இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தோம். நாங்கள் இரவு முழுவதும் பயணம் செய்து, இரவின் கடைசிப் பகுதி வந்தபோது (ஓய்வெடுக்கத்) தங்கினோம். ஒரு பயணிக்கு அதை விட இனிமையான ஓய்வு வேறேதும் இருக்காது (எனும் அளவுக்கு அயர்ந்து உறங்கினோம்). சூரியனின் வெப்பத்தைத் தவிர வேறெதுவும் எங்களை எழுப்பவில்லை. முதலில் விழித்தவர் இன்னார், பிறகு இன்னார், பிறகு இன்னார் - (அறிவிப்பாளர் அவ்ஃப் (ரஹ்) கூறுகிறார்: ‘அபூ ரஜா (ரஹ்) அந்தப் பெயர்களை எனக்குச் சொன்னார்; ஆனால் நான் மறந்துவிட்டேன்’) - நான்காவதாக உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) எழுந்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்கும்போது, அவர்கள் தாமாக எழும் வரை நாங்கள் அவர்களை எழுப்ப மாட்டோம். ஏனெனில் அவர்களின் உறக்கத்தில் அவர்களுக்கு என்ன நிகழ்கிறது (வஹீ அருளப்படுகிறதா) என்பது எங்களுக்குத் தெரியாது. உமர் (ரலி) விழித்தெழுந்து, மக்கள் (சூரியன் உதிக்கும் வரை உறங்கிவிட்ட) நிலையைக் கண்டபோது - அவர் உறுதியான மனிதராக இருந்தார் - “அல்லாஹு அக்பர்” (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்) என்று தக்பீர் முழங்கித் தம் குரலை உயர்த்தினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரின் சப்தத்தைக் கேட்டு விழிக்கின்ற வரை அவர் தொடர்ந்து சப்தமிட்டு தக்பீர் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்.

அவர்கள் விழித்ததும், மக்கள் தங்களுக்கு நேர்ந்ததை (தொழுகை நேரம் தவறியதை) அவர்களிடம் முறையிட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “தீங்கு ஏதுமில்லை (அல்லது ஒன்றும் ஆகாது); பயணத்தைத் தொடருங்கள்” என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர். சிறிது தூரம் சென்ற பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்கள் இறங்கி, உளூச் செய்யத் தண்ணீர் கேட்டார்கள். (தண்ணீர் வந்ததும்) உளூச் செய்தார்கள். தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டது. அவர்கள் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

அவர்கள் தொழுகையை முடித்த பிறகு, மக்களுடன் தொழாமல் ஒரு மனிதர் தனியாக ஒதுங்கி இருப்பதைக் கண்டார்கள். “இன்னாரே! மக்களுடன் சேர்ந்து தொழுவதிலிருந்து உங்களைத் தடுத்தது எது?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், “எனக்குக் குளிப்பு கடமையாகியுள்ளது (ஜுனூப்); ஆனால் தண்ணீர் இல்லை” என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “(சுத்தமான) மண்ணைப் பயன்படுத்திக் கொள்வீராக (தயம்மும் செய்வீராக); அதுவே உமக்குப் போதுமானது” என்றார்கள்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தார்கள். மக்கள் தங்களுடைய தாகத்தைப் பற்றி அவர்களிடம் முறையிட்டார்கள். உடனே அவர்கள் இறங்கி, ஒருவரையும் (அறிவிப்பாளர் அபூ ரஜா (ரஹ்) பெயரைச் சொன்னார்; அவ்ஃப் (ரஹ்) மறந்துவிட்டார்) அலி (ரலி) அவர்களையும் அழைத்து, “நீங்கள் இருவரும் சென்று தண்ணீர் தேடுங்கள்” என்று அனுப்பினார்கள்.

அவர்கள் இருவரும் சென்றபோது, இரண்டு தண்ணீர்ப் பைகளுக்கு (மஸாதா அல்லது ஸதீஹா) இடையில் ஒட்டகத்தில் அமர்ந்து சென்று கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணைச் சந்தித்தார்கள். அவளிடம், “தண்ணீர் எங்கே கிடைக்கும்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள், “நேற்று இந்நேரம் தான் நான் தண்ணீர் எடுத்தேன் (தண்ணீர் வெகு தொலைவில் உள்ளது); எங்கள் கூட்டத்தினர் (ஆண்கள்) பின்தங்கியுள்ளனர்” என்று கூறினாள்.

அவர்கள் இருவரும் அவளிடம், “சரி, நீ புறப்படு” என்றார்கள். அவள், “எங்கே?” என்று கேட்டாள். அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம்” என்றார்கள். அதற்கு அவள், “அந்த ‘ஸாபி’ என்று அழைக்கப்படுபவரிடமா?” என்று கேட்டாள். அவர்கள், “நீ யாரைக் கருதுகிறாயோ அவரேதான்; நீ வா” என்று கூறி, அவளை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்து வந்து நடந்ததைத் தெரிவித்தார்கள்.

(நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளை ஒட்டகத்திலிருந்து இறக்கச் சொன்னார்கள்). அவளை ஒட்டகத்திலிருந்து இறக்கினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பாத்திரத்தைக் கேட்டு வரவழைத்தார்கள். அப்பெண்ணின் இரண்டு பைகளின் வாய்களிலிருந்தும் அந்தப் பாத்திரத்தில் நீரை ஊற்றினார்கள். பிறகு பைகளின் மேல் வாய்களைக் கட்டிவிட்டு, கீழ்ப்புறத் துவாரங்களைத் திறந்துவிட்டார்கள். “மக்களே! நீர் புகட்டுங்கள்; நீங்களும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று அறிவிக்கப்பட்டது.

விருப்பமானவர்கள் (தங்கள் கால்நடைகளுக்கு) நீர் புகட்டினார்கள்; விருப்பமானவர்கள் (தாமும்) நீர் எடுத்துக் கொண்டார்கள். இறுதியாக, குளிப்பு கடமையான அந்த மனிதருக்கும் ஒரு பாத்திரம் நீர் வழங்கி, “சென்று உம்மீது ஊற்றிக் குளித்துக்கொள்வீராக” என்றார்கள்.

அப்பெண் எழுந்து நின்று, தன் தண்ணீருக்கு என்ன செய்யப்படுகிறது என்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அந்தப் பைகளிலிருந்து தண்ணீர் எடுப்பதை நிறுத்தியபோது, அவை முன்பு இருந்ததை விட அதிகமாக நிறைந்திருப்பதைப் போன்றே எங்களுக்குத் தோன்றியது.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், “இவளுக்காக உணவுப் பொருட்களைச் சேகரியுங்கள்” என்று கூறினார்கள். பேரீச்சம்பழம், மாவு, சத்துமாவு ஆகியவற்றைச் சேகரித்து, ஒரு துணியில் கட்டி உணவுத் தொகுப்பாக்கி அவளிடம் கொடுத்து, அவளை ஒட்டகத்தில் ஏற்றினார்கள். அந்தத் துணிமூட்டையை அவளுக்கு முன்னே வைத்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளிடம், “உன்னுடைய தண்ணீரிலிருந்து நாம் எதையும் குறைத்துவிடவில்லை என்பதை நீ அறிவாய்; ஆயினும் அல்லாஹ்வே எங்களுக்குத் தண்ணீர் புகட்டினான்” என்று கூறினார்கள்.

அவள் தன் வீட்டாரிடம் தாமதமாகச் சென்றாள். அவர்கள், “இன்னாரே! ஏன் தாமதம்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள், “ஒரு விசித்திரமான செயல்! இரண்டு பேர் என்னை வழிமறித்து, ‘ஸாபி’ என்று சொல்லப்படும் அந்த மனிதரிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள். அவர் இன்னின்னவாறு செய்தார். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையே உள்ளவர்களிலேயே மிகப் பெரும் சூனியக்காரராக அவர் இருக்க வேண்டும்; அல்லது அவர் உண்மையாகவே அல்லாஹ்வின் தூதராக இருக்க வேண்டும்” என்று (வானத்தையும் பூமியையும் தன் நடுவிரலாலும் ஆள்காட்டி விரலாலும் சுட்டிக்காட்டிக்) கூறினாள்.

அதன் பிறகு முஸ்லிம்கள் அந்தப் பெண்ணின் ஊரைச் சுற்றியுள்ள இணைவைப்பாளர்கள் மீது போர்தொடுப்பார்கள்; ஆனால், அவளுடைய குலத்தார் வசிக்கும் பகுதியை மட்டும் விட்டுவிடுவார்கள். ஒரு நாள் அவள் தன் மக்களிடம், “இந்த மக்கள் வேண்டுமென்றே உங்களை விட்டுவிடுகிறார்கள் என்று நான் கருதுகிறேன். உங்களுக்கு இஸ்லாத்தில் நாட்டம் உண்டா?” என்று கேட்டாள். அவர்கள் அவளுக்குக் கட்டுப்பட்டு இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

அறிவிப்பாளர் அபூ அப்துல்லாஹ் (புகாரி இமாம்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: ‘ஸபாஅ’ என்றால் ஒரு மார்க்கத்தை விட்டுவிட்டு வேறொரு மார்க்கத்திற்குச் செல்வதாகும். அபுல் ஆலியா (ரஹ்) அவர்கள், “ஸாபியீன்கள் என்பவர்கள் வேதக்காரர்களில் ஒரு பிரிவினர்; அவர்கள் ‘ஸபூர்’ வேதத்தை ஓதுபவர்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஆஸிம் பின் உமர் அவர்களின் பாட்டனாரான ஆஸிம் பின் ஸாபித் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்களின் தலைமையில் பத்து பேர் கொண்ட ஒரு சாரணர் படையை (ஸரிய்யா) அனுப்பினார்கள். அவர்கள் (மதீனாவிலிருந்து) புறப்பட்டு, உஸ்ஃபான் மற்றும் மக்காவிற்கு இடைப்பட்ட 'அல்-ஹத்ஆ' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது, ஹுதைல் குலத்தின் ஒரு பிரிவான 'பனூ லிஹ்யான்' கூட்டத்தாருக்கு அவர்களைப் பற்றித் தெரிவிக்கப்பட்டது.

