இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

1465ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ ـ رضى الله عنه ـ يُحَدِّثُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَلَسَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ ‏"‏ إِنِّي مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا ‏"‏‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يُكَلِّمُكَ فَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ‏.‏ قَالَ ـ فَمَسَحَ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ فَقَالَ ‏"‏ أَيْنَ السَّائِلُ ‏"‏ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّهُ لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ، وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلاَّ آكِلَةَ الْخَضْرَاءِ، أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ، فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ وَرَتَعَتْ، وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ، فَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ مَا أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ ـ أَوْ كَمَا قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ـ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ، وَيَكُونُ شَهِيدًا عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏‏.‏
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒருநாள் நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் மீது அமர்ந்தார்கள். நாங்களும் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்தோம். அப்போது அவர்கள், "எனக்குப் பிறகு உங்களுக்கு உலகத்தின் செழிப்பும் அதன் அலங்காரங்களும் திறந்துவிடப்படுவதையே நான் உங்கள் விஷயத்தில் அதிகம் அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நன்மை தீமையைக் கொண்டு வருமா?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (பதிலளிக்காமல்) மௌனமாக இருந்தார்கள். அந்த நபரிடம் (ஸஹாபாக்கள்), "உனக்கு என்ன நேர்ந்தது? நீ நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேசுகிறாய்; அவர்களோ உன்னிடம் பேச மறுக்கிறார்களே!" என்று கூறினர். ஆனால், அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படுவதை நாங்கள் உணர்ந்தோம்.
(வஹீ நிலை கலைந்ததும்) அவர்கள் தம் மேனியில் ஏற்பட்ட வியர்வையைத் துடைத்துவிட்டு, "கேள்வி கேட்டவர் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். (அவர் கேட்ட கேள்வியை) நபி (ஸல்) அவர்கள் மெச்சியது போன்று இருந்தது. பிறகு கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக நன்மை தீமையைக் கொண்டு வராது. வசந்த காலத்தின் விளைச்சலானது (அதிகமாக மேயும் விலங்கைக்) கொன்று விடுகிறது; அல்லது சாகும் நிலைக்குக் கொண்டு செல்கிறது; பசுமையான புற்களைத் தின்னும் கால்நடை(யாகிய ஆடு, மாடு)களைத் தவிர! அவை (வயிறு நிரம்பத்) தின்று, அவற்றின் விலாப்புறங்கள் புடைத்துவிடும்போது சூரியனை முன்னோக்கி நின்று, (அசைபோட்டு) சாணமும் சிறுநீரும் கழித்துவிட்டுப் பின்னர் (மேய்ச்சலுக்குத்) திரும்புகின்றன.
நிச்சயமாக இச்செல்வம் பசுமையானதும் இனிமையானதும் ஆகும். ஓர் ஏழைக்கும் அனாதைக்கும் வழிப்போக்கருக்கும் அதிலிருந்து (தர்மம்) கொடுக்கும் முஸ்லிமுக்கு அச்செல்வம் எத்துணைச் சிறந்த தோழன்! (அல்லது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியது போன்று). ஆனால், அதை முறையற்ற வழியில் அடைபவன், உண்டும் வயிறு நிரம்பாதவனைப் போன்றவன் ஆவான். மறுமை நாளில் அச்செல்வம் அவனுக்கு எதிராகச் சாட்சியம் அளிக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2423ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هِشَامٍ، صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يُكَلِّمُكَ قَالَ وَرُئِينَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ ‏"‏ إِنَّ هَذَا السَّائِلَ - وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ - إِنَّهُ لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلاَّ آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் அமர்ந்திருந்தார்கள், நாங்கள் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்திருந்தோம், அப்பொழுது அவர்கள் கூறினார்கள்: எனக்குப் பிறகு உங்களைப் பற்றி நான் அஞ்சுவது என்னவென்றால், இவ்வுலகின் அலங்காரங்களும் அதன் அழகுகளும் உங்களுக்குத் திறந்துவிடப்படும் என்பதே. ஒருவர் கேட்டார்: அல்லாஹ்வின் தூதரே, நன்மை தீமையைத் தருமா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். (நபியவர்களிடம் கேள்வி கேட்ட) அவரிடம் கேட்கப்பட்டது: உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது, நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பேசுகிறீர்கள், ஆனால் அவர்கள் உங்களுடன் பேசவில்லையே? அவர்கள் மீது வஹீ (இறைச்செய்தி) இறங்குவது போல நாங்கள் நினைத்தோம். அவர்கள் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி, தங்களின் (மேனியிலிருந்து) வியர்வையைத் துடைத்துவிட்டு கூறினார்கள்: கேள்வி கேட்டவர் அவர்தான் (என்று கூறி, அவரைப் பாராட்டும் விதமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்): நிச்சயமாக நன்மை தீமையைத் தராது. வசந்தகால மழை எதை வளரச் செய்தாலும் அது (கால்நடைகளைக்) கொல்லும் அல்லது கொல்லும் நிலைக்குக் கொண்டு செல்லும், ஆனால் பசுமையான புல்லை உண்ணும் பிராணியைத் தவிர. அது தன் வயிறு நிரம்பும் வரை உண்ணும்; சூரியனை நோக்கி நின்று சாணம் போடும், சிறுநீர் கழிக்கும். பின்னர் மீண்டும் மேயத் தொடங்கும். மேலும் இந்தச் செல்வம் ஒரு இனிமையான பசுமையான தாவரமாகும்; மேலும், எவர் அதிலிருந்து தேவையுடையோருக்கும், அனாதைக்கும், வழிப்போக்கருக்கும், அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியது போன்ற (பிறருக்கும்) கொடுக்கிறாரோ, அத்தகைய முஸ்லிமுக்கு அது ஒரு நல்ல தோழனாகும். எவர் தனக்கு உரிமையில்லாமல் அதை எடுக்கிறாரோ, அவர் உண்டும் திருப்தியடையாதவரைப் போன்றவராவார், மேலும் அது நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் அவருக்கு எதிராக சாட்சி சொல்லும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2581சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنِي زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي هِلاَلٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّمَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ لَكُمْ مِنْ زَهْرَةٍ ‏"‏ ‏.‏ وَذَكَرَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يُكَلِّمُكَ ‏.‏ قَالَ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ ‏"‏ أُشَاهِدُ السَّائِلَ إِنَّهُ لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلاَّ آكِلَةُ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ ثُمَّ بَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ إِنْ أَعْطَى مِنْهُ الْيَتِيمَ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَإِنَّ الَّذِي يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மின்பரில் அமர்ந்தார்கள்; நாங்களும் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்தோம். அவர்கள், "எனக்குப் பிறகு உங்களுக்குத் திறந்துவிடப்படும் உலகின் கவர்ச்சிகள் (செல்வச் செழிப்பு) குறித்து நான் உங்கள் மீது பயப்படுகிறேன்" என்று கூறினார்கள். மேலும் அவர்கள் உலகத்தைப் பற்றியும் அதன் அலங்காரத்தைப் பற்றியும் குறிப்பிட்டார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "நன்மை தீமையைக் கொண்டுவருமா?" என்று கேட்டார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். அம்மனிதரிடம், "உமக்கு என்ன நேர்ந்தது? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உம்மிடம் பேசாதபோது நீர் அவர்களிடம் பேசுகிறீரே?" என்று (மக்களால்) கேட்கப்பட்டது. அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படுவதை நாங்கள் கவனித்தோம்.

பிறகு அவர்கள் (அந்த நிலையிலிருந்து) மீண்டு, தங்கள் வியர்வையைத் துடைத்துவிட்டு, "கேள்வி கேட்டவர் எங்கே? (என்று கேட்டுவிட்டு), நிச்சயமாக நன்மை தீமையைக் கொண்டுவராது. ஆனால், வசந்த காலத்தில் முளைப்பவை (அளவுக்கு அதிகமாகத் தின்னும் கால்நடைகளைக்) கொன்றுவிடும் அல்லது சாகும் நிலைக்குக் கொண்டுசென்றுவிடும்; பசுமையான புல்லைத் தின்னும் விலங்கைத் தவிர! அது, தனது விலாப்புறங்கள் புடைக்கத் தின்றுவிட்டு, சூரியனை முன்னோக்கி நின்று, சாணமிட்டு, சிறுநீர் கழித்துவிட்டு, பின்னர் (திரும்பச் சென்று) மேய்கிறது.

நிச்சயமாக இந்தச் செல்வம் பசுமையானதும் இனிமையானதும் ஆகும். ஓர் அனாதைக்கும், ஏழைக்கும், வழிப்போக்கருக்கும் இதிலிருந்து வழங்கும் முஸ்லிமுக்கு இச்செல்வம் அருமையான தோழனாகும். இதை முறையற்ற வழியில் எடுப்பவர், உண்டும் வயிறு நிரம்பாதவனைப் போன்றவர்; மறுமை நாளில் அது அவனுக்கு எதிராகச் சாட்சி சொல்லும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
11157முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللهِ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْيَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللهِ ﷺ ذَاتَ يَوْمٍ وَصَعِدَ الْمِنْبَرَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يَفْتَحُ اللهُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللهِ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ؟ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللهِ ﷺ وَلَا يُكَلِّمُكَ؟ فَسُرِّيَ عَنْ رَسُولِ اللهِ ﷺ فَجَعَلَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ فَقَالَ أَيْنَ السَّائِلُ؟ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّ الْخَيْرَ لَا يَأْتِي بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ حَبَطًا أَلَمْ تَرَ إِلَى آكِلَةِ الْخَضِرَةِ أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا وَاسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ الْمَالَ حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ أَوْ كَمَا قَالَ النَّبِيُّ ﷺ وَإِنَّ الَّذِي أَخَذَهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَمَثَلِ الَّذِييَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ فَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் (பிரசங்க மேடையின்) மீது ஏறி எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். நாங்கள் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது அவர்கள், "எனக்குப் பிறகு உங்களுக்கு அல்லாஹ் உலகத்தின் கவர்ச்சியையும் (செழிப்பையும்) அதன் அலங்காரத்தையும் திறந்து விடுவான்; அதுவே உங்கள் விஷயத்தில் நான் அதிகம் அஞ்சக்கூடிய ஒன்றாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நன்மை (செல்வம்) தீமையைக் கொண்டு வருமா?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதற்குப் பதிலளிக்காமல் அமைதியாக இருந்தார்கள். அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படுவதை நாங்கள் உணர்ந்தோம். அந்த மனிதரிடம் (அங்கிருந்தவர்கள்), "உனக்கு என்ன நேர்ந்தது? நீ அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பேசுகிறாய், ஆனால் அவர்கள் உன்னிடம் பேசவில்லையே?" என்று கேட்டனர்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டு அந்த (வஹீயின் பாரமான) நிலை விலகியது. அவர்கள் தம் (நெற்றியில் வழிந்த) வியர்வையைத் துடைக்கத் தொடங்கினார்கள். பிறகு, "கேள்வி கேட்டவர் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். அவர் கேட்ட கேள்வியை நபியவர்கள் பாராட்டுவது போல் தோன்றியது.

பிறகு நபியவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, நன்மை (என்பது ஒருபோதும்) தீமையைக் கொண்டு வராது. (ஆனால் செல்வம் என்பது வசந்த காலப் பயிரைப் போன்றது). வசந்த காலத்தில் முளைக்கும் சில செடிகள் (அளவுக்கு அதிகமாக உண்ணும் கால்நடைகளை) கொன்றுவிடுகின்றன அல்லது (வயிறு உப்பி) இறக்கும் நிலைக்குக் கொண்டு செல்கின்றன. பசும் புற்களை உண்ணும் அந்த கால்நடையை நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா? அது (தனக்குத் தேவையான அளவு) தின்று, தன் இரு விலாப்புறங்களும் புடைக்கும்போது (வெயிலில்) சூரியனை நோக்கி நின்று, சாணமும் சிறுநீரும் கழித்து (உண்டதைச் செரித்துத் தன்னிடமுள்ள பாரத்தை வெளியேற்றி) விடுகிறது. பிறகு மீண்டும் (தேவைப்படும்போது) மேய்கிறது.

நிச்சயமாக, இச்செல்வம் இனிமையானதும் பசுமையானதுமாகும். எந்த ஒரு முஸ்லிம் அதிலிருந்து ஏழைகளுக்கும், அனாதைகளுக்கும், வழிப்போக்கர்களுக்கும் (உரிய முறையில்) வழங்குகிறாரோ, அவருக்கு அந்தச் செல்வம் மிகச் சிறந்த தோழனாகும் - அல்லது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதைப் போன்று (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்). எவர் அதனை முறைகேடாக (தகுதியின்றி) அடைகிறாரோ அவர், உண்டும் வயிறு நிரம்பாதவரைப் போன்றவர் ஆவார். மேலும், மறுமை நாளில் அந்தச் செல்வம் அவருக்கு எதிராகச் சாட்சி சொல்லும்."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
11865முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا الدَّسْتُوَائِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللهِ ﷺ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللهِ؟ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللهِ ﷺ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللهِ ﷺ وَلَا يُكَلِّمُكَ قَالَ وَأُرِينَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ قَالَ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ أَنَّي هَذَا السَّائِلُ؟ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ إِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةً وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْيَتِيمَ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَإِنَّ الَّذِي يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ فَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பர் (சொற்பொழிவு மேடை) மீது அமர்ந்தார்கள். நாங்களும் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்தோம். அப்போது அவர்கள், "எனக்குப் பின்னால் உங்கள் விஷயத்தில் நான் அஞ்சுவதெல்லாம், இவ்வுலகின் கவர்ச்சியும் (செழிப்பும்) அதன் அலங்காரங்களும் உங்களுக்குத் திறந்துவிடப்படுவதையே ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நன்மை (என்பது) தீமையைக் கொண்டுவருமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பதிலளிக்காமல்) மௌனமாக இருந்தார்கள். (அப்போது அந்த மனிதரிடம் மற்றவர்கள்,) "உமக்கு என்ன நேர்ந்தது? நீர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பேசுகிறீர்; ஆனால் அவர்கள் உம்மிடம் பேசவில்லையே?" என்று கேட்டனர்.

(அந்த நேரத்தில்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படுவதை நாங்கள் கண்டோம். அந்த நிலை அவர்களை விட்டு நீங்கியதும், அவர்கள் தம்மிடமிருந்த வியர்வையைத் துடைத்தார்கள். பிறகு, "கேள்வி கேட்டவர் எங்கே?" என்று கேட்டுவிட்டு, (அவர் கேட்ட விவேகமான கேள்விக்காக) அவரைப் பாராட்டுபவர்களைப் போல் காணப்பட்டார்கள்.

பிறகு கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, நன்மை (என்பது) தீமையைக் கொண்டுவராது. (செல்வம் என்பது நன்மையே, ஆனால் அதை கையாளும் விதத்தில் தான் தீமை உள்ளது). நிச்சயமாக வசந்த காலத்தில் (மழையினால்) முளைக்கும் பயிர்கள் சில (அளவின்றி மேயும் கால்நடைகளை வயிறு உப்பிப் போகச் செய்து) கொன்றுவிடுகின்றன; அல்லது சாவின் விளிம்பிற்குக் கொண்டு செல்கின்றன. ஆனால், பசுமையான புற்பூண்டுகளை (அளவோடு) உண்ணும் கால்நடையைத் தவிர! அது தன் இரு விலாப்புறங்களும் நிறையும் வரை உண்டுவிட்டு, சூரியனை முன்னோக்கி நின்று, சாணமிட்டு, சிறுநீர் கழித்து (உண்டதைச் செரிமானம் செய்து) விட்டு மீண்டும் மேய்கின்றது.

நிச்சயமாக இந்தச் செல்வம் பசுமையானதும் இனிமையானதும் ஆகும். ஒரு முஸ்லிம் அச்செல்வத்திலிருந்து அனாதைக்கும், ஏழைக்கும், வழிப்போக்கருக்கும் வழங்கினால் அது அவனுக்கு எவ்வளவு சிறந்த தோழனாகும்! (அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு கூறினார்களோ அவ்வாறே). எவன் அதனை முறையற்ற வழியில் (பேராசையுடன்) எடுத்துக்கொள்கிறானோ, அவன் உண்டும் வயிறு நிறையாதவனைப் போன்றவன் ஆவான். மறுமை நாளில் அச்செல்வம் அவனுக்கு எதிராகச் சாட்சி சொல்லும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
5162மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا» . فَقَالَ رجلٌ: يَا رَسُول الله أوَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ؟ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ يُنَزَّلُ عَلَيْهِ قَالَ: فَمَسَحَ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ: «أَيْنَ السَّائِلُ؟» . وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ: «إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ مَا يَقْتُلُ حَبَطًا أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ أكلت حَتَّى امتدت خاصرتاها اسْتقْبلت الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ عَادَتْ فَأَكَلَتْ. وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِحَقِّهِ وَوَضَعَهُ فِي حَقِّهِ فَنِعْمَ الْمَعُونَةُ هُوَ وَمَنْ أَخَذَهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ شَهِيدًا عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எனக்குப் பிறகு உங்கள் விஷயத்தில் நான் மிகவும் அஞ்சுவதெல்லாம், இவ்வுலகின் கவர்ச்சிகளும் (செழுமையும்) அதன் அலங்காரங்களும் உங்களுக்குத் திறந்து விடப்படுவதைத்தான்.”

அப்போது ஒரு மனிதர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நன்மை (என்பது) தீமையைக் கொண்டு வருமா?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் (பதிலளிக்காமல்) அமைதியாக இருந்தார்கள். அவர்களுக்கு இறைச்செய்தி (வஹீ) அருளப்படுகிறதோ என்று நாங்கள் எண்ணும் அளவிற்கு (அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள்). பிறகு, அவர்கள் (தம் முகத்திலிருந்த) வியர்வையைத் துடைத்துவிட்டு, “கேள்வி கேட்டவர் எங்கே?” என்று கேட்டார்கள். (அவர் கேட்ட விதம்) அந்த மனிதரை அவர்கள் பாராட்டுவது போல் தோன்றியது.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக நன்மை தீமையைக் கொண்டு வராது. (இருப்பினும் செல்வம் என்பது ஒரு சோதனை). வசந்த காலத்தில் (மழையினால்) முளைக்கும் தாவரங்களில் சில, (அளவுக்கு அதிகமாகத் தின்னும் கால்நடைகளின்) வயிறுகளை உப்பச் செய்து கொன்றுவிடுகின்றன; அல்லது (அவற்றை) மரணத்தின் விளிம்பிற்கு கொண்டு செல்கின்றன. ஆனால், பசுமையான புற்களைத் தின்னும் (மிதமான) கால்நடையைத் தவிர! அது (தேவையான அளவு) தின்று, அதன் இரு விலாவாரிகளும் உப்பும்போது, சூரியனை நோக்கி நின்று, சாணம் மற்றும் சிறுநீர் கழித்து (செரிமானம் செய்து) விட்டு, மீண்டும் சென்று மேய்கிறது.

நிச்சயமாக இந்தச் செல்வம் பசுமையானதும் இனிமையானதுமாகும். எவர் அதனை உரிய முறையில் (அனுமதிக்கப்பட்ட வழியில்) பெற்று, உரிய முறையில் (தேவையான இடங்களில்) செலவிடுகிறாரோ, அவருக்கு அச்செல்வம் மிகச் சிறந்த உதவியாளராக இருக்கும். எவர் அதனை முறையற்ற வழியில் (பேராசையுடன்) பெறுகிறாரோ, அவர் சாப்பிட்டும் வயிறு நிறையாதவனைப் போன்றவர் ஆவார். மேலும், மறுமை நாளில் அந்தச் செல்வம் அவருக்கு எதிராகச் சாட்சி சொல்லும்.”

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ فُورَكٍ، أنبأ عَبْدُ اللهِ بْنُ جَعْفَرٍ الْأَصْبَهَانِيُّ، ثنا يُونُسُ بْنُ حَبِيبٍ، ثنا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، ثنا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: " جَلَسَ رَسُولُ اللهِ ﷺ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ: " إِنَّمَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا " فَقَالَ رَجُلٌ: أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ؟ فَسَكَتَ، فَقِيلَ لَهُ: مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ النَّبِيَّ ﷺ وَلَا يُكَلِّمُكَ؟ وَرَأَيْنَا أَنَّهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ، فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ، فَقَالَ: " أَيْنَ السَّائِلُ؟ " وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ، فَقَالَ: " إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ، وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ مَا يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ، إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ، فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلَأَتْ خَاصِرَتُهَا ثُمَّ اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ، فَبَالَتْ وَثَلَطَتْ وَأَرْتَعَتْ، وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ، وَنِعْمَ مَالُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ ". أَوْ كَالَّذِي قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ، وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ". أَخْرَجَاهُ فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ هِشَامٍ الدُّسْتُوَائِيِّ
அபூசயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருமுறை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் (சொற்பொழிவு மேடையின்) மீது அமர்ந்தார்கள்; நாங்களும் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்தோம். அப்போது அவர்கள், "எனக்குப் பிறகு உங்கள் விஷயத்தில் நான் மிகவும் அஞ்சுவதெல்லாம், உங்களுக்குத் திறந்துவிடப்படவுள்ள உலகத்தின் கவர்ச்சிகளையும் (பூரிப்பையும்) அதன் அலங்காரங்களையும் குறித்துத்தான்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒருவர், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) நன்மை (செல்வம்), தீமையைக் கொண்டுவருமா?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (பதிலளிக்காமல்) மௌனமாக இருந்தார்கள். அந்த நபரிடம், "உமக்கு என்ன நேர்ந்தது? நீர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேசுகிறீர்; ஆனால் அவர்கள் உம்மிடம் பேசவில்லையே!" என்று (மற்றவர்களால்) கேட்கப்பட்டது. (அச்சமயம்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படுவதை நாங்கள் உணர்ந்தோம். பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் (இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பியதும்) தமது (முகத்திலிருந்த) வியர்வையைத் துடைத்துவிட்டு, "கேள்வி கேட்டவர் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த மனிதரின் (புத்திசாலித்தனமான) கேள்வியைப் பாராட்டுவது போல் தோன்றியது.

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நன்மை (என்பது அதன் சாராம்சத்தில்) ஒருபோதும் தீமையைக் கொண்டுவராது. (ஆனால் செல்வம் என்பது வசந்த காலத்தைப் போன்றது). நிச்சயமாக, வசந்த காலம் (மழை பெய்து) முளைக்கச் செய்யும் (பயிர்களில்) சில, (அளவுக்கு அதிகமாகத் தின்னும் கால்நடைகளைக்) கொன்றுவிடுகின்றன அல்லது சாகிற அளவுக்கு நோயுறச் செய்கின்றன; 'களிர்' (எனும் பசுமையான புல்லைத்) தின்னும் கால்நடையைத் தவிர. ஏனெனில், அது (மிதமாகத் தின்று) தனது வயிறு நிரம்பியதும், பின் சூரியனை நோக்கி (ஓய்வாக) நின்று, சிறுநீரும் சாணமும் கழித்து (உண்டதைத் செரித்து)விட்டு, மீண்டும் (சென்று) மேய்கிறது. நிச்சயமாக இந்தச் செல்வம் (பார்ப்பதற்குப்) பசுமையானதும் (சுவைப்பதற்கு) இனிமையானதுமாகும். ஏழைகளுக்கும், அனாதைகளுக்கும், வழிப்போக்கர்களுக்கும் அதிலிருந்து (உரிமையுடன்) வழங்கும் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வம் எவ்வளவு சிறந்தது!"

(அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இதைப் போன்ற கருத்தைக் கூறினார்கள்).

"நிச்சயமாக, யார் அதனை முறையற்ற வழியில் (பேராசையுடன்) எடுத்துக்கொள்கிறாரோ அவர், தின்றும் வயிறு நிறையாத (பசி அடங்காத)வரைப் போன்றவர் ஆவார். மேலும், மறுமை நாளில் அந்தச் செல்வம் அவருக்கு எதிராகச் சாட்சியாக அமையும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
3227ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا ابْنُ سَلْمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ: بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ النَّاسَ، فَقَالَ: «إِنَّ مِمَّا §أَتَخَوَّفُ عَلَيْكُمْ مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زُهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا»، فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ؟، قَالَ أَبُو سَعِيدٍ: فَرَأَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْزِلُ عَلَيْهِ، فَلُمْنَا الرَّجُلَ حِينَ يُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُهُ، فَلَمَّا جُلِّيَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، جَعَلَ يَمْسَحُ الرُّحَضَاءَ عَنْ وَجْهِهِ وَهُوَ يَقُولُ: «أَيْنَ السَّائِلُ؟ »، فَكَأَنَّهُ قَدْ حَمِدَهُ، فَقَالَ: «إِنَّ الْخَيْرَ لَا يَأْتِي بِالشَّرِّ، وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ مَا يَقْتُلُ حَبَطًا، أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضِرِ أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا هِيَ امْتَلَأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ، فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ، وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ نِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ لِمَنْ أَخَذَهُ بِحَقِّهِ، فَأَعْطَى مِنْهُ الْيَتِيمَ وَالْمِسْكِينَ وَالسَّائِلَ، وَمَنْ أَخَذَهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ، ثُمَّ يَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ»
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருமுறை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தபோது, "உங்களுக்கு உலகத்தின் கவர்ச்சிகளும் அதன் அலங்காரங்களும் திறந்து விடப்படுவதைத் தான் நான் உங்கள் மீது மிகவும் அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நன்மை தீமையைக் கொண்டு வருமா?" என்று கேட்டார்.

அபூசயீத் (ரழி) கூறுகிறார்கள்: (அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படுவதை நாங்கள் கண்டோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பதிலளிக்காத நிலையில், அவர்களிடம் அந்த மனிதர் பேசியதற்காக அவரை நாங்கள் கடிந்துகொண்டோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டு அந்த (வஹீயின்) நிலை விலகியபோது, தமது முகத்திலிருந்து வியர்வையைத் துடைத்தவாறு, "கேள்வி கேட்டவர் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். (அவர் கேட்ட கேள்வியைப்) பாராட்டுவதைப் போல் அதைக் கேட்டார்கள்.

பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக நன்மை தீமையைக் கொண்டு வராது. ஆனால், வசந்த காலம் முளைக்கச் செய்யும் தாவரங்களில் (அளவின்றித் தின்றால் வயிறு உப்பி) கொன்றுவிடக் கூடியதும் உண்டு; அல்லது மரணத்தின் விளிம்பிற்குக் கொண்டு செல்லக்கூடியதும் உண்டு. பசும்புல்லைத் தின்னும் கால்நடையைத் தவிர! அது தின்று, அதன் இருபக்க வயிறுகளும் நிரம்பிவிடும்போது, சூரியனை முன்னோக்கி நின்று சாணமும் சிறுநீரும் கழித்துவிடும். நிச்சயமாக இந்தச் செல்வம், அதை உரிய முறையில் எடுத்து, அதிலிருந்து அனாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், யாசிப்பவர்களுக்கும் வழங்கி வரும் ஒரு முஸ்லிமுக்கு மிகச் சிறந்த தோழனாக இருக்கும். யார் அதை முறையற்ற வழியில் எடுக்கிறாரோ அவர், உண்டும் வயிறு நிரம்பாதவரைப் போன்றவர் ஆவார். மேலும், மறுமை நாளில் (அந்தச் செல்வம்) அவருக்கு எதிராகச் சாட்சியாக இருக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح