அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒரு மனிதர் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது அவருக்குக் கடும் தாகம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கிணற்றில் இறங்கி அதிலிருந்து நீர் பருகினார். பிறகு (அதிலிருந்து) வெளியே வந்தபோது, நாய் ஒன்று (தாகத்தால்) நாக்கைத் தொங்கவிட்டபடி ஈரம் கசிந்த மண்ணை நக்கிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். அந்த மனிதர், ‘எனக்கு ஏற்பட்டதைப் போன்ற (தாகத்தின்) கொடுமை இந்த நாய்க்கும் ஏற்பட்டிருக்கிறது’ என்று கூறிக்கொண்டு, (மீண்டும் கிணற்றில் இறங்கி) தனது காலணியில் நீரை நிரப்பி, அதைத் தனது வாயால் கவ்விப் பிடித்துக்கொண்டு மேலே ஏறி, அந்த நாய்க்குப் புகட்டினார். அல்லாஹ் அவருடைய இச்செயலை மெச்சிக் கொண்டான்; மேலும் அவருக்கு மன்னிப்பளித்தான்.”

மக்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! கால்நடைகளுக்கு (உதவுவதிலும்) எங்களுக்கு நன்மை உண்டா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “ஆம்! ஈரமான ஈரலுள்ள (உயிரினங்கள்) ஒவ்வொன்றிலும் நன்மை உண்டு” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர் பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தபோது அவருக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டு அதில் இறங்கி, நீர் அருந்திவிட்டு வெளியே வந்தார். அப்போது நாய் ஒன்று தாகத்தின் காரணமாக நாக்கைத் தொங்கவிட்டபடி ஈர மண்ணை நக்கிக் கொண்டிருப்பதை அவர் கண்டார். அந்த மனிதர், 'எனக்கு ஏற்பட்டதைப் போன்றே இந்த நாய்க்கும் தாகம் ஏற்பட்டுள்ளது' என்று (தனக்குள்) கூறிக்கொண்டார். உடனே அவர் கிணற்றில் இறங்கி, தனது காலணியில் தண்ணீரை நிரப்பி, அந்த நாய்க்குப் புகட்டினார். அல்லாஹ் அவரது இச்செயலை மெச்சிக் கொண்டு அவரை மன்னித்தான்."

(தோழர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! கால்நடைகளுக்குச் சேவை செய்வதிலும் எங்களுக்குப் பிரதிபலன் உண்டா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஈரமான ஈரலுடைய (உயிருள்ள) பிராணிகள் ஒவ்வொன்றிலும் (அவற்றுக்கு உதவுவதில்) பிரதிபலன் உண்டு" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒருவர் ஒரு பாதையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது அவருக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டார். அவர் அதில் இறங்கி (தண்ணீர்) குடித்துவிட்டு வெளியே வந்தார். அப்போது ஒரு நாய் தாகத்தின் காரணமாக நாக்கைத் தொங்கவிட்டுக் கொண்டு ஈரமான மண்ணைத் தின்று கொண்டிருப்பதை கண்டார். அந்த நபர் கூறினார்: 'எனக்கு ஏற்பட்டதைப் போன்றே இந்த நாய்க்கும் தாகம் ஏற்பட்டுள்ளது.' அவர் கிணற்றில் இறங்கி, தனது காலணியில் தண்ணீரை நிரப்பி, பின்னர் அவர் மேலே ஏறும் வரை அதைத் தனது வாயில் கவ்விக்கொண்டு வந்து, நாய்க்குப் புகட்டினார். எனவே அல்லாஹ் அவனுடைய இந்தச் செயலைப் பாராட்டி அவனை மன்னித்தான்."

அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது போன்ற கால்நடைகளிலும் எங்களுக்கு நன்மை உண்டா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "உயிருள்ள ஒவ்வொரு பிராணிக்கும் (உதவுவதில்) நன்மை உண்டு" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஒருவர் ஒரு பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, அவருக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டார், அதில் இறங்கினார். அவர் தண்ணீர் குடித்துவிட்டு வெளியே வந்தார். திடீரென்று அவர் ஒரு நாய் தாகத்தால் மூச்சு வாங்கிக்கொண்டு மண்ணைத் தின்பதைக் கண்டார். அந்த மனிதர் (தனக்குத்தானே) கூறினார், “எனக்கு ஏற்பட்டதைப் போன்ற அதே தாக நிலைதான் இந்த நாய்க்கும் ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும்.” எனவே, அவர் கிணற்றில் இறங்கி, தனது காலுறையில் தண்ணீரை நிரப்பி, அதைத் தன் வாயால் கவ்விக்கொண்டு மேலே வந்தார். அவர் அந்த நாய்க்குத் தண்ணீர் கொடுத்தார். அல்லாஹ் இதை ஏற்றுக்கொண்டு, அவனை மன்னித்தான்.” அவர்கள் கேட்டார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே, இந்த மிருகங்களுக்கு (உதவுவதில்) எங்களுக்கு ஏதேனும் நன்மை உண்டா?” அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், “பச்சையான ஈரல் கொண்ட ஒவ்வொரு உயிருக்கும் (உதவுவதில்) நன்மை உண்டு.”

