حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ كَثِيرٍ أَبُو غَسَّانَ، حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ ـ وَاسْمُهُ عُمَرُ بْنُ الْعَلاَءِ أَخُو أَبِي عَمْرِو بْنِ الْعَلاَءِ ـ قَالَ سَمِعْتُ نَافِعًا، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ تَحَوَّلَ إِلَيْهِ، فَحَنَّ الْجِذْعُ فَأَتَاهُ فَمَسَحَ يَدَهُ عَلَيْهِ. وَقَالَ عَبْدُ الْحَمِيدِ أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ الْعَلاَءِ، عَنْ نَافِعٍ، بِهَذَا. وَرَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي رَوَّادٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பேரீச்சை மரத்தின் அடிப்பகுதியைச் சார்ந்து உரை நிகழ்த்தி வந்தார்கள். அவர்கள் மிம்பரை (சொற்பொழிவு மேடையை) அமைத்துக் கொண்டதும், அம்மேடைக்கு மாறினார்கள். அப்போது அந்த மரத்துண்டு (ஏக்கத்தால்) அழுதது. உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் அதனிடம் வந்து, அதன் மீது தமது கையைத் தடவினார்கள்.
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மரக்கிளையை (அல்லது மரத்தூணை) நோக்கி (நின்று) உரையாற்றுவார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரை (உரையாற்றும் மேடையை) ஏற்படுத்திக் கொண்டபோது, அந்த மரக்கிளை (அல்லது மரத்தூண்) (பிரிவின் ஏக்கத்தால்) முனங்கியது. அவர்கள் அதனிடம் வந்து அதைத் தழுவியதும் அது அமைதியானது.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنِ الطُّفَيْلِ بْنِ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي إِلَى جِذْعٍ إِذْ كَانَ الْمَسْجِدُ عَرِيشًا وَكَانَ يَخْطُبُ إِلَى ذَلِكَ الْجِذْعِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ هَلْ لَكَ أَنْ نَجْعَلَ لَكَ شَيْئًا تَقُومُ عَلَيْهِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَرَاكَ النَّاسُ وَتُسْمِعَهُمْ خُطْبَتَكَ قَالَ نَعَمْ . فَصَنَعَ لَهُ ثَلاَثَ دَرَجَاتٍ فَهِيَ الَّتِي عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا وُضِعَ الْمِنْبَرُ وَضَعُوهُ فِي مَوْضِعِهِ الَّذِي هُوَ فِيهِ فَلَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ يَقُومَ إِلَى الْمِنْبَرِ مَرَّ إِلَى الْجِذْعِ الَّذِي كَانَ يَخْطُبُ إِلَيْهِ فَلَمَّا جَاوَزَ الْجِذْعَ خَارَ حَتَّى تَصَدَّعَ وَانْشَقَّ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لَمَّا سَمِعَ صَوْتَ الْجِذْعِ فَمَسَحَهُ بِيَدِهِ حَتَّى سَكَنَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْمِنْبَرِ فَكَانَ إِذَا صَلَّى صَلَّى إِلَيْهِ فَلَمَّا هُدِمَ الْمَسْجِدُ وَغُيِّرَ أَخَذَ ذَلِكَ الْجِذْعَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَكَانَ عِنْدَهُ فِي بَيْتِهِ حَتَّى بَلِيَ فَأَكَلَتْهُ الأَرَضَةُ وَعَادَ رُفَاتًا .
துஃபைல் இப்னு உபை பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள் தமது தந்தை (உபை இப்னு கஅப்) கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:
"பள்ளிவாசல் ஒரு குடிசையாக இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு (பேரீச்ச மரத்தின்) அடிமரத்தை முன்னோக்கித் தொழுவார்கள். மேலும், அந்த அடிமரத்தை (சாய்ந்து கொள்ளும் இடமாகப்) பயன்படுத்திப் பிரசங்கம் நிகழ்த்துவார்கள். அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர், ‘வெள்ளிக்கிழமைகளில் நீங்கள் நிற்பதற்காக நாங்கள் உங்களுக்கு ஏதாவது செய்து தரட்டுமா? அதனால் மக்கள் உங்களைப் பார்க்கவும், உங்கள் பிரசங்கத்தைக் கேட்கவும் முடியும்’ என்று கேட்டார். அவர்கள், ‘ஆம்’ என்று கூறினார்கள். எனவே (ஒரு தோழர்) அவருக்காக மூன்று படிகளைச் செய்தார். அதுவே மிம்பரில் உள்ள படிகள் ஆகும். மிம்பர் வைக்கப்பட்டபோது, அது (இன்று) இருக்கும் இடத்தில் அதை வைத்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் நிற்க விரும்பியபோது, அவர்கள் பிரசங்கம் நிகழ்த்தப் பயன்படுத்திய அந்த மரத்தின் அடிமரத்தைக் கடந்து சென்றார்கள். அவர்கள் அந்த அடிமரத்தைக் கடந்து சென்றபோது, அது முனகியது; பிளந்து வெடித்தது. அந்த அடிமரத்தின் சத்தத்தைக் கேட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மிம்பரில் இருந்து) கீழே இறங்கி, அது அமைதியாகும் வரை தமது கையால் அதைத் தடவினார்கள். பின்னர் அவர்கள் மிம்பருக்குத் திரும்பிச் சென்றார்கள். மேலும், அவர்கள் தொழுதபோது, அதை (அந்த அடிமரத்தை) முன்னோக்கித் தொழுதார்கள். பள்ளிவாசல் இடிக்கப்பட்டு, (புதுப்பிப்பதற்காக) மாற்றப்பட்டபோது, உபை பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள் அந்த அடிமரத்தை எடுத்துச் சென்று, அது மிகவும் பழைமையாகி, கரையான்கள் அதை அரித்து, தூசியின் துகள்களாக மாறும் வரை அதைத் தமது வீட்டில் வைத்திருந்தார்கள்."
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் அனஸ் (ரழி) ஆகியோர் அறிவிப்பதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மரக்கட்டையின் (பேரீத்த மரத்தின் அடிப்பாகத்தின்) மீது (சாய்ந்தவாறு அல்லது அதை நோக்கி) உரை நிகழ்த்தி வந்தார்கள். அவர்கள் (புதிதாகச் செய்யப்பட்ட) மிம்பரைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கி, அதை நோக்கிச் சென்றபோது, அந்த மரக்கட்டை கதறியது. எனவே, அவர்கள் அதனிடம் வந்து அதைக் கட்டி அணைத்துக் கொண்டார்கள், அதுவும் அமைதியடைந்தது.
அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நான் அதைக் கட்டி அணைக்காமல் விட்டிருந்தால், அது மறுமை நாள் வரை அழுதுகொண்டே இருந்திருக்கும்.”
حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُومُ فِي أَصْلِ شَجَرَةٍ - أَوْ قَالَ إِلَى جِذْعٍ - ثُمَّ اتَّخَذَ مِنْبَرًا . قَالَ فَحَنَّ الْجِذْعُ - قَالَ جَابِرٌ - حَتَّى سَمِعَهُ أَهْلُ الْمَسْجِدِ حَتَّى أَتَاهُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَمَسَحَهُ فَسَكَنَ . فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ لَمْ يَأْتِهِ لَحَنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ .
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மரத்தின் அடிப்பாகத்தில் (வேர்ப்பகுதியில்) அல்லது ஒரு மரத்தண்டின் அருகில் நின்று (மக்களுக்கு) உரையாற்றுவார்கள். பின்னர், அவர்கள் ஒரு மிம்பரைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார்கள். (அப்போது) அந்த மரத்தண்டு ஏங்கி அழுதது (அல்லது ஓலமிட்டது).” ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பள்ளிவாசலில் இருந்த மக்கள் அதைக் கேட்கும் அளவிற்கு அது (உரத்த சத்தத்துடன்) ஏங்கி அழுதது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனிடம் வந்து அதைத் தடவிக் கொடுத்ததும், அது அமைதியடைந்தது. அவர்களில் சிலர் கூறினார்கள்: ‘அவர்கள் அதனிடம் வராமல் இருந்திருந்தால், அது மறுமை நாள் வரை ஏங்கிக் கொண்டே இருந்திருக்கும்.’”
