அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "ஓ அப்துல்லாஹ்! நீங்கள் பகலில் நோன்பு நோற்று, இரவு முழுவதும் (நின்று) வணங்குகிறீர்கள் என்று எனக்கு அறிவிக்கப்படவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று பதிலளித்தேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவ்வாறு செய்யாதீர்கள்; (சில நாட்கள்) நோன்பு நோறுங்கள், (சில நாட்கள்) விட்டுவிடுங்கள்; (இரவில்) தொழுங்கள், மேலும் உறங்குங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக உங்கள் உடலுக்கு உங்கள் மீது உரிமை உண்டு; உங்கள் கண்களுக்கு உங்கள் மீது உரிமை உண்டு; உங்கள் மனைவிக்கு உங்கள் மீது உரிமை உண்டு; உங்கள் விருந்தினருக்கு உங்கள் மீது உரிமை உண்டு. மேலும், நீங்கள் ஒவ்வொரு மாதமும் மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்பது உங்களுக்குப் போதுமானது. ஏனெனில், ஒரு நற்செயலுக்குப் பத்து மடங்கு (நன்மை) உண்டு. இது காலமெல்லாம் நோன்பு நோற்றது போலாகும்."

நான் (எனக்கு நானே) கடினப்படுத்திக்கொண்டேன்; அதனால் (பின்னாளில்) அது என்மீது கடினமாக்கப்பட்டது. நான் கூறினேன், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு (கூடுதல்) சக்தி இருக்கிறது." நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் நபி தாவூத் (அலை) அவர்களின் நோன்பைப் போன்று நோன்பு நோறுங்கள்; அதைவிட அதிகமாக வேண்டாம்." நான், "அல்லாஹ்வின் நபி தாவூத் (அலை) அவர்களின் நோன்பு எப்படி இருந்தது?" என்று கேட்டேன். அவர்கள், "காலத்தில் பாதி (நாட்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் வயதானபோது, "நபி (ஸல்) அவர்கள் அளித்த சலுகையை நான் ஏற்றிருக்கக் கூடாதா!" என்று (வருத்தத்துடன்) கூறுவார்கள்.