ஷஹ்ர் பின் ஹவ்ஷப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
லுக்மான் (அலை) அவர்கள் தமது மகனிடம் கூறினார்கள்:
"என் அருமை மகனே! அறிஞர்களிடம் பெருமையடிப்பதற்காகவும் (தற்பெருமை கொள்வதற்காகவும்), அறிவீனர்களிடம் தர்க்கம் செய்வதற்காகவும், சபைகளில் முகஸ்துதிக்காகவும் (பிறர் மெச்ச வேண்டும் என்பதற்காகவும்) கல்வியைக் கற்காதீர். மேலும், கல்வியின் மீதான அலட்சியத்தினாலும் (அலட்சியப் போக்கினாலும்), அறியாமையின் மீதான விருப்பத்தினாலும் கல்வியைக் கற்பதை விட்டுவிடாதீர்.
அல்லாஹ்வை நினைவுகூரும் (திக்ரு செய்யும்) மக்களை நீர் கண்டால், அவர்களுடன் அமருவீராக. ஏனெனில், நீர் அறிஞராக இருந்தால் உமது கல்வி உமக்குப் பயனளிக்கும்; நீர் அறியாதவராக இருந்தால் அவர்கள் உமக்குக் கற்றுக் கொடுப்பார்கள். மேலும், அல்லாஹ் தனது ரஹ்மத்தால் (அருளால்) அவர்களைக் கவனிக்கக்கூடும், அப்போது அவர்களுடன் சேர்ந்து உமக்கும் அந்த அருள் கிடைக்கலாம்.
அல்லாஹ்வை நினைவுகூராத மக்களை நீர் கண்டால், அவர்களுடன் அமராதீராக. ஏனெனில், நீர் அறிஞராக இருந்தாலும் (அத்தகைய சூழலில்) உமது கல்வி உமக்குப் பயனளிக்காது; நீர் அறியாதவராக இருந்தால் அவர்கள் உமது வழிகேட்டையும் (தடுமாற்றத்தையும்) மேலும் அதிகரித்துவிடுவார்கள். மேலும், அல்லாஹ் தனது கோபத்தால் அவர்களைப் பார்க்கக்கூடும், அப்போது அவர்களுடன் சேர்ந்து அந்தக் கோபத்தின் விளைவு உம்மையும் தாக்கிவிடலாம்."
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் (அத்தாரானீ)