அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“எந்தவொரு நற்செயலும் செய்யாத ஒரு மனிதர் (தம் குடும்பத்தாரிடம்), ‘நான் இறந்துவிட்டால் என்னை எரித்து(ச் சாம்பலாக்கி), அதில் பாதியைத் தரையிலும் பாதியைக் கடலிலும் தூவிவிடுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் என் மீது ஆற்றல் பெற்றால் (அல்லது என்னைப் பிடித்துவிட்டால்), அகிலத்தாரில் எவரையும் வேதனை செய்யாத அளவுக்கு அவன் என்னை (கடுமையாக) வேதனை செய்வான்’ என்று கூறினார்.

அம்மனிதர் இறந்ததும், அவர் (தம் குடும்பத்தாரிடம்) கட்டளையிட்டவாறே அவர்கள் செய்தனர். அல்லாஹ் தரைக்குக் கட்டளையிட்டான்; அது தன்னுள் இருந்ததை ஒன்றுதிரட்டியது. கடலுக்குக் கட்டளையிட்டான்; அதுவும் தன்னுள் இருந்ததை ஒன்றுதிரட்டியது.

பிறகு (இறைவன்), ‘நீ ஏன் இவ்வாறு செய்தாய்?’ என்று கேட்டான். அதற்கு அவன், ‘என் இறைவா! உன் மீதிருந்த அச்சத்தின் காரணமாகவே (இவ்வாறு செய்தேன்); இதை நீ நன்கறிவாய்’ என்று கூறினான். எனவே, அல்லாஹ் அவனை மன்னித்தான்.”

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் தம் குடும்பத்தினரிடம், தாம் ஒருபோதும் ஒரு நல்ல காரியத்தையும் செய்ததில்லை என்றும், தாம் இறந்ததும் தம்மை எரித்துவிட வேண்டும் என்றும், பின்னர் தம் (சாம்பலின்) பாதியை நிலத்திலும் மறு பாதியை கடலிலும் தூவிவிட வேண்டும் என்றும் கூறினார். (மேலும்) 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் என் மீது சக்தி பெற்றால், அகிலங்களில் வேறு எவருக்கும் கொடுக்காத ஒரு தண்டனையால் என்னை அல்லாஹ் தண்டிப்பான்' என்றும் கூறினார்.

அந்த மனிதர் இறந்தபோது, அவர் கட்டளையிட்டபடியே அவர்கள் செய்தார்கள். பின்னர் அல்லாஹ் நிலத்திடம் அதிலுள்ள அனைத்தையும் சேகரிக்குமாறும், கடலிடம் அதிலுள்ள அனைத்தையும் சேகரிக்குமாறும் கட்டளையிட்டான். (அவை ஒன்று சேர்ந்த) பின்னர் அவன் (அல்லாஹ்) அந்த மனிதரிடம், 'இதை ஏன் செய்தாய்?' என்று கேட்டான். அதற்கு அவர், 'இறைவா! உனக்குப் பயந்தே (இதைச் செய்தேன்); நீயே நன்கறிந்தவன்' என்று கூறினார். எனவே, அல்லாஹ் அவரை மன்னித்தான்."