இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தேன். நாங்கள் இரவு முழுவதும் பயணம் செய்து, விடியற்காலை நெருங்கும் நேரத்தில் (ஓய்வெடுக்க) இறங்கினோம். சூரியன் உதிக்கும் வரை நாங்கள் ஆழ்ந்து உறங்கிவிட்டோம். எங்களில் முதலில் விழித்தவர் அபூபக்கர் (ரலி) ஆவார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உறங்கினால் தாமாக விழிக்கும் வரை நாங்கள் அவர்களை எழுப்பமாட்டோம். பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் விழித்தார்கள். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் நின்று, அவர்கள் விழிக்கும் வரை உரத்த குரலில் தக்பீர் கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் தலையை உயர்த்தி, சூரியன் உதித்திருப்பதைக்கண்டு, "புறப்படுங்கள்" என்றார்கள்.

சூரியன் (நன்கு உயர்ந்து) வெண்மையானதும், அவர்கள் (வாகனத்திலிருந்து) இறங்கி எங்களுக்குக் காலைத் தொழுகையை நடத்தினார்கள். அப்போது கூட்டத்திலிருந்து ஒருவர் விலகி, எங்களுடன் தொழாமல் இருந்தார். தொழுகையை முடித்ததும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "இன்னாரே! எங்களுடன் நீர் தொழுவதைத் தடுத்தது எது?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு ‘ஜனாபத்’ (பெருந்தொடக்கு) ஏற்பட்டுவிட்டது" என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்) (தண்ணீர் இல்லாததால்) (சுத்தமான) மண்ணால் தயம்மும் செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். (அவ்வாறே அவர் தயம்மும் செய்து) தொழுதார்.

பிறகு, தண்ணீர் தேடிச் செல்லும் ஒரு குழுவில் என்னை விரைவுபடுத்தினார்கள். நாங்கள் கடுமையான தாகத்துடன் இருந்தோம். நாங்கள் சென்று கொண்டிருந்தபோது, (ஒட்டகத்தின் இரு புறமும் தொங்கும்) இரண்டு தோல் பைகளுக்கு இடையே கால்களைத் தொங்கவிட்டபடி அமர்ந்திருந்த ஒரு பெண்ணைச் சந்தித்தோம். அவளிடம், "தண்ணீர் எங்கே?" என்று கேட்டோம். அவள், "இங்கு தண்ணீர் இல்லை" (வெகு தூரம்) என்றாள். "உன் குடும்பத்தாருக்கும் தண்ணீருக்கும் இடையே எவ்வளவு தூரம்?" என்று கேட்டோம். அவள், "ஒரு பகல் மற்றும் ஓர் இரவுப் பயணம்" என்றாள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வா" என்றோம். அவள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டாள்.

நாங்கள் அவளை அழைத்துக் கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து சேர்ந்தோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளிடம் விசாரித்தார்கள். அவள் எங்களிடம் கூறியது போன்றே அவர்களிடமும் கூறினாள். மேலும் தான் அனாதைக் குழந்தைகளைக் கொண்ட ஒரு தாய் (விதவை) என்பதையும் தெரிவித்தாள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளுடைய ஒட்டகத்தை மண்டியிடச் செய்து, (அவள் வைத்திருந்த) அந்தத் தோல் பைகளின் மேல்புறத் திறப்புகளில் (தண்ணீரை வாயில் எடுத்து) உமிழ்ந்தார்கள். பிறகு (அதை அவிழ்த்து விடும்படி கூறினார்கள்). தாகத்துடன் இருந்த நாற்பது ஆண்களாகிய நாங்கள் அனைவரும் வயிறு நிறையக் குடித்தோம். எங்களிடமிருந்த அனைத்துத் தோல் பைகளையும், பாத்திரங்களையும் நிரப்பிக் கொண்டோம். மேலும் (ஜனாபத் ஏற்பட்டிருந்த) எங்கள் தோழரையும் குளிக்க வைத்தோம். ஆனால் நாங்கள் எந்த ஒட்டகத்திற்கும் நீர் புகட்டவில்லை. (நாங்கள் நீர் எடுத்த பிறகும்) அந்தத் தோல் பைகள் நீரால் நிரம்பி வழிந்து வெடித்து விடுவதைப் போல் இருந்தன.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களிடமுள்ள (உணவுப்) பொருட்களைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்றார்கள். நாங்கள் அவளுக்காகத் துண்டு ரொட்டிகளையும் பேரீச்சம்பழங்களையும் சேகரித்து ஒரு மூட்டையாகக் கட்டினோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளிடம், "இதை எடுத்துச் செல்; இதை உன் பிள்ளைகளுக்கு உணவாகக் கொடு. உன் தண்ணீரில் நாங்கள் எதையும் குறைத்துவிடவில்லை என்பதை அறிந்துகொள்" என்று கூறினார்கள்.

அவள் தன் குடும்பத்தாரிடம் சென்று, "மனிதர்களிலேயே மிகப்பெரிய சூனியக்காரரை அல்லது அவர் வாதிடுவது போன்று ஒரு இறைத்தூதரைச் சந்தித்துவிட்டு வருகிறேன்" என்று கூறி நடந்தவற்றை விவரித்தாள். அந்தப் பெண்ணின் மூலமாக அல்லாஹ் அந்தக் கூட்டத்தாருக்கு நேர்வழி காட்டினான். அவளும் இஸ்லாத்தை ஏற்றாள்; அவர்களும் இஸ்லாத்தை ஏற்றனர்.