இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாம் மரணத்தைத் தழுவிய அந்த நோயின் போது, ஒரு போர்வையைப் போர்த்தியவாறும், (தலையில்) எண்ணெய் தோய்ந்த ஒரு துணியைக் கட்டியவாறும் வெளியே வந்தார்கள். அவர்கள் மிம்பரில் (சொற்பொழிவு மேடையில்) அமர்ந்து, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, அவனைப் போற்றிவிட்டுப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்: 'அம்மா பஃது! (இறைப் புகழுக்குப்பின்), மக்கள் (எண்ணிக்கையில்) பெருகுவார்கள்; ஆனால் அன்சாரிகள் குறைந்துவிடுவார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்கள் மக்களிடத்தில் உணவில் உள்ள உப்பைப் போன்று ஆகிவிடுவார்கள் (அதாவது, எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்தாலும் அத்தியாவசியமானவர்களாக இருப்பார்கள்). எனவே, உங்களில் எவரேனும் ஒரு பொறுப்பை (அதிகாரத்தை) ஏற்றால், அதன் மூலம் (அன்சாரிகள் போன்ற) ஒரு சாரருக்குத் தீங்கு விளைவிக்க நேரிடலாம், (மற்றவர்கள் போன்ற) மற்றொரு சாரருக்கு நன்மை பயக்க நேரிடலாம் என்றால், அவர் அவர்களிலுள்ள (அன்சாரிகளிலுள்ள) நன்மை புரிபவரிடமிருந்து (அவர்களின் நற்செயல்களை) ஏற்றுக் கொள்ளட்டும்; அவர்களில் தவறு இழைப்பவரை மன்னிக்கட்டும்.' இதுவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்த கடைசி அவையாகும்."