حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ إِنَّمَا جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الشُّفْعَةَ فِي كُلِّ مَا لَمْ يُقْسَمْ، فَإِذَا وَقَعَتِ الْحُدُودُ وَصُرِّفَتِ الطُّرُقُ فَلاَ شُفْعَةَ.
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், பிரிக்கப்படாத ஒவ்வொரு (கூட்டுச்) சொத்திலும் மட்டுமே ஷுஃப்ஆ (அதாவது, முன்னுரிமை) உரிமையை ஏற்படுத்தினார்கள். ஆனால், (அந்தச் சொத்தின்) எல்லைகள் வரையறுக்கப்பட்டு, பாதைகள் தனித்தனியாகப் பிரிக்கப்பட்டு ஒதுக்கப்பட்டால், அப்போது ஷுஃப்ஆ (முன்னுரிமை) இல்லை.