அபூ கத்தாதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஹுனைன் (போர்) ஆண்டில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். நாங்கள் (எதிரிகளைச்) சந்தித்தபோது, முஸ்லிம்களிடையே ஒரு சலசலப்பு (பின்வாங்கல்) ஏற்பட்டது. அப்போது இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் முஸ்லிம்களில் ஒருவரின் மீது மிகைத்து நிற்பதைக் கண்டேன். உடனே நான் சுற்றி வளைத்து அவனுக்குப் பின்னாலிருந்து வந்து, வாளால் அவனது தோள்பட்டை நரம்பில் வெட்டினேன். அவன் என் பக்கம் திரும்பி என்னை இறுக அணைத்தான்; அதிலிருந்து நான் மரண வாடையை உணர்ந்தேன். பிறகு மரணம் அவனைத் தழுவியது; அவன் என்னை விட்டுவிட்டான்.

பிறகு நான் உமர் இப்னு கத்தாப் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்து, "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் நாட்டம்" என்றார்கள். பிறகு மக்கள் (மீண்டும்) திரும்பினர். நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்து, "யார் ஒரு (எதிரியைக்) கொன்று, அதற்குரிய சான்றை வைத்திருக்கிறாரோ, அவருக்கு (அந்த எதிரியிடமிருந்து பெறப்பட்ட) அப்பொருட்கள் (சலப்) உரியன" என்று கூறினார்கள்.

நான் எழுந்து, "எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்?" என்று கேட்டுவிட்டு அமர்ந்தேன். பிறகு (மீண்டும்) நபி (ஸல்) அவர்கள், "யார் ஒரு (எதிரியைக்) கொன்று, அதற்குரிய சான்றை வைத்திருக்கிறாரோ, அவருக்கு அப்பொருட்கள் உரியன" என்று கூறினார்கள். நான் எழுந்து, "எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்?" என்று கேட்டுவிட்டு அமர்ந்தேன். பிறகு மூன்றாவது முறையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அதைப் போலவே கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "உண்மைதான் இறைத்தூதர் அவர்களே! (இவர் கொன்ற) அந்த மனிதரின் பொருட்கள் என்னிடம் உள்ளன. எனவே இவரை எனக்காகத் திருப்திப்படுத்துங்கள் (இப்பொருட்களை எனக்கு விட்டுத்தரும்படிச் செய்யுங்கள்)" என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூபக்கர் அஸ்ஸித்தீக் (ரலி) அவர்கள், "இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் போரிடும் அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்தை விடுத்து, அவர் பெற்ற பொருட்களை உமக்குக் கொடுக்க நபி (ஸல்) அவர்கள் நாடமாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அபூபக்கர்) உண்மையைச் சொன்னார்" என்று கூறினார்கள். ஆகவே, அப்பொருட்களை எனக்குக் கொடுத்தார்கள். நான் அந்தக் கவசத்தை விற்று, பனூ சலிமா குலத்தில் ஒரு தோட்டத்தை வாங்கினேன். இஸ்லாத்தில் நான் உரிமையாக்கிக்கொண்ட முதல் சொத்து அதுவேயாகும்.

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹுனைன் (போர் நடந்த) ஆண்டில் (போருக்குச்) சென்றோம். நாங்கள் (எதிரிகளைச்) சந்தித்தபோது, முஸ்லிம்களிடையே ஒரு (தற்காலிகப்) பின்னடைவு ஏற்பட்டது. அப்போது நான் இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் முஸ்லிம் ஒருவரை மிகைத்து (அவர் மீது ஏறி) இருப்பதை கண்டேன். உடனே நான் சுற்றி வளைத்து அவனுக்குப் பின்னாலிருந்து சென்று, அவனது கழுத்துக்கும் தோளுக்கும் இடைப்பட்ட நரம்பில் வெட்டினேன். அவன் என் பக்கம் திரும்பி, என்னை இறுகக் கட்டிப் பிடித்தான். அந்தப் பிடியில் நான் மரணத்தின் வாடையை உணர்ந்தேன். பிறகு (மரணம்) அவனை ஆட்கொண்டது; அவன் என்னை விட்டுவிட்டான்.

பிறகு நான் உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்தேன். "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் கட்டளை" என்றார்கள். பிறகு மக்கள் (மீண்டும் போர்க்களத்திற்குத்) திரும்பினர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்தார்கள். "யார் (எதிரி) ஒருவரைக் கொன்று, அதற்குரிய சான்றை வைத்திருக்கிறாரோ அவருக்கு, கொல்லப்பட்டவரிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட பொருட்கள் உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

நான் நின்றேன். "எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்?" என்று கேட்டேன். பிறகு அமர்ந்துவிட்டேன். பிறகு (இரண்டாம் முறையாக) நபி (ஸல்) அவர்கள் அதையே கூறினார்கள். நான் நின்றேன். "எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்?" என்று கேட்டுவிட்டு அமர்ந்துவிட்டேன். மூன்றாம் முறையாகவும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அதையே கூறினார்கள். நான் நின்றேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அபூ கதாதாவே! உமக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். நான் நடந்ததை அவர்களுக்கு விவரித்தேன்.

அப்போது கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் சொன்னது உண்மைதான். கொல்லப்பட்ட அந்த மனிதரின் பொருட்கள் என்னிடம் உள்ளன. இவருக்குரிய பங்கை விட்டுக் கொடுக்கும்படி இவரைத் திருப்திப்படுத்துங்கள் (நான் அதை வைத்துக் கொள்கிறேன்)" என்றார்.

(இதைக் கேட்ட) அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அது முடியாது. அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் போரிடக்கூடிய அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்தை விடுத்து, (அந்தப் பொருட்களை) உமக்குக் கொடுக்க நபி (ஸல்) அவர்கள் நாடமாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் (அபூபக்கர்) உண்மையைச் சொன்னார். அதை அவரிடமே (அபூ கதாதாவிடமே) கொடுத்துவிடும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் அதை என்னிடம் கொடுத்தார். நான் அந்தக் கவசத்தை விற்று, பனூ சலமா குலத்தில் ஒரு தோட்டத்தை வாங்கினேன். இஸ்லாத்தில் நான் உரிமையாக்கிக் கொண்ட முதல் சொத்து அதுவேயாகும்.

லைத் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "இல்லை! குறைஷியரில் உள்ள ஒரு சிறிய கழுதைப்புலிக்கு அதைக் கொடுத்துவிட்டு, அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்தை (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கைவிட மாட்டார்கள்" என்று கூறியதாக உள்ளது. மேலும் அந்த ஹதீஸில், "நான் உரிமையாக்கிக் கொண்ட முதல் சொத்து" என்றும் இடம் பெற்றுள்ளது.

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“ஹுனைன் (போர் நடைபெற்ற) ஆண்டில் நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். (நாங்கள் எதிரிகளைச்) சந்தித்தபோது, முஸ்லிம்களுக்குப் பின்னடைவு ஏற்பட்டது. அப்போது இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் ஒரு முஸ்லிமை மிகைத்து (வீழ்த்திக் கொண்டு) இருப்பதை நான் கண்டேன். உடனே நான் அவனைச் சுற்றி வளைத்து, அவனுக்குப் பின்புறமாக வந்து, அவனது கழுத்துத் தசைநார் மீது எனது வாளால் வெட்டினேன். அவன் என்னை நோக்கித் திரும்பி, என்னை (இறுகக்) கட்டிக்கொண்டான்; அந்த அணைப்பிலிருந்து மரணத்தின் வாடையை நான் நுகர்ந்தேன். பிறகு (மரணம்) அவனைத் தழுவிக்கொள்ளவே, அவன் என்னை விட்டுவிட்டான்.

பிறகு நான் உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்து, ‘மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘அல்லாஹ்வின் கட்டளை’ என்று கூறினார்கள்.

பிறகு மக்கள் (மீண்டும் போர்க்களத்திற்குத்) திரும்பினர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்து, ‘யாரேனும் ஒருவரை (போரில்) கொன்று, அதற்குரிய சான்றை வைத்திருப்பவருக்கு, கொல்லப்பட்டவனிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட பொருட்கள் அவருக்கே உரியன’ என்று கூறினார்கள். நான் எழுந்து நின்று, ‘எனக்காக யார் சாட்சி கூறுவார்?’ என்று கேட்டேன். பிறகு அமர்ந்துவிட்டேன். பிறகு இரண்டாவது முறையாகவும் நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘யாரேனும் ஒருவரை (போரில்) கொன்று, அதற்குரிய சான்றை வைத்திருப்பவருக்கு, கொல்லப்பட்டவனிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட பொருட்கள் அவருக்கே உரியன’ என்று கூறினார்கள். நான் எழுந்து நின்று, ‘எனக்காக யார் சாட்சி கூறுவார்?’ என்று கேட்டேன். பிறகு அமர்ந்துவிட்டேன். பிறகு மூன்றாவது முறையாகவும் அதையே கூறினார்கள். நான் எழுந்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘அபூ கதாதாவே! உமக்கு என்ன நேர்ந்தது?’ என்று கேட்டார்கள். நான் அவர்களிடம் அந்தச் சம்பவத்தைக் கூறினேன்.

(அப்போது) மக்களில் ஒருவர், ‘இவர் கூறியது உண்மைதான், இறைத்தூதர் அவர்களே! கொல்லப்பட்ட அந்த மனிதரின் பொருட்கள் என்னிடம் உள்ளன. எனவே, இவருக்குப் பகரமாக (வேறேதேனும் கொடுத்து) இவரைத் திருப்திப்படுத்துங்கள்’ என்றார். (இதைக் கேட்ட) அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், ‘அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவ்வாறு நடக்காது. அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் போரிடும் அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்தை விடுத்து, அவருக்குரிய அப்பொருளை அவர் (நபியவர்கள்) உமக்குக் கொடுக்க மாட்டார்கள்’ என்று கூறினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘அவர் (அபூபக்ர்) உண்மையைச் சொன்னார். அப்பொருளை அவரிடமே (அபூ கதாதாவிடமே) கொடுத்துவிடுவீராக!’ என்று கூறினார்கள்.

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘அவர் அதை என்னிடம் கொடுத்தார். நான் அந்தக் கவசத்தை விற்று பனூ ஸலமா குலத்தாரிடம் ஒரு தோட்டத்தை வாங்கினேன். இஸ்லாத்தில் நான் உரிமையாக்கிக்கொண்ட முதல் சொத்து இதுவேயாகும்.’”

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஹுனைன் ஆண்டில் நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். (இரு தரப்பினரும்) சந்தித்தபோது, முஸ்லிம்களிடையே ஒரு சலசலப்பு (பின்னடைவு) ஏற்பட்டது. அப்போது இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் முஸ்லிம்களில் ஒருவரை மிகைத்து (தாக்கிக் கொண்டு) இருப்பதை நான் கண்டேன். உடனே நான் அவனைச் சுற்றி வளைத்து, அவனுக்குப் பின்னால் வந்து அவனது தோள்பட்டையில் வாளால் வெட்டினேன். அவன் என் பக்கம் திரும்பி, என்னை இறுகக் கட்டியணைத்தான்; அதில் நான் மரணத்தின் வாடையை உணர்ந்தேன். பின்னர் மரணம் அவனை ஆட்கொண்டது; அவன் என்னை விட்டுவிட்டான்.

பிறகு நான் உமர் இப்னு கத்தாப் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்து, 'மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் கட்டளை' என்று பதிலளித்தார்கள். பின்னர் மக்கள் (மீண்டும் போர்க்களத்திற்கு) திரும்பினர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'யார் (எதிரிகளில்) ஒருவரைக் கொன்று, அதற்குரிய அத்தாட்சியை வைத்திருக்கிறாரோ, அவருக்கு, கொல்லப்பட்டவனின் (போர்) உடைமைகள் சேரும்' என்று கூறினார்கள்.

நான் எழுந்து நின்று, 'எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்கள்?' என்று கேட்டேன்; பிறகு அமர்ந்துவிட்டேன். மீண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'யார் (எதிரிகளில்) ஒருவரைக் கொன்று, அதற்குரிய அத்தாட்சியை வைத்திருக்கிறாரோ, அவருக்கு, கொல்லப்பட்டவனின் உடைமைகள் சேரும்' என்று கூறினார்கள். நான் (மீண்டும்) எழுந்து நின்று, 'எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்கள்?' என்று கேட்டேன்; பிறகு அமர்ந்துவிட்டேன். மூன்றாவது முறையும் அவர்கள் அதையே கூறினார்கள். ஆகவே நான் எழுந்து நின்றேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அபூ கதாதாவே! உமக்கு என்ன நேர்ந்தது?' என்று கேட்டார்கள். நான் நடந்ததை அவர்களிடம் விவரித்தேன்.

அப்போது கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மனிதர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் (அபூ கதாதா) உண்மையைத்தான் சொன்னார். கொல்லப்பட்ட அந்த நபரின் உடைமைகள் என்னிடம் உள்ளன. எனவே (அதை நான் வைத்துக்கொள்ள) இவரைத் திருப்திப்படுத்துங்கள், அல்லாஹ்வின் தூதரே!' என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், 'இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் போரிடும் அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்தை விடுத்து, அவனது உடைமைகளை உமக்குக் கொடுக்க நபி (ஸல்) அவர்கள் நாடமாட்டார்கள்' என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அவர் (அபூபக்கர்) உண்மையைச் சொன்னார். அதை அவரிடம் (அபூ கதாதாவிடம்) கொடுத்துவிடுவீராக' என்று கூறினார்கள்.

அவர் அதை எனக்குக் கொடுத்தார். நான் அந்தக் கவசத்தை விற்று, அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு 'பனூ சலிமா' பகுதியில் ஒரு தோட்டத்தை வாங்கினேன். அதுவே நான் இஸ்லாத்தில் சம்பாதித்த (எனக்கு நிலைத்திருந்த) முதல் சொத்தாகும்."