ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஹீ (இறைச்செய்தி) தடைப்பட்டிருந்த காலம் பற்றி விவரித்துக் கொண்டிருக்கையில் நான் கேட்டேன். அவர்கள் தமது அறிவிப்பில் கூறினார்கள்: ‘நான் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தத்தைக் கேட்டேன். அதனால் நான் என் தலையை உயர்த்தினேன். அங்கே, ஹிராவில் என்னிடம் வந்த அதே வானவர், வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில் ஒரு ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார். அவரைக் கண்டு நான் பேரச்சம் கொண்டேன் (அச்சத்தால் வீழ்ந்தேன்). எனவே நான் திரும்பி வந்து, “என்னைப் போர்த்துங்கள்! என்னைப் போர்த்துங்கள்!” என்று கூறினேன். அவ்வாறே அவர்கள் எனக்குப் போர்த்தினார்கள்.’ அப்போது, கண்ணியத்திற்குரியவனும் மகத்தானவனுமாகிய அல்லாஹ்: (யா அய்யுஹல் முத்தஸ்ஸிர். கும் ஃப அன்ழிர்) ‘போர்வை போர்த்தியிருப்பவரே! எழுந்து எச்சரிக்கை செய்வீராக!’ என்பதிலிருந்து: (வர்ருஜ்ஸ ஃபஹ்ஜுர்) ‘மேலும், (பாவமான) ருஜ்ஸை வெறுத்து ஒதுக்குவீராக!’ என்ற அவனது கூற்று வரை (வசனங்களை) அருளினான். இது தொழுகை கடமையாக்கப்படுவதற்கு முன்பு நிகழ்ந்தது.”