حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدٍ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ أُمَّ الْعَلاَءِ، امْرَأَةً مِنْ نِسَائِهِمْ قَدْ بَايَعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ مَظْعُونٍ طَارَ لَهُ سَهْمُهُ فِي السُّكْنَى حِينَ أَقْرَعَتِ الأَنْصَارُ سُكْنَى الْمُهَاجِرِينَ. قَالَتْ أُمُّ الْعَلاَءِ فَسَكَنَ عِنْدَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ، فَاشْتَكَى، فَمَرَّضْنَاهُ حَتَّى إِذَا تُوُفِّيَ وَجَعَلْنَاهُ فِي ثِيَابِهِ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْكَ أَبَا السَّائِبِ، فَشَهَادَتِي عَلَيْكَ لَقَدْ أَكْرَمَكَ اللَّهُ. فَقَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَمَا يُدْرِيكِ أَنَّ اللَّهَ أَكْرَمَهُ ". فَقُلْتُ لاَ أَدْرِي بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا عُثْمَانُ فَقَدْ جَاءَهُ ـ وَاللَّهِ ـ الْيَقِينُ وَإِنِّي لأَرْجُو لَهُ الْخَيْرَ، وَاللَّهِ مَا أَدْرِي وَأَنَا رَسُولُ اللَّهِ مَا يُفْعَلُ بِي ". قَالَتْ فَوَاللَّهِ لاَ أُزَكِّي أَحَدًا بَعْدَهُ أَبَدًا، وَأَحْزَنَنِي ذَلِكَ قَالَتْ فَنِمْتُ فَأُرِيتُ لِعُثْمَانَ عَيْنًا تَجْرِي، فَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " ذَلِكَ عَمَلُهُ ".
நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்த அன்சாரிப் பெண்களில் ஒருவரான உம்முல் அலா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
முஹாஜிர்களைத் தங்க வைப்பதற்காக அன்சாரிகள் சீட்டுக் குலுக்கிப் போட்டபோது, உஸ்மான் பின் மழ்ஊன் (ரழி) அவர்கள் எங்கள் பங்கிற்கு வந்தார்கள். உஸ்மான் பின் மழ்ஊன் (ரழி) அவர்கள் எங்களுடன் தங்கினார்கள். அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டபோது நாங்கள் அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்தோம். இறுதியில் அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள். நாங்கள் அவர்களுடைய ஆடைகளிலேயே அவர்களைக் கஃபனிட்டோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்தார்கள்.
நான் (இறந்த உஸ்மானை நோக்கி), “அபூ ஸாயிபே! அல்லாஹ் உம்மீது கருணை புரிவானாக! அல்லாஹ் உம்மை கண்ணியப்படுத்தியுள்ளான் என்பதற்கு நான் சாட்சியம் அளிக்கிறேன்” என்று கூறினேன்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், “அல்லாஹ் அவரை கண்ணியப்படுத்தியுள்ளான் என்பது உனக்கு எப்படித் தெரியும்?” என்று கேட்டார்கள்.
நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! எனக்குத் தெரியாது” என்று கூறினேன்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உஸ்மானைப் பொறுத்தவரை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவருக்கு (மரணமாகிய) உறுதி வந்துவிட்டது. நான் அவருக்கு நன்மையையே ஆதரவு வைக்கிறேன். ஆயினும், அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அல்லாஹ்வின் தூதராக இருந்தும், எனக்கு என்ன செய்யப்படும் என்பதை நான் அறியமாட்டேன்.”
(உம்முல் அலா கூறினார்:) “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இதற்குப் பிறகு எவரையும் நான் (அவர் தூயவர் என) ஒருபோதும் புகழ மாட்டேன்.” மேலும் (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறிய) இது என்னை கவலையடையச் செய்தது.
