இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2657ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا شَيْئًا فَبَلَّغَهُ كَمَا سَمِعَ فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أَوْعَى مِنْ سَامِعٍ ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: 'எம்மிடமிருந்து ஒரு செய்தியைக் கேட்டு, அதைத் தான் கேட்டவாறே (எந்த மாற்றமும் செய்யாமல்) பிறருக்கு அறிவிக்கும் ஒரு மனிதரை அல்லாஹ் பிரகாசமாக்குவானாக! ஏனெனில், அச்செய்தி யாரிடம் அறிவிக்கப்படுகிறதோ அவர், (அதை நேரில்) கேட்டவரை விட நன்கு புரிந்து கொள்பவராக இருக்கக்கூடும்.'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
232சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏ ‏ نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا فَبَلَّغَهُ فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أَحْفَظُ مِنْ سَامِعٍ ‏ ‏ ‏.‏
அப்துர் ரஹ்மான் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் தன்னுடைய தந்தை (ரழி) அவர்கள் வாயிலாக அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நம்மிடமிருந்து ஒரு ஹதீஸைக் கேட்டு, அதை (பிறருக்கு) அறிவிக்கும் மனிதரின் முகத்தை அல்லாஹ் பிரகாசமாக்குவானாக (அழகூட்டுவானாக, பொலிவூட்டுவானாக). ஏனெனில், எத்தனையோ முறை, யாரிடம் அச்செய்தி அறிவிக்கப்படுகிறதோ, அவர் (முதலில்) கேட்டவரை விட அதனை நன்கு நினைவில் நிறுத்திக்கொள்ளக்கூடியவராக இருப்பார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
4157முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ أَنَّهُ قَالَ قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يَقُولُ نَضَّرَ اللهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا فَحَفِظَهُ حَتَّى يُبَلِّغَهُ فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أَحْفَظُ لَهُ مِنْ سَامِعٍ
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றேன்:

