حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لِي عَنْ أُمَّتِي مَا وَسْوَسَتْ بِهِ صُدُورُهَا، مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَكَلَّمْ .
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ், என் உம்மத்தினரின் உள்ளங்களில் தோன்றும் ஊசலாட்டங்களை (மற்றும் தீய எண்ணங்களை), அவர்கள் அவற்றைச் செயல்படுத்தாத வரையிலும் அல்லது (அவற்றை) வாய்விட்டுச் சொல்லாத வரையிலும் என் பொருட்டு மன்னித்துவிட்டான்."
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “நிச்சயமாக அல்லாஹ் என் உம்மத்தினருக்கு, அவர்களின் உள்ளங்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொள்ளும் (வசவசா) அல்லது எண்ணும் (தீய எண்ணங்களை), அவர்கள் அதன்படி செயல்படாத வரையிலும் அல்லது அதைப் பற்றிப் (வாயால்) பேசாத வரையிலும் மன்னித்துவிட்டான்.”