அப்துல்லாஹ் பின் அபீ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதிகமாக திக்ர் செய்வார்கள், வீண் பேச்சைக் குறைவாகப் பேசுவார்கள், தொழுகையை நீட்டுவார்கள், குத்பாவைச் சுருக்குவார்கள். மேலும், விதவைகள் மற்றும் ஏழைகளுடன் நடந்து சென்று அவர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்கு (தங்களை உயர்வாகக் கருதி) ஒருபோதும் தயங்க மாட்டார்கள்."
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அல்லாஹ்வை) நினைவு கூர்வதை (திக்ரு செய்வதை) அதிகப்படுத்துபவர்களாகவும், வீணான பேச்சுகளைக் குறைப்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள். அவர்கள் தொழுகையை நீட்டுபவர்களாகவும், (ஜுமுஆ போன்ற) உரையைச் சுருக்குபவர்களாகவும் இருந்தார்கள். மேலும், விதவை மற்றும் ஏழைகளுடன் (அவர்களின்) தேவையை நிறைவேற்றுவதற்காக நடந்து செல்வதை (கௌரவக் குறைச்சலாகக் கருதி) அவர்கள் ஒருபோதும் தவிர்த்ததில்லை.
இதனை நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ (ஆகிய நூல்கள்) பதிவு செய்துள்ளன.
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதிகமாக திக்ரு (இறைநினைவு) செய்பவர்களாகவும், வீணான பேச்சுகளைக் குறைத்துக் கொள்பவர்களாகவும், தொழுகையை நீளமாகத் தொழுபவர்களாகவும் (தொழுவிப்பவர்களாகவும்), குத்பா (உரை)வைச் சுருக்கிக் கொள்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள். மேலும், அடிமைகள் மற்றும் விதவைகளுடன் (அவர்களது தேவைகளுக்காக) நடந்து சென்று, அவர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றித் தருவதில் அவர்கள் எவ்விதத் தயக்கமும் (பெருமையோ கர்வமோ) காட்டியதில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இறைவனைத் துதிக்கும்) திக்ரை அதிகப்படுத்துபவர்களாகவும், வீணான பேச்சுகளைக் குறைத்துக் கொள்பவர்களாகவும், தொழுகையை நீட்டித் தொழுபவர்களாகவும், (வெள்ளிக்கிழமை போன்ற உரைகளான) குத்பாவைச் சுருக்கிக் கொள்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள். மேலும், ஓர் அடிமையுடனோ அல்லது ஒரு விதவையுடனோ (அவர்களுக்கு உதவி செய்வதற்காக) நடந்து சென்று, அவர்களின் தேவையை நிறைவேற்றிக் கொடுக்கும் வரை (அவர்களுடன் செல்வதற்கு) அவர்கள் எந்தத் தயக்கமும் (அல்லது பெருமையும்) கொள்ள மாட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அல்லாஹ்வை) அதிகமாக நினைவு கூருபவர்களாகவும், வீணான பேச்சுகளைக் குறைத்துக் கொள்பவர்களாகவும், தொழுகையை நீட்டுபவர்களாகவும், (மார்க்கச்) சொற்பொழிவைச் சுருக்குபவர்களாகவும் இருந்தார்கள். மேலும், விதவை அல்லது ஏழையுடன் (அவர்களது தேவையை நிறைவேற்ற) நடந்து செல்வதையோ, அவர்களது தேவையைப் பூர்த்தி செய்து கொடுப்பதையோ அவர்கள் (கௌரவக் குறைவாகக் கருதி) ஒருபோதும் தவிர்த்ததில்லை.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதிகமாக இறைநினைவில் (திக்ரில்) ஈடுபடுபவர்களாகவும், வீணான பேச்சுகளைக் குறைத்துக் கொள்பவர்களாகவும், தொழுகையை நீட்டித் தொழுபவர்களாகவும், (வெள்ளிக்கிழமை போன்ற) உரையைச் சுருக்கமாக ஆற்றுபவர்களாகவும் இருந்தார்கள். மேலும், ஒரு கைம்பெண்ணுடனோ அல்லது ஏழையுடனோ (அவர்களது உதவிக்காகத் தெருவில்) நடந்து சென்று, அவர்களின் தேவையை நிறைவேற்றிக் கொடுப்பதை அவர்கள் (தமது அந்தஸ்துக்குக்) கௌரவக் குறைச்சலாகவோ அல்லது (அதிகப்படியான) சுமையாகவோ கருத மாட்டார்கள்.