இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

உமர் (ரழி) அவர்கள் பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட மூத்தவர்களுடன் என்னையும் (சபையில்) அமர வைப்பார்கள். அவர்களில் சிலர் (இதைக் கண்டு) தம் மனதிற்குள் வருத்தமுற்றது போன்று, "எங்களுக்கு இவரைப் போன்ற பிள்ளைகள் இருக்கும்போது, இந்தச் சிறுவனை ஏன் எங்களுடன் அமர வைக்கிறீர்கள்?" என்று (உமரிடம்) கேட்டார்கள். அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், "அவர் எத்தகையவர் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

ஒரு நாள் உமர் (ரழி) அவர்கள் அவர்களை அழைத்தார்கள்; அவர்களுடன் என்னையும் அமர வைத்தார்கள். அவர்களுக்கு (என் சிறப்பை) உணர்த்துவதற்காகவே தவிர அந்நாளில் என்னை அவர் அழைத்திருக்கவில்லை என்று நான் கருதினேன். (அவர்களிடம்) உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் கூற்றான **'இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல் ஃபத்ஹு'** (அல்லாஹ்வின் உதவியும் வெற்றியும் வரும்போது...) என்பது பற்றி நீங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர்களிள் சிலர், "நமக்கு உதவியும் வெற்றியும் அளிக்கப்படும்போது அல்லாஹ்வைப் புகழுமாறும், அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருமாறும் நாம் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளோம்" என்று கூறினார்கள். அவர்களில் வேறு சிலர் மௌனமாக இருந்தார்கள்; எதுவும் கூறவில்லை.

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் என்னிடம், "இப்னு அப்பாஸே! நீங்களும் இவ்வாறே கூறுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "இல்லை" என்றேன். அவர், "அப்படியானால் என்ன கூறுகிறீர்?" என்று கேட்டார்.

நான், "அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மரண(த் தறுவாயாகும்). அதை அல்லாஹ் அவருக்கு அறிவித்தான். (அல்லாஹ்), **'இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல் ஃபத்ஹு'** என்று கூறினான். அதுவே உங்களது மரணத்தின் அறிகுறியாகும். (எனவே,) **'ஃபசப்பிஹ் பிஹம்தி ரப்பிக வஸ்தக்ஃபிர்ஹு இன்னஹு கான தவ்வாபா'** (உம் இறைவனின் புகழைக் கொண்டு அவனைத் துதிப்பீராக! மேலும் அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருவீராக! நிச்சயமாக அவன் பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்பவன் ஆவான்)" என்று பதிலளித்தேன்.

அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், "நீர் கூறுவதைத் தவிர வேறெதையும் நான் இதிலிருந்து அறியவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) அவர்கள் கூறினார்கள்:
உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் பத்ரு போரில் கலந்துகொண்ட கண்ணியமிக்க முதியவர்களுடன் என்னையும் (சபையில்) அமர வைப்பார்கள். அவர்களில் சிலர் இதை விரும்பாதது போன்று (உமர் அவர்களிடம்), "எங்களுக்கும் இவரைப் போன்ற பிள்ளைகள் இருக்கும்போது, ஏன் இவரை எங்களுடன் அமர வைக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், "அவர் எங்கிருந்து வந்தவர் (எத்தகையவர்) என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

ஒரு நாள் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் என்னை அழைத்து, அந்த முதியவர்களுடன் அமரச் செய்தார்கள்; அவர்களுக்கு (என் அறிவை) எடுத்துக்காட்டுவதற்காகவே தவிர, வேறு எதற்காக்கவும் அன்று என்னை அவர்கள் அழைத்திருக்கவில்லை என்று நான் கருதினேன். உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் (அவர்களிடம்), "**இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல் ஃபத்ஹு** (அல்லாஹ்வின் உதவியும் வெற்றியும் வரும்போது...)" எனும் இறைவசனம் குறித்து நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்? என்று கேட்டார்கள்.

அவர்களில் சிலர், "நமக்கு உதவியும் வெற்றியும் அளிக்கப்பட்டால் அல்லாஹ்வைப் புகழும்படியும், அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோரும்படியும் நாம் ஏவப்பட்டுள்ளோம்" என்று கூறினர். மற்றும் சிலர் எதுவும் கூறாமல் மௌனமாக இருந்தனர். அப்போது உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் என்னிடம், "இப்னு அப்பாஸே! நீங்களும் இப்படித்தான் சொல்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "இல்லை" என்றேன். அவர்கள், "அப்படியானால் நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

நான் கூறினேன்: "அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஆயுட்கால (முடிவாகும்). அதை அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அறிவித்துக் கொடுத்தான். '**இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல் ஃபத்ஹு**' என்பது உமது (மரணத்) தவணை நெருங்கிவிட்டதற்கான அறிகுறியாகும். எனவே, '**ஃபசப்பிஹ் பிஹம்தி ரப்பிக வஸ்தக்ஃபிர்ஹு இன்னஹு கான தவ்வாபா**' (உம் இறைவனின் புகழைக் கொண்டு துதிப்பீராக! மேலும் அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருவீராக! நிச்சயமாக அவன் பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்பவனாக இருக்கிறான்)" என்று கூறினேன்.

அதற்கு உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், "நீர் எதை அறிகிறீரோ அதைத்தவிர வேறெதையும் நானும் இதிலிருந்து அறியவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(அல்-புகாரி)