நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக ஒரு பானையில் இறைச்சியைச் சமைத்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அதன் முன்னங்காலை (இறைச்சித் துண்டை) என்னிடம் கொடுப்பீராக!" என்று கேட்டார்கள். நான் அதை அவர்களிடம் கொடுத்தேன். மீண்டும் அவர்கள், "அதன் முன்னங்காலை என்னிடம் கொடுப்பீராக!" என்று கேட்டார்கள். நான் அதை அவர்களிடம் கொடுத்தேன். மீண்டும் அவர்கள், "அதன் முன்னங்காலை என்னிடம் கொடுப்பீராக!" என்று கேட்டார்கள்.
அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் நபியே! ஒரு ஆட்டுக்கு எத்தனை முன்னங்கால்கள் இருக்கும்?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நீர் (எதுவும் பேசாமல்) அமைதியாக இருந்திருந்தால், நான் (உம்மிடம்) கேட்கும் போதெல்லாம் அது உமக்கு ஒரு முன்னங்காலைத் தந்து கொண்டே இருந்திருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.
அபூ உபைதா அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் நபி (ஸல்) அவர்களுக்காக ஒரு உணவு சமைத்தேன். அவர்களுக்கு (ஆட்டின்) முன்னங்கால் மிகவும் விருப்பமானதாக இருந்தது. எனவே நான் அவர்களுக்கு முன்னங்காலைக் கொடுத்தேன். பிறகு அவர்கள், ‘எனக்கு முன்னங்காலைக் கொடுங்கள்’ என்று கூறினார்கள். நான் அதை அவர்களுக்குக் கொடுத்தேன். பிறகு அவர்கள், ‘எனக்கு முன்னங்காலைக் கொடுங்கள்’ என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு ஆட்டுக்கு எத்தனை முன்னங்கால்கள் உள்ளன?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘என் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் மௌனமாக இருந்திருந்தால், நான் கேட்கும்போதெல்லாம் நீங்கள் எனக்கு முன்னங்காலைக் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்திருப்பீர்கள் (அதாவது, நான் கேட்கும் ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு புதிய முன்னங்கால் தோன்றி இருக்கும்)’ என்று கூறினார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸனத் ளயீஃப் வல்-ஹதீஸ் ஹஸன் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)