(உம்முல் அலா கூறினார்:) “நான் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது (கனவில்) உஸ்மான் (ரழி) அவர்களுக்காக ஒரு நீரூற்று ஓடிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தேன். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அதைத் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள், ‘அதுதான் அவருடைய நற்செயல்’ என்று கூறினார்கள்.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ أُمَّ الْعَلاَءِ ـ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ بَايَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمُ اقْتَسَمُوا الْمُهَاجِرِينَ قُرْعَةً. قَالَتْ فَطَارَ لَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ، وَأَنْزَلْنَاهُ فِي أَبْيَاتِنَا، فَوَجِعَ وَجَعَهُ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ، فَلَمَّا تُوُفِّيَ غُسِّلَ وَكُفِّنَ فِي أَثْوَابِهِ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْكَ أَبَا السَّائِبِ، فَشَهَادَتِي عَلَيْكَ لَقَدْ أَكْرَمَكَ اللَّهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَا يُدْرِيكِ أَنَّ اللَّهَ أَكْرَمَهُ ". فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَنْ يُكْرِمُهُ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا هُوَ فَوَاللَّهِ لَقَدْ جَاءَهُ الْيَقِينُ، وَاللَّهِ إِنِّي لأَرْجُو لَهُ الْخَيْرَ، وَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي وَأَنَا رَسُولُ اللَّهِ مَاذَا يُفْعَلُ بِي ". فَقَالَتْ وَاللَّهِ لاَ أُزَكِّي بَعْدَهُ أَحَدًا أَبَدًا.
அன்சாரிப் பெண்மணியும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பைஅத் (உறுதிமொழி) செய்தவருமான உம்முல் அலா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"முஹாஜிர்கள் (மக்காவிலிருந்து புலம்பெயர்ந்தவர்கள்) எங்களிடையே சீட்டுக் குலுக்கல் மூலம் பங்கிடப்பட்டார்கள். அதில் உஸ்மான் பின் மழ்ஊன் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்குக் கிடைத்தார்கள். நாங்கள் அவர்களை எங்கள் வீட்டில் தங்க வைத்தோம். பிறகு அவர்கள் நோயுற்றார்கள். அந்நோயிலேயே அவர்கள் மரணமும் அடைந்தார்கள். அவர்கள் இறந்த பின் குளிப்பாட்டப்பட்டு, அவர்களுடைய (சாதாரண) ஆடைகளிலேயே கஃபனிடப்பட்டார்கள்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வருகை தந்தார்கள். நான் (இறந்த உடலைப் பார்த்து), 'அபூ ஸாயிப் அவர்களே! உங்கள் மீது அல்லாஹ்வின் ரஹ்மத் (கருணை) உண்டாகட்டும்! அல்லாஹ் உங்களைக் கண்ணியப்படுத்தியுள்ளான் என்பதற்கு நான் சாட்சியம் அளிக்கிறேன்' என்று கூறினேன்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அல்லாஹ் அவரைக் கண்ணியப்படுத்தியுள்ளான் என்பது உனக்கு எப்படித் தெரியும்?' என்று கேட்டார்கள்.
நான், 'என் தந்தை தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும் அல்லாஹ்வின் தூதரே! வேறு யாரைத்தான் அல்லாஹ் கண்ணியப்படுத்துவான்?' என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அவரைப் பொறுத்தவரை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவருக்கு உறுதியான நிலை (மரணம்) வந்துவிட்டது. அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அவருக்கு நன்மையையே விரும்புகிறேன். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதராக இருந்தும், எனக்கு என்ன செய்யப்படும் என்று எனக்கே தெரியாது.'
உம்முல் அலா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இதற்குப் பிறகு இனி ஒருபோதும் எவருடைய தூய்மைக்கும் நான் சான்று பகரமாட்டேன்.'"
