கய்ஸ் இப்னு அபீ ஹாஸிம் அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நாங்கள் கப்பாப் (ரழி) அவர்களின் உடல் நலம் விசாரிக்கச் சென்றோம். அவர் ஏழு முறை சூடுபோட்டிருந்தார். அப்போது அவர் கூறினார்: ‘நமக்கு முன் சென்ற நம் தோழர்கள் சென்றுவிட்டார்கள்; இந்த உலகம் அவர்களுக்கு(ரிய நற்கூலியில்) எந்தக் குறைவும் ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனால் நாங்களோ (அதிகமான உலகச் செல்வத்தை) அடைந்துள்ளோம்; அதை (மரணத்திற்குப் பின்) வைப்பதற்கு மண்ணைத் தவிர வேறு இடத்தைக் காணவில்லை. மரணத்திற்காகப் பிரார்த்திப்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்குத் தடை செய்யாதிருந்திருந்தால், நான் அதற்காகப் பிரார்த்தித்திருப்பேன்.’”
وعن قيس بن أبي حازم قال: دخلنا على خباب بن الأرت رضي الله عنه نعوده وقد اكتوى سبع كيات فقال: إن أصحابنا الذين سلفوا مضوا، ولم تنقصهم الدنيا، وإنا أصبنا ما لا نجد له موضعاً إلا التراب ولولا أن النبي صلى الله عليه وسلم نهاناً أن ندعوا بالموت لدعوت به، ثم أتيناه مرة أخرى وهو يبنى حائطاً له فقال: إن المسلم ليؤجر فى كل شئ ينفقه إلا فى شئ يجعله فى هذا التراب. ((متفق عليه وهذا لفظ رواية البخاري)).
கைஸ் பின் அபீ ஹாஸிம் அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் கப்பாப் பின் அல்-அரத் (ரழி) அவர்களை (அவர் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த போது) நலம் விசாரிக்கச் சென்றோம். அவர்களுக்கு (சிகிச்சைக்காக) ஏழு முறை சூடு இடப்பட்டிருந்தது. அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எங்களுக்கு முன் சென்றுவிட்ட எங்கள் தோழர்கள் (இவ்வுலகை விட்டு) மரணித்துவிட்டார்கள்; உலகம் (அவர்களின் ஈமானையோ அல்லது மறுமைக்கான நற்கூலியையோ) எதையும் குறைத்துவிடவில்லை. ஆனால் நாங்களோ (மிகுந்த செல்வத்தைப்) பெற்றுவிட்டோம்; அதற்கு இந்த மண்ணைத் தவிர வேறு இடமில்லை (அதாவது, இவ்வுலகச் செல்வங்கள் இறுதியில் மண்ணோடு மண்ணாகிவிடும் அல்லது அவை மண்ணில் புதைக்கப்படும்). மரணத்திற்காகப் பிரார்த்திப்பதை விட்டும் நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களைத் தடுத்திருக்காவிட்டால், நான் அதற்காகப் பிரார்த்தித்திருப்பேன்."
பிறகு நாங்கள் மற்றொரு முறை அவரிடம் சென்றோம். அப்போது அவர் தனக்காக ஒரு சுவரை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தார். அவர் கூறினார்: "நிச்சயமாக ஒரு முஸ்லிம் செலவு செய்யும் ஒவ்வொன்றிற்கும் அவருக்கு நற்கூலி வழங்கப்படுகிறது; இந்த மண்ணில் அவர் இடுவதைத் (அதாவது, வீண் ஆடம்பரக் கட்டிடங்களுக்காகச் செலவிடுவதைத்) தவிர."