ஸமுரா பின் ஜுன்தப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு தொழுகையை (பொதுவாக ஃபஜ்ர் தொழுகையை) முடித்ததும் எங்களை நோக்கித் திரும்பி, "இன்றிரவு உங்களில் யாரேனும் கனவு கண்டீர்களா?" என்று கேட்பார்கள். யாரேனும் கனவு கண்டிருந்தால் அதை விவரிப்பார்கள்; நபி (ஸல்) அவர்கள், "மாஷா அல்லாஹ்" (அல்லாஹ் நாடியது நடக்கும்) என்று கூறுவார்கள்.

ஒரு நாள் எங்களிடம், "உங்களில் யாரேனும் கனவு கண்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "இல்லை" என்று கூறினோம். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஆனால், நேற்றிரவு (கனவில்) இரண்டு மனிதர்கள் என்னிடம் வருவதை நான் கண்டேன். அவர்கள் எனது கையைப் பிடித்து புனிதமான பூமிக்கு (பைத்துல் முகத்தஸ் பகுதிக்கு) என்னை அழைத்துச் சென்றனர்.

அங்கே ஒரு மனிதர் அமர்ந்திருக்க, மற்றொருவர் இரும்பினாலான கொக்கியைக் கையில் ஏந்தியபடி நின்று கொண்டிருந்தார். நின்றுகொண்டிருந்தவர், அமர்ந்திருப்பவரின் வாயின் ஒரு தாடைப் பகுதி வழியாக அந்தக் கொக்கியைச் செலுத்தி, அது பிடரி வரை கிழிக்கும்படி இழுத்தார். பிறகு, வாயின் மறுபகுதியிலும் அவ்வாறே செய்தார். இவர் இப்பக்கம் கிழிப்பதற்குள், முந்தைய பக்கம் சரியாகி பழைய நிலைக்குத் திரும்பியது. மீண்டும் அவர் அதையே செய்தார். நான், 'இது என்ன?' என்று கேட்டேன். அவர்கள் இருவரும், 'நடங்கள், நடங்கள்' என்றனர்.

நாங்கள் நடந்து சென்று, மல்லாந்து படுத்துக்கிடந்த ஒரு மனிதனிடம் வந்தோம். அவனருகே இன்னொருவன் ஒரு பாறாங்கல்லை (அல்லது கல்லை) கையில் ஏந்தியபடி நின்றிருந்தான். அவன் அந்தப் பாறாங்கல்லால் படுத்திருப்பவனின் தலையை நசுக்கினான். கல்லை அவன் தலையில் போடும்போது, கல் உருண்டு ஓடியது. அவன் அந்தக் கல்லை எடுத்து வரச் சென்றான்; அவன் திரும்புவதற்குள் நசுங்கிய தலை சரியாகி பழைய நிலைக்குத் திரும்பியது. அவன் மீண்டும் வந்து முன்போலவே செய்தான். நான், 'இவர் யார்?' என்று கேட்டேன். அவர்கள், 'நடங்கள், நடங்கள்' என்றனர்.

நாங்கள் நடந்து சென்று, 'தந்தூர்' அடுப்பைப் போன்ற ஒரு குழியை அடைந்தோம். அதன் மேற்பகுதி குறுகலாகவும் அடிப்பகுதி விரிந்தும் இருந்தது. அதற்கடியில் நெருப்பு எரிந்து கொண்டிருந்தது. நெருப்பு மேலே எழும்பும்போது, அதிலிருப்பவர்கள் வெளியே வந்து விடுவார்களோ எனும் அளவிற்கு மேலே உயர்ந்தார்கள். நெருப்பு தணிந்ததும் மீண்டும் உள்ளே சென்றார்கள். அதில் நிர்வாணமான ஆண்களும் பெண்களும் இருந்தனர். நான், 'இவர்கள் யார்?' என்று கேட்டேன். அவர்கள், 'நடங்கள், நடங்கள்' என்றனர்.

நாங்கள் நடந்து சென்று, இரத்த ஆறு ஒன்றை அடைந்தோம். அந்த ஆற்றின் நடுவே ஒரு மனிதன் நின்றிருந்தான். ஆற்றின் கரையில் முன்னால் கற்களை வைத்துக்கொண்டு மற்றொருவன் நின்றிருந்தான். ஆற்றில் இருப்பவன் வெளியேற முயலும்போதெல்லாம், கரையிலிருப்பவன் அவனது வாயில் கல்லை எறிந்து, அவன் இருந்த இடத்திற்கே அவனைத் திருப்பி அனுப்பினான். அவன் வெளியேற முயலும் ஒவ்வொரு முறையும் இவன் அவன் வாயில் கல்லை எறிவதும், அவன் பழைய இடத்திற்கே திரும்புவதுமாக இருந்தான். நான், 'இது என்ன?' என்று கேட்டேன். அவர்கள், 'நடங்கள், நடங்கள்' என்றனர்.

