அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அபூ ஜஹ்ல் கூறினான்:
"**அல்லாஹும்ம இன் கான ஹாதா ஹுவல் ஹக்க மின் இந்திக ஃபஅம்திர் அலைனா ஹிஜாரதன் மினஸ் ஸமாயி அவிஃதினா பிஅதாபின் அலீம்**"
(பொருள்: "யா அல்லாஹ்! இது உன்னிடமிருந்து வந்த சத்தியம் என்றால், எங்கள் மீது வானிலிருந்து கல் மழையைப் பொழியச் செய் அல்லது எங்களுக்குத் துன்புறுத்தும் வேதனையைக் கொண்டு வா (என்று சவால் விட்டான்).")

ஆகவே, அல்லாஹ் (பின்வரும் இறைவசனத்தை) அருளினான்:
"**வமா கானல்லாஹு லியுஅத்திபஹும் வஅன்த ஃபீஹிம் வமா கானல்லாஹு முஅத்திபஹும் வஹும் யஸ்தக்ஃபிரூன். வமா லஹும் அல்லா யுஅத்திபஹுமுல்லாஹு வஹும் யஸுத்தூன அனில் மஸ்ஜிதில் ஹராம்...**"
(பொருள்: "ஆனால், நீர் (முஹம்மத் நபி (ஸல்) அவர்கள்) அவர்களிடையே இருக்கும்போது அல்லாஹ் அவர்களைத் தண்டிப்பதாக இல்லை; அவர்கள் (அல்லாஹ்விடம்) மன்னிப்புக் கோரும் நிலையில் அவன் அவர்களைத் தண்டிப்பவனாகவும் இல்லை. அவர்கள் மஸ்ஜிதுல் ஹராமை விட்டும் (மக்களைத்) தடுத்துக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், அல்லாஹ் அவர்களை ஏன் தண்டிக்கக் கூடாது (என்று அல்லாஹ் கேள்வி எழுப்புகிறான்)?")

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ ஜஹ்ல் கூறினான்: "யா அல்லாஹ்! இதுதான் உன்னிடமிருந்து வந்த உண்மை என்றால், எங்கள் மீது வானத்திலிருந்து கல் மழையைப் பொழிவாயாக! அல்லது எங்களுக்குக் கடுமையானதொரு வேதனையை அளிப்பாயாக!"

அப்போது இவ்வசனம் அருளப்பட்டது:
"'(நபியே!) நீர் அவர்களிடையே இருக்கும் வரை அல்லாஹ் அவர்களை ஒருபோதும் வேதனை செய்யமாட்டான். மேலும் அவர்கள் பாவமன்னிப்புக் கோரும் வரை அல்லாஹ் அவர்களை வேதனை செய்பவன் அல்லன் (இது முஃமின்களுக்கும், அல்லது பொதுவாக பாவமன்னிப்பு தேடுபவர்களுக்கும் பொருந்தும்). மேலும் அவர்கள் மஸ்ஜிதுல் ஹராமை விட்டும் (மக்களைத்) தடுத்துக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் அல்லாஹ் அவர்களை ஏன் வேதனை செய்யக்கூடாது?..." (வசனத்தின் இறுதி வரை).