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أُمِّ الْعَلاَء ِ ـ وَهْىَ امْرَأَةٌ مِنْ نِسَائِهِمْ بَايَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتْ طَارَ لَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ فِي السُّكْنَى حِينَ اقْتَرَعَتِ الأَنْصَارُ عَلَى سُكْنَى الْمُهَاجِرِينَ، فَاشْتَكَى فَمَرَّضْنَاهُ حَتَّى تُوُفِّيَ، ثُمَّ جَعَلْنَاهُ فِي أَثْوَابِهِ فَدَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْكَ أَبَا السَّائِبِ، فَشَهَادَتِي عَلَيْكَ لَقَدْ أَكْرَمَكَ اللَّهُ. قَالَ " وَمَا يُدْرِيكِ ". قُلْتُ لاَ أَدْرِي وَاللَّهِ. قَالَ " أَمَّا هُوَ فَقَدْ جَاءَهُ الْيَقِينُ، إِنِّي لأَرْجُو لَهُ الْخَيْرَ مِنَ اللَّهِ، وَاللَّهِ مَا أَدْرِي وَأَنَا رَسُولُ اللَّهِ مَا يُفْعَلُ بِي وَلاَ بِكُمْ ". قَالَتْ أُمُّ الْعَلاَءِ فَوَاللَّهِ لاَ أُزَكِّي أَحَدًا بَعْدَهُ. قَالَتْ وَرَأَيْتُ لِعُثْمَانَ فِي النَّوْمِ عَيْنًا تَجْرِي، فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " ذَاكِ عَمَلُهُ يَجْرِي لَهُ "
காரிஜா பின் ஸைத் பின் ஸாபித் அறிவித்தார்கள்:
அன்சாரிப் பெண்மணியும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பைஅத் (உறுதிமொழி) செய்திருந்த உம்முல் அலா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அன்சாரிகள் முஹாஜிர்களை (தங்களிடையே தங்க வைப்பதற்காக) சீட்டுக் குலுக்கிப் போட்டபோது உஸ்மான் பின் மழ்ஊன் (ரழி) அவர்கள் எங்கள் பங்கிற்கு வந்தார்கள். அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள்; அவர் இறக்கும் வரை நாங்கள் அவருக்குப் பணிவிடை செய்தோம். பிறகு நாங்கள் அன்னாரின் ஆடைகளிலேயே அவரைக் கஃபனிட்டோம்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்தார்கள். நான் (இறந்த உடலைப் பார்த்து), ‘அபூஸ்ஸாயிப் அவர்களே! அல்லாஹ்வின் ரஹ்மத் (கருணை) உங்கள் மீது உண்டாவதாக! அல்லாஹ் உங்களைக் கண்ணியப்படுத்தியுள்ளான் என்பதற்கு நான் சாட்சி கூறுகிறேன்’ என்று கூறினேன்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘அது உனக்கு எப்படித் தெரியும்?’ என்று கேட்டார்கள். நான், ‘அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எனக்குத் தெரியாது’ என்று பதிலளித்தேன்.
அவர்கள் கூறினார்கள், ‘அவரைப் பொறுத்தவரை, அவருக்கு (மரணமெனும்) உறுதி வந்துவிட்டது. அல்லாஹ்விடமிருந்து அவருக்கு நன்மையையே நான் ஆதரவு வைக்கிறேன். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் அல்லாஹ்வின் தூதராக இருந்தும், எனக்கோ அல்லது உங்களுக்கோ என்ன செய்யப்படும் என்பதை நான் அறியமாட்டேன்.’ ”
உம்முல் அலா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, இதற்குப் பிறகு நான் ஒருபோதும் எவருடைய தூய்மைக்கும் (அல்லது சொர்க்கவாசி என்பதற்கும்) சாட்சியம் கூறமாட்டேன்.”
மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள், “பிறகு நான் கனவில், உஸ்மான் (ரழி) அவர்களுக்காக ஒரு நீரூற்று ஓடுவதைக் கண்டேன். ஆகவே நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று அதைத் தெரிவித்தேன். அவர்கள், ‘அது அவருக்காக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அவருடைய நற்செயலாகும்’ என்று கூறினார்கள்.”