அபூ வாயில் கூறினார்:
நாங்கள் ஸிஃப்பீனில் இருந்தோம். அப்போது ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரழி) எழுந்து, "மக்களே! உங்களையே நீங்கள் சந்தேகப்படுங்கள்! (உங்கள் அவசர முடிவுகளை அல்லது போருக்கான ஆர்வத்தை மறுபரிசீலனை செய்யுங்கள்!) நாங்கள் ஹுதைபிய்யா நாளில் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். நாங்கள் போரிடுவதைக் கண்டிருந்தால் போரிட்டிருப்போம். அப்போது உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) வந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாம் சத்தியத்திலும் அவர்கள் அசத்தியத்திலும் இல்லையா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'ஆம்' என்றார்கள். 'நம்மில் கொல்லப்பட்டவர்கள் சொர்க்கத்திலும் அவர்களில் கொல்லப்பட்டவர்கள் நரகத்திலும் இல்லையா?' என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் 'ஆம்' என்றார்கள். '(அப்படியிருக்க) நம் மார்க்க விஷயத்தில் நாம் ஏன் இழிவை ஏற்க வேண்டும்? அல்லாஹ் நமக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே தீர்ப்பளிப்பதற்கு முன்பே நாம் திரும்பிச் செல்ல வேண்டுமா?' என்று உமர் (ரழி) கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'கத்தாபின் மகனே! நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர்; அல்லாஹ் ஒருபோதும் என்னைக் கைவிடமாட்டான்' என்று கூறினார்கள்.
பிறகு உமர் (ரழி) அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறியது போன்றே கூறினார்கள். அதற்கு அபூபக்கர் (ரழி), 'நிச்சயமாக அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர்; அல்லாஹ் ஒருபோதும் அவர்களைக் கைவிடமாட்டான்' என்று கூறினார்கள். பின்னர் சூரத்துல் ஃபத்ஹ் அருளப்பட்டது. இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு இறுதிவரை ஓதிக்காட்டினார்கள். அப்போது உமர் (ரழி), 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது வெற்றியா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் 'ஆம்' என்றார்கள்."
சஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரலி) அவர்கள் 'ஸிப்பீன்' போரின்போது எழுந்து நின்று கூறினார்கள்: "மக்களே! (உங்கள் கருத்துக்கள் விஷயத்தில்) உங்களையே நீங்கள் குறை கூறுங்கள்; நாங்கள் ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை நாளில் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். நாங்கள் போரிடுவது சரியென்று கண்டிருந்தால் போரிட்டிருப்போம். இது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும் இணைவைப்பவர்களுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட சமாதான உடன்படிக்கையின்போது நடந்தது.
அப்போது உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் வந்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை அணுகி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாம் சத்தியத்திலும் அவர்கள் அசத்தியத்திலும் இல்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம் (அப்படியே)" என்றார்கள்.
உமர் (ரலி) அவர்கள், "நம்மிடம் கொல்லப்பட்டவர்கள் சொர்க்கத்திலும் அவர்களில் கொல்லப்பட்டவர்கள் நரகத்திலும் இல்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள்.
அதற்கு உமர் (ரலி), "அப்படியென்றால், அல்லாஹ் நமக்கும் அவர்களுக்குமிடையே தீர்ப்பளிக்காத நிலையில், நமது மார்க்கத்தில் நாம் ஏன் இந்த இழிவை (தாழ்வை) ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்? ஏன் (மக்காவிற்குச் செல்லாமல்) திரும்ப வேண்டும்?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "கத்தாபின் மகனே! நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர். அல்லாஹ் ஒருபோதும் என்னைக் கைவிடமாட்டான்" என்று கூறினார்கள்.
உமர் (ரலி) அவர்கள் (கோபத்தை) பொறுத்துக்கொள்ள முடியாமல் அங்கிருந்து சென்று அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "அபூபக்கரே! நாம் சத்தியத்திலும் அவர்கள் அசத்தியத்திலும் இல்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி) "ஆம்" என்றார்கள்.
உமர் (ரலி), "நம்மிடம் கொல்லப்பட்டவர்கள் சொர்க்கத்திலும் அவர்களில் கொல்லப்பட்டவர்கள் நரகத்திலும் இல்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) "ஆம்" என்றார்கள்.
உமர் (ரலி), "அப்படியென்றால், அல்லாஹ் நமக்கும் அவர்களுக்குமிடையே தீர்ப்பளிக்காத நிலையில், நமது மார்க்கத்தில் நாம் ஏன் இந்த இழிவை (தாழ்வை) ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்? ஏன் திரும்ப வேண்டும்?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், "கத்தாபின் மகனே! நிச்சயமாக அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதராவார்கள். அல்லாஹ் அவர்களை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டான்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (வெற்றியை முன்னறிவிக்கும் அல்-ஃபத்ஹ் என்னும்) அல்குர்ஆன் அத்தியாயம் அருளப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு ஆள் அனுப்பி, அதை அவருக்கு ஓதிக்காட்டினார்கள்.
அப்போது உமர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது வெற்றியா?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். உடனே உமர் (ரலி) அவர்களின் மனம் திருப்தியடைந்தது; அவர்கள் திரும்பிச் சென்றார்கள்.