அப்துல்லாஹ் பின் `உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றபோதெல்லாம் தம் இரு கைகளையும் தோள்புஜங்களுக்கு நேராக உயர்த்துவதையும், ருகூஉவிற்காக தக்பீர் சொல்லும்போது அவ்வாறே (கைகளை) உயர்த்துவதையும், ருகூஉவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தும்போது அவ்வாறே (கைகளை) உயர்த்தி 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' என்று கூறுவதையும் நான் பார்த்தேன். ஆனால் அவர்கள் சஜ்தாக்களில் தம் கைகளை உயர்த்தவில்லை.

மாலிக் இப்னு ஹுவைரிஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தக்பீர் கூறும்போது, தங்கள் கைகளைத் தங்கள் காதுகளுக்கு நேராகும் வரை உயர்த்துவார்கள்; ருகூஉச் செய்யும்போது தங்கள் கைகளைத் தங்கள் காதுகளுக்கு நேராகும் வரை உயர்த்துவார்கள்; ருகூஉவிலிருந்து தங்கள் தலையை உயர்த்தும்போது, 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' என்று கூறுவார்கள்; அப்போதும் (கைகளை) அதுபோன்றே (காதுகளுக்கு நேராகும் வரை) உயர்த்துவார்கள்.

வாயில் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் துவங்கியபோது, தக்பீர் கூறி கைகளை உயர்த்தியதை (வாயில் இப்னு ஹுஜ்ர்) கண்டார்கள். (அறிவிப்பாளர்) ஹம்மாம் விவரிக்கையில், (கைகள்) காதுகளுக்கு நேராக (இருந்தன) என்று கூறினார். பிறகு அவர்கள் தமது ஆடையால் (உடலை) போர்த்திக்கொண்டு, தமது வலது கையை இடது கையின் மீது வைத்தார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்ய நாடியபோது, தமது கைகளை ஆடையிலிருந்து வெளியே எடுத்து, அவற்றை (மீண்டும்) உயர்த்தி, பிறகு தக்பீர் கூறி ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹு" என்று கூறியபோது கைகளை உயர்த்தினார்கள். அவர்கள் ஸஜ்தா செய்தபோது, தமது இரண்டு உள்ளங்கைகளுக்கு இடையில் ஸஜ்தா செய்தார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் நான் தொழுததைப் போன்று இவ்வளவு சுருக்கமான மற்றும் பரிபூரணமான தொழுகையை நான் ஒருபோதும் தொழுததில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடைய தொழுகை சீரானதாக (மற்றும் மிதமானதாக) இருந்தது. அவ்வாறே அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுடைய தொழுகையும் சீரானதாக (மற்றும் மிதமானதாக) இருந்தது. உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்களுடைய காலம் வந்தபோது அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையை நீட்டினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **"சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்"** என்று கூறும்போது, "அவர்கள் (அடுத்த நிலைக்குச் செல்ல) மறந்துவிட்டார்களோ" என்று நாங்கள் எண்ணுமளவிற்கு (நீண்ட நேரம்) அவர்கள் நிமிர்ந்து நிற்பார்கள். பின்னர் அவர்கள் ஸஜ்தா செய்வார்கள். இரு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில் அமரும்போது, "அவர்கள் (அடுத்த நிலைக்குச் செல்ல) மறந்துவிட்டார்களோ" என்று நாங்கள் எண்ணுமளவிற்கு (நீண்ட நேரம்) அமர்வார்கள்.

அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; மேலும் அவர்கள் பொய்யர் அல்லர்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **"ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்"** (அல்லாஹ் தன்னைப் புகழ்ந்தவரைச் செவியேற்கிறான்) என்று கூறியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தாவில் வீழும் வரை, எங்களில் எவரும் (ஸஜ்தாவுக்குச் செல்ல) தம் முதுகை வளைக்கவில்லை. அதன் பின்னரே நாங்கள் ஸஜ்தாவில் வீழ்வோம்.

அல்-பராஃ (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

அவர்கள் (நபித்தோழர்கள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதார்கள். அவர் ருகூஃ செய்தபோது அவர்களும் ருகூஃ செய்தார்கள். அவர் ருகூவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தியபோது, "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறினார்கள். அவர் (ஸல்) தம் முகத்தைத் தரையில் வைப்பதை (அதாவது, சுஜூதுக்குச் செல்வதை) நாங்கள் பார்க்கும் வரை நாங்கள் நின்றவர்களாகவே இருந்தோம்; பின்னர் நாங்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்தோம்.

ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் ஒரு இரவு நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதேன். அவர்கள் ‘அல்பகரா’ அத்தியாயத்தை (ஓதத்) துவங்கினார்கள். நூறு வசனங்களில் அவர்கள் ருகூஃ செய்வார்கள் என்று நான் (எனக்குள்) சொல்லிக்கொண்டேன். ஆனால் அவர்கள் (தொடர்ந்து) சென்றார்கள். அந்த அத்தியாயத்தைக் கொண்டே (ஒரு ரக்அத்) தொழுவார்கள் என்று நான் சொல்லிக்கொண்டேன். ஆனால் அவர்கள் (தொடர்ந்து) சென்றார்கள். அதை முடித்ததும் ருகூஃ செய்வார்கள் என்று நான் சொல்லிக்கொண்டேன். பிறகு ‘அந்நிஸா’ அத்தியாயத்தைத் துவங்கி அதை ஓதினார்கள்; பிறகு ‘ஆல இம்ரான்’ அத்தியாயத்தைத் துவங்கி அதை ஓதினார்கள்.

அவர்கள் நிதானமாக ஓதினார்கள். இறைவனைத் துதிக்கும் வசனத்தைக் கடந்தால் (அவனைத்) துதித்தார்கள்; ஏதேனும் கேட்கும் வசனத்தைக் கடந்தால் (அவனிடம்) கேட்டார்கள்; பாதுகாவல் தேடும் வசனத்தைக் கடந்தால் (அவனிடம்) பாதுகாவல் தேடினார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்து, **“ஸுப்ஹான ரப்பியல் அழீம்”** என்று கூறலானார்கள். அவர்களது ருகூஃ அவர்களது நிலைக்கு (நின்ற நேரத்திற்கு) ஒத்ததாக இருந்தது. பிறகு **“ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா”** என்று கூறினார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்ததற்கு நெருக்கமான நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு ஸஜ்தா செய்து **“ஸுப்ஹான ரப்பியல் அஃலா”** என்று கூறினார்கள். அவர்களது ஸஜ்தா அவர்களது நிலைக்கு (நின்ற நேரத்திற்கு) நெருக்கமாக இருந்தது.

ஜரீர் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸில் உள்ள கூடுதல் தகவல்: அவர்கள் **“ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா ரப்பனா லகல் ஹம்த்”** என்று கூறுவார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்தேன், அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றபோது, தமது தோள்பட்டைகளுக்கு நேராக வரும் வரை தமது கைகளை உயர்த்தி, பிறகு தக்பீர் கூறினார்கள். ருகூஃவுக்கு முன் தக்பீர் கூறும்போது அவ்வாறே (கைகளை உயர்த்தினார்கள்); மேலும் ருகூஃவிலிருந்து தமது தலையை உயர்த்தி, 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ் (தன்னைப் புகழ்வோரை அல்லாஹ் கேட்கிறான்)' என்று கூறும்போது அவ்வாறே (கைகளை உயர்த்தினார்கள்). ஆனால் ஸஜ்தாவின்போது அவர்கள் அவ்வாறு செய்யவில்லை."

அல்கமா இப்னு வாயில் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் தந்தை (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: 'நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதேன். மேலும், அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கும் போதும் (தக்பீரத்துல் இஹ்ராம் கூறும் போது), ருகூஃவுக்குச் செல்லும் போதும், ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ் (தன்னை புகழ்வோரை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான்) என்று கூறி (ருகூஃவிலிருந்து எழும்) போதும், இதுபோல கைகளை உயர்த்துவதை நான் பார்த்தேன்.'" மேலும் (அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) கைஸ் அவர்கள் தமது காதுகளுக்கு நேராக சைகை செய்தார்கள்.

இப்னு சீரின் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஸுப்ஹுத் தொழுகையை தொழுதவர்களில் சிலர் எனக்கு அறிவித்தார்கள்: அவர்கள் இரண்டாவது ரக்அத்தில் 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதாஹ் (தன்னை புகழ்வோரை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான்)' என்று கூறியபோது, (ருகூவிலிருந்து நிமிர்ந்த பிறகு) சிறிது நேரம் நின்றார்கள்."

வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் மதீனாவிற்கு வந்து, 'நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுவதைக் கவனிக்கப் போகிறேன்' என்று கூறினேன். அவர்கள் தக்பீர் கூறி, அவர்களுடைய பெருவிரல்கள் அவர்களுடைய காதுகளுக்கு அருகில் இருப்பதை நான் பார்க்கும் வரை தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்ய நாடியபோது, அவர்கள் தக்பீர் கூறி தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள். பின்னர் அவர்கள் தங்கள் தலையை உயர்த்தி, 'ஸமி அல்லாஹு லிமன் ஹமிதாஹ் (தன்னைப் புகழ்ந்தவனை அல்லாஹ் கேட்கிறான்)' என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் தக்பீர் கூறி ஸஜ்தாச் செய்தார்கள். அப்போது அவர்களுடைய கைகள், தொழுகையைத் துவக்கும்போது (தக்பீர் கூறி கைகளை உயர்த்திய) அதே நிலையில், காதுகளுக்கு அருகில் இருந்தன.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் முன்னாள் அடிமையான அபூ ஹஃப்ஸா அவர்கள், ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தன்னிடம் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டபோது, அவர்கள் உளூச் செய்து, 'அஸ்ஸலாத்து ஜாமிஆ' (தொழுகைக்காக ஒன்று கூடுங்கள்) என்று அறிவிக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர்கள் (தொழுகைக்கு) நின்றார்கள்; தமது நிலையினை நீண்ட நேரம் ஆக்கினார்கள்." ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்: "அவர்கள் 'சூரா அல்-பகரா' ஓதினார்கள் என்று நான் எண்ணினேன். பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; ருகூஃபை நீண்ட நேரம் ஆக்கினார்கள். பிறகு 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' (அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்தவர்களின் புகழுரையை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான்) என்று கூறினார்கள். பிறகு முன்பு நின்றதைப் போலவே (மீண்டும்) நின்றார்கள்; ஆனால் ஸஜ்தாச் செய்யவில்லை. பிறகு (இரண்டாம் முறையாக) ருகூஃ செய்தார்கள்; (அதன் பிறகு எழுந்து) ஸஜ்தாச் செய்தார்கள் (அதாவது, ஒரு ரக்அத்திற்குரிய இரண்டு ஸஜ்தாக்களை முடித்தார்கள்). பிறகு (இரண்டாம் ரக்அத்திற்காக) எழுந்து, (முதல் ரக்அத்தில்) செய்தது போன்றே செய்தார்கள் (அதாவது, இரண்டு ருகூஃகளும் ஒரு ஸஜ்தாவும் கொண்ட ஒரு ரக்அத்தை முடித்தார்கள்; பொதுவாக ஒரு ரக்அத்திற்கு இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்யப்படுவது வழக்கம்). பிறகு அமர்ந்தார்கள்; சூரிய கிரகணமும் விலகியிருந்தது.

ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் ஒரு இரவு நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதேன். அவர்கள் அல்-பகரா அத்தியாயத்தை (ஓதத்) தொடங்கினார்கள். 'நூறு (வசனங்களை) அடைந்ததும் அவர்கள் ருகூஃ செய்வார்கள்' என்று நான் (எனக்குள்) கூறிக் கொண்டேன்; ஆனால் அவர்கள் (தொடர்ந்து) சென்றார்கள். 'இருநூறு (வசனங்களை) அடைந்ததும் அவர்கள் ருகூஃ செய்வார்கள்' என்று நான் (எனக்குள்) கூறிக் கொண்டேன்; ஆனால் அவர்கள் (தொடர்ந்து) சென்றார்கள். 'அவர்கள் ஒரே ரக்அத்தில் அந்த அத்தியாயம் முழுவதையும் ஓதுவார்கள்' என்று நான் (எனக்குள்) கூறிக் கொண்டேன்; ஆனால் அவர்கள் (தொடர்ந்து) சென்றார்கள். (பிறகு) அவர்கள் அன்-நிஸா அத்தியாயத்தை ஆரம்பித்து அதை ஓதினார்கள்; பிறகு ஆல்-இம்ரான் அத்தியாயத்தை ஆரம்பித்து அதை ஓதினார்கள் (இது குர்ஆனின் வழக்கமான அத்தியாய வரிசைக்கு மாறாக இருந்தது). அவர்கள் நிதானமாக ஓதினார்கள். இறைவனைத் துதிக்கும் வசனத்தைக் கடக்கும்போது தஸ்பீஹ் செய்தார்கள்; (அல்லாஹ்விடம்) கேட்கும் வசனத்தைக் கடக்கும்போது கேட்டார்கள்; பாதுகாப்புத் தேடும் வசனத்தைக் கடக்கும்போது பாதுகாப்புத் தேடினார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்து, **'சுப்ஹான ரப்பியல் அழீம்'** என்று கூறினார்கள். அவர்களின் ருகூஃ, அவர்கள் நின்றிருந்த நேரத்திற்கு ஏறக்குறைய சமமாக இருந்தது. பிறகு அவர்கள் தங்கள் தலையை உயர்த்தி, **'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்'** என்று கூறினார்கள். (ருகூஃவிலிருந்து எழுந்து) அவர்கள் நின்ற நேரம், அவர்களின் ருகூஃவிற்கு ஏறக்குறைய சமமாக இருந்தது. பிறகு அவர்கள் ஸஜ்தா செய்து, **'சுப்ஹான ரப்பியல் அஃலா'** என்று கூறலானார்கள். அவர்களின் ஸஜ்தா, அவர்களின் ருகூஃவிற்கு ஏறக்குறைய சமமாக இருந்தது."

அல்-பரா பின் ஆஸிப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுவோம். அவர் (ஸல்) ருகூஃ செய்யும்போது, நாங்களும் ருகூஃ செய்வோம். மேலும் அவர் (ஸல்), "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறும்போது, அவர் (ஸல்) தமது நெற்றியைத் தரையில் வைப்பதை நாங்கள் பார்க்கும் வரை நின்றுகொண்டே இருப்போம். அதன்பிறகு நாங்கள் அவரைப் பின்பற்றுவோம்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் நான் தொழுத தொழுகையை விடச் சுருக்கமானதும், அதே சமயம் பூரணமானதுமான தொழுகையை வேறு யாருக்குப் பின்னாலும் நான் தொழுததில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறியதும், அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள் என்று நாங்கள் சொல்லுமளவிற்கு நீண்ட நேரம் நின்றார்கள்; பிறகு அவர்கள் தக்பீர் கூறி ஸஜ்தா செய்வார்கள். மேலும் இரண்டு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில், அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள் என்று நாங்கள் சொல்லுமளவிற்கு நீண்ட நேரம் உட்கார்ந்திருப்பார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மாதம் தொடர்ச்சியாக லுஹர், அஸ்ர், மக்ரிப், இஷா மற்றும் ஃபஜ்ர் ஆகிய ஒவ்வொரு தொழுகையிலும் (கடைசி ரக்அத்தில் ருகூவிலிருந்து எழுந்தபின்) 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' என்று கூறியதும், பனூ சுலைம் குலத்தைச் சேர்ந்த ரிஅல், தக்வான் மற்றும் உஸய்யா ஆகிய கூட்டத்தினருக்கு எதிராகப் பிரார்த்தித்தார்கள்; அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்றவர்கள் 'ஆமீன்' கூறினார்கள்.

முஹம்மத் பின் அம்ரு பின் அதா அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அபூ ஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரலி) அவர்களை, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பத்துத் தோழர்களுக்கிடையே – அவர்களில் அபூ கதாதா (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள் – (சந்தித்த போது) அவர் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் பற்றி உங்களில் நானே அதிகம் அறிந்தவன்.” அதற்கு அவர்கள், “ஏன்? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எங்களை விட நீங்கள் அதிகமாக அவரைப் பின்பற்றவில்லையே, மேலும், எங்களை விட நீண்ட காலம் அவருடன் தோழமை கொள்ளவில்லையே!” என்றார்கள். அதற்கு அவர், “ஆம் (அது சரிதான்! ஆனால் நான் நன்கு அறிவேன்)” என்றார். அவர்கள், “எங்களுக்கு (அதை) எடுத்துக் காட்டுங்கள்” என்றார்கள்.

அதற்கு அவர் (ரலி) கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், தக்பீர் கூறுவார்கள். பின்னர், தம் இரு கைகளையும் தோள்களுக்கு நேராக உயர்த்துவார்கள். அப்போது அவர்களின் உடலுறுப்புகள் அனைத்தும் அமைதியாக அதனதன் இடத்தில் நிலைகொள்ளும். பிறகு ஓதுவார்கள். பிறகு, தக்பீர் கூறி தம் இரு கைகளையும் தோள்களுக்கு நேராக உயர்த்தி ருகூஃ செய்வார்கள். தம் உள்ளங்கைகளை முழங்கால்களின் மீது வைத்து, அதன் மீது ஊன்றுவார்கள். அப்போது தலையைத் தாழ்த்தவுமாட்டார்கள், உயர்த்தவுமாட்டார்கள்; சமநிலையில் வைத்திருப்பார்கள்.

பிறகு, `ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்` (தன்னைப் புகழ்வோரின் புகழுரையை அல்லாஹ் கேட்கிறான்) என்று கூறி, தம் இரு கைகளையும் தோள்களுக்கு நேராக உயர்த்துவார்கள். அப்போது ஒவ்வொரு எலும்பும் அதன் இடத்திற்குத் திரும்பும் வரை நேராக நிற்பார்கள். பின்னர், தரையை நோக்கி (ஸஜ்தாவிற்குச்) செல்வார்கள். அப்போது தம் கைகளை விலாப்புறங்களிலிருந்து அகற்றி வைத்திருப்பார்கள். பிறகு, தலையை உயர்த்தி, இடது காலை மடக்கி அதன் மீது அமர்வார்கள். ஸஜ்தா செய்யும்போது கால் விரல்களை விரித்து வைப்பார்கள் (அதாவது, கிப்லாவை முன்னோக்கி இருக்கும்படி). பிறகு (இரண்டாம்) ஸஜ்தா செய்வார்கள்.

பிறகு தக்பீர் கூறி, இடது காலின் மீது அமர்வார்கள். அப்போது ஒவ்வொரு எலும்பும் அதன் இடத்திற்குத் திரும்பும் வரை அமர்ந்திருப்பார்கள். பிறகு எழுந்து நின்று, அடுத்த ரக்அத்திலும் அவ்வாறே செய்வார்கள்.

பிறகு, இரண்டு ரக்அத்களுக்குப் பிறகு எழும்போது, தொழுகையின் ஆரம்பத்தில் செய்தது போலவே தம் கைகளைத் தோள்கள் வரை உயர்த்துவார்கள். பின்னர், தொழுகையின் மீதிப் பகுதியையும் இவ்வாறே தொழுவார்கள். ஸலாம் கொடுக்கப்படும் ரக்அத் வந்ததும், அவர் ஒரு காலைப் பின்னுக்குத் தள்ளி, இடது பக்கத்தின் மீது அமர்வார்கள் (அதாவது, இடுப்புப் பகுதி தரையில் படுமாறு, இது ‘முதவர்ரிக்கன்’ அல்லது தவர்ருக் எனப்படும்).”

அதற்கு அவர்கள், “நீங்கள் உண்மையே கூறினீர்கள்; இப்படித்தான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுவார்கள்” என்றார்கள்.