ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஓர் அன்சாரிப் பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! நீங்கள் அமர்வதற்காக நான் ஏதேனும் (ஒரு மேடை) செய்து தரட்டுமா? ஏனெனில் என்னிடம் தச்சு வேலை செய்யும் ஓர் அடிமை (அல்லது இளைஞன்) இருக்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் விரும்பினால் (அதைச்) செய்யுங்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

எனவே, அப்பெண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களுக்காக ஒரு மிம்பரை (பிரசங்க மேடையை) செய்வித்தார்கள்.

வெள்ளிக்கிழமை வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த (புதிதாகச் செய்யப்பட்ட) மிம்பரில் அமர்ந்தார்கள்.

(இதற்கு முன்பு) நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்தப் பேரீச்சை மரக்கட்டையின் அருகே நின்று உரை நிகழ்த்துவார்களோ, அந்த மரக்கட்டை வெடித்துவிடும் அளவுக்கு அலறியது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் (மிம்பரிலிருந்து) இறங்கி அந்தக் கட்டையிடம் வந்து, அதை அணைத்துக் கொண்டார்கள். (அப்போது) அழுகையை நிறுத்த சமாதானப்படுத்தப்படும் குழந்தை விம்முதல்போல் அதுவும் விம்மத் தொடங்கியது; பிறகு அது அமைதியானது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அது (தன்னிடம் இருந்து) கேட்டுவந்த (அல்லாஹ்வின்) நினைவை (மற்றும் போதனைகளை இப்போது கேட்க முடியவில்லையே என்பதற்காக) அழுதது."