ஹைய்யா பின்த் அபீ ஹைய்யா அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
மதிய நேரத்தில் ஒரு மனிதர் என்னிடம் வந்தார். நான் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் அடியாரே! உங்களுக்கு என்ன தேவை?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "நானும் எனது தோழர் ஒருவரும் எங்களுக்குச் சொந்தமான ஒட்டகங்களைத் தேடி வந்தோம். (வெப்பத்திலிருந்து தப்பிக்க) நிழலில் ஒதுங்கவும், (தாகத்தைத் தணிக்க) ஏதாவது குடிக்கவும் நான் இங்கு வந்தேன்" என்று பதிலளித்தார்.
உடனே நான் எழுந்து சென்று, தண்ணீர் கலந்த புளித்த பாலையும், (சிறிது) புளித்த தயிரையும் கொண்டு வந்து அவருக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தேன். பின் நான் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் அடியாரே! நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "நீ (புகழ்ந்து பேசக்) கேள்விப்பட்டிருப்பாயே, அந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழரான அபூபக்கர் நான் தான்" என்று கூறினார்.
பின்னர் நான் 'கஸ்அம்' (கோத்திரம்) பற்றியும், அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் போரிட்டுக் கொண்டதையும், பிறகு அல்லாஹ் எங்களுக்கு மத்தியில் ஏற்படுத்திய (இஸ்லாமிய) ஒற்றுமையைப் பற்றியும் கூறினேன். அப்போது அவர், "(அந்த ஒற்றுமை) கூடாரங்களின் கயிறுகள் (ஒன்றோடொன்று) பிணைந்திருப்பதைப் போன்றதாகும்" என்று கூறித் தமது கைவிரல்களை ஒன்றோடொன்று கோர்த்துக் காட்டினார்.
பிறகு நான், "அல்லாஹ்வின் அடியாரே! மக்களின் இந்த (ஒற்றுமையான) நிலை எதுவரை நீடிக்கும்?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர், "தலைவர்கள் (மார்க்கத்தில்) நேர்மையாக இருக்கும் வரை" என்று பதிலளித்தார்.
நான், "தலைவர்கள் என்றால் யார்?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர், "ஒரு கூட்டத்தாரை நீ கவனித்ததில்லையா? அவர்களுக்கென ஒரு தலைவர் இருப்பார். அம்மக்கள் அவரைப் பின்பற்றுவார்கள்; அவருக்குக் கீழ்ப்படிவார்கள். அத்தகைய தலைவர்கள் (நேர்வழியில்) நேர்மையாக இருக்கும் வரை (மக்களின் இந்த நிலையும் சீராக இருக்கும்)" என்று கூறினார்.