ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

“இத் ஹம்மத் தாயிஃபதானி மின்கும் அன் தஃப்ஷலா வல்லாஹு வலிய்யுஹுமா”
(பொருள்: “உங்களில் இரு பிரிவினர் தைரியம் இழக்க முற்பட்டபோது, அல்லாஹ் அவர்களின் பாதுகாவலனாக இருந்தான்”)

எனும் இறைவசனம் (3:122) எங்களைப் பற்றியே அருளப்பட்டது. அந்த இரு பிரிவினரும் நாங்களே; (அவர்கள்) பனூ ஹாரிஸா மற்றும் பனூ ஸலமா ஆவர். மேலும், இவ்வசனம் அருளப்படாமல் இருந்திருப்பதை நாங்கள் விரும்பவில்லை. ஏனெனில் அல்லாஹ் (அதில்), “வல்லாஹு வலிய்யுஹுமா” (அல்லாஹ் அவர்களின் பாதுகாவலனாக இருந்தான்) என்று கூறியுள்ளான்.

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
**{இத் ஹம்மத் தாயிஃபதானி மின்க்கும் அன் தஃப்ஷலா வல்லாஹு வலிய்யுஹுமா}** (“உங்களில் இரு பிரிவினர் தைரியம் இழக்க முற்பட்டபோதும், அல்லாஹ் அவ்விருவருக்கும் பாதுகாவலனாக இருந்தான்”) என்ற இறைவசனம் எங்கள் விஷயத்தில் அருளப்பட்டது. (அந்த இரு பிரிவினர்) பனூ சலமா மற்றும் பனூ ஹாரிஸா ஆகியோராவர். மகத்துவமும் கண்ணியமும் மிக்க அல்லாஹ், **{வல்லாஹு வலிய்யுஹுமா}** (“அல்லாஹ் அவ்விருவருக்கும் பாதுகாவலன்”) என்று கூறியுள்ள காரணத்தால், இவ்வசனம் அருளப்படாமல் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் விரும்பவில்லை.