அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் என் வழியில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, திடீரென்று ஒரு ஆடு மேய்ப்பவர் தன் ஆடுகளை ஓட்டிச் செல்வதை நான் கண்டேன். அவர் யாருடைய வேலையாள் என்று அவரிடம் கேட்டேன். அவர் குறைஷியைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதரின் வேலையாள் என்று பதிலளித்தார். பின்னர் அவர் தன் முதலாளியின் பெயரைச் சொன்னார், நான் அவரை அடையாளம் கண்டுகொண்டேன். நான், "உங்கள் ஆடுகளிடம் சிறிதளவு பால் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டேன். அவர் ஆம் என்று பதிலளித்தார். நான், "எனக்காக பால் கறந்து தருவீர்களா?" என்று சொன்னேன். அவர் ஆம் என்று பதிலளித்தார். நான் அவருக்குக் கட்டளையிட்டேன், அவர் ஆடுகளில் ஒன்றின் கால்களைக் கட்டினார். பின்னர் நான் அவரிடம் மடியிலிருந்து (முலைக்காம்புகளிலிருந்து) தூசியைத் துடைக்குமாறும், மேலும் தன் கைகளிலிருந்து தூசியை அகற்றுமாறும் சொன்னேன். அவர் தன் கைகளைத் தட்டி, கைகளிலிருந்து தூசியை அகற்றினார். பின்னர் அவர் சிறிதளவு பால் கறந்தார். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக அந்தப் பாலை ஒரு பாத்திரத்தில் ஊற்றி, அதன் வாயை ஒரு துணியால் மூடி, அது குளிரும் வரை அதன் மீது தண்ணீர் ஊற்றினேன். நான் அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் எடுத்துச் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்), குடியுங்கள்!" என்று கூறினேன். நான் திருப்தியடையும் வரை அவர்கள் அதைக் குடித்தார்கள்.

அல்-பரா பின் ஆஸிப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் (என் தந்தை) ஆஸிப் வீட்டில் இருந்தபோது அவரிடம் வந்து, ஒரு சேணத்தை (பயணச் சாதனத்தை) விலைக்கு வாங்கினார்கள். (என் தந்தை) ஆஸிப் அவர்களிடம், "இதை என்னுடன் எடுத்து வருமாறு உம் மகனிடம் கூறும்" என்று கேட்டார்கள். அவ்வாறே நான் அதைச் சுமந்து கொண்டு அவருடன் சென்றேன். அதன் விலையைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக என் தந்தையும் (எங்களுடன்) வெளியே வந்தார். அப்போது என் தந்தை, "அபூபக்ரே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நீங்கள் இரவில் (ஹிஜ்ரத்) பயணம் மேற்கொண்டபோது எவ்வாறு நடந்து கொண்டீர்கள் என்று எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆம், (கூறுகிறேன்). நாங்கள் இரவு முழுவதும் பயணம் செய்தோம்; மறுநாள் நண்பகலில் சூரியன் உச்சத்திற்கு வரும் வரை பயணித்தோம். பாதையில் எவரும் நடமாடாத அளவுக்கு (வெப்பம் கடுமையாகி) பாதை வெறிச்சோடியது. அப்போது எங்களுக்கு ஒரு நீண்ட பாறை தென்பட்டது. அதற்கு நிழல் இருந்தது; வெயில் அதன் மீது படவில்லை. எனவே, நாங்கள் அதனருகில் இறங்கினோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்குவதற்காக என் கைகளால் ஓரிடத்தைச் சமப்படுத்தி, அதில் ஓர் ஆட்டுத் தோலை (ஃபர்வா) விரித்தேன். பிறகு, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உறங்குங்கள்! தங்களைச் சுற்றியுள்ளதை (கண்காணித்து) நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்' என்று கூறினேன். அவர்கள் உறங்கினார்கள்; நான் அவர்களைச் சுற்றியுள்ளதைக் கவனிப்பதற்காக வெளியே சென்றேன்.

