حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي سُبْحَةَ الضُّحَى قَطُّ . وَإِنِّي لأُسَبِّحُهَا وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَدَعُ الْعَمَلَ وَهُوَ يُحِبُّ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ خَشْيَةَ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ النَّاسُ فَيُفْرَضَ عَلَيْهِمْ .
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ளுஹா (முற்பகல்) தொழுகையை (நஃபிலான தொழுகையாக) தொழுவதை நான் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை. ஆனால், நான் அதைத் தொழுகிறேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு செயலைச் செய்ய விரும்பினாலும், மக்கள் அதைச் செய்யத் தொடங்கி, அது அவர்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டு விடுமோ என்ற அச்சத்தின் காரணமாகவே அதை விட்டுவிடுவார்கள்.