ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

“இத் ஹம்மத் தாயிஃபதானி மின்கும் அன் தஃப்ஷலா வல்லாஹு வலிய்யுஹுமா”
(பொருள்: “உங்களில் இரு பிரிவினர் (உஹதுப் போரில் கலந்துகொள்ளாமல்) தைரியம் இழக்க எண்ணியபோது, அல்லாஹ் அவர்களின் பாதுகாவலனாக இருந்தான்”)

எனும் இறைவசனம் (அல்-குர்ஆன் 3:122) எங்களைப் பற்றியே அருளப்பட்டது. அந்த இரு பிரிவினரும் நாங்களே; (அவர்கள்) பனூ ஹாரிஸா மற்றும் பனூ ஸலமா ஆவர். மேலும், இவ்வசனம் அருளப்படாமல் இருந்திருப்பதை நாங்கள் விரும்பவில்லை (அல்லது 'அது அருளப்படாமல் இருந்திருந்தால் எங்களுக்கு மகிழ்ச்சி இருந்திருக்காது' - சுஃப்யான் கூறியது). ஏனெனில் அல்லாஹ் (அதில்), “வல்லாஹு வலிய்யுஹுமா” (அல்லாஹ் அவர்களின் பாதுகாவலனாக இருந்தான்) என்று கூறியுள்ளான்.

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(உஹதுப் போரின்போது) உங்களில் இரு பிரிவினர் தைரியம் இழக்க முற்பட்டபோதும், அல்லாஹ் அவ்விருவருக்கும் பாதுகாவலனாக இருந்தான்" (அல்-குர்ஆன் 3:122) என்ற இறைவசனம் எங்கள் விஷயத்தில் அருளப்பட்டது. (அந்த இரு பிரிவினர்) பனூ சலமா மற்றும் பனூ ஹாரிஸா ஆகியோராவர். மகத்துவமும் கண்ணியமும் மிக்க அல்லாஹ், "அல்லாஹ் அவ்விருவருக்கும் பாதுகாவலன்" என்று கூறியுள்ள காரணத்தால், இவ்வசனம் அருளப்படாமல் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் விரும்பவில்லை.