அப்போது ஓர் ஆட்டிடையன் தன் ஆடுகளுடன் பாறையை நோக்கி வருவதைக் கண்டேன். அவனும் நாங்கள் நாடியதையே (நிழலையே) நாடி வந்தான். நான் அவனிடம், 'சிறுவனே! நீ யாருடையவன்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன், 'மதீனாவைச் சேர்ந்த - அல்லது மக்காவைச் சேர்ந்த - ஒரு மனிதருக்கு உரியவன்' என்று பதிலளித்தான். 'உன் ஆடுகளில் பால் உள்ளதா?' என்று நான் கேட்டேன். அவன் 'ஆம்' என்றான். 'பால் கறப்பாயா?' என்று கேட்டேன். அவன் 'ஆம்' என்றான். அவன் ஓர் ஆட்டைப் பிடித்தான். அதன் மடியை மண், முடி, துரும்பு ஆகியவற்றிலிருந்து தட்டிவிடுமாறு அவனிடம் கூறினேன்."

(இதைக் கூறும்போது அறிவிப்பாளர்) அல்-பரா (ரலி), (அந்த இடையன்) எவ்வாறு தட்டினான் என்பதைக் காட்ட தம் ஒரு கையின் மீது மறு கையைத் தட்டிக் காட்டினார்கள்.

(தொடர்ந்து அபூபக்ர் (ரலி) கூறினார்கள்:) "அவன் ஒரு மரக் குவளையில் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தான். என்னிடம் ஒரு தோல் பாத்திரம் இருந்தது; அதை நபி (ஸல்) அவர்கள் குடிப்பதற்கும் உளூச் செய்வதற்கும் நான் எடுத்துச் சென்றிருந்தேன். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்களை எழுப்ப நான் விரும்பவில்லை. (சிறிது நேரத்தில்) அவர்கள் விழித்துக் கொண்டபோது நான் அவர்களைச் சந்தித்தேன். பாலின் அடிப்பகுதி குளிர்ச்சியடையும் அளவுக்கு அதில் (சிறிது) தண்ணீரை ஊற்றினேன். பிறகு, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அருந்துங்கள்!' என்றேன். நான் மகிழ்ச்சியடையும் அளவுக்கு அவர்கள் குடித்தார்கள். பிறகு, 'நாம் புறப்படும் நேரம் வந்துவிடவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'ஆம்' என்றேன்.

சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்த பிறகு நாங்கள் புறப்பட்டோம். சுராகா பின் மாலிக் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்தார். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாம் பிடிபட்டுவிட்டோம்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், **'கவலைப்படாதீர்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்'** என்று கூறினார்கள். சுராகாவுக்கு எதிராக நபி (ஸல்) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். உடனே அவனது குதிரை (தன் முழங்கால் வரை) வயிற்றுப் பகுதி வரை பூமியில் புதைந்தது." - (பூமி கடினமானதாக இருந்ததாகத் தாம் கருதுவதாக அறிவிப்பாளர் ஸுஹைர் ஐயத்துடன் குறிப்பிடுகிறார்) -

"அப்போது சுராகா, 'நிச்சயமாக நீங்கள் இருவரும் எனக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்துவிட்டீர்கள் என்று நான் கருதுகிறேன். எனவே, எனக்காக (விடுதலை வேண்டிப்) பிரார்த்தனை செய்யுங்கள். அல்லாஹ் ஆணையாக, உங்களைத் தேடி வருபவர்களை உங்களைவிட்டுத் திருப்பி அனுப்பி விடுகிறேன்' என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்; அவர் தப்பினார். (திரும்பிச் செல்லும் வழியில்) அவர் யாரைச் சந்தித்தாலும், 'இப்பகுதியில் (அவர்களைத் தேடி) நான் உங்களுக்குப் போதுமானவனாகி விட்டேன் (இங்கே அவர்கள் இல்லை)' என்று சொல்பவராகவே தவிர வேறில்லை. யாரைச் சந்தித்தாலும் அவரைத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டார். அவர் எங்களுக்கு அளித்த வாக்கை நிறைவேற்றினார்."

அல்-பரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (என் தந்தை) ஆஸிப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து ஓர் ஒட்டகச் சேணத்தை வாங்கினார்கள். அதை நான் அவர்களுக்காகச் சுமந்து சென்றேன். அப்போது ஆஸிப் (ரலி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (ஹிஜ்ரத்) பயணம் பற்றிக் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(எங்களைப் பிடிக்க) எங்கள் வழியில் கண்காணிப்பாளர்கள் நியமிக்கப்பட்டிருந்தனர். அதனால் நாங்கள் இரவில் புறப்பட்டு, இரவு முழுவதும் மற்றும் மறுநாள் நண்பகல் வெயில் உச்சிக்கு வரும் வரை விரைந்து பயணம் செய்தோம். பின்னர் ஒரு பாறை எங்களுக்குத் தென்பட்டது. நாங்கள் அதை நோக்கிச் சென்றோம்; அதன் அடியில் சிறிது நிழல் இருந்தது. என்னிடம் இருந்த ஒரு தோல் விரிப்பை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக நான் விரித்தேன். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் அதில் படுத்துக்கொண்டார்கள்.