உடனே அவர்கள், சுமார் இருநூறு பேர் கொண்ட (சிறந்த) வில்லாளிகளுடன் இவர்களைத் தேடிப் புறப்பட்டார்கள். அப்படையினர் (சஹாபாக்கள்) மதீனாவிலிருந்து உணவாகக் கொண்டு வந்திருந்த பேரீச்சம்பழக் கொட்டைகளைக் கண்டபோது, "இது யஸ்ரிப் (மதீனா) நகரின் பேரீச்சம்பழம்" என்று கூறி, அவர்களின் தடயங்களைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். ஆஸிம் (ரலி) அவர்களும் அவர்களது தோழர்களும் எதிரிகளைக் கண்டதும் ஒரு மேட்டுப்பாங்கான இடத்தில் (ஃபத்ஃபத்) தஞ்சம் புகுந்தார்கள். எதிரிகள் அவர்களைச் சூழ்ந்து கொண்டு, "கீழே இறங்கி வந்து எங்களிடம் உங்களை ஒப்படைத்துவிடுங்கள். உங்களில் எவரையும் கொல்ல மாட்டோம் என்று உங்களுக்கு வாக்குறுதியும் பொறுப்பும் அளிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

படைத்தலைவர் ஆஸிம் பின் ஸாபித் (ரலி), "என்னைப் பொறுத்தவரை, இறைவாக்கின் மீது ஆணையாக! ஒரு காஃபிரின் பொறுப்பில் நான் இப்போதைக்கு இறங்கமாட்டேன். **'அல்லாஹும்ம அக்பிர் அன்ன நபிய்யக'** (இறைவா! எங்களைப் பற்றிய செய்தியை உமது தூதருக்குத் தெரிவிப்பாயாக)" என்று கூறினார்கள். எதிரிகள் அவர்கள் மீது அம்புகளை எய்தனர். ஆஸிம் (ரலி) உட்பட ஏழு பேரைக் கொன்றுவிட்டனர். (எஞ்சிய) குபைப் அல்-அன்சாரி, இப்னு தஸினா மற்றும் மற்றொருவர் (ஆகிய மூவர்) அவர்களின் வாக்குறுதியையும் உடன்படிக்கையையும் நம்பி கீழே இறங்கினார்கள்.

எதிரிகள் அவர்களைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்ததும், தங்கள் விற்களின் நாண்களை அவிழ்த்து அவர்களைக் கட்டினார்கள். அப்போது மூன்றாமவர், "இதுவே (நீங்கள் செய்யும்) முதல் துரோகம்! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் உங்களுடன் வரமாட்டேன். கொல்லப்பட்ட இவர்களிடம் எனக்குச் சிறந்த முன்மாதிரி உள்ளது" என்று கூறினார். அவர்கள் அவரை இழுத்துச் செல்ல முயன்று, பலவந்தப்படுத்தினர். அவர் மறுக்கவே, அவரையும் கொன்றுவிட்டனர்.

அவர்கள் குபைப் (ரலி), இப்னு தஸினா (ரலி) ஆகிய இருவரையும் அழைத்துச் சென்று பத்ருப் போருக்குப் பின் மக்காவில் விற்றனர். குபைப் (ரலி) அவர்களை, அல்-ஹாரிஸ் பின் ஆமிர் பின் நவ்ஃபல் பின் அப்து மனாஃப் என்பவனின் மக்களே வாங்கினர். பத்ருப் போரின்போது அல்-ஹாரிஸ் பின் ஆமிரைக் கொன்றவர் குபைப் (ரலி) அவர்களாவார். எனவே, குபைப் (ரலி) அவர்களிடம் சிறைக் கைதியாகச் சில காலம் இருந்தார்.

(அறிவிப்பாளர்) இப்னு ஷிஹாப் அஸ்-ஸுஹ்ரி (ரஹ்) கூறுகிறார்: அல்-ஹாரிஸின் மகள் தன்னிடம் பின்வருமாறு கூறியதாக உபைதுல்லாஹ் பின் இயாத் எனக்கு அறிவித்தார்:
"அவர்கள் (குபைபைக் கொல்ல) ஒன்று சேர்ந்தபோது, அவர் (மர்மஸ்தான) முடியை மழித்துக் கொள்வதற்காக என்னிடம் ஒரு சவரக் கத்தியைக் இரவலாகக் கேட்டார். நானும் அவருக்கு அதைக் கொடுத்தேன். நான் கவனிக்காதிருந்த நேரத்தில் என் சிறு மகன் அவரிடம் சென்றுவிட்டான். அக்குழந்தை அவர் மடியில் அமர்ந்திருப்பதையும் சவரக்கத்தி அவர் கையில் இருப்பதையும் கண்டு நான் திடுக்கிட்டேன். என் முகத்திலிருந்த பீதியை குபைப் அறிந்துகொண்டு, 'இக்குழந்தையை நான் கொன்றுவிடுவேன் என அஞ்சுகிறாயா? நான் அப்படிச் செய்யமாட்டேன்' என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! குபைபை விடச் சிறந்த ஒரு சிறைக்கைதியை நான் கண்டதேயில்லை. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! மக்காவில் எந்தப் பழமும் இல்லாத நிலையில், அவர் இரும்புக் கம்பிளியால் பிணிக்கப்பட்டிருந்தும், ஒரு திராட்சைக் குலையிலிருந்து அவர் (பழம்) சாப்பிடுவதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அது அல்லாஹ் குபைபுக்கு அளித்த உணவேயாகும்" என்று ஹாரிஸின் மகள் கூறுவார்.

புனித எல்லைக்கு (ஹரம்) வெளியே வைத்து அவரைக் கொல்வதற்காக அவர்கள் அவரை 'ஹரம்' எல்லையை விட்டு வெளியேற்றியபோது, குபைப் (ரலி) அவர்களிடம், "என்னை இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழ விடுங்கள்" என்று கூறினார். அவர்கள் அவரை (தொழ) விட்டார்கள். அவர் இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுதுவிட்டு, "நான் மரணத்திற்கு அஞ்சியே தொழுகையை நீட்டுகிறேன் என்று நீங்கள் எண்ணுவீர்கள் என்பது இல்லாவிட்டால், நான் (இன்னும் கூடுதலாகத்) தொழுதிருப்பேன். **'அல்லாஹும்ம அஹ்ஸிஹிம் அததா'** (இறைவா! இவர்களை எண்ணிக்க கணக்கிட்டுக் கொள்வாயாக - அதாவது அழித்து விடுவாயாக)" என்று பிரார்த்தித்தார்.

மேலும் அவர் (பின்வரும் கவிதையைப்) பாடினார்:

"நான் முஸ்லிமாக கொல்லப்படும்போது, எதைப் பற்றியும் நான் கவலைப்படமாட்டேன்;
அல்லாஹ்வுக்காக நான் பலியாவதில், என் விலாப்புறம் எப்பக்கம் சாய்ந்தால் எனக்கென்ன?
இவையனைத்தும் அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்திற்காகவே; அவன் நாடினால்,
சிதறிக் கிடக்கும் என் உடல் உறுப்புகளின் மீது அவன் அருள் பொழிவான்."

பிறகு அல்-ஹாரிஸின் மகன் அவரைக் கொன்றான். (கொல்லப்படுவதற்கு முன்) சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் இரண்டு ரக்அத் தொழும் வழிமுறையை குபைப் (ரலி) அவர்களே ஏற்படுத்தினார்கள். ஆஸிம் பின் ஸாபித் (ரலி) கொல்லப்பட்ட நாளில், அல்லாஹ் அவரின் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொண்டான். நபி (ஸல்) அவர்கள் தன் தோழர்களுக்கு அக்குழுவினர் கொல்லப்பட்ட செய்தியை அறிவித்தார்கள்.

குறைஷித் தலைவர்களில் ஒருவனை பத்ருப் போரில் ஆஸிம் (ரலி) கொன்றிருந்ததால், அவர் கொல்லப்பட்டார் என்று கேள்விப்பட்டதும், அவர் தான் என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்வதற்காக, அவரின் உடலிலிருந்து ஒரு பகுதியை (தலையை) கொண்டுவருமாறு குறைஷித் தலைவர்கள் சிலரை அனுப்பினார்கள். ஆனால், 'தப்ர்' (எனும் ஒருவகைக் குளவிகள்) நிழல் தரும் மேகம் போன்று திரண்டு வந்து ஆஸிமைச் சூழ்ந்து கொண்டு, (எதிரிகளின்) தூதர்களிடமிருந்து அவரைப் பாதுகாத்தன. அவர்களால் அவரின் உடலிலிருந்து எதையும் வெட்ட முடியவில்லை.

உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(எனக்குப் பின் வரும் கலீஃபாவிற்கு) அல்லாஹ் மற்றும் அவனுடைய தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பாதுகாப்பில் உள்ளவர்கள் விஷயத்தில் நான் அறிவுறுத்துவது யாதெனில், அவர்களுடன் செய்துகொண்ட உடன்படிக்கையை அவர் நிறைவேற்ற வேண்டும்; அவர்களின் பாதுகாப்பிற்காக அவர் போரிட வேண்டும்; அவர்களின் சக்திக்கு மீறிய எதையும் அவர்கள் மீது சுமத்தக் கூடாது."

மாலிக் பின் அவ்ஸ் பின் அல்-ஹததான் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் என் வீட்டில் அமர்ந்திருந்தபோது, பகல் பொழுது நன்கு உயர்ந்து (வெப்பம் அதிகரித்து) விட்டது. அப்போது உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்களின் தூதுவர் என்னிடம் வந்து, "விசுவாசிகளின் தலைவர் உங்களை அழைக்கிறார்கள், வாருங்கள்" என்றார். ஆகவே நான் அவருடன் சென்று உமர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் ஒரு பேரீச்சம்பாய் பின்னப்பட்ட கட்டிலில், விரிப்பு ஏதுமின்றி, பதனிடப்பட்ட தோலினாலான ஒரு தலையணையின் மீது சாய்ந்தவாறு அமர்ந்திருந்தார்கள். நான் அவர்களுக்கு சலாம் கூறிவிட்டு அமர்ந்தேன்.

