حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ انْهَزَمَ النَّاسُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَلَقَدْ رَأَيْتُ عَائِشَةَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ وَأُمَّ سُلَيْمٍ وَإِنَّهُمَا لَمُشَمِّرَتَانِ أَرَى خَدَمَ سُوقِهِمَا، تَنْقُزَانِ الْقِرَبَ ـ وَقَالَ غَيْرُهُ تَنْقُلاَنِ الْقِرَبَ ـ عَلَى مُتُونِهِمَا، ثُمَّ تُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ، ثُمَّ تَرْجِعَانِ فَتَمْلآنِهَا، ثُمَّ تَجِيئَانِ فَتُفْرِغَانِهَا فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ.
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"உஹது (போர்) நாளன்று, மக்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை விட்டுப் பின்வாங்கிச் சென்றபோது, ஆயிஷா பின்த் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களையும் உம்மு சுலைம் (ரலி) அவர்களையும் நான் கண்டேன். அவர்கள் இருவரும் தங்கள் ஆடைகளை (கணுக்கால்களுக்கு மேல்) உயர்த்திக் கட்டியிருந்த நிலையில், அவர்களின் கணுக்கால்களில் இருந்த காப்புகளை (என்னால்) பார்க்க முடிந்தது. அவர்கள் தண்ணீர்த் தோல் பைகளைத் தங்கள் முதுகுகளில் சுமந்துகொண்டு விரைந்து சென்று கொண்டிருந்தார்கள். (மற்றொரு அறிவிப்பாளர், 'அவர்கள் தோல் பைகளைச் சுமந்து சென்றார்கள்' என்று கூறினார்). பிறகு அவர்கள் அந்தத் தண்ணீரை மக்களின் வாய்களில் ஊற்றுவார்கள்; பின்னர் திரும்பிச் சென்று அவற்றை நிரப்பிக் கொண்டு வருவார்கள்; பிறகு மீண்டும் வந்து மக்களின் வாய்களில் அதை ஊற்றுவார்கள்."
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمَ أُحُدٍ انْهَزَمَ النَّاسُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو طَلْحَةَ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُجَوِّبٌ عَلَيْهِ بِحَجَفَةٍ لَهُ، وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ رَجُلاً رَامِيًا شَدِيدَ النَّزْعِ، كَسَرَ يَوْمَئِذٍ قَوْسَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، وَكَانَ الرَّجُلُ يَمُرُّ مَعَهُ بِجَعْبَةٍ مِنَ النَّبْلِ فَيَقُولُ انْثُرْهَا لأَبِي طَلْحَةَ. قَالَ وَيُشْرِفُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ إِلَى الْقَوْمِ، فَيَقُولُ أَبُو طَلْحَةَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي، لاَ تُشْرِفْ يُصِيبُكَ سَهْمٌ مِنْ سِهَامِ الْقَوْمِ، نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ. وَلَقَدْ رَأَيْتُ عَائِشَةَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ وَأُمَّ سُلَيْمٍ، وَإِنَّهُمَا لَمُشَمِّرَتَانِ أَرَى خَدَمَ سُوقِهِمَا تَنْقُزَانِ الْقِرَبَ عَلَى مُتُونِهِمَا، تُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ ثُمَّ تَرْجِعَانِ فَتَمْلآنِهَا، ثُمَّ تَجِيئَانِ فَتُفْرِغَانِهِ فِي أَفْوَاهِ الْقَوْمِ، وَلَقَدْ وَقَعَ السَّيْفُ مِنْ يَدَىْ أَبِي طَلْحَةَ إِمَّا مَرَّتَيْنِ وَإِمَّا ثَلاَثًا.
