அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(யூத) அறிஞர்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "ஓ முஹம்மது! அல்லாஹ் வானங்களை ஒரு விரலிலும், பூமிகளை ஒரு விரலிலும், மரங்களை ஒரு விரலிலும், நீரையும் மண்ணையும் ஒரு விரலிலும், ஏனைய படைப்புகளை ஒரு விரலிலும் வைப்பான்; பிறகு அவன், 'நானே அரசன்' என்று கூறுவான் என நாங்கள் (எங்கள் வேதத்தில்) காண்கிறோம்" என்று கூறினார்.
அந்த அறிஞரின் கூற்றை உண்மைப்படுத்தும் விதமாக, தமது கடைவாய்ப் பற்கள் தெரியும் அளவிற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் சிரித்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் பின்வரும் வசனத்தை) ஓதிக் காட்டினார்கள்:
**"வமா கதருல்லாஹ ஹக்க கத்ரிஹி வல்அர்ளு ஜமீஅன் கப்ளத்துஹு யவ்மல் கியாமதி வஸ்ஸமாவாது மத்விய்யாதுன் பியமீனிஹி ஸுப்ஹானஹு வதஆலா அம்மாயுஷ்ரிகூன்."**
'அவர்கள் அல்லாஹ்வை மதிக்க வேண்டிய முறைப்படி மதிக்கவில்லை. மேலும் மறுமை நாளில் பூமி முழுவதும் அவனுடைய கைப்பிடியில் இருக்கும்; வானங்கள் அவனுடைய வலது கரத்தில் சுருட்டப்பட்டிருக்கும். அவன் தூய்மையானவன்; அவர்கள் இணைவைப்பவற்றை விட்டும் அவன் மிகவும் உயர்ந்தவன்.' (39:67)

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: வேதமுடையவர்களில் ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “ஓ அபுல் காஸிம் அவர்களே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் வானங்களை ஒரு விரலிலும், பூமிகளை ஒரு விரலிலும், மரங்களையும் ஈர மண்ணையும் ஒரு விரலிலும், (மற்ற) படைப்பினங்களை ஒரு விரலிலும் பிடித்துக்கொண்டு, ‘நானே அரசன்! நானே அரசன்!’ என்று கூறுவான்” என்று கூறினார். (இதைச் செவியுற்றதும்) நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது கடவாய்ப் பற்கள் தெரியும் அளவுக்குச் சிரித்ததையும், பிறகு ‘வமா கதருல்லாஹ ஹக்க கத்ரிஹி’ (அல்லாஹ்வை எவ்வாறு மதிக்க வேண்டுமோ அவ்வாறு அவர்கள் மதிக்கவில்லை...) என்ற (திருக்குர்ஆன் 39:67) வசனத்தை ஓதியதையும் நான் பார்த்தேன்.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
யூதர்களில் ஒரு மதகுரு வந்து, "மறுமை நாள் வரும்போது, அல்லாஹ் வானங்களை ஒரு விரலிலும், பூமிகளை ஒரு விரலிலும், நீரையும் மண்ணையும் ஒரு விரலிலும், (மற்ற) படைப்பினங்கள் அனைத்தையும் ஒரு விரலிலும் வைப்பான். பிறகு அவற்றை அசைத்து, 'நானே அரசன்! நானே அரசன்!' என்று கூறுவான்" என்று சொன்னார்.
(இதைக் கேட்டதும்) நபி (ஸல்) அவர்கள், அந்த யூதரின் கூற்றை உண்மை என ஏற்று, வியப்படைந்தவர்களாகத் தங்களின் கடைவாய்ப் பற்கள் தெரியும் அளவுக்குச் சிரித்ததை நான் கண்டேன்.
பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள், "வமா கதருல்லாஹ ஹக்க கத்ரிஹி..." (என்று தொடங்கி) "...யுஷ்ரிகூன்" (என்பது வரையிலான) இறைவசனத்தை ஓதினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
(யூத) அறிஞர் ஒருவர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! அல்லது அபுல் காஸிமே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் மறுமை நாளில் வானங்களை ஒரு விரலிலும், பூமிகளை ஒரு விரலிலும், மலைகள் மற்றும் மரங்களை ஒரு விரலிலும், நீர் மற்றும் ஈரமான மண்ணை ஒரு விரலிலும், ஏனைய படைப்பினங்களை ஒரு விரலிலும் ஏந்துவான். பிறகு அவற்றை அசைத்து, 'நானே அரசன்! நானே அரசன்!' என்று கூறுவான்" என்றார்.

அந்த அறிஞர் கூறியதை உண்மைப்படுத்தும் விதமாக, (அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தைக் குறித்த) வியப்பினால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சிரித்தார்கள். பிறகு (பின்வரும் வசனத்தை) ஓதினார்கள்:

"வமா கதருல்லாஹ ஹக்க கத்ரிஹி வல்அர்ளு ஜமீஅன் கப்ளத்துஹு யவ்மல் கியாமதி வஸ்ஸமாவாத்து மத்விய்யாத்துன் பியமீனிஹி சுப்ஹானஹு வதஆலா அம்மாயுஷ்ரிகூன்"

(பொருள்: "அல்லாஹ்வை கண்ணியப்படுத்த வேண்டிய விதத்தில் அவர்கள் கண்ணியப்படுத்தவில்லை; மறுமை நாளில் பூமி முழுவதும் அவனுடைய ஒரு பிடியில் இருக்கும்; வானங்கள் அவனுடைய வலக்கரத்தில் சுருட்டப்பட்டிருக்கும். அவன் தூயவன்! அவர்கள் இணை வைப்பவற்றை விட்டும் அவன் மிகவும் உயர்ந்தவன்.")

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

வேதக்காரர்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அபுல் காஸிமே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் வானங்களை ஒரு விரலிலும், பூமிகளை ஒரு விரலிலும், மரங்களையும் ஈர மண்ணையும் ஒரு விரலிலும், மற்றும் (மற்ற) படைப்பினங்கள் அனைத்தையும் ஒரு விரலிலும் தாங்குகிறான்; பிறகு 'நானே அரசன்! நானே அரசன்!' என்று கூறுகிறான்" என்றார்.

(இதைக் கேட்டதும்) நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது கடைவாய்ப் பற்கள் தெரியும் அளவிற்குச் சிரித்தார்கள். பிறகு பின்வரும் வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"{வமா கதருல்லாஹ ஹக்க கத்ரிஹி}"

"அவர்கள் அல்லாஹ்வை மதிக்க வேண்டிய முறைப்படி மதிக்கவில்லை" (39:67).

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு யூதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "ஓ முஹம்மத்! நிச்சயமாக அல்லாஹ் வானங்களை ஒரு விரலிலும், பூமிகளை ஒரு விரலிலும், மலைகளை ஒரு விரலிலும், (ஏனைய) படைப்புகளை ஒரு விரலிலும் பிடித்துக் கொள்வான். பின்னர் அவன் 'நானே அரசன்' என்று கூறுவான்" என்றார்.
அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் கடைவாய்ப் பற்கள் தெரியும் அளவிற்குச் சிரித்தார்கள். (யூதரின் கூற்று அல்லாஹ்வின் மகத்தான ஆற்றலை உறுதிப்படுத்தியதால், ஆனால் அதன் உருவக விளக்கத்தை மறுக்கும் விதமாக) பிறகு (பின்வரும் இறைவசனத்தை) ஓதினார்கள்:
"வமா கத்ருல்லாஹ ஹக்க கத்ரிஹி"
"அவர்கள் அல்லாஹ்வை மதிக்க வேண்டிய முறைப்படி மதிக்கவில்லை." (திருக்குர்ஆன் 39:67)