஹு அக்பர்' என்று தக்பீர் கூறினார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் (அணிவகுத்து) நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுதுவிட்டு ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பின்னர் அவர்களுக்காக நாங்கள் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' (சிறிய இறைச்சித் துண்டுகள் மற்றும் மாவு கலந்து தயாரிக்கப்படும் ஒரு வகை) உணவை உண்பதற்காக அவர்களை அங்கேயே (சிறிது நேரம்) தடுத்து நிறுத்தி (உபசரித்து)க் கொண்டோம்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
4534ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُمَيْرِ بْنِ يُوسُفَ، بِدِمَشْقَ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، قَالَ: عَقَلْتُ مَجَّةً مَجَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي وَجْهِي مِنْ دَلْوٍ مُعَلَّقَةٍ فِي دَارِنَا، قَالَ مَحْمُودٌ: فَحَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ بَصَرِي قَدْ سَاءَ، وَإِنَّ الْأَمْطَارَ إِذَا اشْتَدَّتْ سَالَ الْوَادِي فَحَالَ بَيْنِي وَبَيْنَ الصَّلَاةِ فِي مَسْجِدِ قَوْمِي، فَلَوْ صَلَّيْتُ فِي مَنْزِلِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «نَعَمْ»، قَالَ: فَغَدَا عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ، فَاسْتَأْذَنَا، فَأَذِنْتُ لَهُمَا، قَالَ: فَمَا جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَالَ: § «أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِي مَنْزِلِكَ؟ »، فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى نَاحِيَةٍ، فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، وَحَبَسْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خَزِيرَةٍ صَنَعْنَاهَا لَهُ
மஹ்மூத் பின் அர்ரபீஉ (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"எங்கள் வீட்டில் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த ஒரு வாளியிலிருந்து தண்ணீரை வாயில் எடுத்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் முகத்தில் உமிழ்ந்ததை (எனது ஐந்து வயதுச் சிறுவனாக இருந்தபோது நடந்த அந்த நிகழ்வை) நான் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன்."

மஹ்மூத் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறுகிறார்கள்: இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் எனக்குப் பின்வருமாறு அறிவித்தார்கள்:

நான் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது பார்வை மங்கிவிட்டது (குறைந்துவிட்டது). மழை கடுமையாகப் பெய்யும் போது (எங்கள் பகுதி) பள்ளத்தாக்கில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது; அது எனக்கும் எனது சமூகத்தாரின் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று தொழுவதற்கும் இடையே தடையாக ஆகிவிடுகிறது. எனவே, நீங்கள் எனது இல்லத்திற்கு வந்து ஒரு இடத்தில் தொழுதால், அந்த இடத்தை நான் (பரக்கத்திற்காக) எனது தொழும்மிடமாக (முஸல்லாவாக) அமைத்துக் கொள்வேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், (இன்ஷா அல்லாஹ் அவ்வாறே செய்கிறேன்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இத்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) "மறுநாள் காலை (வெயில் ஏறிய நேரத்தில்), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் என்னிடம் வந்தார்கள். அவர்கள் உள்ளே நுழைய அனுமதி கேட்டார்கள்; நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே வந்ததும்) அமரவில்லை; மாறாக, 'உனது இல்லத்தில் நான் எந்த இடத்தில் தொழ வேண்டும் என்று நீ விரும்புகிறாய்?' என்று கேட்டார்கள். நான் (வீட்டின்) ஒரு பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டினேன். உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முன்னே சென்று (இமாமாக) நிற்க, நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் வரிசையாக நின்றோம். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் (நஃபில் தொழுகை) தொழுதார்கள்.

பின்னர், நாங்கள் அவர்களுக்காகத் தயாரித்திருந்த 'கஸீரா' (சிறு இறைச்சித் துண்டுகளும் மாவும் கலந்த ஒருவகை உணவு) எனும் உணவை உண்பதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை (எங்களுடனேயே சிறிது நேரம்) தங்க வைத்துக்கொண்டோம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح