இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2821ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جُبَيْرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ، أَنَّهُ بَيْنَمَا هُوَ يَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ النَّاسُ، مَقْفَلَهُ مِنْ حُنَيْنٍ، فَعَلِقَهُ النَّاسُ يَسْأَلُونَهُ حَتَّى اضْطَرُّوهُ إِلَى سَمُرَةٍ فَخَطِفَتْ رِدَاءَهُ، فَوَقَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ أَعْطُونِي رِدَائِي، لَوْ كَانَ لِي عَدَدُ هَذِهِ الْعِضَاهِ نَعَمًا لَقَسَمْتُهُ بَيْنَكُمْ، ثُمَّ لاَ تَجِدُونِي بَخِيلاً وَلاَ كَذُوبًا وَلاَ جَبَانًا ‏ ‏‏.‏
ஜுபைர் பின் முத்யிம் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஹுனைன் போரிலிருந்து (மதீனாவுக்கு) திரும்பிக்கொண்டிருந்த மக்களுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இருந்தபோது, மக்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிக்கொண்டு அவர்களிடம் (போரில் கிடைத்த செல்வங்களில் பங்கு கேட்டு) கேட்கத் தொடங்கினார்கள். எந்த அளவிற்கு என்றால், அவர்கள் (நபியவர்களை) 'சமுரா' எனும் ஒருவகை முள் மரத்தை நோக்கி நிர்பந்தித்தனர்; (அப்போது) அம்மரம் அவர்களின் மேலாடையைப் பிடித்துக்கொண்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் நின்று, "என் மேலாடையை எனக்குக் கொடுங்கள். இந்த (வறண்ட நிலத்தில் வளரும்) முள் மரங்களின் எண்ணிக்கையளவு கால்நடைகள் என்னிடம் இருந்திருந்தால், அவற்றை நான் உங்களுக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுத்திருப்பேன்; மேலும் நீங்கள் என்னை ஒரு கஞ்சனாகவோ, பொய்யனாகவோ, அல்லது கோழையாகவோ காணமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3148ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جُبَيْرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ، أَنَّهُ بَيْنَا هُوَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ النَّاسُ مُقْبِلاً مِنْ حُنَيْنٍ عَلِقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الأَعْرَابُ يَسْأَلُونَهُ حَتَّى اضْطَرُّوهُ إِلَى سَمُرَةٍ، فَخَطِفَتْ رِدَاءَهُ، فَوَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ أَعْطُونِي رِدَائِي، فَلَوْ كَانَ عَدَدُ هَذِهِ الْعِضَاهِ نَعَمًا لَقَسَمْتُهُ بَيْنَكُمْ، ثُمَّ لاَ تَجِدُونِي بَخِيلاً وَلاَ كَذُوبًا وَلاَ جَبَانًا ‏ ‏‏.‏
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹுனைன் போரிலிருந்து மக்களுடன் திரும்பிக் கொண்டிருந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தாம் இருந்தபோது, கிராமவாசிகள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிக்கொண்டு யாசிக்கத் தொடங்கினார்கள். எந்த அளவிற்கு என்றால், அவர்கள் நபியவர்களை ஒரு ஸமுரா மரத்தின் பால் ஒதுங்கும்படி நிர்ப்பந்தித்தார்கள், அப்போது அம்மரம் அவர்களின் மேலாடையை இழுத்துக்கொண்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நின்று, "என் ஆடையை என்னிடம் திருப்பிக் கொடுங்கள். இந்த முள் மரங்களின் எண்ணிக்கையளவு ஒட்டகங்கள் என்னிடம் இருந்திருந்தால், அவற்றை உங்களிடையே நான் பங்கிட்டிருப்பேன்; மேலும், என்னை நீங்கள் ஒரு கஞ்சனாகவோ, பொய்யனாகவோ, அல்லது கோழையாகவோ காணமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
983முவத்தா மாலிக்
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ صَدَرَ مِنْ حُنَيْنٍ وَهُوَ يُرِيدُ الْجِعِرَّانَةَ سَأَلَهُ النَّاسُ حَتَّى دَنَتْ بِهِ نَاقَتُهُ مِنْ شَجَرَةٍ فَتَشَبَّكَتْ بِرِدَائِهِ حَتَّى نَزَعَتْهُ عَنْ ظَهْرِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ رُدُّوا عَلَىَّ رِدَائِي أَتَخَافُونَ أَنْ لاَ أَقْسِمَ بَيْنَكُمْ مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ سَمُرِ تِهَامَةَ نَعَمًا لَقَسَمْتُهُ بَيْنَكُمْ ثُمَّ لاَ تَجِدُونِي بَخِيلاً وَلاَ جَبَانًا وَلاَ كَذَّابًا ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ فِي النَّاسِ فَقَالَ ‏"‏ أَدُّوا الْخِيَاطَ وَالْمِخْيَطَ فَإِنَّ الْغُلُولَ عَارٌ وَنَارٌ وَشَنَارٌ عَلَى أَهْلِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ تَنَاوَلَ مِنَ الأَرْضِ وَبَرَةً مِنْ بَعِيرٍ أَوْ شَيْئًا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا لِي مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ وَلاَ مِثْلَ هَذِهِ إِلاَّ الْخُمُسُ وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ عَلَيْكُمْ ‏"‏ ‏.‏
அம்ர் இப்னு ஷுஐப் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹுனைனிலிருந்து புறப்பட்டு, அல்-ஜிஇர்ரானாவை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, மக்கள் அவர்களிடம் (போர் வெற்றிப் பொருட்களின்) பங்கு கேட்டனர். (அவர்கள் நெருக்கமாகக் கேட்டதால்) அவரது ஒட்டகம் ஒரு மரத்தின் அருகே நெருங்கியது. (அம்மரத்தின் கிளைகள்/முட்கள்) அவரது மேலங்கியில் சிக்கி, அதை அவரது முதுதிலிருந்து கழற்றிவிட்டது.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் மேலங்கியை என்னிடம் திருப்பிக் கொடுங்கள். அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய போர் வெற்றிப் பொருட்களை நான் உங்களிடையே பங்கிட்டுத் தரமாட்டேன் என்று அஞ்சுகிறீர்களா? என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! ‘திஹாமா’வின் (முள்) மரங்களின் எண்ணிக்கையளவு கால்நடைகளை அல்லாஹ் உங்களுக்கு (போர்ச் செல்வமாக) வழங்கியிருந்தாலும், நான் அதை உங்களிடையே பங்கிட்டுக் கொடுத்திருப்பேன். பிறகு நீங்கள் என்னைக் கஞ்சனாகவோ, கோழையாகவோ அல்லது பொய்யனாகவோ காணமாட்டீர்கள்."

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வாகனத்திலிருந்து) இறங்கி மக்கள் மத்தியில் நின்று, "ஊசியையும் நூலையும் கூட ஒப்படைத்து விடுங்கள். ஏனெனில், போர் வெற்றிப் பொருட்களிலிருந்து (மறைத்து) மோசடி செய்வது, மறுமை நாளில் அதைச் செய்தவர்களுக்கு அவமானமாகவும், நெருப்பாகவும், இழிவாகவும் இருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் தரையிலிருந்து ஒட்டகத்தின் ஓர் உரோமத்தை அல்லது அது போன்ற ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு, "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய போர் வெற்றிப் பொருட்களில் - இந்த (உரோமம்) போன்றது கூட - எனக்குரியதல்ல; 'ஐந்தில் ஒரு பங்கை'த் (குமுஸ்) தவிர! அந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கும் உங்களுக்கே திருப்பிக் கொடுக்கப்படுகிறது" என்று கூறினார்கள்.
6729முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَوْمَ حُنَيْنٍ وَجَاءَتْهُ وُفُودُ هَوَازِنَ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ إِنَّا أَصْلٌ وَعَشِيرَةٌ فَمُنَّ عَلَيْنَا مَنَّ اللهُ عَلَيْكَ فَإِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنَ الْبَلَاءِ مَا لَا يَخْفَى عَلَيْكَ فَقَالَ اخْتَارُوا بَيْنَ نِسَائِكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ وَأَبْنَائِكُمْ قَالُوا خَيَّرْتَنَا بَيْنَ أَحْسَابِنَا وَأَمْوَالِنَا نَخْتَارُ أَبْنَاءَنَا فَقَالَ أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِفَهُوَ لَكُمْ فَإِذَا صَلَّيْتُ الظُّهْرَ فَقُولُوا إِنَّا نَسْتَشْفِعُ بِرَسُولِ اللهِ ﷺ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَبِالْمُؤْمِنِينَ عَلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ فِي نِسَائِنَا وَأَبْنَائِنَا قَالَ فَفَعَلُوا فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ وَقَالَ الْمُهَاجِرُونَ وَمَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللهِ ﷺ وَقَالَتِ الْأَنْصَارُ مِثْلَ ذَلِكَ وَقَالَ عُيَيْنَةُ بْنُ بَدْرٍ أَمَّا مَا كَانَ لِي ولِبَنِي فَزَارَةَ فَلَا وَقَالَ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو تَمِيمٍ فَلَا وَقَالَ عَبَّاسُ بْنُ مِرْدَاسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو سُلَيْمٍ فَلَا فَقَالَتِ الْحَيَّانِ كَذَبْتَ بَلْ هُوَ لِرَسُولِ اللهِ ﷺ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَيْهِمْ نِسَاءَهُمْ وَأَبْنَاءَهُمْ فَمَنْ تَمَسَّكَ بِشَيْءٍ مِنَ الْفَيْءِ فَلَهُ عَلَيْنَا سِتَّةُ فَرَائِضَ مِنْ أَوَّلِ شَيْءٍ يُفِيئُهُ اللهُ عَلَيْنَا ثُمَّ رَكِبَ رَاحِلَتَهُ وَتَعَلَّقَ بِهِ النَّاسُ يَقُولُونَ اقْسِمْ عَلَيْنَا فَيْئَنَا بَيْنَنَا حَتَّى أَلْجَئُوهُ إِلَى سَمُرَةٍ فَخَطَفَتْ رِدَاءَهُ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَيَّ رِدَائِي فَوَاللهِ لَوْ كَانَ لَكُمْ بِعَدَدِ شَجَرِ تِهَامَةَ نَعَمٌ لَقَسَمْتُهُ بَيْنَكُمْ ثُمَّ لَا تُلْفُونِي بَخِيلًا وَلَا جَبَانًا وَلَا كَذُوبًا ثُمَّ دَنَا مِنْ بَعِيرِهِ فَأَخَذَ وَبَرَةً مِنْ سَنَامِهِ فَجَعَلَهَا بَيْنَ أَصَابِعِهِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ثُمَّ رَفَعَهَا فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ لَيْسَ لِي مِنْ هَذَا الْفَيْءِ هؤلاء هَذِهِ إِلَّا الْخُمُسُ وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ عَلَيْكُمْ فَرُدُّوا الْخِيَاطَ وَالْمَخِيطَ فَإِنَّ الْغُلُولَ يَكُونُ عَلَى أَهْلِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَارًا وَنَارًا وَشَنَارًا فَقَامَ رَجُلٌ مَعَهُ كُبَّةٌ مِنْ شَعَرٍ فَقَالَ إِنِّي أَخَذْتُ هَذِهِ أُصْلِحُ بِهَا بَرْدَعَةَ بَعِيرٍ لِي دَبِرَ قَالَ أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكَ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللهِ أَمَّا إِذْ بَلَغَتْ مَا أَرَى فَلَا أَرَبَ لِي بِهَا وَنَبَذَهَا
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹுனைன் போரின் நாளில் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தேன். அப்போது அவர்களிடம் ஹவாஸின் குலத்தாரின் தூதுக்குழுவினர் வந்தனர். அவர்கள், "முஹம்மதே! நாங்கள் (உங்களோடு) ஒரே மூலத்தையும் குலத்தையும் சேர்ந்தவர்கள் (ஏனெனில் நீங்கள் எங்கள் குலத்தில் பாலூட்டப்பட்டவர்). எனவே, எங்களுக்கு நீங்கள் கருணை காட்டுங்கள்; அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கருணை காட்டுவான். உற்று நோக்கினால் உங்களுக்கே தெரியக்கூடிய ஒரு மாபெரும் சோதனை (கைதிகளாகவும் ஏழைகளாகவும் ஆனது) எங்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ளது" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் அல்லது உங்களின் செல்வங்கள் (இவ்விரண்டில் ஒன்றை) நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் எங்கள் வம்சத்திற்கும் (குடும்பத்திற்கும்) செல்வத்திற்கும் இடையே எங்களுக்குத் தேர்வுரிமை அளித்துள்ளீர்கள்; நாங்கள் எங்கள் குழந்தைகளையே (குடும்பத்தையே) தேர்ந்தெடுக்கிறோம்" என்றனர்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "எனக்கும் அப்துல் முத்தலிபின் சந்ததியினருக்கும் உரியவை (பங்குகள்) உங்களுக்கே சொந்தமாகட்டும்! நான் லுஹர் தொழுகையை முடித்ததும், 'எங்கள் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் விஷயத்தில் இறைநம்பிக்கையாளர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பரிந்துரையாளராக ஆக்குகிறோம்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இறைநம்பிக்கையாளர்களைப் பரிந்துரையாளர்களாக ஆக்குகிறோம்' என்று நீங்கள் (எல்லோர் முன்னிலையிலும்) கூறுங்கள்" என்றார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் செய்தார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எனக்கும் அப்துல் முத்தலிபின் சந்ததியினருக்கும் உரியவை உங்களுக்கே சொந்தமாகட்டும்" என்று கூறினார்கள். முஹாஜிர்கள், "எங்களுக்கு உரியவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கே உரியனவாகும் (அவற்றைத் திருப்பித் தர சம்மதிக்கிறோம்)" என்றனர். அன்சாரிகளும் அவ்வாறே கூறினர். உயைனா இப்னு பத்ர் அவர்கள், "எனக்கும் பனூ ஃஸஸாரா குலத்தாருக்கும் உரியவற்றை நாங்கள் விட்டுத்தர மாட்டோம்" என்றார். அக்ரஃ இப்னு ஹாபிஸ் அவர்கள், "நானும் பனூ தமீம் குலத்தாரும் விட்டுத்தர மாட்டோம்" என்றார். அப்பாஸ் இப்னு மிர்தாஸ் அவர்கள், "நானும் பனூ சுலைம் குலத்தாரும் விட்டுத்தர மாட்டோம்" என்றார். அப்போது அந்த (பனூ சுலைம்) குலத்தாரோ, "நீர் கூறுவது தவறு! அவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கே உரியனவாகும் (நாங்கள் விட்டுக்கொடுக்கிறோம்)" என்றனர்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மக்களே! இவர்களது பெண்களையும் குழந்தைகளையும் இவர்களிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிடுங்கள். எவர் இந்தப் போர்ப்பொருள்களில் (கிடைத்த கைதிகளில்) எதையாவது (விட்டுக்கொடுக்காமல்) பிடித்துக் கொள்கிறாரோ, அவருக்கு இறைவன் நமக்கு அளிக்கும் முதல் போர்ப்பொருளில் (அவர் வைத்துள்ளதற்குப் பதிலாக) ஆறு பங்குகளை வழங்குவது நமது கடமையாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தில் ஏறினார்கள். மக்கள் அவர்களைச் சூழ்ந்து பிடித்துக்கொண்டு, "எங்கள் போர்ப்பொருள்களை எங்களுக்குப் பங்கிட்டுத் தாருங்கள்" என்று கூறலாயினர். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை ஒரு கருவேல மரத்தருகே தள்ளிக்கொண்டு போனார்கள். அந்த மரம் அவர்களின் மேலாடையைப் பறித்துக் கொண்டது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "மக்களே! என் மேலாடையை என்னிடம் திருப்பித் தாருங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! திஹாமாப் பகுதியின் மரங்களின் எண்ணிக்கையில் உங்களிடம் கால்நடைகள் இருந்தாலும், அதை நான் உங்களிடையே பங்கிட்டுத் தருவேன். என்னை நீங்கள் கஞ்சனாகவோ, கோழையாகவோ, பொய்யனாகவோ காணமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தின் அருகே சென்று, அதன் திமிலிலிருந்து ஒரு முடியை எடுத்து, அதைத் தமது ஆள்காட்டி விரலுக்கும் நடு விரலுக்கும் இடையில் வைத்து உயர்த்திக் காட்டினார்கள். பிறகு, "மக்களே! இந்தப் போர்ப்பொருள்களிலிருந்து இந்த (முடியின் அளவுகூட) எனக்குச் சொந்தமில்லை; ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ் - இது பொதுநலனுக்காக ஒதுக்கப்பட்டது) தவிர! அந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கும் உங்களுக்கே திருப்பியளிக்கப்படுகிறது. எனவே, ஒரு நூலையும் ஊசியையும்கூட (பொதுச்சொத்தில்) ஒப்படைத்துவிடுங்கள். ஏனெனில், போர்ப்பொருள்களில் மோசடி செய்வது (அல்-குலூல்) மறுமை நாளில் அதனைச் செய்தவனுக்கு அவமானமாகவும், நரகமாகவும், இழிவாகவும் மாறும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர் சிறிதளவு ஒட்டக முடியுடன் எழுந்து, "என் ஒட்டகத்தின் சேணத்தில் ஏற்பட்ட பழுதைச் சரிசெய்வதற்காக இதை நான் எடுத்துக்கொண்டேன்" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எனக்கும் அப்துல் முத்தலிபின் சந்ததியினருக்கும் உரியது (எனது பங்கு) உமக்கே சொந்தமாகட்டும்" என்று கூறினார்கள். உடனே அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! விஷயம் இந்த அளவுக்குக் கடுமையாக இருப்பதை நான் அறியும்போது, இது எனக்குத் தேவையில்லை" என்று கூறிவிட்டு அதனை எறிந்துவிட்டார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (நம்பகமானது)
حسن
16756முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ أَنَّهُ بَيْنَا هُوَ يَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللهِ ﷺ وَمَعَهُ النَّاسُ مُقْبِلًا مِنْ حُنَيْنٍ عَلِقَتْ رَسُولَ اللهِ ﷺ الْأَعْرَابُ يَسْأَلُونَهُ حَتَّى اضْطَرُّوهُ إِلَى سَمُرَةٍ فَخَطِفَتْ رِدَاءَهُ فَوَقَفَ رَسُولُاللهِ ﷺ ثُمَّ قَالَ أَعْطُونِي رِدَائِي فَلَوْ كَانَ عَدَدُ هَذِهِ الْعِضَاهِ نَعَمًا لَقَسَمْتُهُ ثُمَّ لَا تَجِدُونِي بَخِيلًا وَلَا كَذَّابًا وَلَا جَبَانًا
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹுனைன் (போர்க்களத்தி)லிருந்து திரும்பி வந்துகொண்டிருந்தபோது, மக்களும் அவர்களுடன் இருந்தனர். அப்போது கிராமப்புற அரபிகள் (தர்மம் அல்லது போர்ச் செல்வங்களைக் கேட்டு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சூழ்ந்துகொண்டு நச்சரித்தனர். இறுதியில் அவர்களை ஒரு (ஸமுரா எனும்) முள் மரத்தின் பக்கம் (ஒதுங்கும்படி) நெருக்கினர். அந்த (மரத்தின் முட்கள்) அவர்களின் மேலாடையைப் பறித்துக்கொண்டது (அதில் சிக்கிக்கொண்டது).

உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கே) நின்றவாறு, "என் மேலாடையை என்னிடம் கொடுங்கள். இந்த முள் மரங்களின் எண்ணிக்கையளவு கால்நடைகள் என்னிடம் இருந்திருந்தாலும், அவற்றை நான் உங்களுக்கிடையே பங்கிட்டிருப்பேன். அதன்பிறகு என்னை நீங்கள் கஞ்சனாகவோ, பொய்யனாகவோ, கோழையாகவோ காண மாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
16775முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ بَيْنَا هُوَ يَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللهِ ﷺ وَمَعَهُ النَّاسُ مَقْفَلَهُ مِنْ حُنَيْنٍ عَلِقَهُ الْأَعْرَابُ يَسْأَلُونَهُ فَاضْطَرُّوهُ إِلَى سَمُرَةٍ فَخَطِفَتْ رِدَاءَهُ وَهُوَ عَلَى رَاحِلَتِهِ فَوَقَفَ فَقَالَ رُدُّوا عَلَيَّ رِدَائِي أَتَخْشَوْنَ عَلَيَّ الْبُخْلَ؟ فَلَوْ كَانَ عَدَدُ هَذِهِ الْعِضَاهِ نَعَمًا لَقَسَمْتُهُ بَيْنَكُمْ ثُمَّ لَا تَجِدُونِي بَخِيلًا وَلَا جَبَانًا وَلَا كَذَّابًا
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(நாங்கள்) ஹுனைனிலிருந்து (வெற்றி பெற்றுத்) திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நானும் மக்களும் பயணித்துக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது கிராமப்புற அரபிகள் (போர்ச் செல்வங்களைக்) கேட்டு நபியவர்களைச் சூழ்ந்துகொண்டனர். அவர்கள் நபியவர்களை ஒரு (ஸமுரா எனும்) முள் மரத்தின் பக்கம் (ஒதுங்கும்படி) நெருக்கினார்கள். நபியவர்கள் தமது வாகனத்தில் இருந்தபோது அந்த மரம் அவர்களின் மேலாடையைப் பறித்துக் கொண்டது (அதில் சிக்கிக் கொண்டது). உடனே நபியவர்கள் நின்று, "எனது மேலாடையை என்னிடம் திருப்பித் தாருங்கள்! நான் கஞ்சத்தனம் செய்வேன் என்று நீங்கள் அஞ்சுகிறீர்களா? இந்த முள்மரங்களின் (கிளைகளின்) எண்ணிக்கையளவு என்னிடம் கால்நடைகள் இருந்தாலும், அவற்றை நான் உங்களிடையே பங்கிட்டுக் கொடுத்திருப்பேன். பிறகு, என்னை நீங்கள் கஞ்சனாகவோ, கோழையாகவோ, பொய்யனாகவோ காணமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
5807மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ بَيْنَمَا هُوَ يَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْفَلَهُ مِنْ حُنَيْنٍ فَعَلِقَتِ الْأَعْرَابُ يَسْأَلُونَهُ حَتَّى اضْطَرُّوهُ إِلَى سَمُرَةٍ فَخَطَفَتْ رِدَاءَهُ فَوَقَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «أَعْطُونِي رِدَائِي لَوْ كَانَ لِي عَدَدَ هَذِهِ الْعِضَاهِ نَعَمٌ لَقَسَمْتُهُ بَيْنَكُمْ ثُمَّ لَا تَجِدُونِي بَخِيلًا وَلَا كذوباً وَلَا جَبَانًا» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹுனைன் (போர் முடிந்து) திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தபோது, கிராமப்புற அரபிகள் (தர்மம் மற்றும் போர்ச் செல்வங்களைக்) கேட்டு நபி (ஸல்) அவர்களை (நெருக்கடி கொடுத்து) நச்சரிக்கத் தொடங்கினர். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை ஒரு கருவேல மரத்தின் பக்கம் (ஒதுங்கும்படி) தள்ளினர்; அப்போது (அம்மரத்தின் முட்களில் சிக்கி) அவர்களின் மேலாடை பறிக்கப்பட்டது. உடனே, நபி (ஸல்) அவர்கள் நின்று, "எனது மேலாடையை என்னிடம் கொடுங்கள். இந்த முள் மரங்களின் (கிளைகளின்) எண்ணிக்கையளவு கால்நடைகள் என்னிடம் இருந்தாலும், அவற்றை நான் உங்களுக்கிடையே பங்கிட்டுக் கொடுத்திருப்பேன். பின்னர் என்னை நீங்கள் கஞ்சனாகவோ, பொய்யனாகவோ, கோழையாகவோ காணமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது (அல்பானி)
وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ , وَأَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَا: ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ , ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ , ثنا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ , عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ: حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ جَدِّهِ قَالَ: كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللهِ ﷺ بِحُنَيْنٍ، فَلَمَّا أَصَابَ مِنْ هَوَازِنَ مَا أَصَابَ مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَسَبَايَاهُمْ أَدْرَكَ وَفْدُ هَوَازِنَ بِالْجِعْرَانَةِ وَقَدْ أَسْلَمُوا، فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ، لَنَا أَصْلٌ وَعَشِيرَةٌ، وَقَدْ أَصَابَنَا مِنَ الْبَلَاءِ مَا لَمْ يَخْفَ عَلَيْكَ , فَمُنَّ عَلَيْنَا مَنَّ اللهُ عَلَيْكَ، قَالَ: فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " نِسَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ أَحَبُّ إِلَيْكُمْ أَمْ أَمْوَالُكُمْ؟ " فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ، خَيَّرْتَنَا بَيْنَ أَحْسَابِنَا وَبَيْنَ أَمْوَالِنَا، أَبْنَاؤُنَا وَنِسَاؤُنَا أَحَبُّ إِلَيْنَا , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ , وَإِذَا أَنَا صَلَّيْتُ بِالنَّاسِ فَقُومُوا وَقُولُوا: إِنَّا نَسْتَشْفِعُ بِرَسُولِ اللهِ ﷺ إِلَى الْمُسْلِمِينَ، وَبِالْمُسْلِمِينَ إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ، فِي أَبْنَائِنَا وَنِسَائِنَا , فَسَأُعْطِيكُمْ عِنْدَ ذَلِكَ وَأَسْأَلُ لَكُمْ ". فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللهِ ﷺ بِالنَّاسِ الظُّهْرَ قَامُوا فَقَالُوا مَا أَمَرَهُمْ بِهِ رَسُولُ اللهِ ﷺ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ " , فَقَالَ الْمُهَاجِرُونَ: فَمَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللهِ ﷺ، وَقَالَتِ الْأَنْصَارُ: وَمَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللهِ ﷺ، فَقَالَ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ: أَمَّا أَنَا وَبَنُو تَمِيمٍ فَلَا , وَقَالَ الْعَبَّاسُ بْنُ مِرْدَاسٍ: أَمَّا أَنَا وَبَنُو سُلَيْمٍ فَلَا , فَقَالَتْ بَنُو سُلَيْمٍ: بَلْ مَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللهِ ﷺ، وَقَالَ عُيَيْنَةُ بْنُ بَدْرٍ: أَمَّا أَنَا وَبَنُو فَزَارَةَ فَلَا , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " مَنْ أَمْسَكَ مِنْكُمْ بِحَقِّهِ فَلَهُ بِكُلِّ إِنْسَانٍ سِتَّةُ فَرَائِضَ مِنْ أَوَّلِ فَيْءٍ نُصِيبُهُ " , فَرَدُّوا إِلَى النَّاسِ نِسَاءَهُمْ وَأَبْنَاءَهُمْ، ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَاتَّبَعَهُ النَّاسُ يَقُولُونَ: يَا رَسُولَ اللهِ، اقْسِمْ عَلَيْنَا فَيْئَنَا، حَتَّى اضْطَرُّوهُ إِلَى شَجَرَةٍ فَانْتُزِعَتْ عَنْهُ رِدَاءُهُ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " يَا أَيُّهَا النَّاسُ، رُدُّوا عَلَيَّ رِدَائِي , فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ كَانَ لَكُمْ عَدَدُ شَجَرِ تِهَامَةَ نَعَمًا لَقَسَمْتُهُ عَلَيْكُمْ , ثُمَّ مَا أَلْفَيْتُمُونِي بَخِيلًا وَلَا جَبَانًا وَلَا كَذَّابًا " , ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللهِ ﷺ إِلَى جَنْبِ بَعِيرٍ وَأَخَذَ مِنْ سَنَامِهِ وَبَرَةً فَجَعَلَهَا بَيْنَ أُصْبُعَيْهِ فَقَالَ: " أَيُّهَا النَّاسُ، وَاللهِ مَا لِي مِنْ فَيْئِكُمْ وَلَا هَذِهِ الْوَبَرَةِ إِلَّا الْخُمُسَ , وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ عَلَيْكُمْ؛ فَأَدُّوا الْخِيَاطَ وَالْمَخِيطَ؛ فَإِنَّ الْغُلُولَ عَارٌ وَنَارٌ وَشَنَارٌ عَلَى أَهْلِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " , فَجَاءَهُ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ بِكُبَّةٍ مِنْ خُيُوطِ شَعَرٍ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَخَذْتُ هَذَا لِأَخِيطَ بِهِ بَرْذَعَةَ بَعِيرٍ لِي دَبَرَ , فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " أَمَّا حَقِّي مِنْهَا لَكَ "، فَقَالَ الرَّجُلُ: أَمَّا إِذَا بَلَغَ الْأَمْرُ هَذَا فَلَا حَاجَةَ لِي بِهَا، فَرَمَى بِهَا مِنْ يَدِهِ
அம்ரு பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தையார் வழியாகத் தமது பாட்டனார் (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு - ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் ஹுனைன் போரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். ஹவாஸின் குலத்தாரிடமிருந்து செல்வங்களையும் போர்க் கைதிகளையும் அவர்கள் கைப்பற்றியபோது, ஹவாஸின் குலத்தாரின் தூதுக்குழுவினர் இஸ்லாத்தை ஏற்றவர்களாக 'ஜிஇர்ரானா' என்னுமிடத்தில் நபியவர்களை வந்தடைந்தனர். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களுக்குப் பாரம்பரியமும் குடும்பமும் உள்ளன. எங்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள சோதனை தங்களுக்குத் தெரியாததல்ல. எனவே, எங்கள் மீது கருணை காட்டுங்கள்; அல்லாஹ் உங்கள் மீது கருணை காட்டுவான்" என்று கூறினர்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் பெண்களும் உங்கள் குழந்தைகளும் உங்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானவர்களா? அல்லது உங்கள் செல்வங்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்கள் குடும்பத்தாருக்கும் எங்கள் செல்வங்களுக்கும் இடையே நீங்கள் எங்களுக்குத் தேர்வுரிமை அளித்துள்ளீர்கள். எங்கள் குழந்தைகளும் எங்கள் பெண்களுமே எங்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானவர்கள்" என்று பதிலளித்தனர்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எனக்கும் அப்துல் முத்தலிபின் மக்களுக்கும் உரியவை உங்களுக்கே! நான் மக்களுடன் தொழுது முடித்ததும் நீங்கள் எழுந்து நின்று, 'எங்கள் குழந்தைகளையும் பெண்களையும் விடுவிப்பது தொடர்பாக, முஸ்லிம்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பரிந்துரையாளராக ஆக்குகிறோம்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முஸ்லிம்களைப் பரிந்துரையாளர்களாக ஆக்குகிறோம்' என்று கூறுங்கள். அப்போது நான் உங்களுக்கு (எனது பங்கை) வழங்குவேன்; உங்களுக்காக (மற்றவர்களிடமும்) கேட்பேன்" என்று கூறினார்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களுடன் லுஹர் தொழுது முடித்ததும், அவர்கள் எழுந்து நின்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டவாறே கூறினர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எனக்கும் அப்துல் முத்தலிபின் மக்களுக்கும் உரியவை உங்களுக்கே!" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது முஹாஜிர்கள், "எங்களுக்கு உரியவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கே!" என்று கூறினர். அன்சாரிகளும், "எங்களுக்கு உரியவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கே!" என்று கூறினர்.
அக்ரஉ பின் ஹாபிஸ் (ரழி) அவர்கள், "நானும் பனூ தமீம் குலத்தாரும் (எங்கள் பங்கைத் தர) சம்மதிக்க மாட்டோம்" என்று கூறினார். அப்பாஸ் பின் மிர்தாஸ் (ரழி) அவர்கள், "நானும் பனூ சுலைம் குலத்தாரும் சம்மதிக்க மாட்டோம்" என்று கூறினார். ஆனால், பனூ சுலைம் குலத்தார், "இல்லை, எங்களுக்கு உரியவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கே!" என்று கூறினர். உயைனா பின் பத்ர் (ரழி) அவர்கள், "நானும் பனூ ஃபஸாரா குலத்தாரும் சம்மதிக்க மாட்டோம்" என்று கூறினார்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் யார் தமது உரிமையை (பங்கை) விட்டுக்கொடுக்காமல் பிடித்துக் கொள்கிறாரோ, அவருக்கு (அவர் விடுவிக்கும்) ஒவ்வொருவருக்கும் பகரமாக, நாம் அடுத்து அடையும் முதல் போர்ப்பொருளிலிருந்து ஆறு பங்குகள் வழங்கப்படும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே மக்கள் (ஹவாஸின் குலத்தாரின்) பெண்களையும் குழந்தைகளையும் அவர்களிடம் திருப்பிக் கொடுத்தனர்.
பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனத்தில் ஏறிச் சென்றார்கள். மக்களும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்கள் போர்ப்பொருளை எங்களுக்குப் பங்கிட்டுத் தாருங்கள்" என்று கேட்டனர். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்கள் நபியவர்களை ஒரு மரத்தருகே நெருக்கினார்கள்; நபியவர்களின் மேலாடை அவர்களிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டது.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மக்களே! எனது மேலாடையை என்னிடம் திருப்பிக் கொடுங்கள். என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! திஹாமா பகுதியின் மரங்கள் அளவுக்கு உங்களிடம் கால்நடைகள் இருந்தாலும், அவற்றை நான் உங்களுக்குப் பங்கிட்டுத் தருவேன். என்னை நீங்கள் கஞ்சனாகவோ, கோழையாகவோ, பொய்யனாகவோ காண மாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு ஒட்டகத்தின் அருகே நின்று, அதன் திமிலிலிருந்து ஒரு முடியை எடுத்துத் தமது இரு விரல்களுக்கிடையே வைத்துக்கொண்டு கூறினார்கள்: "மக்களே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்களின் போர்ப்பொருளிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கைத் தவிர, இந்த ஒரு முடி கூட எனக்குச் சொந்தமில்லை. அந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கும் உங்களுக்கே திருப்பியளிக்கப்படுகிறது. எனவே, (போர்ப்பொருளில் நீங்கள் எடுத்த) ஊசியையும் நூலையும் கூட ஒப்படைத்து விடுங்கள். ஏனெனில், போர்ப்பொருளில் மோசடி செய்வது, மறுமை நாளில் அதைச் செய்தவருக்கு அவமானமாகவும், நரகமாகவும், இழிவாகவும் அமையும்."
அப்போது அன்சாரிகளில் ஒருவர் ஒரு முடி நூற்கண்டைக் கொண்டு வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! புண்ணாகிவிட்ட எனது ஒட்டகத்தின் சேணத்தைத் தைப்பதற்காக இதை நான் எடுத்தேன்" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இதில் எனக்குரிய உரிமை உமக்குரியது" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், "விஷயம் இந்த அளவுக்கு (கடுமையாக) இருக்குமானால், இது எனக்குத் தேவையில்லை" என்று கூறிவிட்டு, அதைத் தமது கையிலிருந்து வீசியெறிந்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ الْعَلَوِيُّ رَحِمَهُ اللهُ إِمْلَاءً، ثنا أَبُو طَاهِرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْمُحَمَّدُ آبَاذِيُّ، ثنا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ بَشَّارٍ، ثنا سُفْيَانُ، ثنا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، سَمِعَ عَمْرَو بْنَ شُعَيْبٍ، يُخْبِرُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: لَمَّا قَفَلَ رَسُولُ اللهِ صَلَى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَةِ حُنَيْنٍ، فَكَانَ هَمُّهُ النَّاسُ يَسْأَلُونَهُ، فَأَحَاطَتْ بِهِ النَّاقَةُ، فَخَطِفَتْ شَجَرَةٌ رِدَاءَهُ، فَقَالَ: " رُدُّوا عَلَيَّ رِدَائِي أَتَخْشَوْنَ عَلَيَّ الْبُخْلَ لَوْ أَفَاءَ اللهُ عَلَيَّ نَعَمًا مِثْلَ تَمْرِ تِهَامَةَ لَقَسَمْتُهَا بَيْنَكُمْ ثُمَّ لَا تَجِدُونِي بَخِيلًا وَلَا جَبَانًا وَلَا كَذَّابًا " ثُمَّ أَخَذَ وَبَرَةً مِنْ ذِرْوَةِ سَنَامِ بَعِيرِهِ، فَقَالَ: " مَالِي مِمَّا أَفَاءَ اللهُ عَلَيْكُمْ، وَلَا مِثْلُ هَذِهِ، إِلَّا الْخُمُسَ، وَهُو مَرْدُودٌ عَلَيْكُمْ رُدُّوا الْخَيْطَ وَالْمِخْيَطَ، فَإِنَّ الْغُلُولَ عَارٌ وَشَنَارٌ "
அம்ரு பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தம் தந்தை வழியாகத் தம் பாட்டனார் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹுனைன் போரிலிருந்து திரும்பிய போது, மக்கள் அவர்களிடம் (போர்ப்பொருள்களைக்) கேட்டு நெருக்கினர். அன்னாரது ஒட்டகத்தைச் சுற்றி மக்கள் சூழ்ந்துகொண்டனர். அப்போது ஒரு மரம் அன்னாரின் மேலாடையைப் பறித்துக்கொண்டது (மரத்தில் ஆடை சிக்கிக்கொண்டது). உடனே அவர்கள், "என் மேலாடையை என்னிடம் திருப்பிக் கொடுங்கள். நான் கஞ்சத்தனம் செய்வேன் என்று நீங்கள் அஞ்சுகிறீர்களா? திஹாமா (பகுதியின்) மரங்கள் (அல்லது பேரீச்சம் பழங்கள்) அளவுக்கு அல்லாஹ் எனக்குச் செல்வங்களை (போர்ப்பொருள்களை) அளித்திருந்தாலும், அதை நான் உங்களுக்கிடையே பங்கிட்டிருப்பேன். மேலும், நீங்கள் என்னைக் கஞ்சனாகவோ, கோழையாகவோ, பொய்யனாகவோ காணமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தின் திமிலிலிருந்து ஒரு முடியை எடுத்து (அதைக் காட்டி), "அல்லாஹ் உங்களுக்கு அளித்த போர்ப்பொருள்களில் இந்த ஒரு முடி அளவுக்குக் கூட எனக்கு உரிமை இல்லை, ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) தவிர! அந்தப் பங்கும் (பொது நலனுக்காக) உங்களுக்கே திருப்பியளிக்கப்படும். எனவே, (போர்ப்பொருளில் நீங்கள் எடுத்திருந்தால்) ஒரு நூலையும், ஊசியையும்கூடத் திருப்பிக் கொடுத்துவிடுங்கள். ஏனெனில், (பொதுச் சொத்தில் அல்லது) போர்ப்பொருளில் மோசடி செய்வது (மறுமையில்) அவமானமும், இழிவும் ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ السُّوسِيُّ , ثنا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ الْبَغْدَادِيُّ , ثنا يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ، ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ بَشَّارٍ، ثنا سُفْيَانُ، ثنا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، سَمِعَ عَمْرَو بْنَ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، وَابْنُ عَجْلَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ لَمَّا قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ حُنَيْنٍ رَهِقَهُ النَّاسُ يَسْأَلُونَهُ , فَحَاصَتْ بِهِ النَّاقَةُ , فَخَطِفَتْ رِدَاءَهُ شَجَرَةٌ , فَقَالَ: " رُدُّوا عَلَيَّ رِدَائِي , أَتَخْشَوْنَ عَلَيَّ الْبُخْلَ؟ وَاللهِ لَوْ أَفَاءَ اللهُ عَلَيْكُمْ نَعَمًا مِثْلَ سَمُرِ تِهَامَةَ لَقَسَمْتُهَا بَيْنَكُمْ , ثُمَّ لَا تَجِدُونَنِي بَخِيلًا وَلَا جَبَانًا وَلَا كَذَّابًا ". ثُمَّ أَخَذَ وَبَرَةً مِنْ وَبَرِ سَنَامِ الْبَعِيرِ فَرَفَعَهَا وَقَالَ: " مَا لِي مِمَّا أَفَاءَ اللهُ عَلَيْكُمْ وَلَا مِثْلُ هَذِهِ إِلَّا الْخُمُسُ، وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ عَلَيْكُمْ ". فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ قَسْمِ الْخُمُسِ أَتَاهُ رَجُلٌ يَسْتَحِلُّهُ خِيَاطًا أَوْ مِخْيَطًا فَقَالَ: " رُدُّوا الْخِيَاطَ وَالْمِخْيَطَ , فَإِنَّ الْغُلُولَ عَارٌ وَنَارٌ وَشَنَارٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
அம்ரு பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனார் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஹுனைன் போரிலிருந்து (வெற்றி பெற்றுத்) திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது, மக்கள் (போர்ச் செல்வங்களைக்) கேட்டு அவர்களைச் சூழ்ந்து (நெரிசலை ஏற்படுத்தி) நெருக்கினர். இதனால் அவர்களின் ஒட்டகம் (மக்களை விட்டு) விலகிச் சென்றது. அப்போது ஒரு (முள்) மரம் அவர்களின் மேலங்கியைச் சுண்டி இழுத்துக்கொண்டது.

உடனே அவர்கள், "எனது மேலங்கியை என்னிடம் திருப்பிக் கொடுங்கள். நான் கஞ்சத்தனம் செய்வேன் என்று அஞ்சுகிறீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! திஹாமா பகுதியின் 'சமுர்' (முள்) மரங்களின் எண்ணிக்கையளவிற்குக் கால்நடைகளை அல்லாஹ் உங்களுக்கு (போர்ச் செல்வமாக) வழங்கியிருந்தாலும், அவற்றையும் நான் உங்களுக்கிடையே பங்கிட்டிருப்பேன். மேலும், என்னை நீங்கள் கஞ்சனாகவோ, கோழையாகவோ, பொய்யனாகவோ காணமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், ஒரு ஒட்டகத்தின் திமிலிலிருந்து ஒரு முடியை எடுத்து, அதை உயர்த்திப் பிடித்துக் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் உங்களுக்கு (போர்ச் செல்வமாக) வழங்கியவற்றில், ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) தவிர, இந்த முடியளவுக்குக் கூட எனக்கு எவ்வித உரிமையும் இல்லை; அந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கும் (பொது நலன்களுக்காக) உங்களுக்கே திருப்பித் தரப்படுகிறது."

ஐந்தில் ஒரு பங்கு (கும்ஸ்) செல்வத்தைப் பங்கிடும் நேரத்தில், ஒரு மனிதர் ஒரு நூலையோ அல்லது ஊசியையோ (தமக்காகப் பயன்படுத்துவதற்கு அனுமதி வேண்டி) எடுத்து வந்தார். அப்போது நபியவர்கள், "நூலாக இருந்தாலும், ஊசியாக இருந்தாலும் அவற்றை (பொதுச் சொத்தில்) திருப்பிக் கொடுத்துவிடுங்கள். ஏனெனில், (போர்ச் செல்வத்தில்) மோசடி செய்வது (அல்-குலூல்) மறுமை நாளில் பெரும் அவமானமாகவும், நரக நெருப்பாகவும், இழிவாகவும் மாறும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
4820ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الشَّرْقِيِّ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الذُّهْلِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَمْلَاهُ عَلَيْنَا مِنْ كِتَابِهِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ، أَنَّهُ بَيْنَمَا هُوَ يَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ النَّاسُ مَقْفَلَهُ مِنْ حُنَيْنٍ عَلِقَهُ الْأَعْرَابُ يَسْأَلُونَهُ، فَاضْطَرُّوهُ إِلَى سَمُرَةٍ، حَتَّى خُطِفَ رِدَاؤُهُ وَهُوَ عَلَى رَاحِلَتِهِ، فَوَقَفَ فَقَالَ: § «رُدُّوا عَلَيَّ رِدَائِي، أَتَخْشَوْنَ عَلَيَّ الْبُخْلَ، فَلَوْ كَانَ عَدَدُ هَذِهِ الْعِضَاهِ نَعَمًا، لَقَسَمْتُهُ بَيْنَكُمْ، ثُمَّ لَا تَجِدُونِي بَخِيلًا، وَلَا جَبَانًا، وَلَا كَذَّابًا»
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(ஒருமுறை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மக்களும் ஹுனைன் (போரிலிருந்து) திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது, கிராமப்புற அரபிகள் (தர்மம்) கேட்டு அவர்களைச் சூழ்ந்துகொண்டனர். அவர்கள் (நெருக்கடி கொடுத்து) நபி (ஸல்) அவர்களை ஒரு கருவேல (சமுரா) மரத்தருகே ஒதுங்கும்படி நிர்ப்பந்தித்தனர். (அந்த நெருக்கடியில்) நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது வாகனத்தில் இருக்கும்போதே அவர்களது மேலாடை (மரக்கிளையில் சிக்கிப்) பறிக்கப்பட்டது.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (வாகனத்தை) நிறுத்திவிட்டு, "எனது மேலாடையை என்னிடம் திருப்பிக் கொடுங்கள். நான் கஞ்சத்தனம் செய்வேன் என்று நீங்கள் அஞ்சுகிறீர்களா? இந்த முட்செடிகளின் (எண்ணிக்கையளவு) கால்நடைகள் என்னிடம் இருந்தாலும், அவற்றை நான் உங்களுக்கிடையே பங்கிட்டுக் கொடுத்திருப்பேன். அதன் பிறகு, என்னை நீங்கள் கஞ்சனாகவோ, கோழையாகவோ அல்லது பொய்யனாகவோ காணமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
5772ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ قُتَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ بَيْنَا هُوَ يَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْفَلَهُ مِنْ حُنَيْنٍ، عَلِقَتِ الْأَعْرَابُ يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اضْطَرُّوهُ إِلَى سَمُرَةٍ، وَخُطِفَ رِدَاءُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَوَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: § «أَعْطُونِي رِدَائِي، لَوْ كَانَ لِي عَدَدُ هَذِهِ الْعِضَاهِ نَعَمًا لَقَسَمْتُهَا بَيْنَكُمْ، ثُمَّ لَا تَجِدُونِي كَذَّابًا، وَلَا جَبَانًا»
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்கள் ஹுனைன் போரிலிருந்து திரும்பி வரும்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது கிராமப்புறத்து அரபிகள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (பொருட்களைக்) கேட்கத் தொடங்கினர். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்கள் நபியவர்களை ஒரு கருவேல மரத்தின் பக்கம் நெருக்கினர். (அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மேலாடை பறிக்கப்பட்டது. உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நின்று, "என் மேலாடையை என்னிடம் கொடுங்கள். இந்த முள் மரங்களின் எண்ணிக்கையளவு என்னிடம் கால்நடைகள் இருந்தாலும், அவற்றை நான் உங்களுக்கிடையே பங்கிட்டுக் கொடுப்பேன். பிறகு என்னை நீங்கள் பொய்யனாகவோ, கோழையாகவோ காண மாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح