இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

5050ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اقْرَأْ عَلَىَّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ آقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏‏.‏ فَقَرَأْتُ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى أَتَيْتُ إِلَى هَذِهِ الآيَةِ ‏{‏فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا‏}‏ قَالَ ‏"‏ حَسْبُكَ الآنَ ‏"‏‏.‏ فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَإِذَا عَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு நான் ஓதிக்காட்டட்டுமா? தங்கள் மீதுதானே அது அருளப்பட்டது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று கூறினார்கள். எனவே நான் 'சூரத்துந் நிஸா'வை ஓதினேன்.
**'ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின், வஜிஃனா பிக அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா'** (4:41)
என்ற இந்த வசனத்தை நான் அடைந்தபோது, அவர்கள் "இப்போதைக்கு இது போதும்" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களைத் திரும்பிப் பார்த்தேன்; அப்போது அவர்களுடைய இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்தோடிக்கொண்டிருந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5055ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ يَحْيَى بَعْضُ الْحَدِيثِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ ـ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبِيدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ الأَعْمَشُ وَبَعْضُ الْحَدِيثِ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ وَعَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اقْرَأْ عَلَىَّ ‏"‏‏.‏ قَالَ قُلْتُ أَقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ ‏"‏ إِنِّي أَشْتَهِي أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي ‏"‏‏.‏ قَالَ فَقَرَأْتُ النِّسَاءَ حَتَّى إِذَا بَلَغْتُ ‏{‏فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا‏}‏‏.‏ قَالَ لِي ‏"‏ كُفَّ ـ أَوْ أَمْسِكْ ـ ‏"‏‏.‏ فَرَأَيْتُ عَيْنَيْهِ تَذْرِفَانِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "தங்கள் மீதுதான் அது அருளப்பட்டுள்ளது; தங்களுக்கே நான் ஓதிக் காட்டவா?" என்று கேட்டேன். அவர்கள், "நான் அதை (குர்ஆனை) பிறரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன் (அது எனக்கு மேலும் சிந்தனையையும், பணிவையும் ஏற்படுத்தும்)" என்று கூறினார்கள்.

எனவே நான் 'சூரத்துந் நிஸா' அத்தியாயத்தை ஓதலானேன்.

"ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின் வஜிஃனா பிக அலா ஹவுலாயி ஷஹீதா"

(பொருள்: ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் (அவர்களுடைய நபியாகிய) சாட்சியை நாம் கொண்டுவரும்போதும், இவர்களுக்கு எதிராக உங்களை (முஹம்மதே!) சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போதும் (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?) (4:41)

என்ற வசனத்தை நான் அடைந்தபோது, என்னிடம் அவர்கள், "போதும், நிறுத்துங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அப்போது அவர்களுடைய இரு கண்களும் கண்ணீர் வடித்துக்கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
800 cஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنِي مِسْعَرٌ، - وَقَالَ أَبُو كُرَيْبٍ عَنْ مِسْعَرٍ، - عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ‏"‏ اقْرَأْ عَلَىَّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ ‏"‏ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي ‏"‏ قَالَ فَقَرَأَ عَلَيْهِ مِنْ أَوَّلِ سُورَةِ النِّسَاءِ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا‏}‏ فَبَكَى ‏.‏ قَالَ مِسْعَرٌ فَحَدَّثَنِي مَعْنٌ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ شَهِيدًا عَلَيْهِمْ مَا دُمْتُ فِيهِمْ أَوْ مَا كُنْتُ فِيهِمْ ‏"‏ ‏.‏ شَكَّ مِسْعَرٌ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டுவீராக" என்று கூறினார்கள். நான், "(குர்ஆன்) தங்கள் மீதே அருளப்பட்டிருக்க, தங்களுக்கே நான் ஓதிக் காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக நான், அதை என்னைத் தவிர்த்த வேற்று ஒருவரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, நான் அவர்களுக்குச் 'சூரத்துந் நிஸா'வின் ஆரம்பத்திலிருந்து,

**"ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பி-ஷஹீதின், வஜிஃனா பிக அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா"**

(பொருள்: ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை நாம் கொண்டுவந்து, இவர்களுக்கு எதிராக உம்மை ஒரு சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?)

