உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் நபியவர்களின் (ஸல்) மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், **"{حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِّبُوا} 'ஹத்தா இதஸ்-தயசஸ் ருஸுலு வலன்னு அன்னஹும் கத் குத்திபூ'** (இறுதியில் தூதர்கள் நம்பிக்கை இழந்து, தாங்கள் பொய்யாக்கப்பட்டார்கள் என்று எண்ணியபோது...)" எனும் இறைவசனம் (12:110) குறித்துக் கேட்டேன். "(அச்சொல்) **'குத்திபூ'**வா (ஷத்தாஹ்வுடன்)? அல்லது **'குதிபூ'**வா (ஷத்தாஹ் இல்லாமல்)?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "மாறாக அது (ஷத்தாஹ்வுடன் கூடிய 'குத்திபூ' தான்;) அவர்களுடைய சமூகத்தார் அவர்களைப் பொய்யர்கள் எனக் கருதினர்" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் (தூதர்கள்) தங்கள் சமூகத்தார் தங்களைப் பொய்யர்கள் எனக் கருதினர் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்கள்; அது ஐயத்திற்குரியதாக ('ளன்' - எண்ணமாக) இருக்கவில்லையே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உரைய்யா (சிறுவனே)! ஆம், நிச்சயமாக அவர்கள் அதில் உறுதியாகவே இருந்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அப்படியானால் அது 'குதிபூ'வாக (அதாவது, தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குறுதி பொய்யாகிவிட்டது எனத் தூதர்கள் எண்ணினார்கள் என்று) இருக்கலாமே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் பாதுகாப்பானாக! தூதர்கள் தங்கள் இறைவனைப் பற்றி அவ்வாறு எண்ணமாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும் அவர்கள் கூறியதாவது: "ஆனால் இவ்வசனம், தூதர்களின் பின்பற்றுபவர்களைப் பற்றியதாகும்; அவர்கள் தங்கள் இறைவன் மீது நம்பிக்கை கொண்டு, தூதர்களையும் உண்மைப்படுத்தியிருந்தனர். சோதனைக் காலம் நீண்டதாகவும், (அல்லாஹ்வின்) உதவி வருவது அவர்களுக்குத் தாமதமாகவும் இருந்தது. எதுவரையெனில், (தூதர்களின்) பின்பற்றுபவர்கள், தம்மைப் பொய்யெனக் கருதிய தங்கள் சமூகத்தார் (திருந்தி ஈமான் கொள்வார்கள் என்பது) குறித்து நம்பிக்கை இழந்து, மேலும் (தங்களுக்குள்ளேயே) தூதர்களைப் பொய்யாக்கிவிட்டார்களோ என்று எண்ணும் நிலைக்கு ஆளானபோது, அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் உதவி வந்தது."

அபூ அப்துல்லாஹ் (இமாம் புகாரி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: '{اسْتَيْأَسُوا} இஸ்தய்அஸூ' என்பது 'யஇஸ்து' என்பதிலிருந்து வந்த 'இப்தஅல' எனும் அமைப்பாகும். (இதே அத்தியாயத்தின் 87வது வசனத்திலுள்ள) '{مِنْهُ} மின்ஹு' என்பது 'யூசுஃபிடமிருந்து' என்று பொருள்படும். '{لاَ تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ} லா தய்அஸூ மின் ரவ்ஹில்லாஹ்' (12:87) என்பதில் உள்ள சொல்லுக்கு 'நம்பிக்கை' (ரஜா) என்று பொருளாகும்.