حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ ابْنِ أَخِي جُوَيْرِيَةَ حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَأَبَا، عُبَيْدٍ أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْحَمُ اللَّهُ لُوطًا، لَقَدْ كَانَ يَأْوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ، وَلَوْ لَبِثْتُ فِي السِّجْنِ مَا لَبِثَ يُوسُفُ ثُمَّ أَتَانِي الدَّاعِي لأَجَبْتُهُ .
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "லூத் (அலை) அவர்கள் மீது அல்லாஹ் தன் கருணையைப் பொழிவானாக! நிச்சயமாக அவர்கள் ஒரு சக்திவாய்ந்த ஆதரவில்தான் தஞ்சம் புகுந்திருந்தார்கள் (அதாவது, அல்லாஹ்விடம்). யூசுஃப் (அலை) அவர்கள் சிறையில் இருந்த (கால அளவிற்கு) நான் சிறையில் இருந்து, பின்னர் என்னிடம் அழைப்பாளர் வந்திருந்தால், (யூசுஃப் (அலை) அவர்கள் செய்தது போல் விசாரணையை கோராமல்) நான் அவருக்கு (உடனடியாக) பதிலளித்திருப்பேன்."