"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'ஜுஹைனா' குலத்தைச் சேர்ந்த 'அல்-ஹுரகா' எனும் இடத்திற்கு எங்களை அனுப்பினார்கள். நாங்கள் அதிகாலையில் அக்கூட்டத்தாரை அடைந்து (தாக்கி) அவர்களைத் தோற்கடித்தோம். நானும் அன்சாரிகளில் ஒருவரும் அவர்களில் ஒருவரை (துரத்திப்) பிடித்தோம். நாங்கள் அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டபோது, அவர் 'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறினார். உடனே அந்த அன்சாரி அவரை (தாக்காமல்) விட்டுவிட்டார். ஆனால் நான் எனது ஈட்டியால் அவரைக் குத்திக் கொன்றுவிட்டேன்.
நாங்கள் (மதீனா) திரும்பியபோது, இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது. அவர்கள் என்னிடம், 'உஸாமா! லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ் என்று அவர் கூறிய பிறகும் அவரை நீ கொன்றுவிட்டாயா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் (தமது உயிரைக் காத்துக்கொள்ள) தற்காப்புக்காகவே அவ்வாறு கூறினார்' என்று சொன்னேன். அதற்கு அவர்கள், 'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ் என்று அவர் கூறிய பிறகும் அவரை நீ கொன்றுவிட்டாயா?' என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் அதை என்னிடம் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தார்கள்; எந்த அளவிற்கென்றால், 'அந்நாளுக்கு முன்பு நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றிருக்கவே கூடாதா' என்று நான் ஆசைப்படும் அளவிற்கு (நான் வருந்தினேன்)."
وعن أسامة بن زيد، رضي الله عنهما، قال: بعثنا رسول الله صلى الله عليه وسلم، إلى الحرقة من جهينة ، فصبحنا القوم على مياههم، ولحقت أنا ورجل من الأنصار رجلاً منهم، فلما غشيناه قال: لا إله إلا الله ، فكف عنه الأنصاري، وطعنته برمحي حتى قتلته، فلما قدمنا المدينة بلغ ذلك النبي، صلى الله عليه وسلم، فقال لى: " يا أسامة أقتلته بعد ما قال لا إله إلا الله؟! قلت يا رسول الله إنما كان متعوذا فقال ” أقتلته بعد ما قال لا إله إلا الله؟!" فما زال يكررها على حتى تمنيت أني لم أكن أسلمت قبل ذلك اليوم. ((متفق عليه)) .
وفي رواية: فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم "أقال : لا إله إلا الله وقتلته؟! قلت: يا رسول الله، إنما قالها خوفاً من السلاح، قال: "أفلا شققت عن قلبه حتى تعلم أقالها أم لا؟!" فما زال يكررها حتى تمنيت أني أسلمت يومئذ.
உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை 'ஜுஹைனா' குலத்தைச் சேர்ந்த 'அல்-ஹுரகா' பிரிவினரிடம் அனுப்பினார்கள். நாங்கள் அக்கூட்டத்தாரை (அதிகாலையில்) அவர்களின் நீர்நிலைகளுக்கு அருகே சந்தித்துத் (தாக்கினோம்). நானும் அன்சாரிகளில் ஒருவரும் அவர்களில் ஒரு மனிதரை விரட்டிச் சென்று பிடித்தோம். நாங்கள் அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டபோது, அவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறினார். உடனே அந்த அன்சாரித் தோழர் அவரைக் கொல்லாமல் விலகிக்கொண்டார். ஆனால் நான் எனது ஈட்டியால் அவரைக் குத்திக் கொன்றுவிட்டேன். நாங்கள் மதீனா திரும்பியதும் இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது.
அவர்கள் என்னிடம், "உஸாமா! 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று அவர் கூறிய பிறகும் அவரைக் கொன்றுவிட்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் (தமது உயிரைக் காத்துக்கொள்ள) அடைக்கலம் தேடியே அவ்வாறு கூறினார்" என்று சொன்னேன். அதற்கு அவர்கள், "'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று அவர் கூறிய பிறகும் அவரைக் கொன்றுவிட்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் அதை என்னிடம் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தார்கள்; எந்த அளவிற்கென்றால், "அன்றைய தினத்திற்கு முன்பு நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றிருக்காமல் இருந்திருக்கலாமே என்று நான் ஆசைப்படும் அளவிற்கு (என் மனம் வருந்தியது)."
(நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)
மற்றொரு அறிவிப்பில்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறினார்; (இருப்பினும்) அவரைக் கொன்றுவிட்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் ஆயுதத்திற்குப் பயந்துதான் அவ்வாறு கூறினார்" என்று சொன்னேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர் அதை (உளப்பூர்வமாகச்) சொன்னாரா இல்லையா என்பதை அறிய அவரது உள்ளத்தை நீர் பிளந்து பார்த்தீரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் அதைத் திரும்பத் திரும்பக் கூறிக்கொண்டே இருந்தார்கள்; எந்த அளவிற்கென்றால், அன்றுதான் நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றிருக்க வேண்டும் என்று நான் ஆசைப்படும் அளவிற்கு (என் மனம் வருந்தியது).