உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஃபதக் ஊரின் தடித்த துணி விரிக்கப்பட்ட ஒரு கழுதையின் மீது ஏறிச் சென்றார்கள். நான் அவர்களுக்குப் பின்னால் அமர்ந்திருந்தேன். அவர்கள் பனூ அல்-ஹாரிஸ் பின் அல்-கஸ்ரஜ் குலத்தாரில் உள்ள சஅத் பின் உபாதா (ரலி) அவர்களை நலம் விசாரிக்கச் சென்றார்கள். இது பத்ருப் போருக்கு முன்பு நடந்தது.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், அப்துல்லாஹ் பின் உபை பின் சலூல் இருந்த ஒரு சபையைக் கடந்து சென்றார்கள். அக்காலக்கட்டத்தில் அப்துல்லாஹ் பின் உபை இஸ்லாத்தை ஏற்றிருக்கவில்லை. அந்தச் சபையில் முஸ்லிம்கள், சிலை வணங்கும் இணைவைப்பாளர்கள் மற்றும் யூதர்கள் எனப் பலதரப்பட்டோர் இருந்தனர். அந்தச் சபையில் அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள்.

கழுதை கிளப்பிய புழுதி அந்தச் சபையை அடைந்தபோது, அப்துல்லாஹ் பின் உபை தன் மேலாடையால் மூக்கை மூடிக்கொண்டு, "எங்கள் மீது புழுதியைக் கிளப்பாதீர்கள்" என்று கூறினார். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு சலாம் கூறி, (வாகனத்தை) நிறுத்தி இறங்கினார்கள். அவர்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைத்து, அவர்களுக்குத் திருக்குர்ஆனை ஓதிக் காட்டினார்கள்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் உபை பின் சலூல், "இன்ன மனிதரே! நீர் சொல்வது உண்மையாக இருந்தால், அதைவிட அழகியது வேறெதுவும் இல்லை. ஆயினும், எங்கள் சபைகளில் எங்களுக்குத் தொல்லை கொடுக்காதீர். உமது இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பிக்கொள்வீராக. உம்மிடம் வருபவரிடம் அதை எடுத்துச் சொல்வீராக" என்று கூறினார்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரலி) அவர்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதை எங்கள் சபைகளுக்குக் கொண்டு வாருங்கள்; நாங்கள் அதை விரும்புகிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, முஸ்லிம்களும், இணைவைப்பாளர்களும், யூதர்களும் ஒருவரையொருவர் திட்டத் தொடங்கி, சண்டையிடும் நிலைக்கு வந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்கள் அமைதியாகும் வரை அவர்களை சமாதானப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் வாகனத்தில் ஏறி, சஅத் பின் உபாதா (ரலி) அவர்களிடம் சென்றார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் சஅத் (ரலி) அவர்களிடம், "'அபு ஹுபாப்' (அப்துல்லாஹ் பின் உபை) என்ன சொன்னார் என்று நீங்கள் கேட்கவில்லையா? அவர் இன்னின்னவாறு கூறினார்" என்று தெரிவித்தார்கள்.

அதற்கு சஅத் பின் உபாதா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவரை மன்னித்துவிடுங்கள்; பொருட்படுத்தாதீர்கள். உங்கள் மீது வேதத்தை இறக்கியவன் மீது ஆணையாக, இந்த ஊர் மக்கள் அவருக்கு முடிசூட்டி, தலைப்பாகை அணிவிக்க (தலைவராக்க) ஒருமனதாக முடிவு செய்திருந்த நேரத்தில், அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய சத்தியத்தைக் கொண்டு வந்தான். அதனால் அவருக்குக் கிடைக்கவிருந்த (பதவி) பறிபோனதால் அவருக்குத் தொண்டையில் அடைத்தது போன்ற (பொறாமை) உணர்வு ஏற்பட்டது. அதுவே நீங்கள் கண்டதைச் செய்ய அவரைத் தூண்டியது" என்று கூறினார். எனவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை மன்னித்துவிட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களும் அவர்களுடைய தோழர்களும் அல்லாஹ் கட்டளையிட்டபடி இணைவைப்பாளர்களையும் வேதக்காரர்களையும் மன்னிப்பவர்களாகவும், அவர்களின் தொல்லைகளைப் பொறுத்துக்கொள்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள். அல்லாஹ் (திருக்குர்ஆனில்) கூறினான்:

"வல தஸ்மஉன்ன மினல்லதீன ஊதுல் கிதாப மின் கப்லிக்கும் வமினல்லதீன அஷ்ரகூ அதன் கஸீரா" (நிச்சயமாக உங்களுக்கு முன் வேதம் வழங்கப்பட்டோரிடமிருந்தும், இணைவைப்போரிடமிருந்தும் சங்கடம் தரும் பல சொற்களை நீங்கள் கேட்க நேரிடும்...) (3:186).

மேலும் அல்லாஹ் கூறினான்:

"வத்த கஸீரும் மின் அஹ்லில் கிதாபி லவ் யருத்தூனக்கும் மின் பஅதி ஈமானிக்கும் குப்பாரன் ஹஸதம் மின் இந்தி அன்ஃபுஸிஹிம்" (வேதக்காரர்களில் பலர், சத்தியம் அவர்களுக்குத் தெளிவான பின்னரும், தம்மிடமுள்ள பொறாமையினால், நீங்கள் ஈமான் கொண்டபின் உங்களை (மீண்டும்) நிராகரிப்பாளர்களாகத் திருப்பிவிட விரும்புகின்றனர்...) (2:109).

எனவே, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு (போரிட அல்லது தண்டிப்பதற்கு) அனுமதிக்கும் வரை, நபி (ஸல்) அவர்கள் மன்னிக்கும் கொள்கையைப் பின்பற்றினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்டு, அதன் மூலம் குறைஷித் தலைவர்களை அல்லாஹ் அழித்தபோது, இப்னு உபை பின் சலூலும், அவருடன் இருந்த இணைவைப்பாளர்களும், சிலை வணங்கிகளும், "இந்த மார்க்கம் வெற்றி பெற்றுவிட்டது" என்று கூறினர். எனவே அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் (பைஅத்) செய்து இஸ்லாத்தை ஏற்றனர்.