"நம்மிடமிருந்து ஒரு செய்தியைச் (ஹதீஸை) செவியுற்று, அதனைப் (பிறருக்கு) எத்திவைக்கும் வரை (நன்கு) மனனமிட்டுப் பாதுகாக்கும் மனிதரை அல்லாஹ் ஒளிரச் செய்வானாக! ஏனெனில், (நேரடியாகச்) செவியுற்றவரை விட, அச்செய்தி எத்திவைக்கப்படும் நபர் அதனை மிகச் சிறப்பாகப் பாதுகாப்பவராக (நினைவில் கொள்பவராக) இருக்கலாம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
230, 231மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَن ابْن مَسْعُودٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا شَيْئًا فَبَلَّغَهُ كَمَا سَمِعَهُ فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أَوْعَى لَهُ مِنْ سَامِعٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
وَرَوَاهُ الدَّارمِيّ عَن أبي الدَّرْدَاء
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "எம்மிடமிருந்து ஒரு செய்தியைக் (அல்லது ஹதீஸைக்) கேட்டு, அதை அவர் கேட்டவாறே (எந்த மாற்றமும் செய்யாமல்) மற்றவர்களுக்கு அறிவிக்கிறாரோ, அத்தகைய மனிதரின் முகத்தை அல்லாஹ் ஒளிமயமாக ஆக்குவானாக (அவருக்கு இம்மையிலும் மறுமையிலும் நளினமும், செழிப்பும், மகிழ்ச்சியும் தருவானாக). ஏனெனில், யாரிடம் செய்தி கொண்டு செல்லப்படுகிறதோ அவர்களில் பலர், அதைக் (நேரடியாகக்) கேட்டவரை விட அதனை நன்கு நினைவில் வைத்துக் கொள்பவராக (மற்றும் புரிந்துகொள்பவராக) இருக்கிறார்.” இதை திர்மிதியும் இப்னு மாஜாவும் அறிவித்துள்ளார்கள். தாரிமி அவர்கள் இதை அபுத்தர்தா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
1389ரியாதுஸ் ஸாலிஹீன்
وعن ابن مسعود رضي الله عنه قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ ‏ ‏نضر الله امرءًا سمع منا شيئًا فبلغه كما سمعه فرب مبلغ أوعي من سامع‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: “எங்களிடமிருந்து ஒரு விஷயத்தைக் கேட்டு, அதைத் தான் கேட்டவாறே (பிறருக்கு) எத்திவைக்கும் ஒருவரை அல்லாஹ் செழிப்பாக்குவானாக! அநேகமாக, (அவ்வாறு) எத்திவைக்கப்படுபவர், (அதை முதலில்) கேட்டவரை விட அதனை நன்கு புரிந்துகொள்பவராக இருக்கக்கூடும்.”
66ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ يُوسُفَ، قَالَ: حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ:، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا فَبَلَّغَهُ كَمَا سَمِعَهُ، فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أَوْعَى مِنْ سَامِعٍ».
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நம்மிடமிருந்து ஒரு செய்தியைக் (ஹதீஸைக்) கேட்டு, அதைக் கேட்டவாறே (மாற்றமின்றிப்) பிறருக்கு எத்திவைக்கும் மனிதரை அல்லாஹ் செழிக்கச் செய்வானாக (அவரது முகத்தை ஒளிரச் செய்வானாக)! ஏனெனில், (நேரடியாகக்) கேட்பவரை விட, யாரிடம் அச்செய்தி கொண்டு சேர்க்கப்படுகிறதோ அவர் அதனை நன்கு (விளங்கி) நினைவில் கொள்ளக் கூடியவராக இருக்கக்கூடும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
68ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ، قَالَ: حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ صَالِحٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، قَالَ: حَدَّثَنِي سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ ابْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: § «رَحِمَ اللَّهُ مَنْ سَمِعَ مِنِّي حَدِيثًا فَبَلَّغَهُ كَمَا سَمِعَهُ، فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أَوْعَى لَهُ مِنْ سَامِعٍ»
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என்னிடமிருந்து ஒரு செய்தியை (ஹதீஸை)க் கேட்டு, அவர் (அதனைத் துல்லியமாகப் பேணி) தான் கேட்டவாறே அதனைப் பிறருக்கு எத்திவைப்பவருக்கு அல்லாஹ் அருள்புரிவானாக! ஏனெனில், (நேரடியாகக்) கேட்டவரை விட, அச்செய்தி யாருக்கு எத்திவைக்கப்படுகிறதோ அவர் அதனை (ஆழமாகப் புரிந்து) நன்கு நினைவில் கொள்பவராக இருக்கலாம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
69ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا ابْنُ خُزَيْمَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعِجْلِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: § «نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا، فَبَلَّغَهُ كَمَا سَمِعَهُ، فَرُبَّ مُبَلَّغٍ أَوْعَى مِنْ سَامِعٍ».
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதைக் கேட்டேன்: "நம்மிடமிருந்து ஒரு செய்தியைக் (ஹதீஸைக்) கேட்டு, அதைக் கேட்டவாறே (பிறருக்கு) எத்திவைக்கும் மனிதனை அல்லாஹ் (மறுமையில்) முகமலர்ச்சியாக்குவானாக! ஏனெனில், (நேரில்) கேட்டவரை விட, அச்செய்தி எத்திவைக்கப்படும் நபர் அதனை (ஆழமாக) நன்கு விளங்கிக்கொள்பவராக இருக்கக்கூடும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
680ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سُلَيْمَانَ، قَالَ: سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: خَرَجَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ، مِنْ عِنْدِ مَرْوَانَ نِصْفَ النَّهَارِ، قَالَ: قُلْتُ: مَا بَعَثَ إِلَيْهِ هَذِهِ السَّاعَةَ إِلَّا لِشَيْءٍ سَأَلَهُ عَنْهُ فَسَأَلْتُهُ، فقَالَ: سَأَلَنَا عَنْ أَشْيَاءَ سَمِعْنَاهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: § «نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا فَبَلَّغَهُ غَيْرَهُ، فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ، وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ لَيْسَ بِفَقِيهٍ، ثَلَاثٌ لَا يُغَلُّ عَلَيْهِنَّ قَلْبُ مُسْلِمٍ: إِخْلَاصُ الْعَمَلِ لِلَّهِ، وَمُنَاصَحَةُ وُلَاةِ الْأَمْرِ، وَلُزُومُ الْجَمَاعَةِ، فَإِنَّ دَعْوَتَهُمْ تُحِيطُ مِنْ وَرَائِهِمْ، وَمَنْ كَانَتِ الدُّنْيَا نِيَّتَهُ فَرَّقَ اللَّهُ عَلَيْهِ أَمْرَهُ، وَجَعَلَ فَقْرَهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ، وَلَمْ يَأْتِهِ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا مَا كُتِبَ لَهُ، وَمَنْ كَانَتِ الْآخِرَةُ نِيَّتَهُ جَمَعَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَهُ، وَجَعَلَ غِنَاهُ فِي قَلْبِهِ، وَأَتَتْهُ الدُّنْيَا وَهِيَ رَاغِمَةٌ».
அபான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் நண்பகலில் (மதீனாவின் ஆளுநராக இருந்த) மர்வானிடமிருந்து வெளியே வந்தார்கள். "இந்த (அசாதாரண) நேரத்தில் அவர் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தைக் கேட்பதற்காகவே தவிர இவரை அழைத்திருக்க மாட்டார்" என்று நான் (எனக்குள்) எண்ணி, அவரிடம் (அது குறித்துக்) கேட்டேன். அதற்கு ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நாங்கள் செவியுற்ற சில விஷயங்களைப் பற்றி அவர் எங்களிடம் கேட்டார். (அதில் இதுவும் ஒன்று) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றுள்ளேன்:

'நம்மிடமிருந்து ஒரு ஹதீஸை (நபிமொழியை) செவியுற்று, அதை (அப்படியே) மற்றவர்களுக்கு எடுத்துரைக்கின்ற ஒரு மனிதரின் முகத்தை அல்லாஹ் ஒளிரச் செய்வானாக! ஏனெனில், மார்க்க அறிவைச் சுமந்து செல்பவர் சிலவேளை தம்மை விட அதிக அறிவுடையவரிடம் அதனைச் கொண்டு சேர்க்கலாம். மேலும், மார்க்க அறிவைச் சுமந்து செல்லும் பலரும் (அதை முழுமையாக விளங்கிய) மார்க்க அறிஞர்களாக இல்லாமலும் இருக்கலாம்.

மூன்று காரியங்களில் ஒரு முஸ்லிமின் உள்ளம் கபடம் (வஞ்சகம் அல்லது வெறுப்பு) கொள்ளாது:
1. செயல்களை அல்லாஹ்வுக்காகவே தூய எண்ணத்துடன் (இக்லாஸாகச்) செய்வது.
2. (முஸ்லிம்) ஆட்சியாளர்களுக்கு நலம் நாடுவது.
3. முஸ்லிம்களின் ஜமாஅத்தை (சமூகக் கட்டமைப்பை) உறுதியாகப் பற்றிப் பிடித்துக் கொள்வது.
ஏனெனில், நிச்சயமாக அவர்களின் பிரார்த்தனை அவர்களுக்குப் பின்னால் உள்ளவர்களை (அனைவரையும் பாதுகாப்பாகச்) சூழ்ந்து கொள்ளும்.

எவருடைய நோக்கம் இவ்வுலகமாகவே இருக்கிறதோ, அவருடைய காரியங்களை அல்லாஹ் சிதறடிப்பான்; வறுமையை அவனது இரு கண்களுக்கு முன்னே (எப்போதும் உணரும்படி) நிறுத்தி விடுவான். மேலும், இவ்வுலகிலிருந்து அவனுக்கு (ஏற்கனவே) விதிக்கப்பட்டது மட்டுமே அவனுக்குக் கிடைக்கும்.

ஆனால், எவருடைய நோக்கம் மறுமையாக இருக்கிறதோ, அவருடைய காரியங்களை அல்லாஹ் ஒன்றிணைப்பான் (சீர்படுத்துவான்); அவனது உள்ளத்தில் (போதுமென்ற மன) செல்வத்தை ஏற்படுத்துவான். இவ்வுலகம் அவனிடம் பணிந்து (தானாகவே) தேடி வரும்.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح