அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அப்துல்லாஹ் இப்னு அதீக் (ரழி) அவர்களையும், அப்துல்லாஹ் இப்னு உத்பா (ரழி) அவர்களையும் அவர்களுடன் சிலரையும் அபூ ராஃபிடம் (அவனைக் கொல்வதற்காக) அனுப்பினார்கள். அவர்கள் சென்று (அபூ ராஃபியின்) கோட்டையை நெருங்கியபோது, அப்துல்லாஹ் இப்னு அதீக் (ரழி) அவர்களிடம், "நீங்கள் (இங்கேயே) தங்குங்கள்; நான் சென்று (நிலைமையை) பார்க்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். (பிறகு அப்துல்லாஹ் இப்னு அதீக்) கூறினார்: "நான் கோட்டைக்குள் நுழைய தந்திரம் செய்தேன். அப்போது அவர்கள் தங்களுடைய கழுதை ஒன்றை தொலைத்திருந்தனர். அதைத் தேடுவதற்காக அவர்கள் தீப்பந்தத்துடன் வெளியே வந்தார்கள். நான் (அவர்களால்) அறியப்பட்டு விடுவேனோ என்று அஞ்சி, என் தலையை மூடிக்கொண்டு இயற்கை உபாதையை கழிப்பவனைப் போன்று அமர்ந்தேன். வாயிற்காவலன், 'உள்ளே வர விரும்புபவர், நான் வாசலை மூடுவதற்கு முன்பு உள்ளே வாருங்கள்' என்று அழைத்தான். எனவே நான் உள்ளே சென்று கோட்டையின் வாசலுக்கு அருகிலுள்ள ஒரு கழுதைக் கொட்டகையில் மறைந்து கொண்டேன். அவர்கள் அபூ ராஃபிடம் இரவு உணவு அருந்தினார்கள்; இரவு வெகுநேரம் வரை பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பினார்கள். சப்தங்கள் ஓய்ந்து, எந்த அசைவையும் நான் கேட்காதபோது, நான் வெளியே வந்தேன். வாயிற்காவலன் கோட்டையின் சாவியை ஒரு மாடத்தில் (துவாரத்தில்) வைத்ததை நான் பார்த்திருந்தேன். அதை எடுத்து கோட்டையின் வாசலைத் திறந்தேன். 'இந்த மக்கள் என்னை அறிந்து கொண்டால், நான் நிதானமாகத் தப்பிச் சென்றுவிடுவேன்' என்று (எனக்குள்) சொல்லிக்கொண்டேன். பின்னர் அவர்களின் வீடுகளின் கதவுகளை அவர்களுக்கு வெளியே தாழிட்டேன். பிறகு ஒரு ஏணி வழியாக அபூ ராஃபிடம் ஏறினேன். வீடு இருளாக இருந்தது; விளக்கு அணைக்கப்பட்டிருந்தது. அவன் எங்கே இருக்கிறான் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. எனவே நான், 'அபூ ராஃபி!' என்று அழைத்தேன். அவன், 'யார் அது?' என்று கேட்டான். சப்தம் வந்த திசையை நோக்கிச் சென்று அவனை வெட்டினேன். அவன் கத்தினான்; ஆனால் (என் வெட்டு) பலனளிக்கவில்லை. பின்னர் நான் அவனுக்கு உதவுபவனைப் போல் (குரலை மாற்றிக்கொண்டு) வந்தேன். 'அபூ ராஃபி! உனக்கு என்ன நேர்ந்தது?' என்று கேட்டேன். அவன், 'உன் தாய்க்கு நாசம்! ஒருவன் உள்ளே வந்து வாளால் என்னை வெட்டிவிட்டான்' என்றான். மீண்டும் அவனைக் குறிவைத்து வெட்டினேன். அப்போதும் அது பலனளிக்கவில்லை. அவன் கத்தினான்; அவனது குடும்பத்தார் விழித்துக் கொண்டனர். மீண்டும் உதவுபவனைப் போல் என் குரலை மாற்றிக்கொண்டு வந்தேன். அவன் மல்லாந்து படுத்திருந்தான். வாளை அவன் வயிற்றில் வைத்து, எலும்பு முறியும் சத்தம் கேட்கும் வரை அதன் மீது சாய்ந்து அழுத்தினேன். பின்னர் நான் திகைப்புடன் வெளியேறி, ஏணியிலிருந்து இறங்க முற்பட்டேன். அதிலிருந்து கீழே விழுந்ததில் என் கால் பிசகிக்கொண்டது. அதற்கு கட்டுப்போட்டுக்கொண்டு, நொண்டியபடியே என் தோழர்களிடம் சென்றேன். நான் (அவர்களிடம்), 'சென்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நற்செய்தியைச் சொல்லுங்கள். ஆனால் மரண அறிவிப்பாளரின் செய்தியை கேட்கும் வரை நான் (இடத்தை விட்டு) நகர மாட்டேன்' என்று கூறினேன். விடியற்காலை வந்தபோது, மரண அறிவிப்பாளர் (கோட்டையின் சுவரின் மேல் ஏறி), 'அபூ ராஃபியின் மரணச் செய்தியை அறிவிக்கிறேன்' என்றார். நான் எழுந்து நடந்தேன்; எனக்கு எந்த வலியும் இருக்கவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களிடம் என் தோழர்கள் சேரும் முன்பே நான் அவர்களை அடைந்து, (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) நற்செய்தியைத் தெரிவித்தேன்."