பிறகு, "சுற்றிலும் (ஆபத்து) ஏதேனும் உள்ளதா" எனப் பார்ப்பதற்காக நான் சென்றேன். அப்போது ஆடு மேய்க்கும் ஒருவர் தன் ஆடுகளுடன் வருவதைக் கண்டேன். நாங்களும் அந்தப் பாறையின் நிழலைத் தேடியது போலவே, அவரும் அதைத் தேடி வந்துகொண்டிருந்தார். நான் அவரிடம், "இளைஞனே! நீ யாரைச் சேர்ந்தவன்?" என்று கேட்டேன். அவர், "நான் இன்னாருக்குச் சொந்தமானவன்" என்று பதிலளித்தார்.

நான் அவரிடம், "உன் ஆடுகளில் பால் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டேன். அவர் "ஆம்" என்றார். "நீ பால் கறப்பாயா?" என்று கேட்டேன். அவர் "ஆம்" என்று கூறி, தன் ஆடுகளில் ஒன்றைப் பிடித்தார். நான் அவரிடம், "(பால் கறக்கும் முன்) அதன் மடியிலுள்ள தூசியைத் தட்டிவிடு" என்று கூறினேன். அவர் சிறிதளவு பால் கறந்தார்.

என்னிடம் ஒரு தண்ணீர்ப் பை இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக (நீரைக் குளிர்விப்பதற்காக) அதன் வாய்ப் பகுதியில் ஒரு துணியைச் சுற்றியிருந்தேன். (கறந்த) பாலின் அடிப்பகுதி குளிரும் வரை அதன் மீது சிறிது தண்ணீரை ஊற்றினேன். பின்னர் அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பருகுங்கள்" என்று கூறினேன். நான் திருப்தியடையும் வரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குடித்தார்கள். பிறகு நாங்கள் அங்கிருந்து புறப்பட்டோம்; எங்களைத் தேடுபவர்கள் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருந்தனர்."

அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அபூபக்ர் அஸ்-சித்தீக் (ரழி) அவர்கள் என் தந்தை (ஆஸிப்) அவர்களின் இல்லத்திற்கு வந்து, அவரிடமிருந்து ஒரு (ஒட்டகச்) சேணத்தை விலைக்கு வாங்கினார்கள். பிறகு ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம், "இதை என்னுடன் என் வீட்டிற்குத் தூக்கிவர உங்கள் மகனை என்னுடன் அனுப்புங்கள்" என்று கூறினார்கள். என் தந்தை என்னிடம், "இதைத் தூக்கிச் செல்" என்று கூறினார்கள்.

நான் அதைத் தூக்கிச் சென்றேன். அதன் விலையைப் பெற்றுக்கொள்வதற்காக என் தந்தையும் என்னுடன் வெளியே வந்தார்கள். அப்போது என் தந்தை (அபூபக்ர் அவர்களிடம்), "அபூபக்ர் அவர்களே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நீங்கள் (ஹிஜ்ரத்) பயணம் மேற்கொண்ட இரவில் நீங்கள் இருவரும் என்ன செய்தீர்கள் என்பதை எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நாங்கள் (மக்காவிலிருந்து) இரவில் புறப்பட்டு, மறுநாள் நண்பகல் நேரம் வரும் வரை எங்கள் பயணம் தொடர்ந்தது. பாதை ஆள் அரவமற்று காலியாக இருந்தது; யாரும் அதில் செல்லவில்லை. இறுதியில் எங்களுக்கு (முன்னால்) ஒரு நீண்ட பாறை தென்பட்டது. அதற்கு நிழல் இருந்தது; சூரிய ஒளி இன்னும் அந்த இடத்திற்கு வரவில்லை. ஆகவே நாங்கள் அந்த இடத்தில் இறங்கினோம்.

நான் அந்தப் பாறைக்குச் சென்று, நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்குவதற்காக அதன் நிழலில் இருந்த இடத்தை என் கைகளால் சமப்படுத்தினேன். பிறகு (தோலால் ஆன) விரிப்பை விரித்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களே! உறங்குங்கள்; நான் உங்களைச் சுற்றியுள்ளதை கவனித்துக் கொள்கிறேன் (காவல் காக்கிறேன்)" என்று கூறினேன். அவர்கள் உறங்கினார்கள். நான் அவர்களைச் சுற்றியுள்ளதை நோட்டமிட்டவாறு வெளியே வந்தேன்.

அப்போது ஓர் ஆட்டு இடையன் தன் மந்தையுடன் அந்தப் பாறையை நோக்கி வருவதைக் கண்டேன். நாங்கள் எதை (ஓய்வெடுப்பதை) நாடினோமோ, அவனும் அதையே நாடினான். நான் அவனைச் சந்தித்து, "இளைஞனே! நீ யாருடைய ஆட்களைச் சேர்ந்தவன்?" என்று கேட்டேன். அவன், "மதீனாவைச் சேர்ந்த ஒருவருக்குரியவன்" என்று கூறினான்.

நான், "உன் ஆடுகளில் பால் உள்ளதா?" என்று கேட்டேன். அவன் "ஆம்" என்றான். "எனக்காகப் பால் கறந்து தருவாயா?" என்று கேட்டேன். அவன் "ஆம்" என்றான். அவன் ஒரு ஆட்டைப் பிடித்தான். நான் அவனிடம், "மடியிலிருக்கும் முடி, மண் மற்றும் அசுத்தங்களைத் தட்டிவிடு" என்று கூறினேன். (இதை அறிவிக்கும் போது, அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் அது எப்படி என்பதை விளக்குவதற்காகத் தம் ஒரு கையை மற்றொரு கையின் மீது தட்டிக் காட்டினார்கள்).

அவன் தன்னிடம் இருந்த ஒரு மரக் கோப்பையில் எனக்காகக் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள் பருகுவதற்கும் உளூச் செய்வதற்கும் என்னிடம் ஒரு தோல் குவளையில் தண்ணீர் இருந்தது. நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்களை உறக்கத்திலிருந்து எழுப்ப நான் விரும்பவில்லை. ஆனால் (நான் சென்றபோது) அவர்கள் விழித்திருந்தார்கள்.

நான் பாலின் அடிப்பகுதி குளிரும் வரை அதன் மீது தண்ணீரை ஊற்றிவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களே! இந்தப் பாலை அருந்துங்கள்" என்று கூறினேன். அவர்கள் என்னிடம் மனநிறைவு ஏற்படும் அளவுக்கு அதைப் பருகினார்கள். பிறகு, "நாம் புறப்படும் நேரம் வந்துவிடவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன்.

சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்த பிறகு நாங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். ஸுராகா பின் மாலிக் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்தார். அப்போது நாங்கள் கடினமான நிலப்பரப்பில் சென்று கொண்டிருந்தோம். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களே! இதோ, நாம் பிடிக்கப்பட்டு விட்டோம்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், **"லா தஹ்ஸன் இன்னல்லாஹ மஅனா"** (கவலைப்படாதீர்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்) என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு (ஸுராகாவுக்கு) எதிராகப் பிரார்த்தித்தார்கள். உடனே அவருடைய குதிரை தன் வயிறு வரை பூமியில் புதைந்தது. (அப்போது ஸுராகா,) "நீங்கள் இருவரும் எனக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்துள்ளீர்கள் என்பதை நான் அறிவேன். எனவே எனக்காக (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தியுங்கள். (பதிலாக) உங்களைத் தேடி வருபவர்களை உங்களை விட்டும் திருப்பி அனுப்பிவிடுகிறேன் என்பதற்கு அல்லாஹ்வே சாட்சி" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்தார்கள்; அவர் காப்பாற்றப்பட்டார். பிறகு அவர் திரும்பிச் சென்றார். (வழியில்) சந்திக்கும் எவரிடமும், "இப்பகுதி முழுவதையும் நான் பார்த்துவிட்டேன் (இங்கு யாரும் இல்லை)" என்று கூறி, சந்திக்கும் எவரையும் திருப்பி அனுப்பிக்கொண்டே சென்றார். (அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) அவர் எங்களுக்கு அளித்த வாக்கை நிறைவேற்றினார்.

அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (என் தந்தை) ஆஸிப் அவர்களிடமிருந்து ஒரு சேணத்தை பதிமூன்று திர்ஹம்களுக்கு வாங்கினார்கள். பிறகு அபூபக்ர் (ரழி) ஆஸிப் அவர்களிடம், "அல்-பராஃவிடம் இதை என் வீட்டிற்குச் சுமந்து வரச் சொல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஹிஜ்ரத் செய்ய) வெளியேறியபோது, நீங்களும் அவர்களுடன் இருந்தீர்களே, அப்போது நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள் என்று எங்களுக்கு அறிவிக்கும் வரை (அனுப்ப மாட்டேன்)" என்றார்.

அபூபக்ர் (ரழி) கூறினார்கள்: "நாங்கள் வெளியேறினோம். இரவு முழுவதும், மறுநாள் நண்பகல் வரை நாங்கள் விரைந்து பயணித்தோம். நண்பகல் நேரம் வந்ததும் (வெயில் கடுமையாக இருந்தது). நிழல் தேடுவதற்கு ஏதேனும் இடம் உள்ளதா என்று நான் (சுற்றிலும்) பார்த்தேன். ஒரு பாறையைக் கண்டேன். அதனிடம் சென்றேன். அதில் சிறிதளவு நிழல் எஞ்சியிருந்தது. நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக (அந்த இடத்தைச்) சமப்படுத்தி, ஓர் ஆடையை (தோல் விரிப்பை) விரித்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! படுத்து ஓய்வெடுங்கள்' என்று கூறினேன். அவர்கள் படுத்துக்கொண்டார்கள்.

எங்களைத் தேடி யாராவது வருகிறார்களா என்று பார்க்க நான் வெளியே சென்றேன். அப்போது நான் ஆடு மேய்க்கும் ஒருவனைக் கண்டேன். 'சிறுவனே, நீ யாருக்குச் சொந்தமானவன்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன், 'குறைஷிகளில் ஒரு மனிதருக்கு' என்று (குறிப்பிட்டு) அவரது பெயரைச் சொன்னான். நான் அவரைத் தெரிந்திருக்கிறேன். நான், 'உன் ஆடுகளில் பால் உள்ளதா?' என்று கேட்டேன். அவன், 'ஆம்' என்றான். நான், 'எனக்காகக் கொஞ்சம் பால் கறப்பாயா?' என்று கேட்டேன். அவன், 'ஆம்' என்றான்.

நான் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டேன்; அவன் ஒரு ஆட்டைப் பிடித்தான். பின்னர் அதன் மடியிலிருந்து தூசியைத் தட்டிவிடுமாறும், பிறகு தன் கைகளிலிருந்து தூசியைத் தட்டிவிடுமாறும் அவனிடம் சொன்னேன். என்னிடம் ஒரு சிறிய தோல் பாத்திரம் (இதாவா) இருந்தது; அதன் வாயில் ஒரு துணி சுற்றப்பட்டிருந்தது. அவன் எனக்காகச் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தான். அப்பாத்திரம் குளிர்வடைவதற்காக நான் அதன் மீது தண்ணீரை ஊற்றினேன் (அதாவது பாத்திரத்தின் அடிப்பகுதி குளிரும் வரை). பிறகு நான் அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தேன். நான் அவர்களை அடைந்தபோது, அவர்கள் விழித்திருந்தார்கள்.

நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, அருந்துங்கள்' என்றேன். அவர்கள் நான் திருப்தியடையும் வரை அருந்தினார்கள். பிறகு நான், 'பயணத்தைத் தொடங்கும் நேரம் வந்துவிட்டதா?' என்று கேட்டேன். (அதற்கு அவர்கள் ஆம் என்றார்கள்). எனவே நாங்கள் புறப்பட்டோம். (எங்களைத் தேடும்) மக்கள் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் சுராக்கா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் என்பவரைத் தவிர வேறு யாரும் எங்களை நெருங்கவில்லை; அவர் தனது குதிரையில் வந்து கொண்டிருந்தார்.

நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! துரத்தி வருபவர் நம்மை நெருங்கிவிட்டார்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், **'லா தஹ்ஸன் இன்னல்லாஹ மஅனா'** (கவலைப்படாதீர், நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்) (அல்குர்ஆன் 9:40) என்று கூறினார்கள். அவர் எங்களுக்கு மிக அருகில், அதாவது எங்களுக்கும் அவருக்கும் இடையில் ஒன்று அல்லது இரண்டு அல்லது மூன்று ஈட்டிகள் அளவு தூரம் இருந்தபோது, நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! துரத்தி வருபவர் நம்மைப் பிடித்துவிட்டார்' என்று கூறி அழுதேன்.

அதற்கு அவர்கள், 'ஏன் அழுகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் எனக்காக அழவில்லை; மாறாக உங்களுக்காகவே அழுகிறேன்' என்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனுக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்து, **'அல்லாஹும்மக்ஃபினாஹு பிமா ஷிஃத்'** (யா அல்லாஹ்! நீ நாடிய விதத்தில் அவனிடமிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக!) என்று கூறினார்கள். உடனே திடமான அந்த பூமியில் அவனது குதிரையின் கால்கள் அதன் வயிறு வரை புதைந்தன. அவன் அதிலிருந்து கீழே குதித்தான்.

அவன், 'முஹம்மதே! இது உங்களின் வேலை என்பதை நான் அறிவேன். எனவே நான் இருக்கும் இந்த (ஆபத்தான) நிலையிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றுமாறு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எனக்குப் பின்னால் உங்களைத் தேடி வருபவர்களிடம் (பாதை மாறிச் செல்லுமாறு கூறி) உண்மையை மறைத்து விடுவேன். இதோ என் அம்புக்கூடு; இதிலிருந்து ஒரு அம்பை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் இன்னின்ன இடத்தில் என்னுடைய ஒட்டகங்களையும் ஆடுகளையும் கடந்து செல்வீர்கள்; அவற்றிலிருந்து உங்களுக்குத் தேவையானதை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினான். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'எனக்கு அதன் தேவை இல்லை' என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்; அவன் விடுவிக்கப்பட்டான். அவன் தன் தோழர்களிடம் திரும்பிச் சென்றான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் நானும் மதீனாவை அடையும் வரை தொடர்ந்து சென்றோம். அங்கே மக்கள் அவர்களைச் சந்தித்தனர். அவர்கள் சாலைகளிலும் வீடுகளின் மேல்தளங்களிலும் வெளியே வந்தனர். பணியாளங்களும் சிறுவர்களும் பாதையில் திரண்டு, 'அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) வந்துவிட்டார்கள்! முஹம்மது (ஸல்) வந்துவிட்டார்கள்!' என்று முழங்கினார்கள்.

மக்கள் தங்களில் யாருடைய வீட்டில் அவர் தங்குவார்கள் என்று போட்டியிட்டனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இன்றிரவு நான் அப்துல் முத்தலிப்பின் தாய்வழி உறவினர்களான பனூ நஜ்ஜார் கோத்திரத்தாருடன் தங்குவேன்; அதன் மூலம் அவர்களைக் கௌரவிப்பேன்' என்று கூறினார்கள். மறுநாள் காலையில், அவர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட இடத்திற்குச் சென்றார்கள்.

அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: முஹாஜிரீன்களில் எங்களிடம் முதலில் வந்தவர் பனூ அப்தித்-தார் குலத்தைச் சார்ந்த முஸ்அப் பின் உமைர் அவர்களாவார். பிறகு பனூ ஃபிஹ்ர் குலத்தைச் சார்ந்த பார்வையற்ற இப்னு உம்மி மக்தூம் அவர்கள் வந்தார்கள். பிறகு உமர் பின் அல்-கத்தாப் அவர்கள் இருபது சவாரி வீரர்களுடன் எங்களிடம் வந்தார்கள். நாங்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு என்ன ஆனது?' என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், 'அவர்கள் எனக்குப் பின்னால் வருகிறார்கள்' என்றார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள்; அவர்களுடன் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள்.

அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் 'அல்-முஃபஸ்ஸல்' (எனும் குர்ஆன்) அத்தியாயங்களில் பலவற்றை மனனம் செய்த பிறகே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனா) வந்தார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்) இஸ்ராயீல் கூறினார்: அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் பனூ ஹாரிஸாவைச் சேர்ந்த அன்சாரிகளில் ஒருவராக இருந்தார்கள்.