ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, அவர்களின் வாயின் ஒரு பக்கத்தில் நாங்கள் மருந்தை ஊற்றினோம். அப்போது அவர்கள், "என் வாயில் மருந்தை ஊற்றாதீர்கள்" என்று எங்களை நோக்கிச் சைகை செய்தார்கள். நாங்கள், "(இது) நோயாளிக்கு மருந்தின் மீதுள்ள வெறுப்பாகும்" என்று சொன்னோம். அவர்கள் மயக்கம் தெளிந்தபோது, "என் வாயில் மருந்தை ஊற்ற வேண்டாம் என்று நான் உங்களைத் தடுக்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "(அது) நோயாளிக்கு மருந்தின் மீதுள்ள வெறுப்பு (என்று நாங்கள் கருதினோம்)" என்று கூறினோம். அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களைத் தவிர, வீட்டில் உள்ள அனைவரின் வாயிலும் நான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே மருந்து ஊற்றப்பட வேண்டும். ஏனெனில், நீங்கள் (எனக்கு இவ்வாறு செய்ததை) அவர் பார்க்கவில்லை."
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَعَائِشَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَبَّلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مَيِّتٌ. قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ لَدَدْنَاهُ فِي مَرَضِهِ، فَجَعَلَ يُشِيرُ إِلَيْنَا، أَنْ لاَ تَلُدُّونِي. فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ. فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ " أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَلُدُّونِي ". قُلْنَا كَرَاهِيَةَ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ. فَقَالَ " لاَ يَبْقَى فِي الْبَيْتِ أَحَدٌ إِلاَّ لُدَّ ـ وَأَنَا أَنْظُرُ ـ إِلاَّ الْعَبَّاسَ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ ".
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களும் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களும் அறிவித்தார்கள்: அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் இறந்திருந்தபோது (அவர்களின் நெற்றியில்) முத்தமிட்டார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் நோயின் போது, அவர்களின் வாயின் ஒரு பக்கத்தில் மருந்தை இட்டோம் (ladūd முறையில் மருந்து புகட்டினோம்). அப்போது அவர்கள், “எனக்கு (இந்த முறையில்) மருந்து புகட்டாதீர்கள்” என்று எங்களை சைகை மூலம் தடுத்தார்கள். நாங்கள், “நோயாளிகள் மருந்தை வெறுப்பது வழக்கம் (அதனால்தான் அவர்கள் இவ்வாறு செய்கிறார்கள்)” என்று கூறினோம். ஆனால் அவர்கள் சுயநினைவுக்கு வந்ததும், “எனக்கு (இந்த முறையில்) மருந்து புகட்டுவதற்கு நான் உங்களுக்குத் தடை விதிக்கவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நாங்கள், “நோயாளிகள் மருந்தை வெறுப்பது வழக்கம் (என்று நாங்கள் நினைத்தோம்)” என்று பதிலளித்தோம். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இந்த வீட்டில் உள்ளவர்களில் அல்-அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களைத் தவிர மற்ற அனைவருக்கும், நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, (அதே முறையில்) மருந்து புகட்டப்படும். ஏனெனில், அவர் உங்கள் செயலின் போது உங்களுடன் இருக்கவில்லை.”
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَدَدْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ فَقَالَ " لاَ تَلُدُّونِي ". فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ. فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ " لاَ يَبْقَى أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلاَّ لُدَّ، غَيْرَ الْعَبَّاسِ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ ".
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது நாங்கள் அவர்களின் வாயின் ஒருபுறமாக மருந்தை ஊற்றினோம். அவர்கள், "என் வாயில் மருந்தை ஊற்றாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள். (ஒரு நோயாளிக்கு மருந்தின் மீதுள்ள வெறுப்பின் காரணமாகவே அவர்கள் அவ்வாறு கூறினார்கள் என்று நாங்கள் நினைத்தோம்.)
அவர்கள் மயக்கம் தெளிந்தபோது, "அல்-அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களைத் தவிர, உங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் மருந்து புகட்டப்படும்; ஏனெனில் அவர்கள் உங்களுடன் (இச்செயலில்) இருக்கவில்லை" என்று கூறினார்கள்.