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒரு மனிதர் ஒரு சாலையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, அவருக்கு மிகவும் தாகம் எடுத்தது. அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டார்; அதில் இறங்கி, தண்ணீர் குடித்துவிட்டு வெளியே வந்தார். அங்கே ஒரு நாய் தாகத்தால் மூச்சிரைத்துக்கொண்டு மண்ணைத் தின்று கொண்டிருந்தது. அந்த மனிதர், ‘இந்த நாய்க்கும் என்னைப் போலவே தாகம் எடுத்திருக்கிறது’ என்று கூறினார். அவர் கிணற்றுக்குள் இறங்கி, தனது காலணியில் தண்ணீரை நிரப்பி, பின்னர் அதைத் தனது வாயில் கவ்விக்கொண்டு மேலே ஏறி வந்து, அந்த நாய்க்குத் தண்ணீரைக் கொடுத்தார். அல்லாஹ் அதற்காக அவருக்கு நன்றி செலுத்தினான்; மேலும் அவரை மன்னித்தான்.”

அவர்கள் (நபித்தோழர்கள்), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! பிராணிகளைப் பராமரிப்பதற்காக எங்களுக்குப் பிரதிபலன் உண்டா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “ஈரமான ஈரல் கொண்ட ஒவ்வொன்றுக்கும் (உதவுவதில்) பிரதிபலன் உண்டு” என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒரு நாள் ஒருவர் சாலையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது அவருக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டார், அதில் இறங்கி, தண்ணீர் அருந்திவிட்டுப் பின்னர் வெளியே ஏறினார். அவருக்கு முன்னால் ஒரு நாய் தாகத்தால் மூச்சு வாங்கிக்கொண்டும், புழுதியைத் தின்றுகொண்டும் இருப்பதைக் கண்டார். அந்த மனிதர், 'எனக்கு ஏற்பட்ட தாகத்தைப் போலவே இந்த நாய்க்கும் தாகம் ஏற்பட்டுள்ளது' என்று கூறினார். அவர் மீண்டும் கிணற்றுக்குள் இறங்கி, தனது காலணியில் தண்ணீரை நிரப்பி, (திரும்பி மேலே ஏறுவதற்காக) அதைத் தன் வாயில் கவ்விக்கொண்டு, பின்னர் அந்த நாய்க்குத் தண்ணீரைக் கொடுத்தார். எனவே அல்லாஹ் அவருக்கு நன்றி செலுத்தி, அவரை மன்னித்தான்." அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே, மிருகங்களுக்காக எங்களுக்கு நற்கூலி கிடைக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் கூறினார்கள், "உயிருள்ள ஒவ்வொரு ஜீவராசிக்காகவும் நற்கூலி உண்டு."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒரு மனிதர் ஒரு பாதையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது அவருக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டார்; அதில் இறங்கித் தண்ணீர் குடித்தார். பிறகு வெளியே வந்தபோது, தாகத்தால் மூச்சிரைத்துக்கொண்டு ஈரமான மண்ணை தின்றுகொண்டிருந்த ஒரு நாயைக் கண்டார். அந்த மனிதர், 'எனக்கு ஏற்பட்டதைப் போலவே இந்த நாயும் மிகுந்த தாகத்திற்குள்ளாகியிருக்கிறது' என்று (தம் மனதிற்குள்) கூறிக்கொண்டார். எனவே, அவர் கிணற்றுக்குள் இறங்கி, தனது (தோல்) காலுறையில் தண்ணீரை நிரப்பி, அதனைத் தனது வாயால் கவ்விப் பிடித்துக்கொண்டு மேலே ஏறி, அந்த நாய்க்குப் புகட்டினார். அல்லாஹ் அவனது இந்தச் செயலைப் பாராட்டி, அவனை மன்னித்தான்”.

அவர்கள் (நபித்தோழர்கள்), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! கால்நடைகளுக்கு (உதவுவதற்கும்) எங்களுக்கு வெகுமதி கிடைக்குமா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் (ஸல்) அவர்கள், “ஈரமான ஈரல் உள்ள (உயிருள்ள) ஒவ்வொன்றிலும் வெகுமதி உண்டு” என்று கூறினார்கள்.