ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "இறந்தவர் தம் குடும்பத்தார் அவருக்காகப் புலம்பி அழுவதன் காரணமாக மண்ணறையில் (கப்ரில்) வேதனை செய்யப்படுகிறார்" என்று இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைத் தொட்டு அறிவிப்பதாகக் கூறப்பட்டது.

அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்: "அவர் (இப்னு உமர்) தவறிழைத்துவிட்டார்! நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இறந்தவர் தனது பாவத்தின் காரணமாக (அல்லது பிழையின் காரணமாக) வேதனை செய்யப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்; இந்நிலையில் அவருடைய குடும்பத்தாரோ இப்போது அவருக்காக அழுதுகொண்டிருக்கிறார்கள்' என்றுதான் கூறினார்கள்."

மேலும், "இது (இப்னு உமர் அவர்களின் தவறான புரிதல்), பத்ருப் போரின்போது கொல்லப்பட்டு (பாழடைந்த) கிணற்றில் போடப்பட்டிருந்த இணைவைப்பாளர்கள் விஷயத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதைப் போன்றதாகும். (அப்போது) நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த இணைவைப்பாளர்களை நோக்கிச் சில வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள். (அதைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது), 'நான் சொல்வதை அவர்கள் செவியுறுகிறார்கள்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு உமர் (ரழி) நினைத்துக்கொண்டார். ஆனால், அவர் தவறிழைத்துவிட்டார்! நிச்சயமாக நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நான் அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தது உண்மையானது தான் என்பதை அவர்கள் இப்போது உறுதியாக அறிந்து கொள்கிறார்கள்' என்றுதான் கூறினார்கள்."

பிறகு (ஆதாரமாக) ஆயிஷா (ரழி) பின்வரும் இறைவசனங்களை ஓதிக்காட்டினார்கள்:

**"இன்னக்க லா துஸ்மிவுல் மவ்தா"**
(பொருள்: "(நபியே!) நிச்சயமாக நீர் இறந்தவர்களைச் செவியுறச் செய்ய முடியாது.") (திருக்குர்ஆன் 27:80)

**"வமா அன்த பிமுஸ்மிஇன் மன் ஃபில் குபூர்"**
(பொருள்: "மேலும், மண்ணறைகளில் (கப்றுகளில்) இருப்பவர்களை உம்மால் செவியுறச் செய்ய முடியாது.") (திருக்குர்ஆன் 35:22)

(இவ்வசனங்கள்) அவர்கள் நரகத்தில் தங்களது இருப்பிடங்களை அடைந்துவிட்ட நிலையில் (அவர்களுக்குப் பொருந்தும் என்று) ஆயிஷா (ரழி) விளக்கமளித்தார்கள்.