حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ ـ وَكَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ ـ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ ـ فَذَكَرَ حَدِيثَهُ ـ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلاَمِنَا، فَلَبِثْنَا عَلَى ذَلِكَ خَمْسِينَ لَيْلَةً، وَآذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِتَوْبَةِ اللَّهِ عَلَيْنَا.
கஅப் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
கஅப் (ரழி) அவர்களின் கண்பார்வை பறிபோனபோது, அவருடைய மகன்களில் அவருக்கு வழிகாட்டியாக இருந்த அப்துல்லாஹ் பின் கஅப் அவர்கள் கூறியதாவது: நான் கஅப் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறக் கேட்டேன்:
"தபூக் போரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் செல்லாமல் தாம் பின்தங்கியபோது..." (என்று தொடங்கி) அவர்கள் (தம்) முழுச் சம்பவத்தையும் குறிப்பிட்டார்கள். (மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்:) "எங்களுடன் பேசுவதை விட்டும் முஸ்லிம்களுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை விதித்தார்கள். அவ்வாறே நாங்கள் ஐம்பது இரவுகள் கழித்தோம். (இறுதியில்) அல்லாஹ் எங்கள் தவ்பாவை (பாவமன்னிப்பை) ஏற்றுக்கொண்டான் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்."