ஞானியான லுஃக்மான் அவர்கள் தமது மகனுக்குப் பின்வருமாறு அறிவுரை கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள்:
"என் அருமை மகனே! அறிஞர்களிடம் பெருமையடிப்பதற்காகவோ (அவர்களுடன் போட்டி போடுவதற்காகவோ), அறிவிலிகளுடன் தர்க்கம் செய்வதற்காகவோ, அல்லது சபைகளில் (உன்னைக் காட்டிக்கொள்வதற்காக - முகஸ்துதிக்காக) மக்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காகவோ நீ கல்வியைக் கற்காதே. மேலும், கல்வியின் மீதுள்ள அலட்சியத்தாலும் (அதன் மீது பற்றற்ற தன்மையாலும்), அறியாமையின் மீதான விருப்பத்தாலும் கல்வியைக் கற்பதைக் கைவிட்டு விடாதே.
என் அருமை மகனே! நீ அமரும் சபைகளை உனது கண்களால் (கவனமாகப் பார்த்துத்) தேர்ந்தெடு. அல்லாஹ்வை நினைவுகூரும் ஒரு கூட்டத்தாரை நீ கண்டால், அவர்களுடன் அமர்ந்துகொள். ஏனெனில், நீ அறிஞனாக இருந்தால் உனது கல்வி உனக்குப் பயனளிக்கும் (அவர்களுடன் கலந்துரையாடும்போது உனது அறிவு மெருகேறும்); நீ அறிவிலியாக இருந்தால் அவர்கள் உனக்குக் கற்றுக் கொடுப்பார்கள். மேலும், அல்லாஹ் தன் அருளால் அவர்களை நோக்கும்போது, அவர்களுடன் சேர்ந்து உனக்கும் அந்த அருள் கிடைக்கக்கூடும்.
ஆனால், அல்லாஹ்வை நினைவுகூராத ஒரு கூட்டத்தாரை நீ கண்டால், அவர்களுடன் அமராதே. ஏனெனில், நீ அறிஞனாக இருந்தாலும் உனது கல்வி உனக்குப் பயனளிக்காது (அவர்கள் உனது அறிவை மதிக்க மாட்டார்கள்); நீ அறிவிலியாக இருந்தால் அவர்கள் உனது வழிகேட்டை (மற்றும் அறியாமையை) மென்மேலும் அதிகரிப்பார்கள். ஒருவேளை அல்லாஹ் அவர்களை வேதனையுடன் நோக்கும்போது, அவர்களுடன் சேர்ந்து அந்த வேதனை உன்னையும் வந்தடையக்கூடும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஹஸன் (அத்தாரானீ)