حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَنَا أَوْلَى، بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ، فَمَنْ مَاتَ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ، وَلَمْ يَتْرُكْ وَفَاءً، فَعَلَيْنَا قَضَاؤُهُ، وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ .
நான் முஃமின்களுக்கு அவர்களுடைய உயிர்களை விடவும் அதிக உரிமை உடையவன். எனவே, அவர்களில் எவரேனும் கடன்பட்ட நிலையில் மரணித்து, அதனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கு எதனையும் அவர் விட்டுச் செல்லவில்லையானால், நாம் அவர் சார்பாக அவரது கடனைச் செலுத்துவோம். மேலும், எவர் மரணித்து ஏதேனும் சொத்தை விட்டுச்சென்றால், அந்த சொத்து அவருடைய வாரிசுகளுக்கு உரியதாகும்.