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உஹது போர் நாளன்று, மக்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை விட்டு ஓடிவிட்டபோது, அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் தமது தோல் கேடயத்தால் அவர்களைக் காத்துக்கொண்டு நின்றார்கள். அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் ஒரு சிறந்த வில்லாளியாக இருந்தார்கள்; அவர்கள் கடுமையாக அம்பெய்வார்கள். அன்று அவர்கள் இரண்டு அல்லது மூன்று அம்பெய்யும் வில்களை முறித்தார்கள். அம்புகள் நிறைந்த அம்பறாத்தூணியைச் சுமந்துகொண்டு ஒரு மனிதர் அவ்வழியே சென்றால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், “இதிலுள்ள அம்புகளை அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்களுக்காகக் கொட்டிவிடுங்கள்” என்று கூறுவார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் எதிரிகளைப் பார்ப்பதற்காக தமது தலையை உயர்த்துவார்கள். அப்போது அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள், “என் தந்தையும் தாயும் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! உங்கள் தலையை உயர்த்தாதீர்கள், எதிரிகளின் அம்பு உங்களைத் தாக்கிவிடக் கூடும். உங்கள் கழுத்துக்குப் பதிலாக என் கழுத்து (தாக்கப்படட்டும்)” என்று கூறுவார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களின் மகளாரான ஆயிஷா (ரழி) அவர்களையும், உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்களையும், தமது கால் தண்டைகளை நான் காணும் அளவுக்குத் தமது ஆடைகளைச் சுருட்டிக்கொண்டு, தமது முதுகுகளில் தண்ணீர் துருத்திகளைச் சுமந்து வந்து காயமுற்ற மக்களின் வாய்களில் ஊற்றுவதைக் கண்டேன். அவர்கள் மீண்டும் சென்று அவற்றை நிரப்பிக்கொண்டு வந்து, பிறகு மீண்டும் காயமுற்ற மக்களின் வாய்களில் ஊற்றுவார்கள். அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்களின் கையிலிருந்து வாள் அந்நாளில் இரண்டு அல்லது மூன்று முறை விழுந்தது.
உஹுதுப் போரின் நாளில் மக்களில் சிலர் தோல்வியுற்று நபி (ஸல்) அவர்களை விட்டு விலகிச் சென்றனர். ஆனால் அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் ஒரு கேடயத்தால் அவர்களை மறைத்தபடி நின்றார்கள். அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் (நாணை) மிகக் கடினமாக இழுக்கக்கூடிய ஒரு சிறந்த வில்லாளராகத் திகழ்ந்தார்கள். அவர்கள் அன்று இரண்டு அல்லது மூன்று வில்களை உடைத்தார்கள். அம்புகள் நிறைந்த அம்பறாத்தூணியுடன் ஒரு மனிதர் (அவ்வழியே) கடந்து செல்லும்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவற்றை அபூ தல்ஹாவுக்காகக் கொட்டுங்கள்" என்று கூறுவார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் (எதிரிகளைப்) பார்ப்பதற்காக எட்டிப் பார்க்கும்போதெல்லாம், அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தையும் என் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! தாங்கள் எட்டிப் பார்க்க வேண்டாம்; எதிரிகளின் அம்புகளில் ஏதேனும் ஒன்று தங்களைத் தாக்கிவிடக் கூடும். தங்களின் கழுத்துக்கு முன்னால் என் கழுத்து உள்ளது (தங்களுக்குப் பகரமாக நான் இருப்பேன்)" என்று கூறுவார்கள்.
மேலும் (அனஸ் கூறினார்): "நான் ஆயிஷா பின்த் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களையும் உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்களையும் கண்டேன். அவ்விருவரும் (வேலை செய்வதற்காக) தங்கள் ஆடைகளை மேலே உயர்த்திக் கட்டியிருந்தனர். அவர்களின் கால்களில் இருந்த தண்டைகளை நான் காண முடிந்தது. அவர்கள் தங்கள் முதுகுகளில் தண்ணீர்ப் பைகளைச் சுமந்து வந்து, மக்களின் வாய்களில் ஊற்றுவார்கள். பிறகு திரும்பிச் சென்று அவற்றை நிரப்பிக் கொண்டு வந்து, மீண்டும் மக்களின் வாய்களில் ஊற்றுவார்கள். (அன்று) தூக்கக் கலக்கத்தின் காரணமாக அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்களின் கைகளிலிருந்து வாள் இரண்டு அல்லது மூன்று முறை கீழே விழுந்தது."