உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபதக் ஊரின் ‘கதீஃபா’ (தடித்த) விரிப்பு விரிக்கப்பட்ட ஒரு கழுதையின் மீது சவாரி செய்தார்கள். உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னால் அமர்ந்திருந்தார். பத்ருப் போருக்கு முன்னால் நடந்த இந்நிகழ்வில், பனூ அல்-ஹாரிஸ் பின் அல்-கஸ்ரஜ் குலத்தாரின் வசிப்பிடத்தில் (நோயுற்றிருந்த) ஸஃத் பின் உபாதா (ரழி) அவர்களை உடல் நலம் விசாரிக்கச் சென்றார்கள்.

வழியில் அப்துல்லாஹ் பின் உபய் பின் சலூல் இருந்த ஒரு சபையைக் கடந்தார்கள். இது அப்துல்லாஹ் பின் உபய் இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்கு முன் நடந்ததாகும். அந்தச் சபையில் முஸ்லிம்கள், சிலை வணங்கும் இணைவைப்பாளர்கள் மற்றும் யூதர்கள் என பலதரப்பட்டோர் கலந்திருந்தனர். முஸ்லிம்களில் அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்.

(வாகனத்தின்) அசைவினால் எழுந்த புழுதிப்படலம் அந்தச் சபையைச் சூழ்ந்தபோது, அப்துல்லாஹ் பின் உபய் தனது மேலாடையால் மூக்கை மூடிக்கொண்டு, "எங்கள் மீது புழுதியைக் கிளப்பாதீர்கள்" என்றான்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் சலாம் கூறி, வாகனத்தை நிறுத்தி இறங்கினார்கள். அவர்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைத்து, அவர்களுக்குத் திருக்குர்ஆனை ஓதிக் காட்டினார்கள்.

அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் உபய் பின் சலூல் அவரிடம், "மனிதரே! நீர் சொல்வது உண்மையாக இருந்தால், இதைவிடச் சிறந்தது ஏதுமில்லைதான். இருப்பினும், எங்கள் சபைகளில் (இதைப் பற்றிப் பேசி) எங்களுக்குத் தொல்லை கொடுக்காதீர். உம்மிடம் வருபவரிடம் இதை எடுத்துச் சொல்லும்" என்றான்.

அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரழி), "ஆம் (நிச்சயமாக), அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்கள் சபைகளுக்கு நீங்கள் தாராளமாக வருகை தாருங்கள். நாங்கள் அதை விரும்புகிறோம்" என்றார்.

இதனால் முஸ்லிம்கள், இணைவைப்பாளர்கள் மற்றும் யூதர்களிடையே (ஒருவருக்கொருவர்) ஏசத் தொடங்கி, அவர்கள் சண்டையிடும் நிலை உருவானது. நபி (ஸல்) அவர்கள் அனைவரையும் அமைதிப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள்; இறுதியில் அவர்கள் அமைதியடைந்தனர்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் சவாரி செய்து ஸஃத் பின் உபாதா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "ஸஃத் அவர்களே! அபூ ஹுபாப் (அப்துல்லாஹ் பின் உபய்யை குறிப்பிட்டு) என்ன சொன்னான் என்று கேட்டீரா? அவன் இப்படி இப்படியெல்லாம் சொன்னான்" என்றார்கள்.

அதற்கு ஸஃத் பின் உபாதா (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தை தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அவனை மன்னித்து பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள். தங்களுக்கு வேதத்தை அருளியவன் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் உங்களுக்கு அருளிய சத்தியத்தைக் கொண்டு வந்திருக்கிறான். (ஆனால்) இந்த ஊர் (மதீனா) மக்கள் அவனுக்கு (அப்துல்லாஹ் பின் உபய்யுக்கு) முடிசூட்டித் தலைப்பாகை அணிவிக்க (ஆட்சியாளராக்க) ஒருமித்து முடிவு செய்திருந்தனர். அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய சத்தியத்தின் மூலம் அதைத் தடுத்தபோது, அவன் அதனால் வெறுப்படைந்து (பொறாமை கொண்டு) தொண்டையில் சிக்கியது போல் வேதனையுற்றான். அதுவே தாங்கள் கண்ட அவனது இந்தச் செயலுக்குக் காரணம்" என்றார். ஆகவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அவனை மன்னித்தார்கள்.

அல்லாஹ் கட்டளையிட்டபடி, இணைவைப்பாளர்களையும் வேதக்காரர்களையும் (யூத, கிறிஸ்தவர்கள்) மன்னிப்பதும், அவர்கள் தரும் தொல்லைகளைப் பொறுத்துக்கொள்வதும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் அவர்களது தோழர்களுக்கும் வழக்கமாக இருந்தது.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "நிச்சயமாக உங்களுக்கு முன் வேதம் வழங்கப்பட்டவர்களிடமிருந்தும், இணைவைப்பாளர்களிடமிருந்தும் அதிகமான நிந்தனைகளைச் செவியேற்பீர்கள்..." (திருக்குர்ஆன் 3:186).

மேலும் அவன் கூறுகிறான்: "வேதக்காரர்களில் அநேகர், உங்களுக்குச் சத்தியம் தெளிவான பின்னரும், தங்களிலுள்ள பொறாமையினால் உங்களை ஈமான் கொண்டபின் காஃபிர்களாக (நிராகரிப்பவர்களாக) மாற்ற விரும்புகின்றனர்..." (திருக்குர்ஆன் 2:109).

ஆகவே, (அவர்களுடன் போரிட) அல்லாஹ் அனுமதி அளிக்கும் வரை நபி (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ் கட்டளையிட்ட மன்னிக்கும் பண்பைக் கைக்கொண்டு வந்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் பத்ருப் போருக்குச் சென்று, இறைமறுப்பாளர்களின் தலைவர்களையும் குறைஷிகளின் பிரமுகர்களையும் அல்லாஹ் அழித்த பின், வெற்றியுடனும் போர்க்களப் பொருட்களுடனும் நபி (ஸல்) அவர்களும் அவர்களது தோழர்களும் திரும்பினர். அவர்களுடன் இறைமறுப்பாளர்களின் தலைவர்களும் குறைஷிப் பிரமுகர்களும் கைதிகளாக இருந்தனர்.

(இதைக் கண்ட) அப்துல்லாஹ் பின் உபய் பின் சலூலும், அவனுடன் இருந்த சிலை வணங்கும் இணைவைப்பாளர்களும், "இக்காரியம் (இஸ்லாம்) இப்போது மேலோங்கிவிட்டது (வெற்றி பெற்றுவிட்டது). எனவே அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்யுங்கள்" என்று கூறி இஸ்லாத்தைத் தழுவினர்.