حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُومُ فِي أَصْلِ شَجَرَةٍ - أَوْ قَالَ إِلَى جِذْعٍ - ثُمَّ اتَّخَذَ مِنْبَرًا . قَالَ فَحَنَّ الْجِذْعُ - قَالَ جَابِرٌ - حَتَّى سَمِعَهُ أَهْلُ الْمَسْجِدِ حَتَّى أَتَاهُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَمَسَحَهُ فَسَكَنَ . فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ لَمْ يَأْتِهِ لَحَنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ .
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மரத்தின் அடிப்பாகத்தில் (வேர்ப்பகுதியில்) அல்லது ஒரு மரத்தண்டின் அருகில் நின்று (மக்களுக்கு) உரையாற்றுவார்கள். பின்னர், அவர்கள் ஒரு மிம்பரைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார்கள். (அப்போது) அந்த மரத்தண்டு ஏங்கி அழுதது (அல்லது ஓலமிட்டது).” ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பள்ளிவாசலில் இருந்த மக்கள் அதைக் கேட்கும் அளவிற்கு அது (உரத்த சத்தத்துடன்) ஏங்கி அழுதது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனிடம் வந்து அதைத் தடவிக் கொடுத்ததும், அது அமைதியடைந்தது. அவர்களில் சிலர் கூறினார்கள்: ‘அவர்கள் அதனிடம் வராமல் இருந்திருந்தால், அது மறுமை நாள் வரை ஏங்கிக் கொண்டே இருந்திருக்கும்.’”
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு (பேரீச்ச) மரக்கட்டையை ஒட்டி (அதன் மீது சாய்ந்தவாறு) உரை நிகழ்த்தி வந்தார்கள். அப்போது அவர்களிடம் ஒரு ரோம நாட்டுக்காரர் வந்து, "தாங்கள் (அதன் மீது நின்று) உரையாற்றுவதற்காக ஒரு மிம்பரை (மேடையை) நான் செய்து தருகிறேன்" என்று கூறினார். அவ்வாறே அவர் ஒரு மிம்பரைச் செய்து கொடுத்தார்; (அதுவே தற்போது நீங்கள் காண்கின்ற இந்த மிம்பராகும்). நபி (ஸல்) அவர்கள் (அதில்) உரையாற்றுவதற்காக அந்த மிம்பரின் மீது ஏறி நின்றபோது, அந்த மரக்கட்டை தன் குட்டியைத் தேடும் (பிரிந்த) ஒரு பெண் ஒட்டகம் விம்மி அழுவதைப் போன்று சப்தமிட்டு அழுதது. உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மிம்பரிலிருந்து) கீழே இறங்கி வந்து, அதனைத் தழுவி அணைத்துக் கொண்டார்கள்; பின்னர் அது அமைதியானது. (பிறகு) அதற்காக ஒரு குழி தோண்டி அதனைப் புதைத்து விடும்படி (நபி (ஸல்) அவர்களால்) உத்தரவிடப்பட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ளயீஃப் (அத்தாரானீ)
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஆரம்ப காலத்தில்) வெள்ளிக்கிழமையன்று ஒரு (பேரீச்ச) மரத் தண்டின் அருகே நின்று (ஜும்ஆ) உரையாற்றுபவர்களாக இருந்தார்கள். பின்னர், (அவர்களுக்காக) 'மிம்பர்' (மேடை) செய்யப்பட்டபோது, அவர்கள் அதன்பக்கம் (உரையாற்றுவதற்காக) மாறினார்கள். அப்போது அந்த மரத் தண்டு (அவர்களைப் பிரிந்த துயரத்தால் ஒரு குழந்தையைப் போல) ஏங்கி அழுதது. உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனிடம் சென்று, (அதை அமைதிப்படுத்தும் விதமாக) அதைத் தடவிக் கொடுத்தார்கள்.