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பேரீச்ச மரத் தூணின் அருகே (நின்றவாறு) உரையாற்றுவது வழக்கமாக இருந்தது. பின்னர், ஒரு மிம்பர் (சொற்பொழிவு மேடை) அமைக்கப்பட்ட போது, அவர்கள் அந்த மிம்பருக்கு மாறினார்கள். அப்போது அந்த மரத்தூண் (பிரிவாற்றாமையால்) விம்மி அழுதது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனிடம் வந்து அதனை அரவணைக்கும் வரை அது (அழுதுகொண்டே) இருந்தது. அவர்கள் அதனை அரவணைத்ததும் அது அமைதியானது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் மட்டும் இதனை அரவணைக்காமல் இருந்திருந்தால், மறுமை நாள் வரை இது (இவ்வாறு) அழுதுகொண்டே இருந்திருக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மரத்தின் அடிப்பகுதியில் -அல்லது ஒரு மரக்கட்டையிடம்- நின்று (உரையாற்றுவது) வழக்கம். பின்னர், அவர்கள் ஒரு மிம்பரை (மேடையை) அமைத்துக் கொண்டார்கள். அப்போது அந்த மரக்கட்டை (நபிகளாரின் பிரிவாற்றாமல்) அழுதது. "பள்ளிவாசலில் இருந்த அனைவரும் அதைக் கேட்கும் அளவிற்கு அது அழுதது" என்று ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனிடம் வந்து அதனைத் தடவிக்கொடுத்தார்கள்; அதன் பிறகே அது அமைதியடைந்தது. "அவர்கள் மட்டும் அதனிடம் வந்திருக்காவிட்டால், கியாமத் (மறுமை) நாள் வரை அது அழுதுகொண்டே இருந்திருக்கும்" என்று (அங்கிருந்த) சிலர் கூறினர்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
பள்ளிவாசல் (பேரீச்ச ஓலைகளால் வேயப்பட்ட) பந்தலாக இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பேரீச்ச மரத்தூணின் அருகே (அதனைச் சாய்மானமாகக் கொண்டு) நின்றவாறு உரை (குத்பா) நிகழ்த்துவார்கள்.
அப்போது அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! வெள்ளிக்கிழமையன்று மக்கள் உங்களைப் பார்ப்பதற்காகவும், உங்களது உரையை அவர்கள் கேட்பதற்காகவும் நீங்கள் (உயரமாக) நிற்பதற்கு வசதியாக ஒன்றை நாங்கள் செய்து தரட்டுமா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபியவர்கள், "ஆம் (செய்யலாம்)" என்று கூறினார்கள். எனவே, மிம்பரில் உள்ளதைப் போன்று மூன்று படிகள் அவர்களுக்குச் செய்யப்பட்டன. அந்த மிம்பர் செய்யப்பட்டு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை எந்த இடத்தில் வைத்தார்களோ அதே இடத்தில் அது வைக்கப்பட்டது.
நபியவர்கள் மிம்பருக்குச் செல்ல நாடி, அந்த மரத்தூணைக் கடந்து சென்றார்கள். அதைக் கடந்து சென்றதும் அந்த மரத்தூண் (நபியவர்களின் பிரிவைத் தாங்க முடியாமல்) வெடித்துப் பிளக்கும் அளவுக்குக் குமுறிச் சத்தமிட்டு அழுதது. உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மிம்பரிலிருந்து) திரும்பி வந்து, அது அமைதியாகும் வரை அதைத் தமது கையால் தடவிக் கொடுத்தார்கள். பின்னர் நபியவர்கள் மிம்பருக்குத் திரும்பினார்கள். மேலும், நபியவர்கள் தொழும்போது, அந்த மரத்தூண்டை முன்னோக்கியே (சுத்ராவாக வைத்துத்) தொழுவார்கள்.
(பிற்காலத்தில் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில்) பள்ளிவாசல் இடிக்கப்பட்டு, மாற்றியமைக்கப்பட்டபோது, உபை பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள் அந்த மரத்தூண்டை (பரகத்திற்காகத் தமது வீட்டிற்கு) எடுத்துச் சென்றார்கள். அது மக்கிப்போய், கறையான் அரித்து, துகள்களாக மாறும் வரை அவர்களிடமே இருந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் லி கைரிஹி (பிற சான்றுகளின் துணையுடன் ஆதாரப்பூர்வமானது)
(மதீனா) பள்ளிவாசல் (பேரீச்ச மட்டைகளால் வேயப்பட்ட) ஒரு பந்தலாக இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பேரீச்ச மரத்தின் அடிமரத்தை முன்னோக்கித் தொழுபவர்களாகவும், (உரை நிகழ்த்தும்போது) அதன் மீது சாய்ந்து கொள்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள். அப்போது நபித்தோழர்களில் ஒருவர், "வெள்ளிக்கிழமையன்று மக்கள் உங்களைப் பார்க்கும் வகையிலும், உங்களுடைய உரையை அவர்கள் (தெளிவாகக்) கேட்கும் வகையிலும் நீங்கள் நிற்பதற்கு நாங்கள் ஒரு மேடையை (மிம்பரை) அமைத்துத் தரட்டுமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள். எனவே, அவர்களுக்காக மூன்று படிகளைக் கொண்ட மிம்பர் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது.
அந்த மிம்பர் செய்யப்பட்டு, அதற்கென (நிர்ணயிக்கப்பட்ட) இடத்தில் வைக்கப்பட்ட பின், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரை நாடிச் சென்றபோது அந்த அடிமரத்தைக் கடந்து சென்றார்கள். அவர்கள் அதைக் கடந்து சென்றதும், அந்த அடிமரம் (பிரிவுத் துயரால்) வெடித்துப் பிளக்கும் அளவிற்கு (பசு மாடு கத்துவதைப் போல) சத்தமிட்டு அழுதது. உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனிடம் திரும்பி வந்து, அது அமைதியாகும் வரை தமது கையால் அதனைத் தடவிக் கொடுத்தார்கள். பின்னர் மிம்பருக்குத் திரும்பினார்கள்.
அதன்பின், அவர்கள் தொழுதால் அதை (அந்த அடிமரத்தை ஒரு தடுப்பாக - சுத்ராவாக) முன்னோக்கியே தொழுவார்கள். பின்னர், (உஸ்மான் ரழி அவர்களின் காலத்தில்) பள்ளிவாசல் இடிக்கப்பட்டு (புதுப்பிக்கப்பட்ட) போது, உபை பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள் அந்த அடிமரத்தை (பரக்கத்திற்காகத் தம்முடன்) எடுத்துக் கொண்டார்கள். அது மிகவும் பழையதாகி, கரையான் அரித்துத் தூளாகும் வரை அது அவர்களிடமே இருந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஹஸன் (அத்தாரானீ)
நபி (ஸல்) அவர்கள் (பள்ளிவாசலில்) மிம்பரை (உரை மேடையை) அமைத்துக்கொள்வதற்கு முன்பு, ஒரு (பேரீச்ச) மரத் துண்டின் அருகே (நின்று அதற்குச் சாய்ந்தவாறு) உரை நிகழ்த்தி வந்தார்கள். அவர்கள் மிம்பரை அமைத்துக்கொண்டு அதன் பக்கம் (உரை நிகழ்த்த) மாறியபோது, அந்த மரத் துண்டு (பிரிவின் துயரால் விம்மி) அழுதது. உடனே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அதனைத் தழுவிக் கொண்டார்கள்; (அதன் பிறகு) அது அமைதியானது. மேலும், "நான் அதனைத் தழுவியிருக்காவிட்டால், மறுமை நாள் வரை அது (இவ்வாறே ஏங்கியபடி) அழுதுகொண்டிருந்திருக்கும்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் (அத்தாரானீ)
நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பர் (உரைமேடை) அமைத்துக் கொள்வதற்கு முன்பு, ஒரு (பேரீச்ச) மரக்கட்டையின் அருகே (நின்று) உரை நிகழ்த்தி வந்தார்கள். மிம்பர் அமைக்கப்பட்டதும் அவர்கள் அதன் பக்கம் மாறிவிட்டார்கள். அப்போது (அவர்களின் பிரிவைத் தாளாமல்) அந்த மரக்கட்டை விம்மி அழுதது. உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் அதனைத் தழுவிக்கொண்டார்கள்; பின்பு அது அமைதியடைந்தது. மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் மட்டும் இதனைத் தழுவிக்கொண்டிருக்காவிட்டால், மறுமை நாள் வரை இது (இவ்வாறே) அழுதுகொண்டிருந்திருக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் (அத்தாரானீ)
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மஸ்ஜிதுந் நபவியில் இருந்த) ஒரு (பேரீச்ச) மரத்துண்டின் பக்கம் (நின்றவாறு) உரை நிகழ்த்தி வந்தார்கள். பின்னர் (அவர்களுக்கென) 'மிம்பர்' (மேடை) அமைக்கப்பட்டபோது, அந்த மரத்துண்டு (அவர்களைப் பிரிந்த தவிப்பால்) ஏங்கி அழுதது. உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனிடம் சென்று அதனைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டார்கள்."
இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்து, "உஸ்மான் பின் உமர் எங்களுக்கு அறிவித்தார் என அப்துல் ஹமீத் கூறினார்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.