அவர்கள், "ஓ மாலிக்! உன் கூட்டத்தைச் சேர்ந்த சில குடும்பத்தார் (வறுமையுடன்) என்னிடம் வந்துள்ளனர். அவர்களுக்குச் சிறிது பொருளுதவி செய்ய நான் உத்தரவிட்டுள்ளேன். எனவே நீ இதைப் பெற்றுக்கொண்டு அவர்களிடையே பங்கிட்டு விடுவாயாக!" என்றார்கள். நான், "விசுவாசிகளின் தலைவரே! இதற்கு வேறொருவரை நீங்கள் பணித்திருக்கலாமே?" என்றேன். அதற்கு அவர்கள், "மனிதரே! இதைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்" என்றார்கள்.

நான் அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்களின் வாயிற்காப்பாளர் யர்ஃபா வந்து, "உஸ்மான் (ரலி), அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி), ஸுபைர் (ரலி) மற்றும் ஸஃத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) ஆகியோர் வர அனுமதி கேட்கின்றனர், அனுமதிக்கலாமா?" என்று கேட்டார். உமர் (ரலி), "ஆம்" என்றார்கள். அவர்கள் உள்ளே வந்து சலாம் கூறி அமர்ந்தார்கள். சிறிது நேரத்திற்குப் பின் மீண்டும் யர்ஃபா வந்து, "அலி (ரலி) அவர்களையும் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களையும் அனுமதிக்கலாமா?" என்று கேட்டார். உமர் (ரலி), "ஆம்" என்றார்கள். அவர்கள் இருவரும் உள்ளே வந்து சலாம் கூறி அமர்ந்தனர்.

அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "விசுவாசிகளின் தலைவரே! எனக்கும் இவருக்கும் (அலிக்கும்) இடையே தீர்ப்பளியுங்கள்" என்றார்கள். பனூ நளீர் போரில் அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு (ஸல்) "ஃபைஃ" (போரில்லாச் செல்வம்) ஆக அளித்த சொத்து விவகாரத்தில் அவர்கள் இருவரும் தர்க்கித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது (அங்கு அமர்ந்திருந்த) உஸ்மான் (ரலி) மற்றும் அவர்களின் தோழர்கள், "விசுவாசிகளின் தலைவரே! இவர்களுக்கிடையே தீர்ப்பளித்து, ஒருவரிடமிருந்து மற்றவரை ஆசுவாசப்படுத்துங்கள்" என்றனர்.

அதற்கு உமர் (ரலி), "நிதானியுங்கள்! எவன் அனுமதியால் வானமும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளனவோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக உங்களைக் கேட்கிறேன்: 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுரிமைப் படுத்தப்படமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை அனைத்தும் தர்மமே (ஸதகா)' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். (இதன் மூலம் நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களையே குறிப்பிட்டார்கள்).

அதற்கு அந்தக் குழுவினர், "ஆம், அவர்கள் அவ்வாறுதான் கூறினார்கள்" என்றனர்.

பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் அலி (ரலி) மற்றும் அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரை நோக்கி, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக உங்களைக் கேட்கிறேன், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு கூறியதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கவர்கள், "ஆம், அவர்கள் அவ்வாறு கூறினார்கள்" என்றனர்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்படியானால், இவ்விஷயத்தைப் பற்றி நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன். அல்லாஹ் இந்த 'ஃபைஃ' செல்வத்தில் தன் தூதருக்கு (ஸல்) மட்டும் தனிச்சிறப்பான ஒன்றை வழங்கினான்; அதை அவர்களுக்கு வேறெவருக்கும் வழங்கவில்லை." பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் பின்வரும் இறைவசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள்:

*"வமா அஃபாஅல்லாஹு அலா ரசூலிஹி மின்ஹும் ஃபமா அவ்ஜஃப்தும் அலைஹி மின் கைலின் வலா ரகாபின் வலாகின்னல்லாஹ யுசல்லிது ருசுலஹு அலா மன் யஷாவ்; வல்லாஹு அலா குல்லி ஷையின் கதீர்."*

(பொருள்: "அல்லாஹ் அவர்களிடமிருந்து தன் தூதருக்கு (மீட்டு) அளித்தவற்றுக்காக நீங்கள் குதிரைகளையோ, ஒட்டகங்களையோ ஓட்டிச் செல்லவில்லை. எனினும், அல்லாஹ் தன் தூதர்களை, தான் நாடியவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தச் செய்கிறான். அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுடையவன்.") - (அல்குர்ஆன் 59:6).

மேலும் உமர் (ரலி) கூறினார்கள்: "எனவே, இச்செல்வம் அல்லாஹ்வின் தூதருக்கே (ஸல்) உரித்தானதாக இருந்தது. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் உங்களைத் தவிர்த்து அதைத் தனதாக்கிக் கொள்ளவில்லை; உங்கள் பங்கைப் பறித்துக் கொண்டு அவர்கள் மட்டும் அதை அனுபவிக்கவுமில்லை. அதை உங்களுக்கே வழங்கினார்கள்; உங்களிடையே பரவச் செய்தார்கள். இறுதியில் இச்செல்வம் எஞ்சியது. நபி (ஸல்) அவர்கள் இச்செல்வத்திலிருந்து தம் குடும்பத்தாருக்குரிய ஒரு வருடச் செலவை எடுத்துச் செலவிட்டு வந்தார்கள். பிறகு எஞ்சியதை எடுத்து, இறைச் செல்வங்கள் வைக்கப்படும் (பைத்துல் மால்) நிதியில் சேர்த்து விடுவார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் இவ்வாறே செய்து வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக உங்களைக் கேட்கிறேன், இதை நீங்கள் அறிவீர்களா?"

அவர்கள் "ஆம்" என்றனர். பிறகு அலி (ரலி), அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரை நோக்கி, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக உங்களைக் கேட்கிறேன், இதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்க, அவர்களும் "ஆம்" என்றனர்.

உமர் (ரலி) தொடர்ந்து கூறினார்கள்: "பின்னர் அல்லாஹ் தன் நபியை (ஸல்) கைப்பற்றிக்கொண்டான். அப்போது அபூபக்கர் (ரலி), 'நான் அல்லாஹ்வின் தூதருடைய பொறுப்பாளர் (வலியு)' என்று கூறினார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அச்செல்வத்தைக் கைப்பற்றி, அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செயல்பட்டதைப் போன்றே செயல்பட்டார்கள். அல்லாஹ் அறிவான்! நிச்சயமாக அபூபக்கர் (ரலி) அதில் உண்மையாளராகவும், நன்மையே நாடுபவராகவும், நேர்மையானவராகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவராகவுமே இருந்தார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ் அபூபக்கரை (ரலி) கைப்பற்றிக்கொண்டான். நான் அபூபக்கருடைய பொறுப்பாளராக (வலியு) ஆனேன். எனது ஆட்சியின் இந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் அச்செல்வத்தை என் கைவசம் வைத்திருந்து, அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும் செயல்பட்டவாறே செயல்பட்டு வருகிறேன். அல்லாஹ் அறிவான்! நிச்சயமாக நான் இதில் உண்மையாளராகவும், நன்மையே நாடுபவராகவும், நேர்மையானவராகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவராகவுமே இருக்கிறேன்.

இப்போது நீங்கள் இருவரும் என்னிடம் வந்துள்ளீர்கள். உங்கள் இருவரின் சொல்லும் ஒன்றே; உங்கள் கோரிக்கையும் ஒன்றே. (அப்பாஸ் அவர்களே!) நீங்கள் உங்கள் சகோதரரின் மகனிடமிருந்து (நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து) உங்கள் பங்கைக் கேட்டு என்னிடம் வந்தீர்கள். இவரும் (அலி) தம் மனைவியின் தந்தை (நபி (ஸல்)) அவர்களிடமிருந்து தம் மனைவிக்கான பங்கைக் கேட்டு என்னிடம் வந்தார்.

நான் உங்கள் இருவரிடமும், 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுரிமைப் படுத்தப்படமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை அனைத்தும் தர்மமே (ஸதகா)' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நினைவூட்டினேன்.

அதை உங்களிடம் ஒப்படைக்க எனக்குத் தோன்றியபோது, நான் உங்களிடம், 'நீங்கள் விரும்பினால் அதை நான் உங்களிடம் ஒப்படைக்கிறேன்; ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும், (அவர்களுக்குப் பின்) நான் பொறுப்பேற்றதிலிருந்து இன்றுவரை நானும் எவ்விதம் இதில் செயல்பட்டோமோ, அதே போன்றுதான் நீங்களும் இதில் செயல்பட வேண்டும் என்று அல்லாஹ்வின் பெயரால் உறுதியான வாக்குறுதியையும் உடன்படிக்கையையும் நீங்கள் அளிக்க வேண்டும்' என்ற நிபந்தனையின் பேரில் உங்களிடம் ஒப்படைக்கிறேன் என்றேன்.

நீங்களும் (நிபந்தனையை ஏற்று) 'அதை எங்களிடம் ஒப்படையுங்கள்' என்று கூறினீர்கள். அந்த நிபந்தனையின் அடிப்படையிலேயே அதை நான் உங்களிடம் ஒப்படைத்தேன்.

அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக உங்களைக் (குழுவினரைக்) கேட்கிறேன், அந்த நிபந்தனையின் பெயரில்தானே நான் அதை இவர்களிடம் ஒப்படைத்தேன்?"

அதற்கு அக்குழுவினர் "ஆம்" என்றனர்.

பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் அலி (ரலி) மற்றும் அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரை நோக்கி, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக உங்களைக் கேட்கிறேன், அந்த நிபந்தனையின் பெயரில்தானே நான் அதை உங்களிடம் ஒப்படைத்தேன்?" என்று கேட்க, அவர்கள் இருவரும் "ஆம்" என்றனர்.

உமர் (ரலி) கூறினார்கள்: "இப்போது நீங்கள் என்னிடம் இதுவல்லாத வேறு தீர்ப்பையா எதிர்பார்க்கிறீர்கள்? எவன் அனுமதியால் வானமும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளனவோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! மறுமை நாள் வரை இதில் நான் இதைத் தவிர வேறு தீர்ப்புக் கூற மாட்டேன். (நிபந்தனைப்படி) உங்களால் அதை நிர்வகிக்க இயலாவிட்டால், அதை என்னிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிடுங்கள். உங்கள் சார்பாக நானே அதை நிர்வகிக்கிறேன்."

அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்-ஜமல் (ஒட்டகப்) போரன்று (என் தந்தை) அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் (போர்க்களத்தில்) நின்றபோது என்னை அழைத்தார்கள். நான் அவர்கள் அருகே சென்று நின்றேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் அருமை மகனே! நிச்சயமாக இன்று அநியாயம் செய்பவராகவோ அல்லது அநியாயம் செய்யப்பட்டவராகவோ அன்றி வேறு யாரும் கொல்லப்படமாட்டார்கள். நிச்சயமாக நான் இன்று அநியாயம் செய்யப்பட்ட நிலையில் கொல்லப்படுவேனோ என்றே கருதுகிறேன். என்னுடைய கவலைகளிலேயே மிகப் பெரியது என்னுடைய கடன்கள்தாம். நம்முடைய கடன்களை அடைத்த பிறகு நம் செல்வத்தில் நமக்கென்று ஏதேனும் எஞ்சியிருக்கும் என நீ கருதுகிறாயா?"

மேலும் அவர்கள், "என் மகனே! நமது சொத்துக்களை விற்று என் கடனை அடைத்து விடு" என்று கூறினார்கள்.

அவர் (தனது சொத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கை வஸிய்யத் செய்தார். அந்த மூன்றில் ஒரு பங்கிலும் மூன்றில் ஒரு பங்கைத் தன் (அப்துல்லாஹ்வின்) மக்களுக்கு (வழங்கும்படி) வஸிய்யத் செய்தார். "அதாவது மூன்றில் ஒன்றின் மூன்றில் ஒரு பங்கு" என்று கூறினார். "கடனை அடைத்த பிறகு நம் சொத்தில் ஏதேனும் மீதமிருந்தால் அதில் மூன்றில் ஒரு பங்கு (என் பேரப்பிள்ளைகளான) உன் பிள்ளைகளுக்குச் சேரும்" (என்றும் கூறினார்).

(அறிவிப்பாளர் ஹிஷாம் கூறுகிறார்: அப்துல்லாஹ்வின் மக்களில் சிலர் அஸ்-ஸுபைரின் மக்களான குபைப் மற்றும் அப்பாத் ஆகியோரின் வயதை ஒத்தவர்களாக இருந்தனர். அந்நாளில் அப்துல்லாஹ்வுக்கு ஒன்பது ஆண் மக்களும் ஒன்பது பெண் மக்களும் இருந்தனர்.)

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அவர் தன் கடனைப் பற்றி என்னிடம் வஸிய்யத் (உறுதிமொழி) செய்து கொண்டே இருந்தார். அவர் கூறினார்: "என் அருமை மகனே! அக்கடனில் ஏதேனும் ஒன்றை அடைக்க நீ இயலாமல் போனால் என் எஜமானிடம் உதவி தேடு."

அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர் யாரைக் குறிப்பிடுகிறார் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. எனவே நான், "தந்தையே! உங்கள் எஜமான் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்" என்று பதிலளித்தார்.

அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவருடைய கடன் விஷயத்தில் நான் சிரமப்படும் போதெல்லாம், "யா மவ்லா அஸ்-ஸுபைர்! (ஸுபைரின் எஜமானே!) அவருடைய கடனை நிறைவேற்றுவாயாக!" என்று துஆச் செய்வேன். அவனும் அதை நிறைவேற்றி வைப்பான்.

பிறகு அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) கொல்லப்பட்டார்கள். அவர் தினாரையோ திர்ஹமையோ விட்டுச் செல்லவில்லை. மாறாக, (மதீனாவிற்கு அருகிலுள்ள) 'அல்-காபா' உட்பட சில நிலங்களையும், மதீனாவில் பதினொரு வீடுகளையும், பஸ்ராவில் இரண்டு வீடுகளையும், கூஃபாவில் ஒரு வீட்டையும், எகிப்தில் ஒரு வீட்டையும் விட்டுச் சென்றார்.

அவர் மீது கடன் ஏற்படக் காரணம் என்னவென்றால், அவரிடம் யாரேனும் ஒருவர் வந்து பணத்தை அடைக்கலமாக (அமானிதமாகக்) கொடுப்பார். அப்போது அஸ்-ஸுபைர் (ரழி), "இல்லை (இதை அமானிதமாக ஏற்க மாட்டேன்). ஆனால், இது என்னிடம் கடனாகவே (ஸல்ஃப்) இருக்கும். ஏனெனில் (அமானிதமாக வைத்திருந்து) அது அழிந்து போவதை நான் அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறுவார். (அமானிதம் அழிந்தால் நஷ்டஈடு இல்லை, கடன் என்றால் திரும்பச் செலுத்த வேண்டும் என்ற பொறுப்புணர்வில் இவ்வாறு செய்வார்).

அவர் ஆட்சித் தலைவராகவோ, வரி வசூலிப்பவராகவோ அல்லது வேறு எந்தப் பதவியிலோ இருந்ததில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களுடனும், அபூபக்ர், உமர், உஸ்மான் (ரழி) அவர்களுடனும் இணைந்து அறப்போர்களில் கலந்து கொண்டு (பெற்ற செல்வத்தைத் தவிர வேறு எதையும்) அவர் சேகரிக்கவில்லை.

அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அவர் மீதுள்ள கடனை நான் கணக்கிட்டேன். அது இருபத்திரண்டு இலட்சமாக (2,200,000) இருந்தது.

ஹகீம் பின் ஹிஸாம் (ரழி) அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைரைச் சந்தித்து, "என் சகோதரர் மகனே! என் சகோதரருக்கு எவ்வளவு கடன் உள்ளது?" என்று கேட்டார்.

அப்துல்லாஹ் (முழுத் தொகையைச் சொல்லாமல் மறைத்து) "ஒரு இலட்சம் உள்ளது" என்றார்.

ஹகீம், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! உங்கள் சொத்துக்கள் இதற்கு ஈடாகும் என நான் கருதவில்லை" என்றார்.

அப்துல்லாஹ், "அது இருபத்திரண்டு இலட்சமாக இருந்தால் என்ன சொல்வீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர், "இதைத் தாங்கும் சக்தி உங்களுக்கு இருப்பதாக நான் கருதவில்லை. எனவே இதில் ஏதேனும் உங்களுக்கு இயலாமல் போனால் என்னிடம் உதவி தேடுங்கள்" என்றார்.

அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) 'அல்-காபா' நிலத்தை ஒரு இலட்சத்து எழுபதாயிரத்திற்கு வாங்கியிருந்தார்கள். அப்துல்லாஹ் (ரழி) அதை பதினாறு இலட்சத்திற்கு விற்றார்கள். பிறகு எழுந்து நின்று, "அஸ்-ஸுபைருக்குக் கடன் கொடுத்தவர்கள் 'அல்-காபா'வில் நம்மைச் சந்திக்கவும்" என்று அறிவித்தார்.

அப்துல்லாஹ் பின் ஜஅஃபர் (ரழி) அவரிடம் வந்தார். அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவருக்கு நான்கு இலட்சம் தர வேண்டியிருந்தது. அவர் அப்துல்லாஹ்விடம், "நீங்கள் விரும்பினால் அதை உங்களுக்காக விட்டு விடுகிறேன்" என்றார். அப்துல்லாஹ், "இல்லை" என்றார்.

"நீங்கள் விரும்பினால் (மற்றவர்களுக்குக் கொடுப்பதைப்) பிர்படுத்தும்போது இதனையும் பிற்படுத்தலாம்" என்றார். அப்துல்லாஹ், "இல்லை" என்றார்.

"(அப்படியென்றால்) எனக்குச் சேர வேண்டிய நிலத்தை (எல்லை) பிரித்துக் கொடுங்கள்" என்றார். அப்துல்லாஹ், "இங்கிருந்து இதுவரை உங்களுக்குரியது" என்று (பிரித்துக்) கொடுத்தார்.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) நிலத்தின் ஒரு பகுதியை விற்று தன் தந்தையின் கடனை முழுமையாக நிறைவேற்றினார். அல்-காபாவில் நான்கரை பங்குகள் எஞ்சியிருந்தன.

பிறகு அவர் முஆவியா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றார். அவரிடம் அம்ர் பின் உஸ்மான், முன்திர் பின் அஸ்-ஸுபைர், இப்னு ஸம்ஆ ஆகியோர் இருந்தனர். முஆவியா (ரழி), "அல்-காபாவின் மதிப்பு என்ன?" என்று கேட்டார். அப்துல்லாஹ், "ஒவ்வொரு பங்கும் ஒரு இலட்சம்" என்றார்.

"எத்தனை பங்குகள் மீதமுள்ளன?" என்று முஆவியா கேட்க, "நான்கரை பங்குகள்" என்று அப்துல்லாஹ் பதிலளித்தார்.

முன்திர் பின் அஸ்-ஸுபைர், "நான் ஒரு பங்கை ஒரு இலட்சத்திற்கு வாங்கிக் கொள்கிறேன்" என்றார். அம்ர் பின் உஸ்மான், "நான் ஒரு பங்கை ஒரு இலட்சத்திற்கு வாங்கிக் கொள்கிறேன்" என்றார். இப்னு ஸம்ஆ, "நான் ஒரு பங்கை ஒரு இலட்சத்திற்கு வாங்கிக் கொள்கிறேன்" என்றார்.

முஆவியா, "எவ்வளவு மீதமுள்ளது?" எனக் கேட்க, அப்துல்லாஹ், "ஒன்றரை பங்கு" என்றார். முஆவியா, "அதை நான் ஒரு இலட்சத்து ஐம்பதாயிரத்திற்கு எடுத்துக் கொள்கிறேன்" என்றார்.

(ஏற்கனவே கடனுக்குப் பகரமாக நிலத்தைப் பெற்றிருந்த) அப்துல்லாஹ் பின் ஜஅஃபர் (ரழி) தம் பங்கை முஆவியாவிடம் ஆறு இலட்சத்திற்கு விற்றார்.

இப்னு அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) கடனை அடைத்து முடித்ததும், அஸ்-ஸுபைரின் மக்கள் (வாரிசுகள்), "எங்கள் வாரிசுப் பங்கைப் பிரித்துக் கொடுங்கள்" என்றனர்.

அதற்கு அவர், "இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான்கு ஆண்டுகள் ஹஜ்ஜின் போது, 'அஸ்-ஸுபைர் மீது யாருக்கேனும் கடன் பாக்கி உள்ளதா? அப்படி இருந்தால் எம்மிடம் வரவும். நாம் அதை நிறைவேற்றுவோம்' என்று நான் அறிவிப்புச் செய்யும் வரை உங்களுக்கிடையே இதைப் பங்கிட மாட்டேன்" என்றார்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஹஜ்ஜின் போது அவ்வாறு அறிவித்து வந்தார். நான்கு ஆண்டுகள் முடிந்ததும் (சொத்துக்களை) அவர்களுக்கிடையே பங்கிட்டார். அஸ்-ஸுபைருக்கு நான்கு மனைவியர் இருந்தனர். (மொத்தச் சொத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கை (வஸிய்யத்) நீக்கிய பிறகு, மனைவியர் ஒவ்வொருவருக்கும் பன்னிரண்டு இலட்சம் கிடைத்தது. அவருடைய மொத்தச் சொத்தின் மதிப்பு ஐந்துக் கோடியே இரண்டு இலட்சமாகும்.

மாலிக் பின் அவ்ஸ் பின் அல்-ஹதஸான் அன்-நஸ்ரி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

(ஒரு முறை) உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் என்னை அழைத்து அனுப்பினார்கள். (நான் சென்று) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்களுடைய வாயிற்காவலர் யர்ஃபா (எங்களிடம்) வந்து, “உஸ்மான், அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப், அஸ்ஸுபைர் மற்றும் சஅத் (பின் அபீவக்காஸ் ஆகியோருக்கு உள்ளே வர) அனுமதி உண்டா?” என்று கேட்டார். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், “ஆம் (அனுமதியுங்கள்)” என்றார்கள். அவர்களை உள்ளே அனுமதித்தார். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு யர்ஃபா (மீண்டும்) வந்து, “அப்பாஸ் மற்றும் அலீ ஆகியோருக்கு (உள்ளே வர) அனுமதி உண்டா?” என்று கேட்டார். உமர் (ரலி) அவர்கள், “ஆம்” என்றார்கள்.

அவர்கள் இருவரும் உள்ளே வந்தார்கள். அப்போது அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், “அமீருல் மூமினீன் அவர்களே! எனக்கும் இவருக்கும் (அலீக்கும்) இடையே தீர்ப்பு வழங்குங்கள்” என்று கூறினார்கள். பனூ நளீர் குலத்தாரிடமிருந்து போரிடாமலேயே கிடைத்தச் செல்வத்திலிருந்து (ஃபிஃ) அல்லாஹ் தன் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வழங்கிய சொத்து தொடர்பாக அவர்கள் இருவரிடையே தகராறு இருந்தது. அப்போது அவர்கள் இருவரும் (கடுமையான) வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டனர்.

அப்போது அங்கிருந்தவர்கள் (உஸ்மான் (ரலி) மற்றும் அவர்களுடன் இருந்தவர்கள்), “அமீருல் மூமினீன் அவர்களே! இவர்களுக்கிடையே தீர்ப்பளித்து, ஒருவரையொருவர் விட்டும் நிம்மதிப்படுத்துங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், “நிதானியுங்கள்! எவன் அனுமதியால் வானமும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளனவோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக உங்களைக் கேட்கிறேன்; ‘நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுரிமைப் படுத்தப்படமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மமாகும்’ என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நீங்கள் அறிவீர்களா?” என்று கேட்டார்கள். (அதாவது நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களையே குறிப்பிட்டார்கள்). அதற்கு அவர்கள் (உஸ்மான் (ரலி) உள்ளிட்ட குழுவினர்), “அவ்வாறு அவர்கள் கூறியது உண்மைதான்” என்றார்கள்.

பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள், அப்பாஸ் (ரலி), அலீ (ரலி) ஆகியோரை நோக்கித் திரும்பி, “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக உங்களை வினவுகிறேன்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு கூறியதை நீங்கள் இருவரும் அறிவீர்களா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் இருவரும், “ஆம் (அறிவோம்)” என்றார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இவ்விஷயம் குறித்து உங்களுக்கு நான் அறிவிக்கிறேன்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் இந்த ‘ஃபைஃ’ (போரிடாமல் கிடைத்த) செல்வத்திலிருந்து தன் தூதருக்கு மட்டுமே சிலவற்றைச் சிறப்பாக்கினான்; அவற்றை வேறெவருக்கும் கொடுக்கவில்லை. (இதை விளக்கும் விதமாக) அல்லாஹ் தனது திருமறையில் கூறுகிறான்: ‘அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு அவர்களிடமிருந்து (போரின்றி) அளித்த (ஃபைஃ) செல்வத்தைப் பொறுத்தவரை, அதற்காக நீங்கள் குதிரைகளையோ ஒட்டகங்களையோ ஓட்டிச் செல்லவில்லை... (அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுடையவன்)’ (அல்குர்ஆன் 59:6). எனவே, இது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மட்டுமே உரியதாக இருந்தது. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நபி (ஸல்) அவர்கள் உங்களை விடுத்து அதைத் தனதாக்கிக் கொள்ளவில்லை; உங்களுக்கு வழங்காமல் அதைத் தமக்கென்று ஒதுக்கிக் கொள்ளவுமில்லை. அதை உங்களுக்கே வழங்கினார்கள்; உங்களிடையே பங்கிட்டார்கள். இறுதியில் இந்தச் செல்வம் மட்டுமே எஞ்சியது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், இச்செல்வத்திலிருந்து தம் குடும்பத்தாருக்கு ஓர் ஆண்டிற்குத் தேவையான செலவுத் தொகையை வழங்கி வந்தார்கள். எஞ்சியதை இறைவழியில் (அல்லாஹ்வின் சொத்து செலவிடப்பட வேண்டிய வழியில்) செலவிட்டு வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது வாழ்நாள் முழுவதும் இவ்வாறே செய்து வந்தார்கள்.”

(பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் அலீ, அப்பாஸ் ஆகியோரைப் பார்த்துக் கேட்டார்கள்:) “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக உங்களைக் கேட்கிறேன்; இதை நீங்கள் அறிவீர்களா?” என்றார்கள். அவர்கள் இருவரும் “ஆம்” என்றனர்.

பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்தார்கள். அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், ‘நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பொறுப்பாளர் (வலிய்யு ரசூலில்லாஹ்)’ என்று கூறினார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அந்தச் சொத்தைக் கைப்பற்றி, அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செயல்பட்டவாறே செயல்பட்டார்கள். -அப்போது நீங்கள் இருவரும் அங்கு இருந்தீர்கள்.- பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் அலி (ரலி) மற்றும் அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரை நோக்கி, ‘அபூபக்கர் (ரலி) அதில் அவ்வாறே செயல்பட்டார்கள் என்பதை நீங்கள் இருவரும் அறிவீர்கள். அல்லாஹ் அறிவான்! நிச்சயமாக அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அதில் உண்மையாளராகவும், நன்மையாளராகவும், நேர்மையானவராகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவராகவும் இருந்தார்கள்’ என்றார்கள்.”

“பிறகு அல்லாஹ் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களை மரணிக்கச் செய்தான். அப்போது நான், ‘நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மற்றும் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் பொறுப்பாளர்’ என்று கூறினேன். எனவே, எனது ஆட்சியின் இரண்டு ஆண்டுகள் அதை நான் கைப்பற்றி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும் செயல்பட்டவாறே செயல்பட்டேன். அல்லாஹ் அறிவான்! நிச்சயமாக நான் அதில் உண்மையாளராகவும், நன்மையாளராகவும், நேர்மையானவனாகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவனாகவும் இருக்கிறேன்.”

“பிறகு நீங்கள் இருவரும் (அலீயும் அப்பாஸும்) என்னிடம் வந்தீர்கள். உங்கள் இருவரின் வார்த்தையும் ஒன்றாகவே இருந்தது; உங்கள் விவகாரமும் ஒன்றாகவே இருந்தது. (அப்பாஸே!) நீங்கள் என்னிடம் வந்தீர்கள். ‘நாங்கள் வாரிசுரிமைப் படுத்தப்படமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மமாகும்’ என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் உங்களிடம் கூறினேன். பிறகு அதை உங்கள் இருவரிடமும் ஒப்படைக்க நான் எண்ணியபோது, ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும், நான் பொறுப்பேற்ற காலத்திலும் எவ்வாறு செயல்பட்டார்களோ, அவ்வாறே நீங்களும் செயல்பட வேண்டும் என்ற அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கை மற்றும் ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் நீங்கள் விரும்பினால் இதை நான் உங்களிடம் ஒப்படைக்கிறேன். இல்லையெனில் இது குறித்து என்னிடம் பேசாதீர்கள்’ என்று கூறினேன். அதற்கு நீங்கள் இருவரும், ‘அந்த நிபந்தனையின் அடிப்படையில் எங்களிடம் அதை ஒப்படையுங்கள்’ என்று கூறினீர்கள். அதன்படியே நான் அதை உங்களிடம் ஒப்படைத்தேன்.”

“இப்போது என்னிடம் இதுவல்லாத வேறு தீர்ப்பையா நீங்கள் எதிர்பார்க்கிறீர்கள்? வானமும் பூமியும் எவன் அனுமதியால் நிலைபெற்றுள்ளனவோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! மறுமை நாள் வரும் வரை இதில் இதைத் தவிர வேறு தீர்ப்பை நான் வழங்க மாட்டேன். இதை நிர்வகிக்க உங்களுக்கு இயலாவிட்டால் அதை என்னிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிடுங்கள்; உங்கள் சார்பில் நான் அதை நிர்வகித்துக் கொள்கிறேன்” என்று உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் மாலிக் பின் அவ்ஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்): நான் இந்த ஹதீஸை உர்வா பின் அஸ்ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்களிடம் அறிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “மாலிக் பின் அவ்ஸ் அவர்கள் உண்மையே கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்: ‘அல்லாஹ் தன் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வழங்கியிருந்த ‘ஃபைஃ’ செல்வத்திலிருந்து தங்களுக்குரிய பங்கை (எட்டில் ஒரு பாகத்தை)க் கேட்டு வருமாறு நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் அனுப்பினார்கள். ஆனால் நான் அவர்களைத் தடுத்து, ‘நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்ச மாட்டீர்களா? நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘நாங்கள் வாரிசுரிமைப் படுத்தப்படமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மமாகும்’ என்று தங்களைப் பற்றிக் கூறியதை நீங்கள் அறியவில்லையா? முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தினர் இந்தச் செல்வத்திலிருந்து (தங்களுக்குத் தேவையான உணவை மட்டும்) உண்ணலாம்’ என்று கூறினேன். (ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறிய) இச்செய்தி சென்றடைந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர் அப்பங்கைக் கேட்பதைக் கைவிட்டனர்.”

ஆகவே, இந்த (தர்மச்) சொத்து அலீ (ரலி) அவர்களின் கரங்களில் இருந்தது. அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களை விட்டும் அதைத் தடுத்து அலீ (ரலி) அதனைத் தன்வசம் வைத்துக்கொண்டார்கள். பிறகு அது ஹஸன் பின் அலீ (ரலி) அவர்களின் கைகளுக்கும், பிறகு ஹுஸைன் பின் அலீ (ரலி) அவர்களின் கைகளுக்கும், பிறகு அலீ பின் ஹுஸைன் மற்றும் ஹஸன் பின் ஹஸன் ஆகியோரின் கைகளுக்கும் வந்தது. அவர்கள் இருவரும் முறை வைத்து அதை நிர்வகித்து வந்தனர். பிறகு அது ஸைத் பின் ஹஸன் அவர்களின் கைகளுக்கு வந்தது. அது உண்மையாகவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஸதகாவாக (தர்மச் சொத்தாக) இருந்தது.

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! மறுமை நாளில் எங்கள் இறைவனை நாங்கள் காண்போமா?” என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், “வானம் மேகமூட்டமின்றி தெளிவாக இருக்கும்போது சூரியனையும் சந்திரனையும் காண்பதில் நீங்கள் இடர்ப்படுகிறீர்களா?” என்று கேட்டார்கள். நாங்கள் “இல்லை” என்றோம். அதற்கு அவர்கள், “அவ்வாறே, அவ்விரண்டையும் காண்பதில் நீங்கள் இடர்ப்படாதது போலவே, அந்நாளில் உங்கள் இறைவனைப் காண்பதில் நீங்கள் இடர்ப்படமாட்டீர்கள்” என்று கூறினார்கள்.

பிறகு (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்: “ஒரு அறிவிப்பாளர், ‘ஒவ்வொரு கூட்டத்தாரும் தாங்கள் வணங்கிக் கொண்டிருந்தவற்றுடன் செல்லட்டும்’ என்று அறிவிப்பார். எனவே சிலுவையை வணங்கியவர்கள் தங்கள் சிலுவையுடனும், சிலைகளை வணங்கியவர்கள் தங்கள் சிலைகளுடனும், ஒவ்வொரு தெய்வத்தை வணங்கியவர்களும் தங்கள் தெய்வங்களுடனும் செல்வார்கள். இறுதியில் அல்லாஹ்வை வணங்கிக்கொண்டிருந்த நல்லோர் மற்றும் தீயோர், மேலும் வேதக்காரர்களில் எஞ்சிய சிலர் மட்டும் மீதமிருப்பார்கள்.”

“பிறகு நரகம் கொண்டுவரப்படும். அது கானல் நீரைப் போன்று காட்சி அளிக்கப்படும். யூதர்களிடம், ‘நீங்கள் எதை வணங்கிக் கொண்டிருந்தீர்கள்?’ என்று கேட்கப்படும். ‘நாங்கள் அல்லாஹ்வின் மகன் உசைரை வணங்கிக் கொண்டிருந்தோம்’ என்பார்கள். அதற்கு, ‘நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள்; அல்லாஹ் தனக்கென மனைவியையோ, பிள்ளையையோ ஏற்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?’ என்று கேட்கப்படும். அவர்கள், ‘எங்களுக்கு நீர் புகட்ட வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம்’ என்பார்கள். ‘குடியுங்கள்’ என்று கூறப்படும். உடனே அவர்கள் (ஒன்றன் பின் ஒன்றாக) நரகத்தில் விழுவார்கள்.”

“பிறகு கிறிஸ்தவர்களிடம், ‘நீங்கள் எதை வணங்கிக் கொண்டிருந்தீர்கள்?’ என்று கேட்கப்படும். அவர்கள், ‘நாங்கள் அல்லாஹ்வின் மகன் மஸீஹை வணங்கிக் கொண்டிருந்தோம்’ என்பார்கள். அதற்கு, ‘நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள்; அல்லாஹ் தனக்கென மனைவியையோ, பிள்ளையையோ ஏற்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?’ என்று கேட்கப்படும். அவர்கள், ‘எங்களுக்கு நீர் புகட்ட வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம்’ என்பார்கள். ‘குடியுங்கள்’ என்று கூறப்படும். உடனே அவர்களும் (நரகத்தில்) விழுவார்கள்.”

“இறுதியில் அல்லாஹ்வை வணங்கிக்கொண்டிருந்த நல்லோர் மற்றும் தீயோர் மட்டும் மீதமிருப்பார்கள். அவர்களிடம், ‘மக்கள் சென்றுவிட்ட நிலையில் உங்களை இங்கேயே தடுத்து நிறுத்தியது எது?’ என்று கேட்கப்படும். அதற்கு அவர்கள், ‘நாங்கள் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்துவிட்டோம்; இன்றோ நாங்கள் அவர்களை விட இவன் (இறைவன்) பாலுள்ள தேவை அதிகம் உள்ளவர்களாக இருக்கிறோம். ஒவ்வொரு கூட்டத்தாரும் தாங்கள் வணங்கிக் கொண்டிருந்தவற்றுடன் சேரட்டும் என்று ஒரு அறிவிப்பாளர் அறிவிப்பதைச் செவியுற்றோம். ஆகவே நாங்கள் எங்கள் இறைவனை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறோம்’ என்று கூறுவார்கள்.”

(நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்: “அப்போது ‘அல்-ஜப்பார்’ (அடக்கி ஆள்பவன் - இறைவன்) அவர்களிடம் வருவான். அவன், ‘நானே உங்கள் இறைவன்’ என்று கூறுவான். அதற்கு அவர்கள், ‘நீயே எங்கள் இறைவன்’ என்று சொல்வார்கள். நபிமார்களைத் தவிர வேறு யாரும் அவனிடம் பேசமாட்டார்கள். அவன், ‘அவனை நீங்கள் அறிந்துகொள்ள உங்களுக்கும் அவனுக்குமிடையே ஏதேனும் அடையாளம் உண்டா?’ என்று கேட்பான். அதற்கு அவர்கள், ‘கெண்டைக்கால் (அஸ்-ஸாக்)’ என்று சொல்வார்கள். உடனே அவன் தன் கெண்டைக்காலைத் திறப்பான். இறைநம்பிக்கையாளர் ஒவ்வொருவரும் அவனுக்குச் சிரம் பணிவார்கள் (ஸுஜூது செய்வார்கள்). முகஸ்துதிக்காகவும், புகழுக்காகவும் அல்லாஹ்வுக்குச் சிரம் பணிந்தவர் மட்டும் எஞ்சியிருப்பார். அவர் சிரம் பணிய முற்படுவார்; ஆனால், அவரின் முதுகு ஒரே பலகையைப் போன்று (விறைப்பாக) மாறிவிடும்.”

“பிறகு பாலம் கொண்டுவரப்பட்டு நரகத்தின் இரு கரைகளுக்கிடையே வைக்கப்படும்.” நாங்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது என்ன பாலம்?” என்று கேட்டோம். அவர்கள், “வழுக்கக்கூடியது; சறுக்கக்கூடியது; அதில் கொக்கிகளும், வளைந்த முட்களும் இருக்கும். அவை நஜ்த் பகுதியில் விளையக்கூடிய ‘சஅதான்’ முட்செடியின் முட்களைப் போன்று அகன்றிருக்கும்; அதற்கு வளைந்த முள் இருக்கும்.”

“இறைநம்பிக்கையாளர் அதைக் கண் இமைப்பதைப் போன்றும், மின்னலைப் போன்றும், காற்றைப் போன்றும், பந்தயக் குதிரைகள் மற்றும் ஒட்டகங்களைப் போன்றும் (வேகமாக) கடந்து விடுவார். (அவர்களில்) சேதமின்றி தப்புபவரும் உண்டு; காயங்களுடன் தப்புபவரும் உண்டு; நரக நெருப்பில் தள்ளப்படுபவரும் உண்டு. அவர்களின் கடைசி நபர் தரதரவென இழுத்துச் செல்லப்படுவார்.”

“உரிமை தனக்குரியது என்று தெளிவாகிவிட்ட நிலையில், அதைக் கேட்டுப் பெறுவதில் உங்களில் எவரும், அந்நாளில் இறைநம்பிக்கையாளர்கள் தங்கள் சகோதரர்களுக்காக ‘ஜப்பார்’ ஆகிய இறைவனிடம் மன்றாடுவதை விட அதிக பிடிவாதம் காட்டுபவர்களாக இருக்க மாட்டார்கள். அவர்கள் தாங்கள் தப்பித்துவிட்டோம் என்று காணும்போது, ‘எங்கள் இறைவா! எங்கள் சகோதரர்கள் எங்களுடன் தொழுது வந்தார்கள்; எங்களுடன் நோன்பு நோற்றார்கள்; எங்களுடன் நற்செயல்கள் புரிந்தார்கள் (அவர்களைக் காப்பாற்றுவாயாக)’ என்று கூறுவார்கள்.”

“அல்லாஹ் கூறுவான்: ‘செல்லுங்கள்; எவருடைய உள்ளத்தில் ஒரு தீனார் அளவு இறைநம்பிக்கை இருப்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்களோ அவரை வெளியேற்றுங்கள்.’ அல்லாஹ் அவர்களின் உருவங்களை (முகங்களை) எரிப்பதை நரகத்திற்குத் தடுத்துவிடுவான். அவர்கள் இவர்களிடம் வருவார்கள். இவர்களில் சிலர் பாதம் வரையிலும், சிலர் கெண்டைக்கால் வரையிலும் நெருப்பில் மூழ்கியிருப்பார்கள். எனவே தாங்கள் அறிந்தவர்களை அவர்கள் வெளியேற்றுவார்கள். பிறகு (இறைவனிடம்) திரும்புவார்கள். அவன், ‘செல்லுங்கள்; எவருடைய உள்ளத்தில் அரைத் தீனார் அளவு இறைநம்பிக்கை இருப்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்களோ அவரை வெளியேற்றுங்கள்’ என்று கூறுவான். அவ்வாறே அவர்கள், தாங்கள் அறிந்தவர்களை வெளியேற்றிவிட்டுத் திரும்புவார்கள். பிறகு அவன், ‘செல்லுங்கள்; எவருடைய உள்ளத்தில் ஓர் அணு அளவு இறைநம்பிக்கை இருப்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்களோ அவரை வெளியேற்றுங்கள்’ என்று கூறுவான். அவ்வாறே அவர்கள், தாங்கள் அறிந்தவர்களை வெளியேற்றுவார்கள்.”

அபூ ஸயீத் (ரலி) அவர்கள், “நீங்கள் என்னை நம்பாவிட்டால், ‘நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஓர் அணுவளவும் அநீதி இழைக்கமாட்டான்; அது நன்மையாக இருந்தால் அதனை இரட்டிப்பாக்குவான்...’ (திருக்குர்ஆன் 4:40) என்ற இறைவசனத்தை ஓதிக் கொள்ளுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

“பிறகு நபிமார்கள், வானவர்கள் மற்றும் இறைநம்பிக்கையாளர்கள் பரிந்துரை செய்வார்கள். அப்போது ‘ஜப்பார்’ (இறைவன்), ‘என் பரிந்துரை மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது’ என்று கூறுவான். அவன் நரகத்திலிருந்து ஒரு பிடியை அள்ளி, எரிந்து கருகிப்போன கூட்டத்தாரை வெளியேற்றுவான். சொர்க்கத்தின் வாசலில் உள்ள ‘வாழ்வு நீர்’ (மாவுல் ஹயாத்) எனப்படும் ஆற்றில் அவர்கள் போடப்படுவார்கள். வெள்ளம் அடித்து வரும் வண்டலில் விதை முளைப்பதைப் போன்று அவர்கள் அதன் கரைகளில் முளைப்பார்கள். பாறை ஓாரத்திலோ அல்லது மரத்தின் ஓரத்திலோ அவ்விதை இருப்பதை நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்கள். அதில் வெயிலின் பக்கம் உள்ளது பச்சையாகவும், நிழலின் பக்கம் உள்ளது வெள்ளையாகவும் இருக்கும். அவர்கள் முத்துக்களைப் போன்று வெளியே வருவார்கள். அவர்களின் கழுத்துக்களில் முத்திரைகள் (காவாத்தீம்) இடப்படும். பிறகு சொர்க்கத்தில் நுழைவார்கள். சொர்க்கவாசிகள், ‘இவர்கள் அர்-ரஹ்மானால் (அளவற்ற அருளாளனால்) விடுதலை செய்யப்பட்டவர்கள்; இவர்கள் எவ்வித நற்செயலும் செய்யாமலும், எந்த நன்மையும் புரியாமலும் இறைவன் இவர்களைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்தான்’ என்று கூறுவார்கள். அவர்களிடம், ‘நீங்கள் கண்டதும், அதைப் போன்று இன்னொரு மடங்கும் உங்களுக்கு உண்டு’ என்று சொல்லப்படும்.”

ஸஃத் பின் ஹிஷாம் பின் ஆமிர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஸஃத் பின் ஹிஷாம் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் (ஜிஹாத்) புரிய நாடினார்கள். எனவே மதீனாவிற்கு வந்தார்கள். அங்குள்ள தமக்குச் சொந்தமான நிலபுலன்களை விற்று, அதில் கிடைக்கும் தொகையைக் கொண்டு ஆயுதங்களையும் குதிரைகளையும் வாங்கி, மரணம் சம்பவிக்கும் வரை ரோமர்களுடன் போரிட விரும்பினார்கள்.

அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது மதீனாவாசிகளில் சிலரைச் சந்தித்தார்கள். அம்மக்கள் இவரை அச்செயலிலிருந்து தடுத்தார்கள். மேலும், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஆறு பேர் கொண்ட ஒரு குழுவினர் இவ்வாறு செய்ய நாடினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைத் தடுத்து, 'உங்களுக்கு என்னிடம் ஓர் அழகிய முன்மாதிரி இல்லையா?' என்று கேட்டார்கள்" என்ற செய்தியை இவருக்குத் தெரிவித்தனர்.

அவர்கள் இதை இவரிடம் கூறியதும், இவர் (ஊர்) திரும்பினார். தமது மனைவியை இவர் (ஏற்கனவே) விவாகரத்துச் செய்திருந்தார். (இப்போது) அவளுடன் மீண்டும் சேர்ந்து கொண்டதற்குச் சிலரை சாட்சிகளாக்கினார்.

பிறகு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வித்ரு தொழுகையைப் பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வித்ரு தொழுகையைப் பற்றி பூமியில் உள்ளவர்களிலேயே நன்கறிந்த ஒருவரை உமக்கு நான் அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். இவர், "யார் அவர்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "ஆயிஷா (ரழி)" என்று கூறினார்கள். "நீரே அவர்களிடம் சென்று கேளும்! பிறகு என்னிடம் வந்து, அவர்கள் உமக்கு அளிக்கும் பதிலை எனக்குத் தெரிவியும்" என்று கூறினார்கள்.

எனவே, நான் ஹகீம் பின் அஃப்லஹ் அவர்களிடம் சென்று, "என்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் அழைத்துச் செல்லுங்கள்" என்று வேண்டினேன். அதற்கு அவர், "நான் அவர்களிடம் செல்லமாட்டேன். ஏனெனில், அந்த இரண்டு கூட்டத்தினரைப் பற்றி (அதாவது அரசியல் குழப்பங்கள் பற்றி) எதுவும் பேச வேண்டாமென நான் அவர்களைத் தடுத்தேன். ஆனால், அவர்கள் (என் பேச்சைக் கேட்காமல்) அப்பேச்சிலேயே தொடர்ந்து ஈடுபட்டார்கள்" என்று கூறினார்.

அப்போது நான், "என்னை அழைத்துச் செல்லும்படி தங்கள் மீது சத்தியம் செய்கிறேன்" என்று (வற்புறுத்திக்) கூறினேன். எனவே அவர் புறப்பட்டார்; நானும் அவருடன் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றோம். அவர்களிடம் செல்ல அனுமதி கோரினோம். அவர்கள் அனுமதியளித்ததும் உள்ளே நுழைந்தோம்.

அவர்கள் (ஹகீமைப் பார்த்து), "ஹகீமா?" என்று கேட்டார்கள். (அவர் யாரென அறிந்து கொண்டார்கள்). அவர், "ஆம்" என்றார். "உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர், "ஸஃத் பின் ஹிஷாம்" என்றார். "எந்த ஹிஷாம்?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். "ஆமிர் அவர்களின் மகன்" என்று அவர் பதிலளித்தார். உடனே அவர்கள், அவருக்காக (ஆமருக்காக) அல்லாஹ்வின் அருளை வேண்டினார்கள்; அவரைப் பற்றி நல்ல விதமாகக் கூறினார்கள். (கதாதா (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: அவர் உஹதுப் போரில் ஷஹீதாக்கப்பட்டார்).

நான், "முஃமின்களின் அன்னையே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குணநலன்கள் பற்றிக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நீர் குர்ஆனை ஓதுவதில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம் (ஓதுகிறேன்)" என்றேன். "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குணநலன்கள் குர்ஆனாகவே இருந்தன" என்று கூறினார்கள்.

நான் (மேலும் எதுவும் கேட்காமல்) எழுந்து விடலாமா என்றும், மரணிக்கும் வரை வேறெவரிடமும் எதையும் கேட்கத் தேவையில்லை என்றும் எண்ணினேன். பிறகு எனக்கு வேறொரு எண்ணம் தோன்றவே, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் இரவுத் தொழுகை (கியாமுல் லைல்) பற்றிக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீர் 'யா அய்யுஹல் முஸ்ஸம்மில்' என்று தொடங்கும் அத்தியாயத்தை ஓதுவதில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், இந்த அத்தியாயத்தின் ஆரம்பத்தில் இரவுத் தொழுகையைக் கடமையாக்கினான். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களுடைய தோழர்களும் ஓராண்டு காலம் அதைத் தொழுது வந்தார்கள். அல்லாஹ் இந்த அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதியை பன்னிரண்டு மாதங்கள் வானத்தில் நிறுத்தி வைத்தான். (ஓராண்டுக்குப்) பிறகு இந்த அத்தியாயத்தின் இறுதியில் (சலுகை அளிக்கும் வசனத்தை) அல்லாஹ் இறக்கி வைத்தான். எனவே, இரவுத் தொழுகையானது, கடமையானதாக இருந்த நிலை மாறி, உபரியான (நஃபிலான) வழிபாடாக ஆகியது."

நான், "முஃமின்களின் அன்னையே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வித்ரு தொழுகையைப் பற்றி எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் அவர்களுக்காக பல் துலக்கும் குச்சியையும் (மிஸ்வாக்) உளூச் செய்ய தண்ணீரையும் தயார் செய்து வைப்போம். அல்லாஹ் இரவில் தான் நாடிய நேரத்தில் அவர்களை எழுப்புவான். அவர்கள் பல் துலக்குவார்கள்; உளூச் செய்வார்கள். பிறகு ஒன்பது ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். எட்டாவது ரக்அத்தைத் தவிர (இடையில்) வேறெதிலும் உட்காரமாட்டார்கள். (எட்டாவது ரக்அத்தில் உட்கார்ந்து) அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்து, அவனைப் புகழ்ந்து, அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வார்கள். பிறகு ஸலாம் கொடுக்காமல் எழுந்து, ஒன்பதாவது ரக்அத்தைத் தொழுவார்கள். பிறகு (அத்தஹிய்யாத் இருப்பில்) உட்கார்ந்து, அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்து, அவனைப் புகழ்ந்து, அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வார்கள். பிறகு நாங்கள் கேட்கும் அளவுக்கு சப்தமாக ஸலாம் கொடுப்பார்கள். பிறகு ஸலாம் கொடுத்த பின், உட்கார்ந்த நிலையிலேயே இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். என் அருமை மகனே! இது (மொத்தம்) பதினோரு ரக்அத்கள் ஆகும்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வயதாகி, உடல் சற்றே பருத்தபோது, ஏழு ரக்அத்கள் வித்ரு தொழுதார்கள். (அதன் பின்) இரண்டு ரக்அத்களைத் தங்களின் முன்னைய வழக்கப்படியே (உட்கார்ந்து) தொழுதார்கள். என் அருமை மகனே! இது (மொத்தம்) ஒன்பது ரக்அத்கள் ஆகும்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு தொழுகையைத் தொழுதால், அதைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்க விரும்புவார்கள். தூக்கமோ அல்லது வலியோ அவர்களை இரவுத் தொழுகையிலிருந்து மிகைத்துவிட்டால், (அதைத் தவற விட்டதற்காக) பகலில் பன்னிரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரே இரவில் முழு குர்ஆனையும் ஓதியதாகவோ, அல்லது விடியும் வரை இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து தொழுததாகவோ, அல்லது ரமலான் மாதத்தைத் தவிர வேறு எந்த மாதமும் முழுமையாக நோன்பு நோற்றதாகவோ நான் அறியவில்லை."

(ஸஃத் கூறுகிறார்): பிறகு நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறிய செய்தியைத் தெரிவித்தேன். அவர்கள், "அவர்கள் (ஆயிஷா) உண்மையையே கூறியுள்ளார்கள். நான் அவர்களிடம் செல்வேனாயின், நானே அவர்களிடம் சென்று இதை என் காதுகளால் கேட்டிருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நான் (இப்னு அப்பாஸிடம்), "நீங்கள் அவர்களிடம் செல்வதில்லை என்பதை நான் (முன்பே) அறிந்திருந்தால், அவர்கள் கூறிய இந்த ஹதீஸை உமக்கு அறிவித்திருக்க மாட்டேன்" என்று கூறினேன்.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

பத்ருப் போர் நாளன்று, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இணைவைப்பாளர்களைப் பார்த்தார்கள். அவர்கள் ஆயிரம் பேர் இருந்தனர்; நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் முன்னூற்று பத்தொன்பது பேராக இருந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் கிப்லாவை நோக்கித் திரும்பி, தங்கள் கரங்களை நீட்டி, தங்கள் இறைவனிடம் இவ்வாறு சப்தமிட்டுப் பிரார்த்திக்கத் தொடங்கினார்கள்:

**"அல்லாஹும்ம அன்ஜிஸ் லீ மா வஅத்தனீ, அல்லாஹும்ம ஆதி மா வஅத்தனீ, அல்லாஹும்ம இன் தஹ்லிக் ஹாதிஹில் இஸாபத மின் அஹ்லில் இஸ்லாம் லா துஅபத் ஃபில் அர்த்."**

(பொருள்: "யா அல்லாஹ்! நீ எனக்கு வாக்களித்ததை எனக்கு நிறைவேற்றித் தருவாயாக! யா அல்லாஹ்! நீ எனக்கு வாக்களித்ததை எனக்கு வழங்குவாயாக! யா அல்லாஹ்! இஸ்லாமியர்களான இச்சிறிய கூட்டம் அழிக்கப்பட்டால், இந்தப் பூமியில் (உன்னை வணங்குவதற்கு யாரும் இருக்க மாட்டார்கள்;) நீ வணங்கப்பட மாட்டாய்.")

அவர்கள் தங்கள் கரங்களை நீட்டியவாறு, கிப்லாவை நோக்கித் தங்கள் இறைவனிடம் தொடர்ந்து பிரார்த்தனை செய்துகொண்டிருந்தார்கள்; எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்களின் மேலாடை அவர்களின் தோள்களிலிருந்து நழுவி விழுந்தது.

அப்போது அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அங்கே வந்து, அவர்களின் மேலாடையை எடுத்து அவர்களின் தோள்களில் போட்டார்கள். பின்னர் அவர்கள் பின்னாலிருந்து நபியைத் தழுவிக்கொண்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் இறைவனிடம் நீங்கள் மன்றாடியது போதும்; நிச்சயமாக அவன் உங்களுக்கு வாக்களித்ததை நிறைவேற்றுவான்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

**"இத் தஸ்தகீதூன ரப்பகும் ஃபஸ்தஜாப லகும் அன்னீ முமிட்டுகும் பிஅல்ஃபின் மினல் மலாயிகதி முர்திஃபீன்"**

(பொருள்: "(நினைவு கூருங்கள்:) நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் உதவி தேடியபோது, 'தொடர்ச்சியாக வரக்கூடிய ஆயிரம் வானவர்களைக் கொண்டு நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு உதவுவேன்' என்று அவன் உங்களுக்குப் பதிலளித்தான்.") (அல்குர்ஆன் 8:9).

ஆகவே, அல்லாஹ் வானவர்களைக் கொண்டு அவருக்கு உதவினான்.

அபூ ஸுமைல் அவர்கள் கூறினார்கள்: இந்த ஹதீஸை இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்:
அன்றைய தினம் ஒரு முஸ்லிம் தனக்கு முன்னால் (ஓடிக்கொண்டிருந்த) ஒரு இணைவைப்பாளரைத் துரத்திக்கொண்டிருந்தபோது, தனக்கு மேலே சாட்டையால் விளாசும் சப்தத்தையும், குதிரை வீரர் ஒருவரின் குரலையும் கேட்டார். அவர், "ஹைஸூம்! முன்னே செல்!" என்று கூறினார். (துரத்திச் சென்ற) அந்த முஸ்லிம் தனக்கு முன்னால் இருந்த இணைவைப்பாளரைப் பார்த்தார். அவன் மல்லாந்து விழுந்துகிடந்தான். அவன் மூக்கு அறுபட்டு, முகம் சாட்டையால் அடிக்கப்பட்டது போல் கிழிக்கப்பட்டு, அவ்விடமெல்லாம் கறுத்து (பச்சை நிறமாக) மாறியிருந்ததை அவர் பார்த்தார்.

அந்த அன்சாரித் தோழர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அதைத் தெரிவித்தார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உண்மை கூறினீர். அது மூன்றாவது வானத்திலிருந்து வந்த உதவியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அன்றைய தினம் (முஸ்லிம்கள் எதிரிகளில்) எழுபது பேரைக் கொன்றார்கள்; எழுபது பேரைச் சிறைப்பிடித்தார்கள்.

(சிறைப்பிடிக்கப்பட்டவர்களைக் கொண்டு வந்தபோது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடமும் உமர் (ரழி) அவர்களிடமும், "இந்தக் கைதிகள் விஷயத்தில் நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர்கள் (நமது) தந்தையரின் வழியில் வந்த உறவினர்களும், சுற்றத்தாருமாவர். இவர்களிடமிருந்து ஈட்டுத்தொகையை (ஃபித்யா) பெற்றுக்கொண்டு (விடுதலை செய்ய வேண்டும் என்று) நான் கருதுகிறேன். அது நிராகரிப்பவர்களுக்கு எதிராக நமக்கு ஒரு பலமாக அமையும். அல்லாஹ் அவர்களை இஸ்லாத்தின் பால் வழிநடத்தவும் கூடும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "கத்தாபின் மகனே! உங்கள் கருத்து என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நான் (உமர்), "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரே! அபூபக்கர் அவர்கள் கருதியதை நான் கருதவில்லை. (மாறாக,) இவர்களை எங்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்; நாங்கள் இவர்களின் கழுத்துகளை வெட்ட வேண்டும் (என்றே நான் கருதுகிறேன்). அகீலை அலீயிடம் ஒப்படையுங்கள்; அவர் இவன் கழுத்தை வெட்டட்டும். இன்னாரை -உமரின் உறவினர் ஒருவரைச் சுட்டிக்காட்டி- என்னிடம் ஒப்படையுங்கள்; நான் இவன் கழுத்தை வெட்டுகிறேன். ஏனெனில், இவர்கள் நிராகரிப்பின் தலைவர்களும், அதன் மூவர்களுமாவர்" என்று கூறினேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரழி) கூறியதை விரும்பினார்கள்; நான் கூறியதை விரும்பவில்லை.

மறுநாள் நான் (அவர்களிடம்) வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் அமர்ந்து அழுதுகொண்டிருந்தார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்களும் உங்கள் தோழரும் எதற்காக அழுகிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரிவியுங்கள். அழுகை வந்தால் நானும் அழுகிறேன்; அழுகை வராவிட்டால் உங்கள் இருவரின் அழுகைக்காக நானும் அழுவது போல பாவனை செய்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(கைதிகளிடமிருந்து) ஈட்டுத்தொகை பெறலாம் என உங்கள் தோழர்கள் என்னிடம் கூறியதற்காவே நான் அழுகிறேன். இந்த மரத்தைவிட மிக அருகில் அவர்களுக்கு வரவிருந்த வேதனை எனக்குக் காட்டப்பட்டது" என்று கூறினார்கள். (தமக்கு அருகிலிருந்த ஒரு மரத்தை நபி (ஸல்) அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினார்கள்.)

அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) இறக்கி அருளினான்:

**"மா கான லினபிய்யின் அன் யகூன லஹு அஸ்ரா ஹத்தா யுத்ஹின ஃபில் அர்த்..."**

(பொருள்: "பூமியில் (எதிரிகளின் இரத்தத்தை ஓட்டி) பலவீனம் அடையச் செய்யும் வரை, சிறைக்கைதிகள் ஒரு நபிக்கு இருப்பது தகாது...")

(மேலும்) **"ஃபகுலூ மிம்மா கனிம்தும் ஹலாலன் தய்யிபா"**

(பொருள்: "ஆகவே, நீங்கள் (போரில்) கைப்பற்றிய பொருட்களிலிருந்து அனுமதிக்கப்பட்ட தூய்மையானவைகளையே உண்ணுங்கள்.") (அல்குர்ஆன் 8:67-69).

ஆகவே, போரில் கிடைத்த பொருட்களை (கனீமத்) அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அனுமதித்தான்.