நாங்கள் நடந்து சென்று பசுமையான ஒரு தோட்டத்தை அடைந்தோம். அங்கே ஒரு பெரிய மரம் இருந்தது. அதன் அடியில் முதியவர் ஒருவரும் குழந்தைகளும் இருந்தனர். மரத்திற்கு அருகே ஒரு மனிதர் தமக்கு முன்னால் நெருப்பை மூட்டி எரித்துக் கொண்டிருந்தார். என்னுடன் வந்த இருவரும் என்னை அந்த மரத்தில் ஏற்றினர். அங்கே ஒரு வீட்டிற்குள் என்னை அழைத்துச் சென்றனர். அதைவிட அழகான ஒரு வீட்டை நான் (இதற்கு முன்) பார்த்ததே இல்லை. அதில் முதியவர்கள், இளைஞர்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் இருந்தனர். பிறகு என்னை அங்கிருந்து வெளியேற்றி, மரத்தில் மேலே அழைத்துச் சென்று, மற்றொரு வீட்டிற்குள் அனுமதித்தனர். அது (முந்தியதை விட) மிக அழகாகவும் சிறந்ததாகவும் இருந்தது. அதில் முதியவர்களும் இளைஞர்களும் இருந்தனர்.

நான் அந்த இருவரிடமும், 'இன்றிரவு என்னைச் பல இடங்களுக்குச் சுற்றிக் காண்பித்தீர்கள். நான் கண்டவற்றைப் பற்றிய செய்தியை எனக்குச் சொல்லுங்கள்' என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
'சரி. வாயின் தாடை கிழிபட நீங்கள் கண்டீரே, அவர் பொய்யர். பொய்யான செய்தியைப் பேசுவார்; அது அவரிடமிருந்து பரவித் திசையெங்கும் செல்லும். மறுமை நாள் வரை அவருக்கு இவ்வாறுதான் செய்யப்படும்.

தலையை நசுக்கப்பட நீங்கள் கண்டீரே, அவருக்கு அல்லாஹ் குர்ஆனைக் கற்றுக் கொடுத்தான். ஆனால், அவர் இரவில் அதை ஓதாமல் தூங்கியவர்; பகலில் அதன்படி செயல்படாதவர். மறுமை நாள் வரை அவருக்கு இவ்வாறுதான் செய்யப்படும்.

அந்தக் குழியில் நீங்கள் கண்டவர்கள் விபச்சாரிகள் ஆவர்.

இரத்த ஆற்றில் நீங்கள் கண்டவர் வட்டி உண்பவர் ஆவார்.

மரத்தின் அடியில் இருந்த முதியவர் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள். அவரைச் சுற்றியிருந்தவர்கள் மக்களின் குழந்தைகள் ஆவர் (அதாவது, ஃபத்ரா நிலையில் மரணித்த குழந்தைகள் அல்லது இறைநம்பிக்கையாளர்களின் குழந்தைகள்).

நெருப்பை மூட்டிக் கொண்டிருந்தவர் நரகத்தின் காவலரான 'மாலிக்' ஆவார்.

நீங்கள் நுழைந்த முதல் வீடு, பொதுவான இறைநம்பிக்கையாளர்களின் வீடாகும். இந்த (இரண்டாவது) வீடு இறைவழியில் உயிர்த்தியாகம் செய்த ஷுஹதாக்களின் வீடாகும். நான் ஜிப்ரீல்; இவர் மீக்காயீல். உமது தலையை உயர்த்திப் பாரும்' என்றனர்.

நான் தலையை உயர்த்தினேன். எனக்கு மேலே மேகத்தைப் போன்று ஒரு மாளிகை இருந்தது. அவர்கள், 'அதுதான் உமது இருப்பிடம்' என்றனர். நான், 'என்னை விடுங்கள்; நான் எனது இருப்பிடத்திற்குச் செல்கிறேன்' என்றேன். அதற்கு அவர்கள், 'உமது ஆயுளில் இன்னும் எஞ்சியிருக்கிறது; அதை நீர் முழுமைப்படுத்தவில்லை. அதை நீர் முழுமைப்படுத்தியதும் உமது இருப்பிடத்திற்கு வருவீர்' என்று கூறினார்கள்."