என்ற இறைவசனம் (4:41) வரும் வரை ஓதிக் காட்டினேன். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் அழுதார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்) மிஸ்அர் (ரஹ்) கூறுகிறார்: (மற்றொரு அறிவிப்புத் தொடர் வழியாக) இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், **"ஷஹீதன் அலைஹிம் மா தும்(த்)து ஃபீஹிம்"** (நான் அவர்களுக்கிடையில் இருக்கும் காலமெல்லாம் அவர்களுக்கு எதிராக ஒரு சாட்சியாக) அல்லது **"மா குன்(த்)து ஃபீஹிம்"** (நான் அவர்களுக்கிடையில் இருந்த காலமெல்லாம் அவர்களுக்கு எதிராக ஒரு சாட்சியாக) என்று கூறினார்கள். (இந்தச் சொற்பிரயோகத்தில் மிஸ்அர் (ரஹ்) அவர்களுக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டது).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3668சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اقْرَأْ عَلَىَّ سُورَةَ النِّسَاءِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ أَقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ ‏"‏ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا انْتَهَيْتُ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ ‏}‏ الآيَةَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا عَيْنَاهُ تَهْمِلاَنِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு சூரத்துந் நிஸாவை ஓதிக்காட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "தங்கள் மீதே அது அருளப்பட்டிருக்க, தங்களுக்கே நான் அதை ஓதிக்காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் அதை மற்றவர்களிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
எனவே நான் அவர்களுக்கு ஓதிக்காட்டினேன். 'ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின்' (ஒவ்வொரு சமூகத்திலிருந்தும் நாம் ஒரு சாட்சியை கொண்டுவரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?) என்ற இறைவசனத்தை நான் அடைந்தபோது, நான் என் தலையை உயர்த்தினேன். அப்போது அவர்களின் இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صحيح (الألباني)
3025ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اقْرَأْ عَلَىَّ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ ‏"‏ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي ‏"‏ ‏.‏ فَقَرَأْتُ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى إِذَا بَلَغْتُ ‏:‏ ‏(‏جِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا ‏)‏ قَالَ فَرَأَيْتُ عَيْنَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَهْمِلاَنِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الأَحْوَصِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டுவீராக!' என்று கூறினார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் மீதே அது இறக்கப்பட்டிருக்கும்போது நான் உங்களுக்கு ஓதிக் காட்டட்டுமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'நான் மற்றவர்களிடமிருந்து அதைக் கேட்பதை விரும்புகிறேன்' என்று கூறினார்கள்.
எனவே, நான் சூரா அந்-நிஸாவை ஓதி, (அதன்)
**'ஜிஃனா பிக்க அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா'**
(நாம் உம்மை இவர்களுக்கு எதிராகச் சாட்சியாகக் கொண்டு வரும்போது...)
என்ற வசனத்தை (அதாவது, சூரா அந்-நிஸா, வசனம் 41 இன் ஒரு பகுதியை) அடைந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்களின் இரு கண்களும் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருப்பதை நான் பார்த்தேன்.
அபூ ஈஸா (இமாம் திர்மிதி) அவர்கள் கூறினார்கள்: இந்த ஹதீஸ் அபூ அல்-அஹ்வஸ் அவர்களின் ஹதீஸை விடச் சரியானதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
4194சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ لِيَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏ ‏ اقْرَأْ عَلَىَّ ‏ ‏ ‏.‏ فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ بِسُورَةِ النِّسَاءِ حَتَّى إِذَا بَلَغْتُ ‏{فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا}‏ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ فَإِذَا عَيْنَاهُ تَدْمَعَانِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுங்கள்' என்று கூறினார்கள். எனவே நான் அவர்களுக்கு சூரா அந்-நிஸாவை ஓதிக்காட்டினேன். நான் (குர்ஆனின் 4:41 வது வசனமான) **‘ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின், வஜிஃனா பிக அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா’** (இதன் பொருள்: “ஒவ்வொரு சமூகத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை நாம் கொண்டு வந்து, இவர்களுக்கு எதிராக உங்களை ஒரு சாட்சியாக நாம் கொண்டு வரும்போது, (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?”) என்பதை ஓதி முடித்தபோது, நான் அவர்களைப் பார்த்தேன்; அப்போது அவர்களின் இரு கண்களும் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருந்தன.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
446ரியாதுஸ் ஸாலிஹீன்
وعن ابن مسعود، رضي الله عنه ، قال‏:‏ قال لي النبي، صلى الله عليه وسلم، “اقرأ علي القرآن” قلت‏:‏ يا رسول الله أقرأ عليك وعليك أنزل ‏؟‏‏!‏ قال‏:‏‏"‏إنى أحب أن أسمعه من غيري” فقرأت عليه سورة النساء، حتى جئت إلى هذه الآية ‏(‏فكيف إذا جئنا من كل أمة بشهيد وجئنا بك على هؤلاء شهيداً‏}‏ ‏(‏‏(‏النساء‏:‏41‏)‏‏)‏ قال‏:‏ ‏"‏حسبك الآن‏"‏ فالتفت إليه، فإذا عيناه تذرفان ‏.‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ ‏.‏
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு குர்ஆனை ஓதிக்காட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு குர்ஆன் அருளப்பட்டிருக்கும் நிலையில், நான் தங்களுக்கு அதனை ஓதிக்காட்டவா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "பிறரிடமிருந்து அதைக் கேட்க நான் விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள். எனவே, நான் அவர்களுக்கு ஸூரத்துந் நிஸாவை ஓதிக்காட்டினேன். நான் இந்த வசனத்தை அடைந்தபோது:

"ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின் வஜிஃனா பிக அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா"

(பொருள்: "அப்படியானால், ஒவ்வொரு சமூகத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியை நாம் கொண்டுவரும்போதும், இவர்களுக்கு எதிராக உம்மை (முஹம்மதே) சாட்சியாகக் கொண்டுவரும்போதும் (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?") (4:41)

அவர்கள் (ஸல்), "இப்போதைக்கு இது போதும்" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்கள் பக்கம் திரும்பியபோது, அவர்களின் கண்கள் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருந்தன.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
1008ரியாதுஸ் ஸாலிஹீன்
وعن ابن مسعود رضي الله عنه قال‏:‏ قال لي النبي صلى الله عليه وسلم ‏:‏‏"‏اقرأ علي القرآن ‏"‏، فقلت ‏:‏ يا رسول الله، أقرأ عليك وعليك أنزل ‏؟‏‏!‏ قال ‏:‏ ‏"‏إني أحب أن أسمعه من غيري‏"‏ فقرأت عليه سورة النساء حتى جئت إلى هذه الآية ‏:‏ ‏{‏فكيف إذا جئنا من كل أمة بشهيد وجئنا بك على هؤلاء شهيدا‏}‏ قال‏:‏ ‏"‏حسبك الآن‏"‏ فالتفت إليه، فإذا عيناه تذرفان ‏.‏‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ ‏.‏
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு குர்ஆனை ஓதிக் காட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குர்ஆன் உங்கள் மீதே அருளப்பட்டிருக்க, நான் உங்களுக்கு அதை ஓதிக் காட்டவா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "பிறர் ஓத நான் கேட்பதை விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு நான் அந்-நிஸா அத்தியாயத்தை ஓதினேன். நான் இந்த வசனத்தை அடைந்தபோது: **"ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின் வஜிஃனா பிக அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா"** (இதன் பொருள்: 'ஒவ்வொரு சமூகத்தாரிடமிருந்தும் நாம் ஒரு சாட்சியை கொண்டுவந்து, இவர்களுக்கு எதிராக உம்மைச் சாட்சியாகக் கொண்டுவரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?')

அவர்கள் "இப்போது போதும்!" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்கள் பக்கம் திரும்பியபோது, அவர்களுடைய இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வடிந்து கொண்டிருந்தது.

(நூல்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
322அஷ்-ஷமாயில் அல்-முஹம்மதிய்யா
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلانَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ‏:‏ قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ اقْرَأْ عَلَيَّ فَقُلْتُ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، أَقَرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ، قَالَ‏:‏ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي، فَقَرَأْتُ سُورَةَ النِّسَاءِ، حَتَّى بَلَغْتُ وَجِئِنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاءِ شَهِيدًا، قَالَ‏:‏ فَرَأَيْتُ عَيْنَيْ رَسُولِ اللهِ تَهْمِلانِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், ‘எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுவீராக’ என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்குத்தானே அது அருளப்பட்டது; நான் தங்களுக்கு ஓதிக்காட்டுவதா?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘நான் அதை மற்றவரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன்’ என்று கூறினார்கள். எனவே நான் ‘சூரத்துந் நிஸா’வை ஓதினேன். ‘வ ஜிஃனா பிக அலா ஹாஉலாயி ஷஹீதா’ (இவர்களுக்கு எதிராக உம்மைச் சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போது...) என்ற வசனத்தை நான் அடைந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் இரு கண்களும் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)