حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، خَتَنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخِي جُوَيْرِيَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ قَالَ مَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ مَوْتِهِ دِرْهَمًا وَلاَ دِينَارًا وَلاَ عَبْدًا وَلاَ أَمَةً وَلاَ شَيْئًا، إِلاَّ بَغْلَتَهُ الْبَيْضَاءَ وَسِلاَحَهُ وَأَرْضًا جَعَلَهَا صَدَقَةً.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஜுவைரியா பின்த் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்களின் சகோதரரான அம்ர் பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்தபோது, தங்களுடைய வெள்ளைக் கோவேறு கழுதை, தங்களுடைய ஆயுதம் மற்றும் அவர்கள் தர்மமாக ஆக்கியிருந்த ஒரு நிலம் ஆகியவற்றைத் தவிர, ஒரு திர்ஹமையோ, ஒரு தீனாரையோ, ஓர் அடிமையையோ, ஓர் அடிமைப் பெண்ணையோ அல்லது வேறு எதையுமோ விட்டுச் செல்லவில்லை."
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ مَا تَرَكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ سِلاَحَهُ وَبَغْلَةً بَيْضَاءَ وَأَرْضًا جَعَلَهَا صَدَقَةً.
அம்ர் பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமது ஆயுதத்தையும், தமது வெள்ளைக் கோவேறு கழுதையையும், தர்மமாக ஆக்கிய ஒரு நிலத்தையும் தவிர வேறு எதையும் விட்டுச் செல்லவில்லை.
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தாம் சவாரி செய்துவந்த தமது வெள்ளைக் கோவேறு கழுதை, தமது ஆயுதம், அல்லாஹ்வின் பாதையில் அவர்கள் (தர்மமாக) ஆக்கிய நிலம் ஆகியவற்றைத் தவிர, வேறு தீனாரையோ, திர்ஹத்தையோ, ஆண் அடிமையையோ, பெண் அடிமையையோ விட்டுச் செல்லவில்லை." (அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) குதைபா அவர்கள் மற்றுமொரு முறை, "தர்மமாக" என்று கூறினார்கள்.
وعن عمرو بن الحارث أخي الجويرية بنت الحارث أم المؤمنين، رضي الله عنهما، قال: ما ترك رسول الله، صلى الله عليه وسلم، عند موته ديناراً ولا درهماً، ولا عبداً، ولا امة، ولا شيئا إلا بغلته البيضاء التى كان يركبها، وسلاحه، وأرضا جعلها لابن السبيل صدقة" ((رواه البخاري)).
இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையான ஜுவைரிய்யா (ரழி) அவர்களின் சகோதரரான அம்ர் இப்னு அல்ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்தபோது, தாங்கள் சவாரி செய்துவந்த தங்களுடைய வெள்ளை நிறக் கோவேறு கழுதை, தங்களுடைய ஆயுதங்கள் மற்றும் வழிப்போக்கர்களுக்காக தாங்கள் தர்மம் செய்திருந்த நிலம் ஆகியவற்றைத் தவிர ஒரு தீனாரையோ, ஒரு திர்ஹத்தையோ, ஓர் ஆண் அடிமையையோ, ஒரு பெண் அடிமையையோ அல்லது வேறு எந்தப் பொருளையோ விட்டுச் செல்லவில்லை.
அல்-புகாரி
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، أَخِي جُوَيْرِيَةَ لَهُ صُحْبَةٌ، قَالَ: مَا تَرَكَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم إِلا سِلاحَهُ، وَبَغْلَتَهُ، وَأَرْضًا جَعَلَهَا صَدَقَةً.
ஜுவைரிய்யா (ரழி) அவர்களின் சகோதரரான அம்ர் இப்னு அல்-ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தங்களுடைய ஆயுதங்கள், தங்களுடைய பெண் கோவேறு கழுதை மற்றும் அவர்கள் தர்மமாக வழங்கிவிட்ட சில நிலம் ஆகியவற்றைத் தவிர வேறு எதையும் விட்டுச் செல்லவில்லை.”