இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

194ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي، وَأَنَا مَرِيضٌ لاَ أَعْقِلُ، فَتَوَضَّأَ وَصَبَّ عَلَىَّ مِنْ وَضُوئِهِ، فَعَقَلْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَنِ الْمِيرَاثُ إِنَّمَا يَرِثُنِي كَلاَلَةٌ‏.‏ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நோயுற்று, சுயநினைவின்றி இருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைச் சந்திக்க வந்தார்கள். அவர்கள் உளூச் செய்து, (அவர்களின் உறுப்புகளிலிருந்து வழிந்த) உளூத் தண்ணீரை என் மீது ஊற்றினார்கள். உடனே நான் சுயநினைவு பெற்றேன். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு கலாலா (பெற்றோரோ, பிள்ளைகளோ இல்லாத நிலையில் உள்ள உறவினர்கள்) மட்டுமே வாரிசாவார்கள். அப்படியெனில் என் வாரிசு யாருக்குச் செல்லும்?" என்று கேட்டேன். அப்போது வாரிசுரிமை (ஃபராயிள்) குறித்த இறைவசனங்கள் அருளப்பட்டன.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6743ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَرِيضٌ، فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ، ثُمَّ نَضَحَ عَلَىَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا لِي أَخَوَاتٌ‏.‏ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நோயுற்றிருந்தபோது, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். அவர்கள் உளூச் செய்வதற்குத் தண்ணீர் கேட்டார்கள். அவர்கள் உளூச் செய்ததும், தம் உளூத் தண்ணீரிலிருந்து என்மீது தெளித்தார்கள். அப்போது நான் சுயநினைவு அடைந்து (மேலும் உடல்நிலையில் தெளிவுபெற்று), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குச் சகோதரிகள் மட்டுமே உள்ளனர் (எனக்கு ஆண் வாரிசுகள் இல்லாததால், அவர்களின் வாரிசுரிமை குறித்து நான் கவலைப்படுகிறேன்)" என்று கூறினேன். அப்போது வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் தொடர்பான இறைவசனம் அருளப்பெற்றது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1616 dஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَرِيضٌ لاَ أَعْقِلُ فَتَوَضَّأَ فَصَبُّوا عَلَىَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَعَقَلْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا يَرِثُنِي كَلاَلَةٌ ‏.‏ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْمِيرَاثِ ‏.‏ فَقُلْتُ لِمُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ ‏{‏ يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلاَلَةِ‏}‏ قَالَ هَكَذَا أُنْزِلَتْ.
ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் நோயுற்றிருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். (அப்போது) நான் சுயநினைவின்றி இருந்தேன். அவர்கள் உளூச் செய்தார்கள்; பிறகு அவர்கள் உளூச் செய்த தண்ணீரிலிருந்து என் மீது ஊற்றப்பட்டது. நான் சுயநினைவு பெற்றேன். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! கலாலா (முறையில் உள்ளவர்கள்) மட்டுமே எனக்கு வாரிசாவார்கள் (அதாவது, எனக்குத் தகப்பனோ, பிள்ளைகளோ இல்லை)" என்று கூறினேன். அப்போது வாரிசுரிமை பற்றிய வசனம் அருளப்பட்டது.

(அறிவிப்பாளர் ஷுஅபா கூறுகிறார்:) நான் முஹம்மத் இப்னு முன்கதிர் அவர்களிடம், "{யஸ்தஃப்தூனக்க குலில்லாஹு யுஃப்தீக்கும் ஃபில் கலாலா}" (எனும் 4:176 வது வசனமா?) என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்; அவ்வாறுதான் அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح