இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

1284ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، وَمُحَمَّدٌ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَرْسَلَتِ ابْنَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِ إِنَّ ابْنًا لِي قُبِضَ فَائْتِنَا‏.‏ فَأَرْسَلَ يُقْرِئُ السَّلاَمَ وَيَقُولُ ‏"‏ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلٌّ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ‏"‏‏.‏ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ لَيَأْتِيَنَّهَا، فَقَامَ وَمَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَرِجَالٌ، فَرُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَتَقَعْقَعُ ـ قَالَ حَسِبْتُهُ أَنَّهُ قَالَ ـ كَأَنَّهَا شَنٌّ‏.‏ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ‏.‏ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا فَقَالَ ‏"‏ هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ، وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ‏"‏‏.‏
உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் மகள், 'என் மகன் மரணித்துவிட்டான் (அல்லது மரணத்தின் விளிம்பில் இருக்கிறான்), ஆகவே எங்களிடம் வாருங்கள்' என்று கூறி, நபி (ஸல்) அவர்கள் வரவேண்டும் எனக் கோரி அவர்களுக்கு (ஒரு தூதரை) அனுப்பினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (வந்தவரிடம்) சலாமைத் தெரிவித்து, (பின்வருமாறு) கூற அனுப்பினார்கள்:

**"இன்ன லில்லாஹி மா அகத, வ லஹு மா அஃதா, வ குல்லுன் இன்தஹு பி அஜலின் முஸம்மா"**

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் எதை எடுத்தாலும் அது அவனுக்கே உரியது; அவன் எதைக் கொடுத்தாலும் அது அவனுக்கே உரியது. அவனிடம் உள்ள ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை உண்டு).

"ஆகவே, அவர் பொறுமையுடன் இருந்து அல்லாஹ்வின் நற்கூலியை எதிர்பார்க்க வேண்டும்."

அவர்கள் மீண்டும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஆளனுப்பி, நபி (ஸல்) அவர்கள் வரவேண்டும் என்று சத்தியம் செய்து கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்தார்கள். அவர்களுடன் ஸஅத் பின் உபாதா (ரழி), முஆத் பின் ஜபல் (ரழி), உபை பின் கஅப் (ரழி), ஸைத் பின் தாபித் (ரழி) ஆகியோரும் இன்னும் சில ஆண்களும் எழுந்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அந்தக் குழந்தை தூக்கிக் காட்டப்பட்டது. அதன் உயிர் மூச்சு (மார்பில்) ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: "அது பழைய தோல் பையைப் போன்று (சப்தத்துடன்) இருந்தது" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக நான் கருதுகிறேன்).

(இதைக் கண்ட) நபி (ஸல்) அவர்களின் கண்கள் கண்ணீரைச் சொரிந்தன. ஸஅத் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது கருணை; அல்லாஹ் தன் அடியார்களின் உள்ளங்களில் இதை வைத்திருக்கிறான். மேலும், அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் இரக்கமுள்ளவர்களுக்கே இரக்கம் காட்டுகிறான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7377ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَهُ رَسُولُ إِحْدَى بَنَاتِهِ يَدْعُوهُ إِلَى ابْنِهَا فِي الْمَوْتِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ارْجِعْ فَأَخْبِرْهَا أَنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ، وَلَهُ مَا أَعْطَى، وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى، فَمُرْهَا فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ‏"‏‏.‏ فَأَعَادَتِ الرَّسُولَ أَنَّهَا أَقْسَمَتْ لَتَأْتِيَنَّهَا، فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَامَ مَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ، فَدُفِعَ الصَّبِيُّ إِلَيْهِ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ كَأَنَّهَا فِي شَنٍّ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ، وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ‏"‏‏.‏
உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களின் ஒரு புதல்வியிடமிருந்து ஒரு தூதுவர் வந்து, தமது மகன் இறக்கும் தருவாயில் இருப்பதாகவும் நபி (ஸல்) அவர்கள் வரவேண்டும் என்றும் அழைத்தார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் (தூதுவரிடம்), "நீ திரும்பிச் சென்று அவளிடம், 'இன்ன லில்லாஹி மா அகத, வலஹு மா அஃதா, வ குல்லு ஷையின் இந்தஹு பிஅஜலின் முஸம்மா' (நிச்சயமாக அல்லாஹ் எடுத்துக்கொண்டதும் அவனுக்கே உரியது; அவன் கொடுத்ததும் அவனுக்கே உரியது. ஒவ்வொன்றுக்கும் அவனிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை உண்டு) என்று சொல். எனவே, அவளைப் பொறுமையாக இருக்குமாறும், (துயரத்திற்கான) நன்மையை எதிர்பார்த்திருக்குமாறும் கட்டளையிடு" என்று கூறினார்கள்.

ஆனால் அந்தப் பெண்மணி, நபி (ஸல்) அவர்கள் தன்னிடம் வரவேண்டும் என்று சத்தியம் செய்து மீண்டும் அத்தூதுவரை அனுப்பினார். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்தார்கள்; அவர்களுடன் ஸஅத் பின் உபாதா (ரழி), முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) ஆகியோரும் எழுந்தார்கள்.

அந்தக் குழந்தை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொடுக்கப்பட்டது. அக்குழந்தையின் மூச்சு, காய்ந்த தோல் பையில் (நீர்) அசைவது போன்ற (கரகரப்பான) ஒலியுடன் திணறிக் கொண்டிருந்தது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களின் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பின.

ஸஅத் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது அல்லாஹ் தனது அடியார்களின் உள்ளங்களில் அமைத்த இரக்கமாகும். நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனது அடியார்களில் இரக்கமுள்ளவர்களுக்கே இரக்கம் காட்டுகிறான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
923 aஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ إِحْدَى بَنَاتِهِ تَدْعُوهُ وَتُخْبِرُهُ أَنَّ صَبِيًّا لَهَا - أَوِ ابْنًا لَهَا - فِي الْمَوْتِ فَقَالَ لِلرَّسُولِ ‏"‏ ارْجِعْ إِلَيْهَا فَأَخْبِرْهَا إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى فَمُرْهَا فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ‏"‏ فَعَادَ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّهَا قَدْ أَقْسَمَتْ لَتَأْتِيَنَّهَا ‏.‏ قَالَ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَامَ مَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمْ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ كَأَنَّهَا فِي شَنَّةٍ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ‏"‏ ‏.‏
உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடத்தில் இருந்தபோது, அவர்களின் புதல்வியரில் ஒருவர், தனது குழந்தை - அல்லது மகன் - மரணத் தருவாயில் இருப்பதாகத் தெரிவித்து, அவர்களை அழைப்பதற்காக ஆளனுப்பினார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்தத் தூதுவரிடம், "நீ அவளிடம் திரும்பிச் சென்று, **'இன்ன லில்லாஹி மா அகத, வ லஹு மா அஃதா, வ குல்லு ஷைஇன் இந்தஹு பிஅஜலிம் முஸம்மா'** (நிச்சயமாக அல்லாஹ் எடுத்துக்கொண்டதும் அவனுக்கே உரியது; அவன் கொடுத்ததும் அவனுக்கே உரியது. ஒவ்வொன்றுக்கும் அவனிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட காலக்கெடு உள்ளது) என்று சொல். எனவே, பொறுமையைக் கடைப்பிடிக்குமாறும், (அல்லாஹ்விடத்தில்) நற்கூலியைத் தேடுமாறும் அவளுக்குக் கட்டளையிடு" என்று கூறி அனுப்பினார்கள்.
அந்தத் தூதுவர் திரும்பி வந்து, "அவர் தாங்கள் அவசியம் வரவேண்டும் என்று சத்தியமிட்டுக் கூறுகிறார்" என்று சொன்னார்.
உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்தார்கள். அவர்களுடன் ஸஅத் பின் உப்பாதா (ரலி), முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) ஆகியோரும் எழுந்தனர். அவர்களுடன் நானும் சென்றேன். அந்தக் குழந்தை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தூக்கிக் கொடுக்கப்பட்டது. பழைய தோல் பையில் (நீர் வற்றி) சப்தமிடுவது போன்று அக்குழந்தையின் மூச்சு இரைப்பு சப்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தது. அவர்களின் இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்தது.
ஸஅத் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது என்ன?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "இது இரக்கமாகும்; அல்லாஹ் தனது அடியார்களின் உள்ளங்களில் இதை அமைத்துள்ளான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனது அடியார்களின் இரக்கமுள்ளவர்களுக்கே இரக்கம் காட்டுகிறான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1868சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ أَرْسَلَتْ بِنْتُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِ أَنَّ ابْنًا لِي قُبِضَ فَأْتِنَا ‏.‏ فَأَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلاَمَ وَيَقُولُ ‏"‏ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَ اللَّهِ بِأَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ‏"‏ ‏.‏ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ لَيَأْتِيَنَّهَا فَقَامَ وَمَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَرِجَالٌ فَرُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا قَالَ ‏"‏ هَذَا رَحْمَةٌ يَجْعَلُهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ‏"‏ ‏.‏
உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் மகள், "என் மகன் ஒருவர் இறக்கும் தருவாயில் இருக்கிறார்; எனவே தாங்கள் எங்களிடம் வாருங்கள்" என்று நபி (ஸல்) அவர்களுக்குச் செய்தி அனுப்பினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் (வந்தவருக்கு) ஸலாம் கூறி, (பின்வருமாறு கூறுமாறு) பதில் செய்தி அனுப்பினார்கள்:
**"இன்ன லில்லாஹி மா அகத, வலஹு மா அஃதா, வகுல்லு ஷையின் இந்தஹு பிஅஜலின் முஸம்மா. ஃபல்தஸ்பிர் வல்-தஹ்தஸிப்."**
(பொருள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் எடுத்துக் கொண்டதும் அவனுக்குரியதே; அவன் கொடுத்ததும் அவனுக்குரியதே. அவனிடம் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை உண்டு. எனவே, அவர் பொறுமையாக இருந்து, நன்மையை நாடட்டும்.")

அவர் (நபி (ஸல்) அவர்களின் மகள்) தன்னிடம் வருமாறு சத்தியம் செய்து, மீண்டும் அவருக்குச் செய்தி அனுப்பினார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்தார்கள். அவர்களுடன் சஅத் பின் உபாதா (ரழி), முஆத் பின் ஜபல் (ரழி), உபை பின் கஅப் (ரழி), ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) மற்றும் சில ஆண்களும் சென்றார்கள்.

அந்தச் சிறுவன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தூக்கித் தரப்பட்டான். அவனது மூச்சுத் திணறி ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களின் கண்கள் கண்ணீரைச் சொரிந்தன.

சஅத் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே, இது என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது கருணையாகும்; இதை அல்லாஹ் தனது அடியார்களின் உள்ளங்களில் அமைத்துள்ளான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் கருணையுள்ளவர்களுக்கே கருணை காட்டுகிறான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1588சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ كَانَ ابْنٌ لِبَعْضِ بَنَاتِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقْضِي فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا أَنَّ ‏"‏ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ‏"‏ ‏.‏ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ فَأَقْسَمَتْ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقُمْتُ مَعَهُ وَمَعَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ فَلَمَّا دَخَلْنَا نَاوَلُوا الصَّبِيَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَرُوحُهُ تَقَلْقَلُ فِي صَدْرِهِ ‏.‏ قَالَ حَسِبْتُهُ قَالَ كَأَنَّهُ شَنَّةٌ ‏.‏ قَالَ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ لَهُ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ: مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: ‏"‏ الرَّحْمَةُ الَّتِي جَعَلَهَا اللَّهُ فِي بَنِي آدَمَ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ‏"‏ ‏.‏
உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகள்களில் ஒருவரின் மகன் மரணத் தருவாயில் இருந்தார். அப்பெண்மணி, தன்னிடம் வருமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குச் செய்தி அனுப்பினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு பதில்) செய்தி அனுப்பினார்கள்:

**'லில்லாஹி மா அகத வ லஹு மா அஃதா, வ குல்லு ஷையின் இந்தஹு இலா அஜலின் முஸம்மா. ஃபல் தஸ்பிர் வல் தஹ்தஸிப்'**

(பொருள்: அல்லாஹ் எடுத்துக்கொண்டதும் அவனுக்கே உரியது; அவன் கொடுத்ததும் அவனுக்கே உரியது. அவனிடத்தில் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை உள்ளது. எனவே, அவள் பொறுமையாக இருந்து (அல்லாஹ்விடம்) நன்மையை எதிர்பார்க்கட்டும்).

ஆனால், அப்பெண்மணி மீண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வரவேண்டுமென சத்தியம் செய்து (வலியுறுத்தி) செய்தி அனுப்பினார். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்தார்கள். அவர்களுடன் நானும், முஆத் பின் ஜபல் (ரழி), உபை பின் கஅப் (ரழி) மற்றும் உபாதா பின் ஸாமித் (ரழி) ஆகியோரும் எழுந்தோம்.

நாங்கள் உள்ளே நுழைந்தபோது, அக்குழந்தை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொடுக்கப்பட்டது. அப்போது அக்குழந்தையின் உயிர் (மார்பில்) ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது. (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: அது பழைய தோல் துருத்தியைப் போன்று [ஒலியெழுப்பியதாக] நான் கருதுகிறேன்).

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அழுதார்கள். உபாதா பின் ஸாமித் (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, இது என்ன?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'இது ஆதமுடைய மக்களின் (உள்ளங்களில்) அல்லாஹ் அமைத்துள்ள இரக்கமாகும். அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் இரக்கமுள்ளவர்களுக்கே இரக்கம் காட்டுகிறான்' என்றார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)